
Μετανάστες φτωχούς που αναζητούν μια ζωή μακριά από τον θάνατο, δεν τους θέλουμε. Περαστικούς εμίρηδες τους θέλουμε και τους παραθέλουμε.
Μια χαρά τους θέλουμε τους ξένους μελαμψούς Μουσουλμάνους στον τόπο μας, (για τους ξανθούς Χριστιανούς δεν το συζητάμε) αρκεί να έχουν λεφτά.
Ναι, αλλά θα μου πείτε οι ξένοι μελαμψοί Μουσουλμάνοι που έχουν λεφτά, τα ξοδεύουν στον τόπο μας και προσφέρουν στην οικονομία.
Σωστά, αλλά μήπως οι φτωχοί μελαμψοί μετανάστες που δουλεύουν εδώ πολύ σκληρά και πληρώνουν φόρους ή φτιάχνουν ένα σπιτάκι και στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο δεν προσφέρουν το ίδιο και περισσότερο;
Και εν πασει περιπτώσει, σκεφτείτε το εξής: έρχεται ένα σκάφος με 20 ζάμπλουτους Άραβες και 40 άτομα πλήρωμα. Το σκάφος αυτό μπορεί να κάνει την κρουαζιέρα του και κυριολεκτικά να μην αφήσει ούτε ένα ευρώ στους Παξούς ή οπουδήποτε αλλού. Είναι ήδη γεμάτο πετρέλαιο, κρασιά, καβουροπόδαρα και έχει και τρεις σεφ για να μαγειρεύουν στους επιβατες.
Το βυθίζουμε το σκάφος; Όχι βέβαια! Έρχεται και μια βάρκα με είκοσι φτωχούς ανθρώπους που θέλουν να γλιτώσουν από κάποιον πόλεμο. «Βυθίστε το!», φωνάζουν χαιρέκακα χιλιάδες συμπατριώτες μας.
Ναι, το φωνάζουν γιατί οι πλούσιοι είναι περαστικοί αλλά οι φτωχοί θέλουν να μείνουν και να μας κάτσουν στο σβέρκο. Πρώτα απ’όλα, ποιος σας είπε ότι οι φτωχοί μετανάστες θέλουν να μείνουν; Όλοι στη Γερμανία και στη Νορβηγία θέλουν να πάνε.
Και πόσες «χρυσές βίζες» πουλήσαμε σε εύπορους εξ ανατολής που αγόρασαν ένα διαμέρισμα για να μένουν εδώ αρκετούς μήνες το χρόνο; Δηλαδή η ανθρώπινη ζωή αξίζει τα 250 χιλιάρικα της χρυσής βίζας;
Όσο για τους «περαστικούς» πλούσιους, μπορεί να έρχονται κάθε χρόνο. Στα σοβαρά τώρα, υπάρχουν εμίρηδες που έρχονται συχνά πυκνά και φέρνουν μαζί τους τα πάντα, από μωρομάντηλα μέχρι νερό, ρωτήστε να μάθετε. Αυτούς όμως τους θέλουμε, γιατί είναι πλούσιοι.
Κι αυτό δεν λέγεται ρατσισμός, αφού οι εμίρηδες είναι κι αυτοί σκουρόχρωμοι και μουσουλμάνοι αλλά μια άλλη λέξη από ρα: ραγιαδισμός.




