Ο Κωνσταντέλιας κρατά ζωντανό τον ρομαντισμό στο ποδόσφαιρο

Ο Γιάννης Κωνσταντέλιας χρειάστηκε ένα απλό, για εκείνον, σπάσιμο της μέσης για να γίνει και πάλι αντικείμενο ωραίας ποδοσφαιρικής συζήτησης.

Δε γνωρίζω τι επιθυμεί από τη ζωή του ο Γιάννης Κωνσταντέλιας ως προς την ποδοσφαιρική του καριέρα. Αν έχει δηλαδή την επιθυμία να πάει στο εξωτερικό, να παίξει σε μεγάλα πρωταθλήματα και μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες, με την προοπτική να γίνει ένας από τους καλύτερους Έλληνες ποδοσφαιριστές, βάσει πάντοτε των επιτευγμάτων, ή αν θέλει να μείνει για πάντα στον ΠΑΟΚ. Το καλοκαίρι που μας πέρασε, φαινόταν έτοιμος να κάνει το πρώτο βήμα για την πρώτη επιλογή, αλλά, εν τέλει, έμεινε. Και μοιάζει να είναι πιο κοντά στο δεύτερο. Φυσικά, στα μόλις 22-23 του, τίποτα δε μπορεί να είναι οριστικό. Από τη μεριά ημών, των αγνών φιλάθλων, που δεν αμειβόμαστε από το ποδόσφαιρο, υπάρχει σίγουρα κάτι οριστικό: θέλουμε να βλέπουμε τον Κωνσταντέλια να μεγαλουργεί εδώ, ασχέτως προτιμήσεων ομάδας.

Αν μπορούσα να φτιάξω ένα ονειρικό μου σενάριο, θα ήταν να πάρει ο Παναθηναϊκός πρωτάθλημα και να γίνει αυτό σε ματς με τον ΠΑΟΚ, όπου θα κερδίσει με 3-2, με buzzer beater, με τα 2 γκολ του ΠΑΟΚ να είναι προϊόν της φαντασίας και του ταλέντου του Κωνσταντέλια. Ή, αν είναι να διεκδικήσει η ομάδα μου ξανά πρωτάθλημα και να το χάσει, αυτό να γίνει από κάποιο μαγικό που θα σκάσει από τα πόδια του Κωνσταντέλια.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη PAOK FC (@paok_fc)

Η κίνηση που έκανε στο ματς απέναντι στην ΑΕΚ, που έφερε το 2ο γκολ, μπορεί να χαρακτηριστεί ως και απλή. Δηλαδή, βγαίνει ολομόναχος απέναντι στον Στρακόσα, που έχει βγει εκτός περιοχής, του κάνει μια προσποίηση και τον στέλνει στην άλλη μεριά, εφορμώντας προς το κενό τέρμα. Βλέποντάς το να γίνεται, σου μοιάζει απλό. Κι αυτό γιατί απλά βλέπεις το τελικό αποτέλεσμα. Αν σκεφτούμε πώς θα κατέληγε η φάση, αν δεν έκανε αυτό το σπάσιμο ο Κωνσταντέλιας, τότε θα καταλάβουμε πως αυτό το γκολ, η κίνηση πριν το τελικό σουτ, είναι δείγμα υψηλής ευφυΐας ενός παίκτη.

Όλος ο αγνός ποδοσφαιρικός κόσμος θέλει να ελπίζει πως αυτό το γκολ δε θα βρίσκεται καν στο top-10 των highlights καριέρας για τον Κωνσταντέλια όταν τελειώσει το ποδόσφαιρο. Αυτό που μας καίει, όμως, είναι αν αυτά τα highlights θα τα βλέπουμε εδώ, από εγγύτητα, ή από τα social media και την τηλεόραση.

Ο Γιάννης Κωνσταντέλιας είναι ένας από τους ελάχιστους στην Ευρώπη που μένουν και δε φεύγουν. Ας ελπίζουμε αυτό να κρατήσει για χρόνια, για να τον απολαμβάνουμε εδώ.

Ο Κωνσταντέλιας, με την ως τώρα πορεία του, και στο ποδόσφαιρο και στη ζωή του, μοιάζει να πηγαίνει κόντρα σε όσα είναι το σύγχρονο ποδόσφαιρο. Και το σύγχρονο ποδόσφαιρο, τόσο εγώ όσο κι ένας μεγάλος αριθμός φιλάθλων, το έχει αντιπαθήσει. Για το ότι εκλείπουν οι φαντεζί παίκτες, για το ότι όλα είναι τόσο επιστημονικά, για τα λεφτά που παίζουν, για τους 19χρονους που παίρνουν 10-20 εκατομμύρια συμβόλαιο χωρίς να έχουν αποδείξει τίποτα, για πολλά. Κυρίως, όμως, για το ότι λείπει η σύνδεση με τη φανέλα. Κι όταν έρχεται η σύνδεση, έχει προκύψει από τον πακτωλό χρημάτων.

Ειδικά στην Ελλάδα, δεν έχουμε συχνά Έλληνες παίκτες, πια, να ταυτίζονται με τη φανέλα. Όλοι αγαπούν τις ομάδες που παίζουν, αλλά θέλουν να φύγουν στο εξωτερικό για να πάρουν περισσότερα λεφτά και να πάρει και μια καλή προμήθεια ο μάνατζερ. Δεν το κακολογώ. Ο καθένας κοιτάζει να φτιάξει το μέλλον του, της οικογένειάς του, να βοηθήσει όπως μπορεί. Αλλά αυτά αφορούν τους ίδιους τους παίκτες και το περιβάλλον τους. Εμείς οι φίλαθλοι, όσο εγωιστικό κι αν φαντάζει, θέλουμε να ενωνόμαστε με παίκτες όπως ο Κωνσταντέλιας. Ή ο Ρέτσος στον Ολυμπιακό. Ή ο Βαγιαννίδης και ο Ιωαννίδης στον Παναθηναϊκό. Ή ο Μάνταλος στην ΑΕΚ.

Στον Κωνσταντέλια λίγο περισσότερο, διότι μιλάμε και για έναν παίκτη που είναι βιρτουόζος, ντελικάτος, μοιάζει να έχει βγει από άλλη ποδοσφαιρική εποχή. Αν έπαιζε μπάλα κάπου στα 80s, θα ακούγαμε ιστορίες για αυτόν, αντίστοιχες με το Χατζηπαναγή.

Είναι πράος, είναι προσηλωμένος στη μπάλα, στα 22 του έχει γυναίκα και παιδί, δεν είναι με τα μυαλά πάνω από το κεφάλι, μοιάζει προσγειωμένος. Και μοιάζει και άνιωθος. Δεν πιστεύει ότι κάνει κάτι το τόσο άξιο αποθέωσης. Πιστεύει πως κάνει κάτι απλό. Μακάρι να συνεχίσει να το πιστεύει και να μας προσφέρει διαρκώς αφορμές για να τον αποθεώνουμε.

TAGS :
Γιάννης Κωνσταντέλιας ΠΑΟΚ ποδόσφαιρο

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook