Κι όμως, ο Κριστιάνο Ρονάλντο δε φταίει σε τίποτα

Ο Κριστιάνο Ρονάλντο ήταν πάντοτε αυτός. Δεν άλλαξε. Άρα γίνεται να φταίει ή να τον ψέγουμε λέγοντας ξανά τα ίδια και τα ίδια;

Ο Κριστιάνο Ρονάλντο ήταν και θα είναι πάντα μια προσωπικότητα που θα προκαλεί μεγάλα πάθη. Ένα μεγάλο πλήθος του ποδοσφαιρικού κοινού δεν του αναγνωρίζει τα σπουδαία επιτεύγματα που έχει πετύχει, ενώ ο χαρακτήρας που έχει, τα όσα έχει πει και πράξει κατά καιρούς, τον έχουν καταστήσει αλαζόνα και απίστευα ναρκισσιστή. Όχι άδικα. Είναι. Αυτός και ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς είναι οι δύο ποδοσφαιριστές με τον μεγαλύτερο εγωισμό και τη μεγαλύτερη ιδέα για τον εαυτό τους. Όλα αυτά, όμως, δεν τα μάθαμε σήμερα. Δεν ξυπνήσαμε ένα πρωί και είδαμε τον Κριστιάνο να κάνει μπάχαλο την Πορτογαλία και είπαμε «ααα τι έπαθε τώρα το παιδί; Τι μύγα τον τσίμπησε;». Άρα, προς τι η ανάγκη να τον ψέξουμε και πάλι;

Για τους μη γνωρίζοντες, ο Κριστιάνο Ρονάλντο δε βρέθηκε για πρώτη φορά μετά το 2008 στον αγωνιστικό χώρο σε αγώνα της Πορτογαλίας και εννοείται πως αυτό τον ενόχλησε πολύ. Πέραν του ότι τον κράτησε πίσω από τον στόχο του να φτάσει τα 1.000 γκολ στην καριέρα του, έθιξε τον εγωισμό του γιατί μέχρι και αυτό το ματς, ο Κριστιάνο ήταν πάντα βασικός, όχι απλά είχε συμμετοχή σε κάθε ματς. Είναι εδώ και μια δεκαετία ο βασικός επιθετικός της Πορτογαλίας.

Και το γεγονός ότι μέχρι σήμερα κανένας προπονητής της Εθνικής δεν τόλμησε να τον κουνήσει από τη θέση του και του έκανε τα χατίρια, εξέθρεψε τόσο πολύ τον εγωισμό του, την πεποίθησή του πως και στα 40 του είναι ο καλύτερος, είναι ασυναγώνιστος, ώστε καθιστά πολύ λογική την αντίδρασή του και το ότι πήρε την απόφαση να αποχωρήσει από την Κοπεγχάγη, όπου βρίσκεται η Πορτογαλία για αγώνα με τη Δανία, και να γυρίσει στο σπίτι του με διάθεση να ολοκληρώσει την καριέρα του στην Εθνική ομάδα.

Όλη η ευθύνη για αυτό το σκηνικό, ανήκει στην Πορτογαλία, την Ομοσπονδία της και τους προηγούμενους ομοσπονδιακούς.

 

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Cristiano Ronaldo (@cristiano)

Ο Κριστιάνο Ρονάλντο έγινε αυτό που για χρόνια ανέθρεφε η ίδια η Πορτογαλία

Κατανοώ ότι πουλάει το hate και η ηθικολογία προς τον Κριστιάνο, να τον πούμε ξανά παλιόπαιδο και όλα αυτά που λέγονται για εκείνον -τα περισσότερα αληθινά-, αλλά ο CR7 αυτό ήταν πάντοτε και ποτέ κανείς δεν του πήγαινε κόντρα. Του έκαναν όλα τα χατήρια. Και δε μπορεί να το διαχειριστεί γιατί βάζει την εικόνα του πάνω από όλα. Δε θέλει να φανεί ποτέ ότι χάνει, ότι είναι ξεπερασμένος. Θυμάστε τι είπε μετά τον αποκλεισμό της Πορτογαλίας από το Μουντιάλ τον Ιούλιο: «πριν από μένα η Πορτογαλία δεν είχε κατακτήσει τίποτα, με μένα πήρε 3 τρόπαια».

Αλίμονο αν έχουμε την ψευδαίσθηση πως ο Κριστιάνο Ρονάλντο θα αλλάξει τώρα ή θα υπακούσει σε αυτό που επιτάσσει η ταπεινότητα. Δεν έφτασε ως εδώ επειδή ήταν ταπεινός. Έφτασε επειδή πίεζε τον εαυτό του να ξεπεράσει το χαμηλό ταβάνι του ταλέντου του. Αν ο Μέσι γεννήθηκε με έναν γιγατόνο ταλέντου, ο Κριστιάνο έχει ρίξει έναν γιγατόνο δουλειάς για να πάει πιο πέρα από αυτό που όριζε η μοίρα του. Κι είναι αξιοθαύμαστος. Υπερέβη τα εμπόδια, διόγκωσε τα όρια των ικανοτήτων του.

Είναι ανούσιο και χαζό να του λέμε πάλι, για πολλοστή φορά στην καριέρα του, να μην είναι αλαζόνας και υπερφίαλος. Έτσι πορεύεται εδώ και 22 χρόνια, δε θα αλλάξει για τίποτα.

Όλη η ευθύνη για αυτό το σκηνικό, ανήκει στην Πορτογαλία, την Ομοσπονδία της και τους προηγούμενους ομοσπονδιακούς των τελευταίων 5-6 ετών που δεν τόλμησαν να πάνε αντίθετα στον βεντετισμό του. Τώρα, που το κάνει ο Ζόρζε Ζεσούς, είναι πολύ αργά. Ορθά λειτουργεί ο προπονητής, λογικά αντιδρά ο Κριστιάνο Ρονάλντο, είναι μια δύσκολη κατάσταση για την Πορτογαλία και τους παίκτες, αλλά ο χρόνος θα το σβήσει.

Δε χρειάζεται να γίνει κι αυτό δράμα. Θα το κάνει από μόνος του σίγουρα ο Κριστιάνο, αλλά είχαμε έναν χρυσό κανόνα στη σχολή στη δημοσιογραφία: είδηση δεν είναι όταν ένας σκύλος δαγκώσει άνθρωπο, αλλά όταν άνθρωπος δαγκώσει σκύλο. Τι σημαίνει αυτό; Πως όταν κάτι είναι το φυσιολογικό, το δεδομένο, το να ασχοληθείς μαζί του και να πεις ξανά τα ίδια και τα ίδια που έλεγες τις πρώτες φορές, περισσότερο εσένα φθείρει, παρά αυτόν στον οποίο απευθύνεσαι.

Να τον κράξουμε τον Κριστιάνο, ναι. Αλλά όχι κι εκεί όπου δεν έχει ευθύνη. Μια ζωή τον κανακεύουν. Εννοείται πως τώρα που το κανάκεμα έπαυσε -οριστικά ή προσωρινά, θα δείξει- θα ενοχληθεί και θα λειτουργήσει έτι πιο εγωιστικά σε σχέση με το παρελθόν.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top