
Ο Φώτης Ιωαννίδης είναι το θύμα της πιο τοξικής πλευράς του μέσου φιλάθλου, του ελληνικού ποδοσφαίρου συνολικά, και γι’ αυτό, το να φύγει, είναι αναγκαίο για την ψυχική του υγεία.
Είναι ευλογία να κάνεις ένα επάγγελμα που να σου αποφέρει τόσα λεφτά, ώστε να μπορείς να εξασφαλίσεις το υπόλοιπο της ζωής σου με μια νορμάλ διαχείριση. Είναι ευλογία να σου προσφέρει αναγνωρισιμότητα, η οποία έχει τα συμπαρομαρτούντα της, δηλαδή τα brands που θέλουν να τα διαφημίσεις, τα δωρεάν γεύματα, τις πολλές γνωριμίες. Καλά κι ωραία αυτά όταν είσαι στα πάνω σου. Όταν όμως είσαι στα κάτω σου, γίνονται κατάρα. Ο Φώτης Ιωαννίδης είναι στο μάτι του κυκλώνα εδώ και έναν χρόνο, διότι έχει μια ποδοσφαιρική πτώση, με αποτέλεσμα να δέχεται μόνιμα πυρά, τα οποία ξεφεύγουν από την οπαδική κριτική του μέσου Παναθηναϊκού και περνάνε στη σφαίρα του μίσους και της δίψας να του διαλύσουν την ψυχολογία.
Είναι μια πραγματικότητα ότι ο Φώτης Ιωαννίδης δεν παίζει καθόλου καλά από πέρσι μετά το ματς με τη Λανς. Πόσο τον επηρέασαν οι δύο τραυματισμοί και ότι δεν έκανε προετοιμασία, δεν το γνωρίζω. Είναι ξεκάθαρο ότι τον επηρέασε η ανανέωση του συμβολαίου του με τον ΠΑΟ, ότι ήταν πια με τη βούλα ο αρχηγός, ο μπροστάρης και αυτό σε ένα καλοκαίρι που ακουγόντουσαν για εκείνον ποσά της τάξεως ως και των 30 εκατομμυρίων. Κάτι πείραξε το μυαλό του, με αποτέλεσμα από τότε να βλέπουμε στο γήπεδο έναν παίκτη που δε μπορεί να σταυρώσει ούτε ντρίμπλα. Το ακριβώς αντίθετο από αυτό που είδαμε τη σεζόν 2023-2024, ειδικά στο εξάμηνο με Τερίμ, όπου ο Φώτης έπαιρνε κεφαλιές από θηρία τύπου Μουκουντί, έφευγε σφαίρα μπροστά και περνούσε όποιον ήθελε, όποτε το ήθελε.
Ίσως και η γκολάρα με τη Λανς να πείραξε πολύ το μυαλό του, διότι από τότε σα να έχει πειστεί ότι ο μόνος τρόπος να δικαιολογήσει τα λεφτά του και τη θέση του, είναι να περνάει 5 αντιπάλους και να σκοράρει γκολ για βραβείο Πούσκας. Αυτό είναι κάτι που προκύπτει από το μέσα του, σαν να νιώθει ότι δεν το αξίζει όλο αυτό ή ότι το αξίζει μόνο αν γίνει ο Μέσι.

Στο ματς απέναντι στη Σαμσουνσπόρ, ο Ιωαννίδης μπήκε ως αλλαγή στο 0-1 και φάνηκε από το πώς έπαιζε, ότι έχει ανάγκη να γίνει ξανά ο ήρωας της ομάδας.
Τι θα κάναμε αν ακούγαμε όσα ακούει ο Φώτης Ιωαννίδης;
Μπορεί να φαίνεται υπερβολικό αυτό που γράφω, αλλά για ένα παιδί (ναι, οι ποδοσφαιριστές όσο είναι στο γήπεδο, είναι παιδιά, τα θέλουν όλα δικά τους) 25 ετών, που για 5-6 μήνες ακούει τόσα χυδαία για τη σύντροφό του, που σίγουρα δέχεται μια εσωτερική πίεση για τα σχόλια που δέχεται η Ελένη Βουλγαράκη στα social και τι καλείται να αντιμετωπίσει όταν ο Φώτης Ιωαννίδης σκοράρει απέναντι στον Ολυμπιακό ή παίζει άσχημα, ή πανηγυρίζει και διαμαρτύρεται απέναντι στους μεγάλους αντιπάλους της ομάδας του, για αυτό το παιδί λοιπόν, το να κάνει 2-3 άσχημα ματς, εγγράφεται βαρύτερα μέσα του.
Την ίδια στιγμή, υπάρχει μόνιμα μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα και σχόλια πως δεν αξίζει προτάσεις 30 εκατομμυρίων, πως όλα είναι ψέματα και τα βγάζει προς τα έξω επικοινωνιακά η ΠΑΕ για να «πουλήσει» ότι τον κράτησε παρά τα τόσα πολλά λεφτά και από πέρσι το καλοκαίρι υφαίνεται ένα μίσος για τον παίκτη.
Αν ο Φώτης Ιωαννίδης είχε κάνει μια απλά καλή χρονιά και είχε βάλει 10-12 γκολ, είχε βγάλει και 5-6 ασίστ, κάπως θα είχε μετριάσει αυτό το μίσος. Αν, μάλιστα, η ομάδα η ίδια και οι δύο προπονητές, Αλόνσο και Βιτόρια, τον προστάτευαν περισσότερο, και δεν τον έβαζαν μόνιμα βασικό ενώ δε μπορούσε να αποδώσει και έκανε ζημιά στην ομάδα, θα ήταν λιγότερο εκτεθειμένος σε αυτόν τον μηδενισμό.
Και φτάνουμε στο σήμερα. Σε ένα καλοκαίρι που ο Παναθηναϊκός έχει δώσει 5 ευρωπαϊκά ματς, στα οποία ο Φώτης Ιωαννίδης παίζει ως αλλαγή ή καθόλου, που δεν έχει συνεισφέρει επί της ουσίας.

Αυτή η φάση απέναντι στη Ρέιντζερς, είναι η μοναδική, παρ’ ολίγον, κλασική ευκαιρία που έχει προκύψει στον Φώτη εδώ και πολλούς μήνες.
Δεν είναι χασογκόλης ο Φώτης Ιωαννίδης
Πολλοί τον κατηγορούν για χαμένες ευκαιρίες, λένε ότι είναι χασογκόλης. Το πρόβλημα με τον Φώτη ποτέ δεν ήταν το γκολ. Όχι πως είναι ο Ελ Καμπί, αλλά πώς κρίνουμε έναν παίκτη ως χασογκόλη, όταν δεν έχει χάσει κλασικές ευκαιρίες πέρσι και φέτος; Διότι ο Παναθηναϊκός ούτε πέρσι, ούτε φέτος παράγει φάσεις. Κι όσες παράγει, είναι για τους εξτρέμ του. Στα φετινά ευρωπαϊκά, ο Φώτης Ιωαννίδης έχει να επιδείξει μια κεφαλιά με τη Ρέιντζερς στο ΟΑΚΑ, με υπερένταση από τα 13-14 μέτρα και έξω από το εύρος της εστίας, άρα με τίποτα κλασική ευκαιρία, και, στο ίδιο ματς, τη συρτή σέντρα του Τζούρισιτς που δεν πρόλαβε για λίγο τη μπάλα να τη στείλει στα δίχτυα.
Ο Ιωαννίδης δεν είναι ότι δε σκοράρει, λοιπόν, διότι δεν έχει βρεθεί σε θέση για να σκοράρει. Είναι ακριβώς το δεύτερο σκέλος. Είναι επιθετικός και τον βλέπουμε διαρκώς στο ματς να βγαίνει στα πλάγια έξω από την περιοχή για να συνδυαστεί ή να είναι κάπου στο κέντρο, με αποτέλεσμα να βγαίνουν αντεπιθέσεις από εξτρέμ ή τα πλάγια μπακ, να φτάνουν σε θέση για σέντρα, να κοιτάζουν την περιοχή και να μην υπάρχει συμπαίκτης για να στοχεύσουν. Αν αυτή είναι εντολή Βιτόρια ή το κάνει μόνος του ο Φώτης, δεν το ξέρω. Δημιουργεί πάντως πρόβλημα στην ανάπτυξη.
Με τον τρόπο, επομένως, που παίζει ο Παναθηναϊκός, ο Φώτης Ιωαννίδης δε θα μπορέσει να πάρει τα πάνω του και θα δέχεται διαρκώς κριτική και, δυστυχώς, ένα bullying, διότι ο Έλληνας οπαδός νομίζει πως οι παίκτες του ανήκουν. Θα πάει στο προπονητικό να απειλήσει, θα πάει μετά το ματς στο πάρκινγκ να βρίσει.
Δεν είναι όμως μόνο οι οπαδοί της ομάδας του. Ο Φώτης Ιωαννίδης δέχεται εδώ και ένα χρόνο, ειδικά από το πρώτο ματς των play offs στο Καραϊσκάκης, τον Μάρτιο, όλο το μίσος του κόσμου από τους Ολυμπιακούς. Το έγκλημά του; Ότι κέρδισε καθαρό πέναλτι, σκόραρε και το πανηγύρισε. Το δεύτερο έγκλημά του; Ότι έπαιζε παθιασμένα για την ομάδα του και αντιδρούσε στα χυδαία που άκουγε από την εξέδρα για την οικογένειά του, για τη σύντροφό του και για τον ίδιο. Ο «Βουλγαράκης». Έτσι τον φωνάζουν στα αντίπαλα γήπεδα. Με υποτιμητικό τρόπο. Εγώ αν ήμουν στη θέση του, το τι κατάρες θα είχα πάει να ρίξω σε όλους στο γήπεδο, δεν περιγράφεται.

Δε θα συγχωρεθεί ποτέ στον Ιωαννίδη ότι υπερασπίστηκε τον εαυτό του.
Η αγορά του ποδοσφαίρου «μίλησε» για την αξία του
Κι έρχεται τώρα η πρόταση της Σπόρτινγκ για 20+ εκατομμύρια, όπως λένε τα ρεπορτάζ, και ο Φώτης Ιωαννίδης θα πρέπει, στο μυαλό κάποιων, να λογοδοτήσει, να ζητήσει συγγνώμη που η πορτογαλική ομάδα τον αποτιμά σε αυτό το ποσό και που, ενδεχομένως, να πιστεύει ότι στο δικό της πλάνο, ο Φώτης θα φτάσει ξανά στα στάνταρ του δεύτερου μισού του 2024.
Κάθεται και γράφει ο καθένας πως δεν αξίζει αυτά τα λεφτά, δεν αξίζει ούτε 5 εκατομμύρια. Άξιζε μήπως στο τώρα ο Κωστούλας τα 40 εκατομμύρια; Με βάση τα δικά μας μάτια, όχι. Αλλά με βάση τα μάτια της Μπράιτον, τα άξιζε και θα φέρει πίσω αρκετά παραπάνω.
Ωραίες οι απόψεις, να τις λέμε μεταξύ μας και σαφώς, ο καθείς μπορεί να υποστηρίξει κάτι με σωστά επιχειρήματα. Όταν όμως υπάρχει μια πρόταση, όταν η ίδια η αγορά βάζει αυτή την τιμή στον Ιωαννίδη, τι να αναλύσουμε περαιτέρω; Έχει σημασία πόσο πιστεύει ο καθένας από μας ότι αξίζει; Μας αφορά πόσο θα πωληθεί; Όχι. Αν είσαι Παναθηναϊκός σε αφορά να φέρει η ομάδα έναν καλύτερο ή καταλληλότερο για το παιχνίδι της αντικαταστάτη. Αν είσαι άλλος φίλαθλος, δε σε αφορά τίποτα απολύτως.
Δεν είναι ούτως ή άλλως ζήτημα ποδοσφαιρικής εκτίμησης του Ιωαννίδη αυτό το κείμενο. Το καλύτερο για εκείνον είναι να φύγει γιατί δε φαίνεται τρόπος να μπορεί να ξεφύγει εδώ από τους δαίμονες που τον έχουν αιχμαλωτίσει ποδοσφαιρικά.
Το κείμενο θέλει να αναδείξει το πόσο εύκολα γινόμαστε κακόψυχοι και δεν ανεχόμαστε να αντιδρά ένας ποδοσφαιριστής όταν του βρίζουμε ό,τι αγαπάει. Κι αν το κάνει, είναι κωλόπαιδο, παλιοχαρακτήρας και άλλα πόσα του έχουν προσάψει Ολυμπιακοί κυρίως. Καθίστε εσείς στη δουλειά σας να σας λένε τι θα κάνουν στη μαμά σας και την κοπέλα σας και μη βγάλετε άχνα, πείτε ευχαριστώ και χειροκροτήστε τον φίλαθλο κόσμο.
Εγκληματίας ο Φώτης Ιωαννίδης. Εγκληματίας που ερωτεύτηκε μια αναγνωρίσιμη κοπέλα, εγκληματίας που θέλησε να υπερασπιστεί τον εαυτό του απέναντι στη χυδαιότητα, εγκληματίας που «τολμά» να περνά πνευματικά και ψυχικά ζόρια σε ποδοσφαιρικό επίπεδο και δε μπορεί να βρει τον εαυτό του. Γιατί ο Φώτης είναι ένας πολύ καλός ποδοσφαιριστής. Μπορεί να μην είναι ο σούπερ επιθετικός, αλλά μέτριος ή για πέταμα δεν είναι. Απλώς δε βρίσκεται στο κατάλληλο ποδοσφαιρικό περιβάλλον (στυλ παιχνιδιού, οπαδική νοοτροπία κλπ). Συμβαίνει. Όλοι μας έχουμε αποδώσει το ίδιο σε όλες μας τις δουλειές; Ποτέ δεν κάναμε για ένα διάστημα μόνο μετριότητες ή λάθη;
Αυτό είναι τότε το μεγάλο του έγκλημα: ότι επέλεξε να παίξει ποδόσφαιρο, επιδίωξε να εξελιχθεί, ότι πονάει και αγαπάει τον ΠΑΟ. Να τον καταδικάσουμε σε πολλάκις ισόβια, να τον στείλουμε στο Διεθνές Δικαστήριο.
* Φωτογραφίες: SOOC
Διαβάστε ακόμη: Χρονιά αποκαθήλωσης (;) για Γκουαρδιόλα -και ο Χάαλαντ που έπαθε «Ιωαννίδη»




