FUN: σαλάτα του σεφ, vegan burger και πίτσα ανανά, σας απαγορεύουμε να υπάρχετε

Eίναι τώρα αυτό κανονικό burger; (φωτογραφία: ordinaryvegan.net)

Αν ποτέ, διαβάσετε από μένα, άρθρο-ελεγεία στην μακαρονόπιτα, να ανησυχήσετε, να θορυβηθείτε, θα σημάνει ότι με έχουν απαγάγει και γράφει το άρθρο ένα ανθρωποειδές chat gpt με «άποψη». Σήμερα, γράφω από το pc, και θα γράψω έναν λίβελο για την μακαρονόπιτα και όχι μόνο, οπότε μην ανησυχείτε, είμαι καλά, είμαι ασφαλής.

Στην δυτική κοινωνία της αφθονίας που ζούμε, τα τρόφιμα και η μαγειρική έχουν γίνει από ανάγκη, τέχνη. Αυτοδίδακτοι και επαγγελματίες της μαγειρικής, μαγειρεύουν και δοκιμάζουν κάθε πιθανό συνδυασμό, με ποικίλα αποτελέσματα.

Είναι λοιπόν ορισμένα φαγητά/πιάτα/συνδυασμοί, που δεν θα έπρεπε να υπάρχουν, και αν ήμουν ο Ντόναλντ Τραμπ, θα τους απαγόρευα. Και στην Ελλάδα, αν ποτέ γίνω πρωθυπουργεύτρια, πριν γίνω, όταν προβάρω τον ρόλο, θα εντάξω την απαγόρευση στο κυβερνητικό μου πρόγραμμα. Γιατί να φάει κάποιος μακαρονόπιτα, και κυρίως γιατί να φτιάξει κάποιος μακαρονόπιτα;

Η μακαρονόπιτα (μακαρόνια ανάμεσα σε 2 χωριάτικα φύλλα) είναι ο ορισμός του γαστρονομικού πλεονασμού. Είναι άμυλο μέσα σε άμυλο. Είναι το αντάμωμα των υδατανθράκων. Είναι σαν να φτιάχνεις μια πισίνα, και μέσα στην πιαινα, καταμεσής, να φτιάχνεις μια μπανιέρα. Προσοχή, μπανιέρα, όχι Jaacuzzi. Και μετά αυτό να το διαφημίζεις ως νέο είδος, και, ακόμα χειρότερα, κάποιος να μπαίνει στην πισίνα και να πηγαίνει να καθίσει μεσα στην μπανιέρα!

Μια σαλάτα που τόλμησε να εισαγάγει ζωικά συστατικά πέραν της φέτας (φωτογραφία: thestayathomechef.com).

Και για να είμαι αντικειμενική το έψαξα και στα ιταλικά, υπάρχει torta di pasta, αλλα όχι με φύλλο πάνω κάτω, αλλά κάτι σαν παστίτσιο. Και ναι, υπάρχει και ρυζόπιτα, και πατατόπιτα, σε περίπτωση που θέλει κάποιος να χτίσει όλο του το έντερο. Δεν έχει εφευρεθεί απ’ όσο γνωρίζω ρυζοπατάτα, μακαρονόρυζο και πατατομακάρονο, αλλά ίσως μια μέρα να τα κάνει ο Άκης που βρίσκει ό,τι μαλακία του γράφουν, και την μαγειρεύει. ‘Ελα Ακη το βρήκα, τοστ με ρυζομακάρονο.

Και από την Βαβέλτων αμύλων, να περάσουμε στην σαλάτα -κατσαρίδα, την σαλάτα που σώζεται ακόμα στις μέρες μας, και παρασιτεί σε καταλόγους ανασφαλών εστιατορίων. Την σαλάτα του Σεφ. Δηλαδή την σαλάτα πού μάθαμε στα 80s, την “τσαχπινιά”, που μας έβγαλε απο τον φαύλο κύκλο χωριάτικη-λαχανοκαρότο- μαρούλι άνηθο (ο οποίος δικαίως επανήλθε και διευρύνθηκε).

Μια σαλάτα που τόλμησε να εισαγάγει ζωικά συστατικά (τυρί και ζαμπόν) πέραν της φέτας και την παχύρρευστη ροζ γλυκιά σάλτσα 1000 Islands. Εντάξει σαλάτα του Σεφ, δεν σε χρειαζόμαστε άλλο, μπορείς να πηγαίνεις τώρα, να ξεκουραστείς κι εσύ, 30 χρόνια στα μενού, να περάσετε quality time με τον σεφ, και σε 10 χρόνια, να επιστρέψεις δικαιωμένη και ανανεωμένη σε μορφή κάψουλας. Αλλά και να μην φύγεις με την θέλησή σου, θα σε απαγορεύσω να ξέρεις, και θα σε σερβίρουν κρυφά στα κουτούκια και στα κότερα. Και που σαι, όπως φεύγεις, άφησέ μας την ντομάτα και το αγγούρι που τα χρειάζομαι για μια δουλειά.

Επόμενος ζόφος, ρυζοσαλάτα: Κρύο ρύζι χθεσινό, με επίφαση λαχανικών στη φορμόλη (αρακάς, καλαμπόκι) και στο τσακίρ κέφι, άντε και μια κονσέρβα τόνο. Κάνεις ποτέ δεν είπε: αχ, ας βράσω ένα ρυζάκι, και να περιμένω να κρυώσει, να το αναμίξω με κονσέρβες και κατεψυγμένα λαχανικά, να το φχαριστηθώ, να πάρω και ένα σκασμό θρεπτικά συστατικά. Το ρύζι τρώγεται ζεστό. Και αν παρ’ ελπίδα μείνει, εννοείται δεν το πετάμε, το χρησιμοποιούμε την επομένη, είμαστε κατά του food waste, σε ένα σωρό δημιουργικές συνταγές δόξα τω τικτοκ υπάρχουν άπειρες, crispy Korean rice, tahdig rice και δε συμμαζεύεται.

Μα πίτσα με ανανά; (φωτογραφία: lifehacker.com)

Λάδι τρούφας: Κάποια παρακαταθήκη, κάποιο κρυφό ανομολόγητο τάμα υπάρχει μεταξύ της πλειοψηφίας των εστιατόρων της Ελληνικής επικράτειας. Υπάρχει culinary woke agenda στα υλικά των πιάτων και πρέπει να έχουν υποχρεωτική ποσόστωση σε λάδι τρούφας (και αντίστοιχη χρέωση). Γιατι παίζει παντού λάδι τρούφας.

Να σου πω κάτι, αν είσαι μάγκας, βάλε κανονική τρούφα. Όχι αγοράσαμε 2 βότσαλα τρούφας, τα έχουμε κάνει περιοδεία σε όλα τα μπουκάλια λάδι του μαγαζιού, βάζουμε ακόμα και στη ρυζοσαλάτα και στην μακαρονόπιτα (βλ. πιο πάνω) και πουλάμε culinaroσυνη. Πρέπει πρώτον να απαγορευτεί και δεύτερον όλοι οι μάγειρες/σεφ να εμβολιαστούν κατά του λαδιού τρούφας.

Πίτσα με ανανά: Υπάρχει, δεν ειναι αστικός μύθος. Λέγεται Hawaian. Απο πού και ως πού ανανάς με λιωμένο τυρί στην ίδια μπουκια; Ποιος είδε κενό στην αγορά και πέταξε έναν ανανά πάνω στην πίτσα μαργαρίτα;

Σε λίγους αρέσει, και αυτοί οι λίγοι κρύβονται ανάμεσα στους πολλούς που τους κράζουν. Και καλά κάνουν και κρύβονται. Μπορεί να μαζεύονται σε υπόγεια και να φορούν χαβανέζικα πουκάμισα και να τρώνε κρυφά γιατί ντρέπονται. Ε, θα συνεχίσουν να τρώνε κρυφά, γιατί θα απαγορευτούν όταν έλθουμε στα πράγματα. Θα κάνουμε ασφαλιστικά μέτρα στον ανανά να μην πλησιάζει σε απόσταση μικρότερη των 50 εκατοστών απο την πίτσα.

Και βεβαια, από την λίστα των υπο απαγόρευση εδεσμάτων, δεν θα έλειπε το vegan burger. Που και μόνο λεκτικώς, είναι άτοπο. Γιατί αλλιώς θα λέγαμε και vegan παντσέτα, vegan tomahawk κ.ο.κ. Ούτε vegan τυρι δηλαδή έπρεπε να υπάρχει. Όλα αυτά που όμως δεν είναι burger και δεν είναι τυριά. Βρείτε άλλες λεξεις δικές σας εν πάση περιπτώσει!

Vegan cheddar; Κι όμως υπάρχει (φωτογραφία: zardyplants.com).

Βοηθάω κι εγώ λίγο με την καλή μου την καρδιά και το chatgpt. Ιδού μερικές προτάσεις για καινούργια λέξη:

1. Στροφακή: από το “στρογγυλό” + “φακή”, αλλά και υπαινιγμός στο “στροφή” — αλλαγή διατροφής.

2. Φυτομπλιόφτα: συνδυασμός από φυτό + ήχος “μπλιόφτα” που παραπέμπει σε κάτι που πέφτει ζουμερά πάνω στο ψωμάκι

Και για το vegan τυρί: 

1. Φυρί: (από φυτό + τυρί). Απλό, εύηχο, σχεδόν αυτονόητο – σαν το vegan τυρί που έγινε mainstream. Παίζει ωραία και με λέξεις όπως “φυρί-φυρί το έλιωνες”.

2. Χλωροτύλιο: από χλωρός = φρέσκος/φυτικός + τύλος/τυλίγω.

Και τώρα τα πρακτικά ζητήματα: Πώς θα απαγορευτούν. Με ένα νόμο κι ενα άρθρο, που έλεγε κάποτε και ένας γνωστός κωμικογράφος; Όχι. Είτε θα πολεμήσουμε το σύστημα εκ των έσω με εκστρατεία στα σόσιαλ, ποταμό απο ινφλουένσερς που θα κράζουν την μακαρονόπιτα και όλα τα υπόλοιπα. Είτε θα πολεμήσουμε με φωτιά και με μαχαίρι. Με στοχευμένες επιθέσεις του Ρουβίκωνα σε όσους διαφημίζουν, καταναλώνουν, μαγειρεύουν τα απαγορευμένα. Χωρίς βία. Έχεις παραγγείλει σαλάτα του σεφ; Έρχονται και ρίχνουν πάνω λίγη κόκκινη μπογιά.

Γράφει το qr μενού αρακάς τρουφολαδερός; Το χακάρουν και αντί του αρακά βγαίνει μια φωτογραφία του Elon με speedo. Και έτσι, αργά αλλά σταθερά, η απαγόρευση θα πιάσει τόπο. Μέχρι που μια μέρα αυτά τα πιάτα θα θεωρούνται ως εκφράσεις α-φιλοξενίας.

Αν όταν έρθουν οι συμπέθεροι για τον αρραβώνα, τους βγάλει ρυζοσαλάτα, θα σημαίνει ότι δεν συμφωνούμε με αυτόν τον γάμο. Και θα ενσωματωθούν στην ελληνική γλώσσα με την σωστή τους έννοια. Η έκφραση «έφαγα χυλόπιτα» θα αλλάξει σε “έφαγα μακαρονόπιτα “. Η έκφραση “τα κάναμε σαλάτα ” θα γίνει “τα κάναμε ρυζοσαλατα “.

Ο “τηλεοπτικός μαϊντανός “ θα γίνει “τηλεοπτικό λάδι τρούφας”. Όταν θέλεις να πεις ότι κάτι είναι κακόγουστο, θα λες “σαν πίτσα ανανά είναι “. Και όταν κάτι δεν είναι γνήσιο, θα το λένε vegan burger. Θα λέω πχ, έχω ένα ρόλεξ αυθεντικό και ένα ρόλεξ vegan burger, που το φοράω όταν πηγαίνω στο Μπρονξ γιατί φοβάμαι μη μου το κλέψουν.

Διαβάστε ακόμα: Όλα του γάμου δύσκολα. Ένας χιουμοριστικός οδηγός.

TAGS :
vegan η ζωή συνεχίζεται

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook