Eurobasket 2025: Πού μπορεί να φτάσει η Εθνική;

Το πολύ θετικό για την Εθνική σε αυτό το Ευρωμπάσκετ, είναι ότι δεν διαθέτει πάνω από 2 σταρ, άρα παίκτες με μεγάλο εγωισμό. Ο Γιάννης και ο Σλούκας είναι, άντε και ο Ντόρσεϊ που κινείται μόνιμα σε δικό του σύννεφο. Όλοι οι άλλοι είναι μαχητές, παίζουν για το «Εμείς».

Όσοι αγαπάμε το μπάσκετ, δε χάνουμε ευκαιρία να το βλέπουμε, διψάμε για τα μεγάλα τουρνουά. Τα διαστήματα που δεν υπάρχουν αγώνες, δε μας καλύπτουν ούτε τα μεταγραφικά. Θέλουμε να βλέπουμε καλάθια,  άμυνες, plays. Γι’ αυτό και τα τουρνουά των Εθνικών ομάδων λειτουργούν ως βάλσαμο, μιας και δεν είναι μόνο τα επίσημα ματς κάπου τέλη Αυγούστου. Είναι και η προετοιμασία και τα φιλικά που αρχίζουν ένα μήνα πριν. Για όλες τις ομάδες τα φιλικά τώρα τελείωσαν, από χθες είναι η ώρα των επίσημων. Το Eurobasket για τη δική μας ομάδα, την Ελλάδα, αρχίζει σήμερα το βράδυ, απέναντι στην Ιταλία.

Με τους Ιταλούς αναμετρηθήκαμε την περασμένη Παρασκευή, χωρίς Αντετοκούνμπο, Σλούκα και Μήτογλου, και με ένα πολύ καλό αμυντικά δεύτερο ημίχρονο, κερδίσαμε με 76-74. Η Ιταλία και η Ισπανία είναι, θεωρητικά, οι ανταγωνίστριες ομάδες για την πρωτιά του ομίλου, η οποία προσφέρει ένα, θεωρητικά επίσης, ευκολότερο μονοπάτι για να πάει κάποια ομάδα ως και την 4άδα και από κει και πέρα να τα παίξει όλα για όλα σε 2 ματς για ένα μετάλλιο.

Η Εθνική μας ομάδα κατεβαίνει σε ακόμα ένα τουρνουά τα τελευταία χρόνια, με μπροστάρη έναν εκ των κορυφαίων παικτών παγκοσμίως, τον Γιάννη Αντετοκούνμπο, αλλά και τους Κώστα Σλούκα-Κώστα Παπανικολάου (ο δεύτερος για την αυτοθυσία και το πάθος του παρά για την επιθετική του ποιότητα) στην, θα ήθελα να πιστεύω, τελευταία τους παρουσία με την Εθνική, ενώ το supporting cast φτάνει το ταβάνι της ποιότητας μέχρι ένα σημείο.

Ούτως ή άλλως, οι δύο βετεράνοι είναι πια στα 35-36 τους χρόνια και, παρά το ότι διατηρούν το σώμα τους και φροντίζουν τον οργανισμό τους, είναι ένα ζητούμενο το πώς θα αντεπεξέλθουν σε ένα τουρνουά όπως το Eurobasket, που έχει 5 παιχνίδια σε διάστημα 8 ημερών, τα 2 σίγουρα πολύ απαιτητικά και τα άλλα 3 μόνο στη θεωρία ελάχιστα απαιτητικά. Η ποιότητα δεν περισσεύει σε αυτή την ομάδα. Αυτό γίνεται κατανοητό όταν δούμε πως μετά τους Γιάννη-Σλούκα, οι αμέσως επόμενοι πιο ποιοτικοί παίκτες, επιθετικά, είναι ο Ντόρσεϊ, ο Λαρεντζάκης, ο Τολιόπουλος και ο Μήτογλου. Ο δε πρώτος είναι ένας παίκτης που δε μπορείς να ποντάρεις πολλά πάνω του για το χτίσιμο της αυριανής Εθνικής. Είναι σε αυτό το τουρνουά και για τα επόμενα βλέπουμε. Κι ο Λαρεντζάκης είναι πια 33 ετών.

Γιάννης Αντετοκούνμπο, Κώστας Σλούκας και ο Ντόρσεϊ, στην καλή του μέρα, είναι τα επιθετικά όπλα της Εθνικής. Αρκούν για κάτι παραπάνω από μια πρόκριση στους 16;
Eurobasket 2025: Πού μπορεί να φτάσει η Εθνική;

Ο Βασίλης Σπανούλης καλείται και να πείσει τους παίκτες του ότι μπορούν να πάνε για το μετάλλιο και να μην αφήσει να επηρεαστούν από τη δημοσιογραφική μανία για το τι έφαγε και πώς κοιμήθηκε ο Αντετοκούνμπο.

Eurobasket: Μετά τους Γιάννη-Σλούκα, το χάος;

Οι υπόλοιποι 7 παίκτες έχουν λίγα καλά σημεία και αρκετά μέτρια ως κακά, τα οποία δε μπορούν βέβαια να φανούν πολύ στα 5λεπτα και 10λεπτα που θα παίξουν. Αντιθέτως, τα καλά τους θα προσφέρουν πράγματα στην ομάδα, όπως του Λαρεντζάκη ή του Καλαϊτζάκη.

Το ερώτημα είναι, όμως, αν υποθέσουμε ότι ο Γιάννης και ο Σλούκας θα πιάσουν τα επιθετικά τους στάνταρ, αρκούν όσα έχουν να δώσουν οι άλλοι για να πάει η Εθνική έστω στην πρώτη θέση του ομίλου της και να διασφαλίσει ένα καλύτερο μονοπάτι προς την 4άδα;

Παρακολουθώντας κάποια παιχνίδια της Ιταλίας και εκτός του μεταξύ μας ματς, αλλά και 3 φιλικά της Ισπανίας, θεωρώ πως θα είναι τεράστιο επίτευγμα αν η Εθνική βγει 2η στον όμιλο. Την Ισπανία δηλαδή, ακόμα και με τους 4-5 πιτσιρικάδες και άγνωστους στο ευρύ κοινό, δε βλέπω πώς μπορούμε να την κερδίσουμε, ιδίως αν ο Αλντάμα είναι σε πολύ καλή κατάσταση (στα φιλικά είχε κάποιον τραυματισμό), η Ισπανία έχει το προβάδισμα. Στη θεωρία, δεν έχει παίκτες πολύ καλύτερους από την Ελλάδα, αν αφαιρέσουμε τις δυνατές πεντάδες.

Δηλαδή Αλντάμα-Χουάντσο-Βίλι-Μπριθουέλα-Πάρα είναι σούπερ, αλλά οι υπόλοιποι 7 είναι περιορισμένων δυνατοτήτων. Το θέμα είναι όμως πως τα δικά τους καλά στοιχεία σχετίζονται περισσότερο με το βασικό ζητούμενο στο μπάσκετ, το καλάθι, και λιγότερο με το χαμαλίκι, όπως των δικών μας 7.

Η Εθνική Ελλάδος είναι, με βάση τα ρόστερ και το μομέντουμ των παικτών, στην 7η θέση για να κατακτήσει το Eurobasket. Υπάρχουν 6 καλύτερες ως πολύ καλύτερες ομάδες μπροστά της.

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο έδειξε στα 2 φιλικά που έπαιξε ότι, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, τους 20 πόντους θα τους βρει. Το ερώτημα είναι: με τι κόστος για το επιθετικό «ζέσταμα» των υπόλοιπων παικτών;

Όλα καταλήγουν στον Γιάννη Αντετοκούνμπο σε αυτό το Eurobasket

Πέραν της ανάλυσης του ρόστερ παίκτη με παίκτη απέναντι στην Ισπανία και στην Ιταλία (που δεν την είδαμε με τον Γκαλινάρι), υπάρχει κι ένα ερώτημα που σχετίζεται με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο. Ένα ερώτημα με παρακλάδια.

Το πρώτο κλαδί είναι κατά πόσο ο Γιάννης με την ελλιπή προετοιμασία, θα ανταποκριθεί σε αυτά τα 5 ματς σωματικά. Οκ τα 3 μπορεί να εξελιχθούν σε περίπατο από την πρώτη περίοδο και να καταλήξει να παίξει 15 λεπτά. Θα του δώσει όμως αυτό ρυθμό για τα νοκ αόυτ; Είδαμε ότι έπαιξε ένα φιλικό με τη Λετονία και μετά ξεκουράστηκε με την Ιταλία. Με μόλις ένα φιλικό. Και με τη Γαλλία δεν έπαιξε πάνω από 20-21 λεπτά. Στα 2 δυνατά ματς του ομίλου και μετά στο νοκ άουτ  -αν περάσουμε- θα τον χρειαστεί η ομάδα για τουλάχιστον 26-27.

Το δεύτερο κλαδί αφορά στα αδέρφια του, ιδίως στον Θανάση. Είναι σαφές πως η παρουσία τους στην Εθνική είναι και γιατί προσφέρουν μια ηρεμία στον Γιάννη, δε σχετίζεται, δηλαδή, τόσο με το αγωνιστικό. Αλλά το να επιλέγεται ένας 33χρονος-34χρονος Θανάσης, που είχε και 2 χρόνια αποχή από το μπάσκετ, αντί του Χουγκάζ, για παράδειγμα, δείχνει ότι ο οργανισμός έχει στηθεί συνολικά προς την εξυπηρέτηση του Γιάννη και της επιθυμίας του να σφραγίσει την αγάπη του για την Εθνική με ένα μετάλλιο. Υπέροχη η διάθεση και η ψυχή του Θανάση, αλλά εδώ μιλάμε για μπάσκετ.

Κι αυτό μας οδηγεί στο τρίτο κλαδί, που δεν αφορά μόνο το Eurobasket 2025, αλλά και προηγούμενες διοργανώσεις. Μήπως πάνω στη μανία της ΕΟΚ να προσφέρει στον Γιάννη ευκαιρία για μετάλλιο, χάθηκαν ευκαιρίες να χτιστεί μια νέα Εθνική που θα ήταν σε αυτό το Eurobasket έτοιμη για κάτι καλό και δε θα χρειαζόταν τον Θανάση, τον Γουόκαπ ή τον Ντόρσεϊ, δηλαδή παίκτες που δε μπορείς να χτίσεις πάνω τους κάτι μελλοντικό; Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να «καεί» μια διοργάνωση, ένα Eurobasket ίσως που είναι και πιο συχνά, και να πάμε με στόχο τη χαρά της συμμετοχής, με 4-5 νέα παιδιά, που να παίξουν ένα 20λεπτο σε όλα τα ματς, να «ψηθούν» και να σχηματίζουν ένα σύνολο που αλληλοσυμπληρώνεται ο ένας με τον άλλον.

Θαρρώ πως αν αυτό είχε συμβεί, έστω και με τους παίκτες που μπορεί τώρα να θεωρούμε μέτριους ή μη ικανούς, θα είχαν ανέβει επίπεδο κάποιοι και, έστω ως πολύ καλοί ρολίστες, θα μπορούσαν να δώσουν καλύτερες προϋποθέσεις και στην επιθυμία του Γιάννη.

Η εμμονή για μετάλλιο ή τίτλο, σε τυφλώνει και σου στερεί τη δυνατότητα να θυσιάσεις ένα πιόνι για να κερδίσεις τον βασιλιά. Το έπαθε ο Παναθηναϊκός πέρσι και πρόπερσι, το παθαίνει κι η Εθνική.

Basketball match Greece – France for the ‘Acropolis’ tournament, at OAKA Basketball Arena, in Athens, Greece on August 24, 2025. / Αγωνας μπάσκετ Ελλάδα – Γαλλία για το τουρνουά «Ακρόπολις», στο ΟΑΚΑ, 24 Αυγούστου 2025.

Μήπως, εκτός από ευχή, είναι και κατάρα ο Γιάννης;

Χωρίς να φταίει απαραίτητα ο Γιάννης, ίσως η ΕΟΚ λειτούργησε πολύ προσωποκεντρικά και μέχρι στιγμής δεν την έχει οδηγήσει κάπου. Ακόμα και το γεγονός πως όλοι οι παίκτες δέχονται ερωτήσεις συνεχώς για τον Αντετοκούνμπο από τους δημοσιογράφους, από το ότι μονοπωλεί τόσο το ενδιαφέρον, πιστεύω πως κάνει, έστω υποσυνείδητα, κακό. Δεν υπάρχει σε καμία άλλη Εθνική, ούτε στη Σλοβενία, όπου κι εκεί ο Ντόνσιτς είναι πάνω από όλους. Ακόμα και στη Σερβία, όπου υπάρχει ο Γιόκιτς, δεν αντιμετωπίζεται ως σούπερ σταρ. Κι ο ίδιος το έχει ξεκόψει με τον τρόπο του, διότι δεν αποζητά, όσο είναι στην Εθνική, τους προβολείς. Ο Γιάννης, από την άλλη, το κάνει. Όχι λεκτικά, αλλά με τη στάση του σώματος, με τον τρόπο που παίζει.

Με όλα αυτά, αναρωτιέμαι αν ο Γιάννης κουβαλάει εκτός από την ευχή, μια μικρή κατάρα, αφού, πέραν των παραπάνω, κι όταν παίζει, κάνει, αναγκαστικά, πολύ μονόπλευρη την επιθετική λειτουργία της ομάδας. Ακόμα κι ο Σλούκας, με μεγαλύτερη εμπειρία από τον Γιάννη, όταν γίνεται pick ‘n’ roll και περνάει τον γκαρντ, βγαίνει συχνά σε θέση για σουτ και δεν το σκέφτεται καν. Ψάχνει μόνο την πάσα προς τον Γιάννη που ρολάρει στη ρακέτα. Το έχουμε δει πολλές φορές στο παρελθόν: όταν λειτουργεί έτσι μια ομάδα, ευνουχίζονται οι υπόλοιποι παίκτες, δε μπορούν να αποδώσουν επιθετικά γιατί έχουν 1-2 ευκαιρίες, και στα τελευταία λεπτά, όλοι αναζητούν τον ένα.

Απαντώντας, λοιπόν, στο ερώτημα του τίτλου, εκτιμώ πως η Εθνική έχει δυνατότητες απλά για να περάσει την πρώτη φάση και οτιδήποτε μετά από αυτό, θα είναι υπέρβαση. Όχι επιτυχία, αλλά δε θα είναι και αποτυχία. Εξάλλου, από τις 24 ομάδες του τουρνουά, υπάρχουν 6 που είναι, θεωρητικά, καλύτερές της: Σερβία, Γαλλία, Τουρκία, Ισπανία, Γερμανία, Σλοβενία.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top