«Καλύτερα με 1.000€ να πάω 5 μέρες στο εξωτερικό, παρά 3 μέρες στην Ελλάδα»;

Είναι τόσο ακριβά τα ελληνικά νησιά, ειδικά σε σχέση με το εξωτερικό; Ή άλλο είναι αυτό που μας φταίει τελικά;

«Ρε συ, δε θα πάω κάπου το καλοκαίρι. Δε μπήκα καν στη διαδικασία να ασχοληθώ. Δεν θέλω να τους δώσω τα λεφτά μου, τους κλέφτες. Θα τα κρατήσω και θα πάω τον Σεπτέμβριο σε καμία Ιταλία ή Ισπανία». Αυτή είναι η απάντηση που μου έδωσε μια φίλη όταν τη ρώτησα αν θα πάει κάπου το καλοκαίρι, χωρίς απαραίτητα να εννοώ ελληνικά νησιά. Το μυαλό όλων μας, όμως, πάει εκεί. Ελληνικό καλοκαίρι θα πει νησί, σπανίως εξωτερικό. Αν και, με αυτές τις ζέστες, σύντομα θα δούμε πολλούς Έλληνες να φεύγουν για τον ευρωπαϊκό βορρά. «Κι εγώ δεν την παλεύω. Κοίταζα να πάω Κουφονήσια και το φθηνότερο που βρήκα σε διαμονή για 3 βράδια, είναι 700 ευρώ για ένα απλά αποδεκτό κατάλυμα». Αυτή την απάντηση έδωσα εγώ που ταξιδεύω σόλο και δεν έχω παρέες.

Αν τα ελληνικά νησιά είναι ακριβά για ένα ζευγάρι που θα μοιραστούν τα έξοδα του δωματίου και του αυτοκινήτου, είτε μεταφέρουν από την Αθήνα με το πλοίο στο νησί είτε νοικιάσουν εκεί, φανταστείτε τι κόστος υπάρχει για κάποιον που δεν έχει παρέες για να κανονίσουν μαζί, δεν έχει σχέση και καλείται να διαλέξει ανάμεσα στο «διακοπές για 3 μέρες με 1000 ευρώ» ή «διακοπές στη μπανιέρα μου».

Αν τα βάλουμε κάτω, κάπου τόσο βγαίνει η τιμή. Αφήνω τα ακτοπλοϊκά στην άκρη, γιατί κάποιος θα πει «αν δεν έχεις λεφτά, μη μου θες Νάξο, Τήνο και Μήλο, πήγαινε στην Αίγινα ή το Αγκίστρι με 30-40 ευρώ πήγαινε έλα με το γρήγορο ή 25 ευρώ με το αργό». Και δίκιο θα έχει, εδώ που τα λέμε.

Υπάρχει η αίσθηση πως το να πας στο εξωτερικό για 3 ημέρες,  θα σου κοστίσει λιγότερο ή ότι αξίζει περισσότερο σε σχέση με το να δώσεις τα ίδια λεφτά για να πας σε ένα νησί. (Φωτογραφία: Αλέξανδρος Γιαννακάκης/Unsplash)

Τα νησιά που θες να πας, είναι όντως ακριβά. Αλλά δεν είναι τα μόνα!

Εδώ είναι η παγίδα. Μιλάμε διαρκώς για ακριβά νησιά, για πολύ υψηλές τιμές, αλλά αυτό το κάνουμε γιατί έχουμε μόνιμα στο μυαλό μας τα πολύ δημοφιλή νησιά. Δε σκέφτεται κανένας Αθηναίος τη Λέρο, τη Λήμνο, τη Σάμο, τη Χίο, την Κάλυμνο. Σκέφτεται τις Κυκλάδες, τη Ρόδο, την Κρήτη, την Κέρκυρα κτλ. Όχι βέβαια πως είναι φθηνοί προορισμοί, αλλά σίγουρα έχουν πολλές επιλογές για να μην έχεις ως μίνιμουμ έξοδο τα 1000 ευρώ  για τρεις ημέρες.

Και πάλι, όμως, δε γίνεται, σαφώς, να πάμε όλοι στα 5-10 φθηνά νησιά, διότι η ζήτηση θα τα κάνει κι αυτά ακριβά. Αναγκαστικά, κάποιοι, αρκετοί, λόγω και της απόστασης με το καράβι, θα πάνε στη Σίφνο, την Κύθνο, τη Τζια, την Άνδρο, τη Σέριφο, την Τήνο, τη Μύκονο, τη Σαντορίνη, τη Νάξο, τα Κουφονήσια.

Έχοντας, λοιπόν, στο μυαλό μου το σκεπτικό αυτό που λέει «καλύτερα να πάω να τα δώσω στο εξωτερικό, παρά σε αυτούς», και θυμούμενος μια έρευνα του Ινστιτούτου Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών προ διμήνου που έλεγε ότι το 52% των Ελλήνων δε θα μπορέσει να πάει διακοπές το καλοκαίρι (σε ένα αρκετά μικρό όμως δείγμα 800 ατόμων), επεξεργάστηκα λίγο παραπάνω αυτό το σκεπτικό.

Υπάρχει, επομένως, η αίσθηση πως το να πας στο εξωτερικό για 3 ημέρες,  θα σου κοστίσει λιγότερο ή ότι αξίζει περισσότερο σε σχέση με το να δώσεις αυτά τα λεφτά για να πας σε ένα νησί. Δεν είναι αβάσιμη αίσθηση. Είναι όμως και σχετική, ανάλογα με τις επιλογές που θα κάνεις.

Η Αθήνα είναι από τις πιο ασύμφορες οικονομικά πρωτεύουσες ως προς τις τιμές των αεροπορικών. (Φωτογραφία: Eva Darron/Unsplash)

Πόσα θα δίναμε για ένα φθηνό τριήμερο στο εξωτερικό;

Ζούμε σε μια πόλη, στην Αθήνα, όπου οι ανταποκρίσεις με πτήσεις έχουν γίνει πολύ ακριβές μετά την πανδημία. Ακόμα και η Ιταλία που ήταν ένας φθηνός προορισμός αεροπορικά, έχει καταστεί πανάκριβος. Ειδικά μες στο καλοκαίρι. Οι πτήσεις για μέσα Αυγούστου σε οποιονδήποτε προορισμό, εκκινούν από τα 160 ευρώ. Για Μιλάνο. Και πάνε προς τα πάνω. Χωρίς βαλίτσα, εννοείται. Και πετάς 6 το πρωί στο πήγαινε και 7 το πρωί στο γύρνα. Για τις νορμάλ ώρες, η τιμή πάει στα 180 ευρώ. Αν βάλεις τελικά βαλίτσα, θα δώσεις 230-240 ευρώ για το αεροπορικό. Με τόσα και λιγότερα, πας με το γρήγορο κάπου στις Κυκλάδες και είσαι και στο vip lounge. Ας μη μπω καλύτερα στη διαδικασία να κοιτάξω για άλλες χώρες, διότι θα τσούξει περισσότερο το αεροπορικό.

Εννοείται πως μπορείς να βρεις φθηνούς προορισμούς πιο κοντά, όπως το Βουκουρέστι, η Σόφια, το Βελιγράδι. Ναι, αλλά όχι τόσο πιο φθηνούς και σίγουρα όχι σε ώρες ανθρώπινες.

Πάμε και στο κατάλυμα. Το πιο απλό και στο όριο του αξιοπρεπούς καταλύματος, οπουδήποτε στο εξωτερικό, δε θα κάνει κάτω από 150 ευρώ το βράδυ για δύο άτομα. Άρα, μιλάμε για 75 ευρώ το άτομο τη βραδιά. Επί 3 βράδια, πάμε στα 220. Μαζί με τα αεροπορικά, έχουμε πάει στα 440-450 ευρώ. Αν προσθέσουμε και τις μετακινήσεις από και προς τα αεροδρόμια, είναι άλλο ένα 30άρι. Με λεωφορεία και μετρό προφανώς. Με ταξί, θα μιλούσαμε για ένα 100άρικο τουλάχιστον.

Στα έξοδα που θα κάνεις εκεί, δηλαδή φαγητό, μετακινήσεις που μπορεί να προκύψουν με μέσα μεταφοράς, επισκέψεις σε μουσεία ή μέρη που έχουν εισιτήριο, αν υποθέσουμε ότι τρως δύο καλά γεύματα την ημέρα, η συνολική απόδειξη δείχνει κάπου στα 250 ευρώ. Αυτό πάντα με το κατώτατο όριο, δηλαδή όχι με εξαλλοσύνες ή ακριβές επιλογές σε εστιατόρια. Με τις πιο φθηνές τιμές. Το σύνολο έχει πάει λίγο πάνω από τα 700 ευρώ.

Η Σέριφος είναι ένα νησί όπου για 3 ημέρες, δε θα δώσεις κάτω από 800 ευρώ, με low profile lifestyle επιλογές. (Φωτογραφία: Ελένη Αφιοντζή/Unsplash)

Πόσο κοστίζει ένα τριήμερο στα ελληνικά νησιά;

Ας δούμε το ίδιο σε ένα νησί από τα αρκετά δημοφιλή. Στη Σέριφο, για παράδειγμα, υπάρχουν ακτοπλοϊκά με 120 ευρώ πήγαινε έλα και μάλιστα στο γύρνα με το γρήγορο. Ταξιδεύεις για εκεί στις 7 και 30 το πρωί και από εκεί για Αθήνα ξεκινάς στις 11 και 45 για να έχεις φτάσει 2 και 15 το μεσημέρι. Σε διαμονή, μια πρόχειρη αναζήτηση σήμερα, 1η Αυγούστου, βγάζει δύο επιλογές άνω των 1300 ευρώ για 14-17 Αυγούστου, άρα κάπου 700 ευρώ το άτομο. Μάνι μάνι, πήγαμε στα 800 ευρώ. Αν προσθέσουμε άλλα 200 ευρώ για τα έξοδα φαγητού και τις μετακινήσεις με αυτοκίνητο και βενζίνες, που είναι το μίνιμου της πρόβλεψης, πάμε στα 1000 ευρώ. Με θάλασσα και μπάνιο μέσα. Στο σενάριο του εξωτερικού που ανέλυσα, δεν συμπεριέλαβα ηλιοθεραπεία ή βουτιές.

Υπάρχει, λοιπόν, μια διαφορά 300 ευρώ κατ’ άτομο. Πολύ μεγάλη. Αν μιλάμε για ένα ζευγάρι που στην Αθήνα έχουν κοινά έξοδα, είναι 600 ευρώ απόσταση. Βάλαμε όμως ένα πολύ δημοφιλές νησί και σίγουρα, αν έκανα την ίδια έρευνα πριν 2-3 μήνες, θα έβρισκα καταλύματα με τα μισά λεφτά, άρα πολύ μικρότερη διαφορά.

Αν στο case study μας βάλουμε τη Λέρο, η διαμονή πέφτει στο 1/3 κατ’ άτομο και το ακτοπλοϊκό πάει στα 130 ευρώ το γρήγορο, για 9+9 ώρες απόσταση. Άρα, είμαστε στα 380 ευρώ περίπου. Να βάλουμε και 120 ευρώ το άτομο για νοικιασμένο όχημα συν τις βενζίνες για 3 ημέρες; Πάμε στα 500. Σε τέτοια νησιά, όπως η Λέρος, τα φαγητά είναι φθηνά. Άρα, με 200 ευρώ για 3 ημέρες, είσαι υπέρ το δέον χορτασμένος και με 3 γεύματα τη μέρα.

Είδαμε, λοιπόν, πως με ένα άλλο νησί, δεν υπάρχει οικονομική απόσταση. Άρα, το ότι το εξωτερικό γίνεται φθηνότερο από τα νησιά, απορρέει από το lifestyle που έχουμε στο μυαλό μας όταν ακούμε για ελληνικό καλοκαίρι.

Έθεσα κι έναν άλλο παράγοντα. Δεν είναι μόνο το πόσα θα δώσεις, αλλά και σε τι θα τα δώσεις. Στο μυαλό μας υπάρχει η πεποίθηση πως αξίζει περισσότερο να δώσουμε 50 ευρώ για να πάμε να δούμε το Casa Batlo του Γκαουντί στη Βαρκελώνη, παρά να δούμε δωρεάν ή με 10 ευρώ την ξαπλώστρα, μια ωραία παραλία στη Σάμο. Πιστεύουμε ότι αξίζει περισσότερο να δώσουμε 50 ευρώ για να φάμε δέκα τάπας και να πιούμε κρασί από τη Γαλικία, αντί να δώσουμε 40 ευρώ σε μια ταβέρνα να φάμε γίγαντες, αμπελοφάσουλα και να πιούμε κρασί από τη Λήμνο. Το ανέφερα κι εδώ εμμέσως, πλην σαφώς. Πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι στα νησιά πάνε να βγάλουν περιουσία από τις δικές  μας τσέπες και τους απορρίπτουμε τιμωρητικά, θεωρώντας ότι στο εξωτερικό μας σέβονται. Μπορεί και να ισχύει. Σίγουρα δεν είναι κανόνας.

Το πρόβλημα με τις διακοπές στην Ελλάδα, δε βρίσκεται στις τιμές που έχει η Μήλος. Βρίσκεται σε όσα καλούμαστε να πληρώνουμε τον υπόλοιπο χρόνο σε ενοίκια, σούπερ μάρκετ, εφορίες, ΕΝΦΙΑ και ό,τι άλλο, ενώ έχουμε μισθό στα 1200 ευρώ. Αν μας επέτρεπε η καθημερινή ζωή στην Αθήνα, να βάζουμε 200 ευρώ στην άκρη κάθε μήνα, με μεγάλη χαρά θα δίναμε τα 1000 ευρώ για 3 ημέρες και τα 1500 για 6-7 ημέρες. Το ζήτημα είναι ότι θα θέλαμε όλοι μας να κάνουμε διακοπές 15 μέρες  το καλόκαιρι, αλλά δεν έχουμε όλοι εξοχικά για να είναι αυτό εφικτό.

Ναι, υπάρχουν πολύ ακριβά νησιά. Αλλά, μας φαίνονται ακόμα πιο ακριβά, όταν διαθέτουν ένα lifestyle που θα θέλαμε να το ζήσουμε και δε μπορούμε, ακόμα κι αν παίρναμε μισθό 2 χιλιάρικα. Και γι’ αυτό φτάνουμε να τσουβαλιάζουμε.

* Οι τιμές που αναφέρονται σε εισιτήρια και καταλύματα, είναι από Skyscanner, Ferryhopper και Booking.com

Διαβάστε ακόμη: «Ναι, να κοστίζει η χωριάτικη σαλάτα 20 και 30 (!) ευρώ»

TAGS :
ακρίβεια διακοπές καλοκαίρι νησί νησιά

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook