
1948, Annus Mirabilis: τα Δωδεκάνησα ενσωματώνονται στην μητέρα πατρίδα και λίγες εκατοντάδες χιλιόμετρα νοτιοανατολικά, δημιουργείται το Ισραήλ, που πολλοί Εβραίοι είδαν, όπως στην αφίσα, σαν την εκπλήρωση της θεϊκής βούλησης.
Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν την ιστορία. Πόσοι ξέρουν για παράδειγμα ότι τα Δωδεκάνησα έγιναν κομμάτι της ελληνικής επικράτειας μόλις το 1948, την ίδια χρονιά δηλαδή που ιδρύθηκε το κράτος του Ισραήλ;
Μέχρι την φρικώδη 7η Οκτωβρίου του 2023 και τα όσα φρικωδέστερα επακολούθησαν, ο πολύς κόσμος, ειδικά οι νεότεροι, δεν γνώριζαν ότι το Ισραήλ είναι ένα νέο κράτος. Οι πιο πολλοί νόμιζαν ότι υπήρχε λίγο-πολύ ανέκαθεν, «κάπου εκεί ανάμεσα στην ανατολική μεσόγειο και στην έρημο, που όλο γίνονται φασαρίες». Και ότι λίγο-πολύ ανέκαθεν, το Ισραήλ το παρενοχλούσαν απο γινάτι κάτι περίεργοι μελαμψοί τύποι με μαντήλια που βλέπουμε στις αμερικάνικες ταινίες δράσης. Αυτό απαιτούσε το στερεότυπο -και αν θέλετε η προπαγάνδα.
Σήμερα, με τον εξολοθρευτικό πόλεμο που διεξάγει το Ισραήλ, ζούμε, θέλοντας και μη, τη σύγχρονη ιστορία όπως γράφεται (με αίμα) μέρα με τη μέρα. Συνεπώς, θέλοντας και μη, την μαθαίνουμε λίγο παραπάνω, έστω και με πολλές διαστρεβλώσεις.

O Μπέντζαμιν Νετανιάχου έκανε ακόμα και πολλούς Ισραηλινούς να ανακαλύψουν όψιμα ότι στην «πίσω αυλή» τους εκτυλίσσεται εδώ και δεκαετίες ένα ανθρώπινο δράμα που τους απέκρυπταν ή καμουφλάριζαν τα εγχώρια ΜΜΕ και οι κυβερνήσεις.
Μια νέα ανάγνωση της Ιστορίας
Έτσι, πάρα πολλοί άνθρωποι ανακαλύπτουν σήμερα ότι το Ισραήλ δημιουργήθηκε το 1948 εκτοπίζοντας εκατομμύρια Άραβες που έκτοτε ζουν σε συνθήκες που θυμίζουν απαρτχάϊντ.
Πάρα πολλοί Αμερικανοί ανακαλύπτουν ότι οι κυβερνήσεις τους έχουν αφιερώσει τρισεκατομμύρια δολάρια και ζωές δικών τους στρατιωτών για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα ενός άλλου κράτους στη Μέση Ανατολή.
Ακόμα και πάρα πολλοί Ισραηλινοί ανακαλύπτουν σήμερα ότι στην «πίσω αυλή» τους εκτυλίσσεται εδώ και δεκαετίες ένα ανθρώπινο δράμα που τους απέκρυπταν ή καμουφλάριζαν τα εγχώρια ΜΜΕ και οι πολιτικοί τους, και που τα ειδεχθή εγκλήματα της Χαμάς δεν αρκούν για να τους κλείσουν τα αυτιά και τα μάτια.
Αίφνης, λόγω της κονιορτοποίησης της Γάζας, ο πλανήτης συζητά ακόμα και ένα θέμα που ήταν ταμπού μέχρι πριν λίγους μήνες: για το τι είναι σιωνισμός και για το αν το Ισραήλ έπρεπε να δημιουργηθεί με αυτή τη μορφή και αυτή τη δομή σε αυτό το σημείο του πλανήτη σε εκείνη ακριβώς την ιστορική συγκυρία.

Ο Νετανιάχου χαρίζει το ηθικό πλεονέκτημα στον αντίπαλο, και αυτό μακροπρόθεσμα θα βλάψει το Ισραήλ, ακόμα και τους φιλειρηνιστές Εβραίους άλλων εθνικοτήτων, όπου γης, που δεν φταίνε σε τίποτα.
Η πολιτική Νετανιάχου «καίει γέφυρες» για το Ισραήλ
Αυτό είναι το αποτέλεσμα της ακροδεξιάς πολιτικής Νετανιάχου: το κάψιμο του πολιτικού, διπλωματικού και ηθικού κεφαλαίου του Ισραήλ. Του δικαίου των αδελφών μας Εβραίων. Ο Νετανιάχου χαρίζει το ηθικό πλεονέκτημα στον αντίπαλο, και αυτό μακροπρόθεσμα θα βλάψει το Ισραήλ, ακόμα και τους φιλειρηνιστές Εβραίους άλλων εθνικοτήτων, όπου γης, που δεν φταίνε σε τίποτα.
Όσο πιο πολύ οι ακροδεξιοί Ισραηλινοί κονιορτοποιούν τους Άραβες της Παλαιστίνης, τόσο πιο πολύ υποθηκεύουν το μέλλον της -νεοσύστατης ακόμα- χώρας τους. Μπορεί τώρα η ισορροπία δυνάμεων να είναι συντριπτικά υπέρ τους, όμως ποιος ξέρει τί θα συμβεί στο μέλλον; Όλες οι αυτοκρατορίες της Ιστορίας νόμιζαν ότι θα κρατήσουν για πάντα.
Γι αυτό, το να στέκεσαι απέναντι στην ακροδεξιά κυβέρνηση Νετανιάχου δεν σε κάνει αντισημίτη. Αντισημίτης είναι ο ίδιος ο Νετανιάχου που καίει το κεφαλαίο διεθνούς συμπάθειας στο Ισραήλ (την ιστορική, ηθική υποχρέωση του πλανήτη απέναντι στο λαό του) όχι πια για να αμυνθεί, αλλά για να κάνει σκόνη έναν άλλο λαό.
Διαβάστε ακόμη: Το Ιράν είναι θεοκρατία. Όμως ο Νετανιάχου και οι υποστηρικτές του στις ΗΠΑ δεν πάνε πίσω.





