Σάτιρα: Η νέα γειτονιά της Αθήνας με τα παγκοσμίως πρωτότυπα μαγαζιά

Μια νέα «γειτονιά» έχει αναδυθεί ωσάν άλλη Αφροδίτη στον αθηναϊκό χάρτη και έγινε καταφύγιο για όσους αναζητούν μια «ανόθευτη» περιοχή σε επίπεδο σπιτιών και διασκέδασης.

Πρόκειται για μια συνοικία ιστορική η οποία τείνει να έλκει όλο και περισσότερους νέους, καθώς και τις δραστηριότητες που αυτό συνεπάγεται. Τα παλιά χρόνια, τότε που κοιμόμασταν με τις πόρτες ξεκλείδωτες, η περιοχή είχε κυψέλες. Όχι Μελίσσια, αυτά ειναι πιο βόρεια. Η βασίλισσα Φρειδερίκη, κάνοντας αγροτουρισμό before it was cool, είχε εξευγενίσει (αποψιλώσει) την περιοχή και είχε βάλει κυψέλες, τις οποίες φρόντιζαν οι υπήκοοι και στις οποίες οργανώνονταν ημερήσιαι εκδρομαί από διάφορες συνοικίες, για να δει ο λαός τις κυψέλες και να προμηθευτεί μέλι και βασιλικό (με την κακή εννοια) πολτό. Οι κυψέλες έφθιναν με την πάροδο του χρόνου όμως αι εκδρομαί συνεχίστηκαν και όταν έπαψαν αυτές να υφίστανται.

Έτσι, σιγά σιγά η περιοχή έγινε προορισμός απόδρασης για παράνομα ζευγάρια, τόπος μοιχειας και πάθους. Η δικαιολογία «πάω βόλτα στις κυψέλες», ευτελίστηκε και απέκτησε πονηρή χροια. Εξ αυτού του λόγου, γεννήθηκε και το ρήμα «Κυψελώνω» και, όταν στον καφενέ καθυστερούσε κάποιος να φτάσει για να παίξει τάβλι και να πιει ρετσίνα, τον ρωτούσαν «Πού ήσουν τόση ώρα ρε Τάσο;», και απαντούσε ο Τασος «Κυψέλωνα», που είναι ο παρατατικός του ΚΥΨΕΛΩΝΩ και σημαίνει «γαμούσα».

Αυτά παλιά. Τώρα τα Κυψέλωνα έχουν αλλάξει προφανώς χαρακτήρα, τιμή ανά τετραγωνικό, χρήσεις γης, και μια περιπλάνηση εκει θα μας αποκαλύψει πολλά. Κατεβαίνοντας στην στάση Τρόλεϊ «Συνεργείο», φτάνεις στην κεντρική πλατεία. Αν είναι πρωί, υπάρχει εξαιρετική επιλογή για πρωινό/καφέ. Όχι Πρωινό Καφέ, την εκπομπή της Μενεγάκη στον ΑΝΤ1.

Το πρώτο είναι το artisan τοσοδούλικοbakery Λε-Αρ που άνοιξαν 2 φίλοι, ο Λεωνίδας 60 ετών, (ήταν ήδη 40 χρονια φούρναρης) και ο Αρτέμης, 34, που έχει σπουδάσει στην Αγγλία ηχολήπτης με μεταπτυχιακό στις ηλεκτρονικές-house-techno σφολιάτες. Πρόκειται για ένα εκρηκτικά δημιουργικό ντουέτο, το οποίο κάνει μαγικά με το ζυμάρι σε έναν χώρο 10 τετραγωνικών. Εκεί τα είδη ψωμιού και το μήκος της μπαγκέτας, δεν ειναι ποτέ το ίδιο. Όλα εξαρτώνται από τον αστρολογικό χάρτη του μαγαζιού, ο οποίος υποδεικνύει τι αλεύρι θα χρησιμοποιηθεί κάθε μέρα και τι είδος ψωμιού θα βγει στη βιτρίνα. Κάποιες φορές οι μπαγκέτες δε χωράνε στο μαγαζί και εξέχουν, οπότε όταν περνάει ένας περαστικός μπορεί να φάει μια μπαγκετιά στο πρόσωπο.

Εκτός όμως από τα αστρολογικά ψωμιά, θα βρει κανείς και 7 είδη κρουασάν, πέρα απο τα κλασικά: Κρουασάν σις κεμπάπ, κρουασάν μαγειρίτσα και τα Χριστούγεννα, κρουασάν κιμτσί κίμτσι ya ya, κρουασάν μάτσα, κρουασάν γρανίτα, κρουασάν τσιχλόφουσκα και κρουασάν μαυροδάφνη, όλα μοναδικά και πρωτότυπα. Όλα μπορείς να τα συνοδεύσεις με spritzes από φρούτα από τη Γουινέα Μπισάου.

Στο μπραντσάδικο της γειτονιάς, πίνεις τον φανταστικό καφέ σου που τον προμηθεύονται κατευθείαν από παραγωγούς στην Μποτσουάνα και στο Ελ Σαλβαδορ και τρως το εγκς μπενεντίκτ σου, το αβοκάντο σου και την σπιτική σου λεμονάδα με τζίντζερ.

Τι μαγαζιά θα βρεις σε αυτή τη γειτονιά

Σχεδόν μεσοτοιχία με το Λε-Αρ βρίσκεται το μπραντσάδικο «Δεν κολυμπάμε με Μπραντσάκια». Σχεδόν μεσοτοιχία γιατι παρεμβαλλεται το παραδοσιακό οικολογικό καθαριστήριο/πλυντήριο Σαπουνόπερα. Το Σαπουνόπερα εχει πλυντήρια για να κάνεις την μπουγάδα σου, στεγνωτήρια για να βρεις γκόμενο/α όπως σε όλες τις ταινίες στη Νέα Υόρκη, και η ιδιοκτήτρια Μαντώ, εκτός απο τα ζευγαρωμστα και τα προξενιά, παρέχει και αυτές τις τεράστιες σιδερώστρες που υπάρχουν στα καθαριστήρια και έχει μέσα την χαρακτηριστική εθιστική μυρωδιά.

Ε, δίπλα στην Μαντώ βρίσκεται το «Δεν κολυμπάμε με Μπραντσάκια». Εκεί αράζεις περιμένοντας να τελειώσει το πλυντήριο, πίνεις απλώς τον φανταστικό καφέ σου που τον προμηθεύονται κατευθείαν από παραγωγούς στην Μποτσουάνα και στο Ελ Σαλβαδορ… Αν ψιλοπεινάς, τρως το εγκς μπενεντίκτ σου, το αβοκάντο σου και την σπιτική σου λεμονάδα με τζίντζερ. Και, αν είσαι πανω από 40, τρως τα ασπράδια σου με το ταχίνι σου και την κομπούτσα σου.

Καλά καμουφλαρισμενό, είναι εκεί κοντά το πιο γνωστό γαστροκουτούκι της Αθήνας. Παλιά εκεί ήταν ένα επισκευαστήριο τηλεοράσεων, σαν αυτό που είχε ο Ιάσονας Σέκερης στο Ρετιρέ. Έμεινε για αρκετό καιρό ξενοίκιαστο, με παρατημένες τηλεοράσεις μέσα. Ώσπου εγένετο το Μεζεδοπωλείο Η ΥΕΝΕΔ. Η βιτρίνα έχει 4 τηλεοράσεις, βασικά τα κουφάρια 4 ασπρόμαυρων τηλεροάσεων, και μια να παίζει σταθερά ρετιρέ στο μουγγό. Το δάπεδο φυσικά είναι μωσαϊκό, φρεσκογυαλισμένο μωσαϊκό, ωραίο, δε λέω, δεν φαίνονται και τα ψίχουλα (αν πέσουν).  Σερβίρει και παίρνει παραγγελίες η Μέλπω. Μαγειρεύει ο Θάνος, βοηθά ο Τζέρης (από το λαντζέρης).  Το μενού έχει ελληνικά πιάτα (άρα δεν έχει αβοκάντο).

Έχει κάθε μέρα ένα πιάτο ημέρας και ένα πιάτο νύχτας. Το πιάτο ημέρας είναι ένα μαγειρευτό και το πιάτο νύχτας είναι συνήθως της ώρας. Ποιας ώρας; Της ώρας που θα πας ντε! Καταβρόχθισα τα πολύ χαριτωμένα (έτσι τα λέει το μενού) κεφτεδάκια, τηγανητά εννοείται, και τα συνοδεύουν με σοβαρή πατάτα τηγανητή, που είναι πολύ σοβαρή, γι’αυτό μη γελάτε και λέτε αστεία. Ξεχώρισα και τα τυροπιτάκια της θείας σου (γιατί δεν πιάνουμε στο στόμα μας μανάδες), τα οποία ήταν τίμια και εξόχως τραγανά. Εννοείται ότι δεν εχει σαλάτα του σεφ, έχει όμως σαλάτα του Τζέρη του Λαντζέρη. Η οποία, όπως έμαθα, προέκυψε ένα βράδυ κατά τύχη, όταν είχαν κλείσει και μάζευαν και πεινούσαν, και ο Τζέρης έφτιαξε ενα μπολ με ό,τι είχε ξεμείνει.

Από ποτά, υπάρχει ένας κατάλογος τσιπούρων, ούζων, ρακέων και τσικουδιών. Επίσης, μπορείς να πάρεις και τα εξής νατουραλιζέ (εξελληνισμένα) κοκτέιλ: τσιπουχίτο, τσιπ τόνικ, Caipirακή, ουζοpolitan και Τσίπουρολ Σπριτζ. Α, ναι, έχει και ρετσίνες. Η μουσική είναι ως επί το πλείστον ελληνική, πιο Τσιτσάnish μετά το σούρουπο, πιο Σκιαδερέcious μέσα στη μέρα. Τα Σάββατα και τις Παρασκευές το βράδυ, έχει αρκετά συχνά το σχήμα bouzuke box, που παίζει ρεμπέτικα, σμυρναίικα, λαϊκά και μια πολύ ωραία διασκευή ρεμπέτικη του oops i did it again της Μπρίτνεϊ Σπήαρς.

Εδώ δε θα βρεις καντίνα με χοτ ντογκ ή σάντουιτς, αλλά καντίνα γκουρμέ με σεβίτσε στο χέρι.

Tinder για το προζύμι σου

Ένα άλλο ωραίο μαγαζί, είναι το Σεβίτσε Στο Χέρι, ένα μικρό μαγαζάκι, καντίνα βασικά, όπου ένας ευειδής κύριος, ο «μάστορας» Ερμόλαος, φτιάχνει old school lunch boxes με σεβίτσε που έχουν ως βάση τον κιμά προβατίνας είτε μάνγκο και παπάγια μάντολες. Εδώ το σεβίτσε είναι street food, το τρως στα όρθια καθώς περπατάς στον δρόμο. Η γειτονιά είναι γεμάτη σεβιτσοφάγους.

Για ποτάδικο με βινύλια, το λεγόμενο audiophile bar, αποκλειστικά όμως για άντρες, θα πας στο Bar-Ber Shop, όπου οι πελάτες κάθονται σε αναπαυτικές πολυθρόνες για να τους περιποιηθούν τα μαλλιά και τα γένια groomers και μπαρμπέρηδες ενόσω εκείνοι πίνουν το κοκτέιλ τους. Οκ, μπορεί να πετάγονται μερικές τρίχες, αλλά δικές τους είναι, δε θα πάθουν κάτι. Α, κι οι μπαρμπέρηδες πιωμένοι είναι γιατί είναι νέα μόδα που ήρθε από το Άμστερνταμ.

Τα Κυψέλωνα έχουν και γήπεδο μπάσκετ και ομάδα μπάσκετ παρακαλώ. Τους Kipselona-Νικς η οποία αποτελείται από ντόπιους και από ενοικιαστές που τους λένε όλους Νίκο. Γίνονται τρελές ματσάρες με γειτονικούς συλλόγους, οι οποίες συνήθως καταλήγουν σε μαδομούσι, μετά συμφιλίωση και μετά μπύρα στην microbrewery της πάνω πλατείας.

Αυτό που κάνει όμως τα Κυψέλωνα να ξεχωρίζουν, ειναι ο ΜΥΚΗΤΑΣ, στο τέλος της οδού Βασιλέως Έλβις (πρώην Βασιλέως Αλεξάνδρου). Ο Μύκητας δεν είναι ακριβώς μαγαζί, είναι μαγαζί, είναι τράπεζα, είναι hotel, είναι κόνσεπτ. Είναι το μέρος που θα βρεις και θα αγοράσεις το προζύμι που θα υιοθετησεις. Είναι το μέρος που θα πας το προζύμι σου όταν αρρωστήσει για να στο συνεφέρουν. Είναι το μέρος που θα βρεις ταίρι για να ζευγαρώσεις το προζύμι σου με ένα άλλο και θα μοιραστείτε τα κουτάβια προζύμια. Είναι το μέρος που θα αφήσεις το προζύμι σου για φιλοξενία αν φύγεις ταξίδι ή αν θες να κανεις μια we were on a break κατάσταση. Είναι το μέρος που θα κάνετε διαγωνισμό ομορφιάς προζυμένιου ψωμιού.

Και δεν είναι μόνο το προζύμι σου, είναι και η κομπούτσα σου, και το κεφίρ σου, και το κιμτσί σου που αναλαμβάνει ο Σπυρίδων και η ομάδα του. Και, φυσικά, ειναι ο πρώτος παγκοσμίως τέτοιος χώρος στο είδος του, μιας και στην Αμερική απαγορεύτηκαν τα προζύμια με προεδρικό διάταγμα και στην Ευρωπη, όταν εμείς φτιάχναμε προζύμι bank, οι άλλοι έτρωγαν ψωμιά από βελανίδια. Και επειδή είναι το πρώτο παγκοσμίως, και συρρέει κόσμος, έχει γίνει και τοπόσημο, «ενοικιάζεται γκαρσονιέρα 5 λεπτά απο τον Μύκητα, 500 γιούρο».

* To παρόν κείμενο είναι προϊόν μυθοπλασίας με στόχο να σατιρίσει το gentrification σε πολλές γειτονιές της Αθήνας. Δεν υπάρχουν Κυψέλωνα, δεν υπάρχει καμία άγνωστη γειτονιά.

TAGS :
Αθήνα γειτονιά

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook