
Υπάρχει μια απόσταση ανάμεσα στο «θέλω να βγουν στο φως όλα όσα έφεραν την τραγωδία στα Τέμπη» και στο «θα κυβερνήσω τη χώρα». Η Μαρία Καρυστιανού μακάρι να πετύχει το πρώτο, δε μας έπεισε όμως ότι μπορεί να κάνει το δεύτερο.
Η συνέντευξη της Μαρίας Καρυστιανού, στην οποία ανακοίνωσε τη δημιουργία νέου πολιτικού κόμματος, άφησε μια μάλλον χλιαρή και ελαφρώς αντιφατική εικόνα. Σε επίπεδο παρουσίας, το λουκ και ο συνολικός της αέρας ήταν ανθρώπινα και συγκρατημένα. Δεν εμφανίστηκε οργισμένη ούτε εμπαθής, αποφεύγοντας τις κραυγές και τη στείρα αγανάκτηση που συχνά συνοδεύουν εγχειρήματα πολιτικής διαμαρτυρίας. Αυτή η στάση λειτούργησε υπέρ της, ιδίως για ένα κοινό κουρασμένο από την τοξικότητα του δημόσιου λόγου.
Ωστόσο, τα ελληνικά της δεν ήταν σπουδαία. Ο λόγος της συχνά έδειχνε ασύντακτος, με αδύναμη δομή και περιορισμένη σαφήνεια, γεγονός που δυσκόλευε την πλήρη κατανόηση των θέσεών της και δεν συνάδει με την εικόνα μιας υποψήφιας που δηλώνει έτοιμη να κυβερνήσει.
Αυτό έγινε ακόμη πιο εμφανές όταν η συζήτηση ξέφυγε από το ζήτημα των Τεμπών. Εκεί βρισκόταν αναμενόμενα το δυνατό της σημείο: μιλούσε με σιγουριά, συναισθηματική φόρτιση και καθαρή στόχευση. Αντίθετα, σε άλλα πολιτικά θέματα φάνηκε ελλιπώς διαβασμένη, καταφεύγοντας συνεχώς στις σημειώσεις της, κάτι που ενίσχυσε την αίσθηση προχειρότητας.
Στόχος η διακυβέρνηση της χώρας
Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι έθεσε τον πήχη εξαιρετικά ψηλά, δηλώνοντας ευθέως πως στόχος της είναι η διακυβέρνηση της χώρας. Ταυτόχρονα, απέκλεισε κατηγορηματικά κάθε ενδεχόμενο συνεργασίας με άλλες δυνάμεις, μια θέση που γεννά ερωτήματα ρεαλισμού σε ένα κατακερματισμένο πολιτικό σκηνικό. Επιπλέον, δεν αποκάλυψε ποιοι απαρτίζουν την περιβόητη «επιτροπή σοφών» ούτε ποιοι θα είναι οι κεντρικοί συνεργάτες του εγχειρήματος, αφήνοντας ένα κρίσιμο ερωτηματικό αξιοπιστίας.
Αναφέρθηκε επίσης σε προτάσεις που έλαβε για «πάρα πολλά χρήματα», αλλά και αξιώματα, ώστε να μην κατέβει στην πολιτική, χωρίς όμως να κατονομάσει ούτε τους προσφέροντες ούτε τα αξιώματα. Αν είναι κατανοητή η επιφύλαξη ως προς τα πρόσωπα, παραμένει αδιευκρίνιστο γιατί δεν θέλησε να μιλήσει καν για το είδος των θέσεων που της προσφέρθηκαν.
Από τις πιο ατυχείς στιγμές ήταν η απάντησή της για τον έλεγχο της ΑΑΔΕ στον σύλλογο, όταν υποβάθμισε τη σημασία του αν υπήρχε κάτι να κρυφτεί, εστιάζοντας μόνο στο αν «έπρεπε» να γίνει έλεγχος. Τέλος, η εκτενής αναφορά της στους ενστόλους επιβεβαίωσε σε πολλούς αναλυτές την εκτίμηση ότι το νέο κόμμα επιχειρεί να ψαρέψει κυρίως δεξιά της ΝΔ και όχι αποκλειστικά στον χώρο της Αριστεράς.
Με όλο το σεβασμό στη νέα προσπάθεια, πιθανόν να βρισκόμαστε μπροστά σε ένα ακόμη λαϊκιστικό κόμμα διαμαρτυρίας, με λύσεις πασπαρτού για όλα, που θα φουσκώσει γρήγορα και θα ξεφουσκώσει το ίδιο εύκολα. Ασφαλώς, η Μαρία Καρυστιανού έχει την ανθρώπινη συμπάθεια μας και κάθε δικαίωμα να κατέβει στην πολιτική. Προς το παρόν, όμως, δεν έχει πείσει ότι αξίζει την ψήφο μας.




