Μόνο εμείς νιώσαμε άβολα και άσχημα με όσα είπε ο Λιάγκας;

Ο Λιάγκας και όλος ο τηλεοπτικός συρφετός, μαζί πια με τον ψηφιακό δημοσιογραφικό συρφετό, δεν έδειξαν να πολυνοιάζονται για κάτι άλλο πέρα από τα νούμερά τους.

Είναι ένα από τα πράγματα που με έκαναν στο παρελθόν να σκεφτώ να παρατήσω τη δουλειά. Αυτό που συμβαίνει στη δημοσιογραφία, αυτή η διαιώνιση παλιακών πρακτικών που θα έπρεπε να έχουν «πεθάνει», την έχει καταστήσει αστεία και, επί της ουσίας, νεκρή στα μάτια του κόσμου. Μεταξύ μας να έχουμε να λέμε, αυτό έχει γίνει η δημοσιογραφία στην Ελλάδα, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Ειδικά όταν πρόκειται για δημόσια πρόσωπα και κάτι άσχημο που τους έχει συμβεί, αυτή η εξακολουθητική εισβολή στην ιδιωτικότητά τους, αυτή η καταπάτηση της ανάγκης τους να διαχειριστούν μια απώλεια ή έναν πόνο μόνοι τους, κάνει εκπομπές και ιστοσελίδες να αξίζουν ως και πρόστιμα.

Να, βλέπεις από προχθες που έγινε η κηδεία της Μαστροκώστα, το τι έχει πει το στόμα του Λιάγκα και αναρωτιέσαι πώς γίνεται αυτός ο άνθρωπος, για ακόμα μια φορά, να μη βάζει το μυαλό του να σκεφτεί κάτι περισσότερο από την ανάγκη του να κάνει νούμερα. Έφτασε στο σημείο να παρουσιάσει ως ρεπορτάζ και το ότι ο Τραϊανός Δέλλας έχει αφήσει γένια και είναι αξύριστος.

«Σας έχω πει ότι τις τελευταίες μέρες ο Τραϊανός Δέλλας είχε πια αποκτήσει μια ασκητική μορφή, έχοντας μια μεγάλη άσπρη γενειάδα, έμενε αξύριστος, είχε παραμελήσει τον εαυτό του, είχε αδυνατίσει ο άνθρωπος και το μόνο του μέλημα ήταν να ζήσει όσο περισσότερο η Γωγώ Μαστροκώστα, να γίνει ένα θαύμα. Μάλιστα, το ξαναείπα, ότι γύριζε πάρα πολλά μοναστήρια, ήταν πολύ πιστή η οικογένεια και η Γωγώ ήταν πολύ πιστή. Εχθές σας είπα μάλιστα ότι, με το που είχε πάθει τον πρώτο καρκίνο στο στήθος, μετά είχε τάμα, και όταν έγινε καλά η γυναίκα, και κάθε χρόνο ερχόταν λίγο πριν τον Δεκαπενταύγουστο στην Τήνο». Αυτά είπε ο Γιώργος Λιάγκας.

Όχι ότι εκπλησσόμαστε, άλλωστε θυμόμαστε πολύ καλά τι είχε γίνει τηλεοπτικά στην υπόθεση Μπάλντοκ, όταν βρέθηκε νεκρός πριν από 19 μήνες ο ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού. Και δεν ήταν, φυσικά, μόνον ο Λιάγκας. Όλος ο τηλεοπτικός συρφετός είχε «χορέψει». Πλέον, όμως, γίνεται πιο έντονα αποκρουστική αυτή η εκμετάλλευση, αυτή η ασέβεια, γιατί έχουν πάει τα social media των ιστοσελίδων σε τέτοιο επίπεδο ώστε φτιάχνουν reels με σπαρακτικό τόνο και δίνουν παραπάνω ώθηση στις μπαλαφάρες που λέγονται τηλεοπτικά, όπου το «ρεπορτάζ» είναι πιο αδυσώπητο.

Δεν το καταλαβαίνει ούτε ο Λιάγκας, ούτε κανείς άλλος

Το άσχημο ξέρετε ποιο είναι; Ότι σε αυτή την εποχή όπου όλα είναι ο αλγόριθμος, όλα είναι η απήχηση που έχουμε, δε φτάνουμε καν στο επίπεδο να κάνουμε συνειδητά αυτή την εκμετάλλευση του πόνου του άλλου. Δεν το αντιλαμβάνεται ο νους. Έχει κλειδώσει η σκέψη στα νούμερα, στην τηλεθέαση, στα views, στα clicks, ώστε λειτουργούν όλα αυτόματα, χωρίς συναισθηματική νοημοσύνη.

Βλέπουμε ιστοσελίδες που έχουν, υποτίθεται, μια ταυτότητα, να διαμορφώνουν το περιεχόμενό τους με βάση αυτά που ζητάει ο αλγόριθμος. «Πουλάει» το όνομα της Μαστροκώστα; Κάτι πρέπει να κάνουμε γι’ αυτή. Και αν τυχόν «πουλήσει» το άρθρο ή η ανάρτηση, εκεί να δείτε χαρές και πανηγύρια. Κι εγώ που γράφω αυτό το κείμενο, δεν είμαι λευκό περιστέρι, δε διαφέρω. Ναι, έχω συναισθηματική νοημοσύνη, αλλά επιλέγω να ασχοληθώ δημόσια με αυτό, αντί απλά να το συζητήσω εσωτερικά με συναδέλφους και να πω πόσο με ενοχλεί.

Αλλά, γαμώτο, θέλω να πιστέψω ότι κι εσείς ως κοινό δεν έχετε παραδοθεί πλήρως σε αυτή την απονεύρωση, σε αυτή τη νέκρωση συναισθηματικής νοημοσύνης, ότι δεν είστε υποταγμένοι στο content και έχετε ακόμα κριτική διάθεση, ότι βλέπετε πόσο απρεπές, για να το πω με επιείκεια, είναι όλο αυτό που συμβαίνει.

Ναι, υπάρχει το δημόσιο ενδιαφέρον και το ρεπορτάζ, αλλά μπορούμε να συμφωνήσουμε πως δεν προσέφερε τίποτα στη συζήτηση το να μάθουμε ότι ο Δέλλας είναι αξύριστος για μέρες ή ότι πήγαινε σε πνευματικούς για να ευλογήσουν κομποσχοίνια. Ούτε προσφέρει κάτι ολόκληρη ανάλυση για το πώς νιώθει αυτός και η κόρη του, που έκανε ο Λιάγκας στη σημερινή εκπομπή του. Μπορούμε να συμφωνήσουμε πως είναι άλλο να αναπαράγονται οι αναρτήσεις τους και άλλο να βλέπουμε φωτογράφους στην κηδεία να κάνουν χαμό για να βρουν το «καλό κλικ».

Πια, δε μιλάμε για ρεπορτάζ στα μίντια, δη τα lifestyle. Μιλάμε για viral content. Αυτό ενδιαφέρει. Για τους πραγματικούς ανθρώπους, για τις ζωές και τα συναισθήματα που καταπιέζονται κάτω από αυτό το content, ούτε λόγος. Θα κάνουμε τα στραβά μάτια.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top