Γιατί πληρώνουμε ακόμη την ΕΡΤ;

Βλέπεις το αλισβερίσι των νέων «αρεστών» δημοσιογράφων που αντικαθιστούν εκείνους που «ανήκαν» στην προηγούμενη κυβέρνηση και διερωτάσαι γιατί πρέπει να δίνεις τον οβολό σου σε κάτι που καταλήγει να γίνεται η «Πράβντα» της εκάστοτε κυβέρνησης.

 

Αποδεικνύεται καθημερινά πως καμία κυβέρνηση δεν επιθυμεί μια ελεύθερη και ακηδεμόνευτη ΕΡΤ (Menelaos Myrillas/SOOC).

Είναι από αυτά τα ερωτήματα που στον πολύπαθο δημόσιο βίο της χώρας δεν βρίσκουν απάντηση. Γιατί άραγε; Η δημόσια τηλεόραση έχει χάσει πολλές ευκαιρίες να γίνει εναλλακτική στον τομέα της πληροφόρησης και της ψυχαγωγίας. Πάνω από όλα, όμως, έχει χάσει την έξωθεν καλή μαρτυρία της για να την εμπιστευτείς.

Διαρκώς αναφύεται το επιχείρημα από το εκάστοτε κυβερνών κόμμα ότι επιθυμεί να αφήσει κατά μέρος την ΕΡΤ από την κομματική επιρροή. Ως εκ τούτου, να επιτρέψει σε όλα τα «λουλούδια» να ανθίσουν ανεξάρτητα της πολιτικής τους προέλευσης. Αμ δε! Οποιος το έχει πει αυτό, έχει πράξει το αντίθετο. Αν υπήρχε ένα αποθετήριο κούφιων λόγων, στην προθήκη θα έπρεπε να υπάρχουν οι υποσχέσεις των πρωθυπουργών όταν αναφέρονταν στη δημόσια τηλεόραση.

Βλέπεις αυτή την περίοδο των αλισβερίσι των δημοσιογράφων που πάνε κι έρχονται στο Ραδιομέγαρο. Άλλοι φεύγουν γιατί ανήκαν στην προηγούμενη κατάσταση κι άλλοι έρχονται διότι ανήκουν στην καινούργια. Και διερωτάσαι λογικά: τόσος κόσμος που υπάρχει ως μόνιμο προσωπικό στους τρεις τηλεοπτικούς σταθμούς του φορέα γιατί δεν φτάνουν και πρέπει να προσληφθούν κι άλλοι; Το καράβι έχει από καιρό μπατάρει λόγω υπερπληθυσμού, αλλά ουδείς καταμετράει την περίσσεια των κεφαλιών που εξέχουν.

Η ΕΡΤ υπάρχει για να εξοφλεί η εκάστοτε κυβέρνηση γραμμάτια, να βολεύει κόσμο, να επιβραβεύει ημετέρους, να κάνει χάρες, να δίνει «αέρα» στους αρεστούς.

Γιατί να το κάνει; Η ΕΡΤ ήταν πάντα το θερμοκήπιο των «δικών» μας παιδιών. Εκπομπές στήνονται και ξεστήνονται όχι με τη λογική ενός ενιαίου προγράμματος που θα έχει μια ταυτότητα, αλλά της ωφελιμότητάς τους ως προς τα κυβερνητικά σχέδια.

Η ΕΡΤ υπάρχει για να εξοφλεί η εκάστοτε κυβέρνηση γραμμάτια, να βολεύει κόσμο, να επιβραβεύει ημετέρους, να κάνει χάρες, να δίνει «αέρα» στους αρεστούς. Αν δει κανείς πόσο άτομα έχουν περάσει από τη δημόσια τηλεόραση από τη στιγμή που επαναλειτούργησε, επί εποχής ΣΥΡΙΖΑ, και συνεχίζουν να περνούν το κατώφλι της, θα χάσει το μέτρημα.

Η μεγάλη ευκαιρία να αλλάξει ρότα η δημόσια τηλεόραση χάθηκε επί πρωθυπουργίας Σαμαρά όταν έπεσε το απεχθές μαύρο. Τότε, φάνηκε πως η Νέα Δημοκρατία όχι μόνο δεν ήξερε τι ήθελε να κάνει, αλλά το έκανε και με τον πλέον άτσαλο τρόπο. Εκτοτε, αποδείχθηκε πως η σοβούσα κατάσταση στα κρατικά κανάλια όχι μόνο δεν πρόκειται να διορθωθεί, αλλά θα γίνεται χειρότερη.

Και το ερώτημα είναι πρόδηλο: τη στιγμή που τα ιδιωτικά κανάλια προσπαθούν να λειτουργήσουν με τον ελάχιστο αριθμό ατόμων, κόβοντας από όπου μπορούν (βλέπετε, η τηλεόραση είναι ακριβό σπορ), οι άνθρωποι της ΕΡΤ πού στο καλό βρίσκουν το μπάτζετ για να φέρνουν κόσμο εκ μεταγραφής; Εύκολη απάντηση: από τον κρατικό κορβανά και από την υποχρεωτική συνδρομή μας.

Ο ειδησεογραφικός τομέας της ΕΡΤ ήταν και παραμένει βαθύτατα άρρωστος, κομματικός, μεροληπτικός και δεσμευμένος από τα θέλω της εκάστοτε εξουσίας. .

Ναι, να δώσεις χρήματα σε μια άλλη ΕΡΤ. Ναι, να πεις ως πολίτης θα στηρίξω κάτι που φέρει άλλα χαρακτηριστικά από εκείνα των ιδιωτικών καναλιών. Όχι, όμως, γι’ αυτή την ΕΡΤ. Πολλές φορές χρησιμοποιείται ως άλλοθι το γεγονός ότι συχνά πυκνά δείχνει ταινίες ή ντοκιμαντέρ που δεν τα βλέπεις εύκολα στα εμπορικά κανάλια. Ή, ότι έχει θεματικές εκπομπές (πχ για τον πολιτισμό) που οι υπόλοιποι έχουν εξοβελίσει από το πρόγραμμά τους.

Συγγνώμη, αλλά δεν είναι επαρκές επιχείρημα. Ο ειδησεογραφικός τομέας είναι αυτός που δίνει τον τόνο σε ένα κανάλι και όχι μια ταινία. Εκτός αν η κυβέρνηση αποφάσιζε να δημιουργήσει ένα ξεχωριστό κανάλι όπου θα παίζει από το πρωί έως το βράδυ ταινίες, επιλεγμένα σίριαλ και ντοκιμαντέρ.

Ο ειδησεογραφικός τομέας της ΕΡΤ ήταν και παραμένει βαθύτατα άρρωστος, κομματικός, μεροληπτικός και δεσμευμένος από τα θέλω της εκάστοτε εξουσίας. Το δυστύχημα; Οτι υπάρχουν εντός του Ραδιομεγάρου κάποιοι πραγματικά καλοί δημοσιογράφοι που αν τους άφηναν στην ησυχία τους θα μπορούσαν να δημιουργήσουν κάτι πραγματικά καλό.

Ποτέ δεν πρόκειται να συμβεί και το ξέρουμε. Σήμερα είναι ο Ζούλας που λύνει και δένει, αύριο θα είναι κάποιος άλλος. Η «δουλίτσα» να γίνεται κι όλα τα άλλα θα τα βρούμε στην πορεία. Λοιπόν, ποιο ντοκιμαντέρ θα δείτε μετά την εκπομπή της Τρέμη;

 

Διαβάστε ακόμα: Ο «Γκρούεζας» ζει και βασιλεύει στην κομματική Ελλάδα του 2019.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top