Τζέρεμι Κόρμπιν: Ο μαρξιστής παππούς πήρε την εκδίκηση του

«Η εποχή Μπλερ τελείωσε στις 8 Ιουνίου», γράφει το εμβληματικό φιλελεύθερο περιοδικό The Economist. Που μετά από μήνες όπου ειρωνεύονταν τον Κόρμπιν ως παλαιολιθικό loser, «υποκλίνεται» στην αντοχή του και καταλήγει: Το κόμμα των Εργατικών ανήκει πια στον Τζέρεμι.

 

Ο Κόρμπιν πήρε την εκδίκησή του: όχι μόνο θα έχει λόγο στο ποιος θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός, αλλά είναι πια και ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης του κόμματός του. (Φωτογραφία από τον χρήστη του Flickr Andy Miah)

Όταν η Τερέζα Μέι προκήρυξε τις γενικές εκλογές πριν από οκτώ εβδομάδες, όλοι πίστευαν ότι Τζέρεμι Κόρμπιν ήταν ο πιο αδύναμος ηγέτης του Εργατικού Κόμματος από την εποχή του Μάικλ Φουτ το 1983 ή ακόμα και από την εποχή του Τζορτζ Λάνσμπουρι το 1935. Σήμερα ο παππούς πήρε την εκδίκησή του: όχι μόνο θα έχει λόγο στο ποιος θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός, αλλά είναι πια και ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης του κόμματός του.

Υπάρχει μια μικρή πιθανότητα ο Κόρμπιν να σχηματίσει ο ίδιος κυβέρνηση συνασπισμού. Όταν γράφονταν αυτές οι γραμμές ήταν σχεδόν βέβαιο ότι οι Τόρις δεν θα κατάφερναν να πετύχουν την απόλυτη πλειοψηφία. Παραδοσιακά, το κόμμα που πρώτευσε στις εκλογές έχει πρώτο την ευκαιρία να σχηματίσει κυβέρνηση. Όμως τα μικρότερα κόμματα, όπως το Εθνικό Κόμμα της Σκωτίας και οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες, θα είναι πολύ περισσότερο πρόθυμα να συμφωνήσουν με τους Εργατικούς παρά με τους Τόρις. Ακόμα και αν οι Τόρις καταφέρουν να σχηματίσουν κυβέρνηση, ο Κόρμπιν θα είναι ο πανίσχυρος ηγέτης μιας πανίσχυρης αντιπολίτευσης. Θα έχει τη δυνατότητα να θέτει υπό ασφυκτική πίεση έναν ή μία πρωθυπουργό που θα κυβερνά με μικρή πλειοψηφία.

Ο Κόρμπιν έχει φέρει την επανάσταση στη βρετανική αριστερά. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 οι Εργατικοί είχαν πιστέψει πως ο μόνος τρόπος να αναρριχηθούν στην εξουσία είναι να κλίνουν προς το κέντρο. Να αποκηρύξουν πολιτικές όπως την εθνικοποίηση της βιομηχανίας και την υποστήριξη «εθνικοαπελευθερωτικών αγώνων» και να υιοθετήσουν άλλες, όπως την ελεύθερη αγορά και τη «δυτική συμμαχία». Ο Κόρμπιν ήταν ένας από τους ελάχιστους βουλευτές που εναντιώθηκε σε αυτή τη λογική. Ο Τόνι Μπλερ και οι σύμμαχοί του τον αντιμετώπισαν ως έναν ενοχλητικό εκκεντρικό τύπο.

Ο Κόρμπιν διεξήγαγε μια δυνατή καμπάνια που διέψευσε κάθε πρόβλεψη. Μπορεί να μην κέρδισε τις εκλογές, αλλά έχει πια την αύρα του νικητή.

Μέχρι πρότινος, η συντριπτική πλειονότητα των Εργατικών βουλευτών συμφωνούσαν με την άποψη Μπλερ. Όταν ο Κόρμπιν έθεσε υποψηφιότητα για την αρχηγία του κόμματος το 2015, ούτε ο ίδιος πίστευε ότι θα κερδίσει. Πέρσι, τα τρία τέταρτα των βουλευτών του κόμματος τον καταψήφισαν σε μια αποτυχημένη προσπάθεια να τον ρίξουν. Για πολλούς από αυτούς, ο Κόρμπιν είχε καταλάβει το κόμμα και έκανε κατοχή υποστηριζόμενος από μια χούφτα σκληροπυρηνικούς αριστερούς στον στενό του κύκλο, όπως τον Seumas Milne, τον επικεφαλής στρατηγικής του, τον Len McCluskey, αφεντικό του συνδικάτου Unite (το μεγαλύτερο συνδικαλιστικό σωματείο στη χώρα) και από το Momentum, ένα κίνημα ακτιβιστών που μέχρι πρόσφατα ανήκαν σε άλλα κόμματα.

Ο Κόρμπιν απέδειξε ότι το κόμμα μπορεί να επιτύχει υποστηρίζοντας αυτά που στα αλήθεια πιστεύει και όχι αλληθωρίζοντας προς το κέντρο. (Φωτογραφία από τον χρήστη του Flickr Andy Miah)

Το Εργατικό Κόμμα θα ξεκινήσει τώρα να αναλογίζεται ξανά τις θεμελιώδεις αρχές του. Ο Κόρμπιν έθεσε εκ νέου το πλαίσιο του εφικτού. Απέδειξε ότι το κόμμα μπορεί να επιτύχει υποστηρίζοντας αυτά που στα αλήθεια πιστεύει και όχι αλληθωρίζοντας προς το κέντρο. Ο Εντ Μίλιμπαντ, τέως ηγέτης του κόμματος, έχασε τις εκλογές του 2015 εν μέρει επειδή έδινε την εντύπωση πως απολογούταν συνεχώς για τις αρχές του.

Αντίθετα, ο Κόρμπιν ήταν πάντα υπερήφανος για τη σοσιαλιστική του πορεία. Απέδειξε, επίσης, ότι τα ταμπλόιντ δεν είναι Ροτβάιλερ που το κόμμα πρέπει να φοβάται. Τα άρθρα τους για τις σχέσεις του Κόρμπιν με τον IRA έχουν μεγάλο ποσοστό αλήθειας, όμως αυτό αφήνει αδιάφορους πάρα πολλούς ψηφοφόρους, κυρίως νέους. Η εποχή του Μπλερ έληξε οριστικά στις 8 Ιουνίου.

Ο Κόρμπιν έχει τώρα να αντιμετωπίσει νέες σοβαρές δυσκολίες. Αν σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού θα πρέπει να συμβιβαστεί με τους εταίρους του, ενώ αν ηγείται της αντιπολίτευσης θα πρέπει να συμφιλιωθεί με τους επικριτές του μέσα στο κόμμα. Κάποιοι Εργατικοί θα υποστηρίξουν πως ίσως το κόμμα να κέρδιζε τις εκλογές αν είχε άλλον αρχηγό. Άλλωστε, η οικονομία εξασθενεί, οι πολίτες δεν αντέχουν τη λιτότητα, το Σύστημα Υγείας πάει από κρίση σε κρίση και, το σημαντικότερο, η Τερέζα Μέι πραγματοποίησε τη χειρότερη εκλογική καμπάνια στην πρόσφατη ιστορία.

Ακόμα και αν αυτό αληθεύει, δύσκολα πείθει. Γιατί ο Κόρμπιν διεξήγαγε μια δυνατή καμπάνια που διέψευσε κάθε πρόβλεψη. Μπορεί να μην κέρδισε τις εκλογές, αλλά -σε αντίθεση με την ηγέτιδα των Συντηρητικών- έχει πια την αύρα του νικητή.

[Πηγή: Economist]

 

Διαβάστε ακόμα: Γιατί το δικαίωμα ψήφου πρέπει να ξεκινά στα 16

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή
Γιώργος Κωνσταντινίδης «Χτυπήστε» κάτι μικρό: τα πολλά τατουάζ είναι «βλαχιά» 

Η διακριτικότητα δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Τα πιο όμορφα tattoos είναι αυτά που δεν «φωνάζουν», που δεν επιδιώκουν να τραβήξουν με το ζόρι την προσοχή. Ως γνωστόν: η ασχημοσύνη απαιτεί την έκθεσή της υπό το φως των προβολέων. Γράφει ο Γιώργος Κωνσταντινίδης.

20.11.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Διονύσης Μαρίνος Λιάγκας & Co: η trash κακομοιριά της ελληνικής TV δεν έχει τέλος 

Πόσο πιο κάτω μπορεί να πέσει μια τηλεοπτική εκπομπή και ο παρουσιαστής της; Εως το σημείο να κάνει αναπαράσταση μιας σεξουαλικής επίθεσης για να βγάλει γέλιο (!). Φταίει αυτός; Όχι! Φταίει το κανάλι που τον έχει και εμείς που αποφασίζουμε να τον δούμε. Ας προσέχαμε κι ας πρόσεχαν.

08.11.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιάννης Παλιούρης Oι σημερινοί σαραντάρηδες είναι που χτυπήθηκαν περισσότερο από την κρίση 

Μπορεί όλοι να ασχολούνται με τους εικοσάρηδες που επαναστατούν και τους εξηντάρηδες που τους έκοψαν τις συντάξεις, αλλά το συντριπτικό πλήγμα της κρίσης το δέχτηκαν οι σημερινοί έμπειροι εργαζόμενοι 40 ως 50 ετών. Που στην πιο παραγωγική τους φάση, θεωρούνται αναλώσιμοι.

08.11.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιάννης Παλιούρης Μην τρελαθούμε: Στην ΑΣΟΕΕ δεν καταλύθηκε το άσυλο, αλλά η παρανομία 

Αυτοί που φρίττουν από την επιχείρηση της αστυνομίας στην ΑΣΟΕΕ, είτε κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν ή δεν καταλαβαίνουν τι ακριβώς συνέβαινε. Το πανεπιστήμιο είχε γίνει χώρος διακίνησης ναρκωτικών, παράνομων εμπορευμάτων, μπάχαλων ακόμα και επιθέσεων σε ΑμΕΑ. Γράφει ο Γιάννης Παλιούρης.

13.11.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro