Τι χρειάζεται ο Έλληνας για να γίνει λιγότερο μ@λ@κ@ς στο παρκάρισμα;

Κάθε Κυριακή, τα μεσημέρια, κάνω βόλτα στην Αθήνα. Μένω στο Παγκράτι, οπότε έχω μια σταθερή διαδρομή που κάνω μέχρι το Ζάππειο και ξαναγυρίζω. Κάθε Κυριακή συναντώ την ίδια κατάσταση: πεζοδρόμια γεμάτα από μηχανάκια. Τον τελευταίο καιρό, στον στόλο της παράνομης κατάληψης πεζοδρομίων έχουν προστεθεί τα ηλεκτρικά πατίνια. Επειδή όμως είναι καλοκαίρι, δε γίνεται να λείπει από τη Σαρακοστή ο Μάρτης που λέγεται «αυτοκίνητα». Επειδή υπάρχει ήλιος και δε θέλουν οι κακομοίρηδες οδηγοί να καεί η θεσούλα και το πωπουδάκι τους, το παρκάρισμα πάνω σε πεζοδρόμια, ειδικά κάτω από τα μπαλκόνια που προσφέρουν σκιά, έχει γίνει σαν έθιμο. Πώς κάθε Μάιο μπαίνουν στο πατάρι τα χειμωνιάτικα και βγαίνουν τα καλοκαιρινά; Έτσι, κάθε Ιούνιο ανεβαίνουν στα πεζοδρόμια τα αυτοκίνητα μαζί με τα μηχανάκια.

Σε μια διαδρομή περίπου 1.500 μέτρων, μέτρησα 25 αυτοκίνητα πάνω στα πεζοδρόμια. Και άλλα 40 μηχανάκια. Και 3-4 ηλεκτρικά πατίνια. Κι αυτό μόνο στην πλευρά του πεζοδρομίου που στεκόμουν. Δε βάζω καν στην εξίσωση το απέναντι πεζοδρόμιο σε αυτή τη διαδρομή. Σε ένα σημείο μάλιστα, προς το Ζάππειο, ένας τύπος ανέβηκε στο παρκαρισμένο μηχανάκι του που το είχε πάνω στο πεζοδρόμιο, κι επειδή δεν βόλευε να βγει στον δρόμο γιατί πήγαινε αντίθετα, οδήγησε για 150 μέτρα πάνω στο πεζοδρόμιο, ανάμεσα από πεζούς που είχαν γυρισμένη πλάτη. Αν με διαβάσεις ποτέ εσύ με την κοτσίδα και τη μπλούζα με το όνομά σου που ήσουν χθες στο Ζάππειο, εκεί με τα γηπεδάκια, πες ένα μπράβο στους γονείς σου για την ανατροφή σου. Μια πρακτική, βέβαια, που οι ντελιβεράδες την έχουν κάνει δικό τους νόμο. Τα πεζοδρόμια για τους ντελιβεράδες είναι δρόμος. Με το κίβδηλο πρόσχημα της «κακής βαθμολογίας» για την καθυστέρηση της παραγγελίας.

Ειλικρινά, νιώθω ευλογημένος που δεν έχω γεννηθεί ή δε μου έχει προκύψει κάποια αναπηρία που θα με τοποθετούσε σε αμαξίδιο, διότι, ειλικρινά, δε θα γνώριζα πώς θα κυκλοφορήσω σε τούτη την πόλη διά πεζοδρομίου, όπου, μέσα σε όλα, υπάρχουν τα δέντρα και τα κολωνάκια. Η μόνη λύση είναι να θεωρήσουμε τα ηλεκτρικά αμαξίδια ως οχήματα και να κυκλοφορούν στον δρόμο οι άνθρωποι, με κίνδυνο να τους εκτοξεύσει κάπου ο μ@λ@κ@ς οδηγός, ο οποίος είναι κατά 99,99999% ο ίδιος μ@λ@κ@ς και στο παρκάρισμα.

Και γιατί δεν τηλεφωνώ στην αστυνομία και προτιμώ να τα γράψω σε κείμενο; Και ποιος σας είπε πώς δεν το έχω κάνει πολλάκις; Μόνο το 2025, έχω κάνει πάνω από 100 κλήσεις στο 100 για παράνομα σταθμευμένα οχήματα και μόνο μία φορά ήρθε κάποιος να κόψει κλήσεις, που είναι αστεία πρόστιμα, άρα δεν αποτρέπουν κανέναν από το να το ξανακάνει. Αφήστε δε που, αν ο οδηγός είναι μπροστά όταν έρθει ο αστυνόμος, θα πάρει το όχημα, ο αστυνόμος θα του τη χαρίσει και μόλις φύγει, ο παράνομος θα το ξανατοποθετήσει εκεί. Είναι ένας φαύλος κύκλος που δεν οδηγεί σε καμία ευπείθεια προς τον νόμο και δεν γεννά τον σεβασμό προς το κοινωνικό σύνολο.

Δύο από τα 25 αυτοκίνητα που είδα χθες να έχουν «απλωθεί» σε πεζοδρόμιο, στο σκιερό σημείο, για να μην τα κάψει ο ήλιος.

Το παράνομο παρκάρισμα είναι η αρχή της κουλτούρας της παρανομίας

Το αστείο είναι πως αυτοί που έχουν κάνει επιστήμη το παράνομο παρκάρισμα, είναι οι ίδιοι που διαμαρτύρονται για τα πάντα. Να δώσω ένα παράδειγμα. Την 28η Φεβρουαρίου, όταν κινητοποιήθηκε όλη η χώρα για τα Τέμπη, από τη Δάφνη μέχρι το Ζάππειο, τα πεζοδρόμια ήταν γεμάτα από μηχανάκια. Πολλά παρκαρισμένα πάνω σε γκαζόν, σε σημεία με πράσινο. Έχουμε που έχουμε λίγο πράσινο στην Αθήνα, κατέστρεψαν ένα μέρος του τα μηχανάκια. Δηλαδή, αυτοί που κάνουν κάθε μέρα 10 μικρές παρανομίες, είχαν το θράσος να πάνε να φωνάξουν για ένα παράνομο και διεφθαρμένο κράτος. Αφού εσείς οι ίδιοι και η κουλτούρα σας το γέννησε αυτό το κράτος. Η κουλτούρα του κάθε ΟΠΕΚΕΠΕ. Μικρή παρανομία στη ζωή του πολίτη, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε μεγάλη παρανομία και κουκούλωμα στη βουλευτική-υπουργική ζωή. Στα μικρά γαλουχείται η κουλτούρα της νομοδιαφυγής.

Αφού, λοιπόν, το κράτος δε μπορεί να εφαρμόσει τον νόμο, διότι δεν γίνονται έλεγχοι και οι αστυνομικοί με την Τροχαία ξύνονται κυριολεκτικώς και μεταφορικώς, κι αφού δε ζούμε στο Πανοπτικό του Φουκώ, ας φτιαχτεί μια εφαρμογή στο GOV, να μπορούν οι πολίτες να αναρτούν φωτογραφία με την πινακίδα του παράνομα σταθμευμένου οχήματος και -κατόπιν διασταύρωσης από την τροχαία, να υπάρχει ποινή… δήμευσης οχήματος για τους υποτροπιάζοντες. Ούτε πρόστιμα ούτε τίποτα, διότι αυτά εύκολα τα ξεπερνά ο παράνομος από τη φύση του Έλληνας.

Κάποιοι θα πείτε «και πού να τα βάλουμε ρε φίλε σε αυτή την πόλη που δεν έχει πάρκινγκ;». Έχω μια χυδαία απάντηση που δε θα την γράψω και μία μη χυδαία, που θα την γράψω. Ξέρετε σε ποια πόλη ζείτε, οπότε, για αρχή, μπορείτε να το χρησιμοποιείτε λιγότερο το όχημα. Δεύτερον, αν πορεύεστε στη ζωή σας με την ευκολία της επίρριψης της ευθύνης μια ζωή στον άλλο, δεν έχετε κανένα, μα κανένα δικαίωμα να ενοχλείστε από σκάνδαλα τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ και από την κρατική αυθαιρεσία και διαφθορά, διότι είστε μέρος της και την τροφοδοτείτε.

Η αδικία ενός νόμου ή η αδυναμία του κράτους, δεν δίνουν κανένα δικαίωμα στον πολίτη να απαρνηθεί τους νόμους και να πράξει αυτοβούλως. Άμα είναι έτσι, να καταργήσουμε τους νόμους και να το γυρίσουμε στην αυτοδικία. Το ότι δε βρίσκεις εύκολα παρκάρισμα, δε σου δίνει κανένα δικαίωμα να καταλαμβάνεις χώρους πεζών. Αν, λοιπόν, νεοέλληνα δε μπορείς να βάλεις τον εαυτό σου σε μια συνθήκη σεβασμού του κοινωνικού συνόλου, τότε ας αναλάβει ο φόβος να σου γεννήσει αυτόν τον σεβασμό. Ας φοβάσαι ότι ο οποιοσδήποτε περαστικός μπορεί να ανεβάσει φωτογραφία του οχήματος σου στην εφαρμογή και να δεις πώς θα συμμορφωθείς.

Διαβάστε ακόμη: IShowSpeed: Όταν τον θαυμάζει ο Giannis, τα 15χρονα γιατί να πάνε πίσω;

TAGS :
αυτοκίνητο Έλληνας παρανομία παρκινγκ ποινή

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook