Παναθηναϊκός: Ακόμα και άσχετος με το μπάσκετ δε θα το έκανε αυτό - Tι επιλογή ήταν αυτή στην τελευταία επίθεση;

Ο Παναθηναϊκός έμοιαζε για 30-35 λεπτά να δίνει το ματς στη Βαλένθια. Η τύχη του χαμογέλασε και αποβλήθηκε ο Άταμαν, ενώ βγήκε με 5 φάουλ και ο Ναν. Εκεί, έφτασε κοντά στην ανατροπή, αλλά μια ακατανόητη επιλογή Σερέλη τον απομάκρυνε.

Άντε ξανά μανά τα ίδια, άντε πάλι να λέμε όσα γράφουμε όλη τη χρονιά για τον Παναθηναϊκό και τον Έργκιν Άταμαν. Πιστεύαμε ότι τώρα στα play offs θα είναι κλειδωμένος ο εγκέφαλος στον τρόπο που πρέπει να αντιμετωπίσει ο Παναθηναϊκός τη Βαλένθια, τα δύο ματς εκεί έδειξαν ότι το μυαλό έχει όντως αλλάξει, αλλά μέσα σε λίγα λεπτά στο ξεκίνημα του χθεσινού αγώνα, έγινε σαφές ότι οι Πράσινοι δε μπορούν να αποκοπούν από τις ασθένειες όλης της σεζόν. Κι αν δεν είχε την ευλογία ο Παναθηναϊκός να δώσουν οι διαιτητές ένα ανάποδο σφύριγμα που εκνεύρισε τον Άταμαν κι αποβλήθηκε και δεν είχαν την τύχη να φύγει με 5 φάουλ νωρίς σχετικά ο Ναν, δε θα βλέπαμε κι αυτή την προσπάθεια ανατροπής.

Όλα λάθος τα έκανε χθες ο Παναθηναϊκός για 36 λεπτά. Ειδικά το πρώτο ημίχρονο, είναι ένα σεμινάριο αποφυγής. Βιαστικές επιλογές, χαλαρή άμυνα, αδυναμία χρήσης των φάουλ σωστά, κακές εκτελέσεις σε ελεύθερα σουτ, σταμάτημα ντρίμπλας από τον Γκραντ ή τον Ναν στα 10 μέτρα με αποτέλεσμα να τους κλείνουν 2-3 αντίπαλοι και να βγάζει αιφνιδιασμούς η Βαλένθια, παίκτες να πέφτουν στο έδαφος για αν διεκδικήσουν μια μπάλα που είχε ήδη χαθεί, παίκτες να πηδάνε 2 και 3 ταυτόχρονα για το επιθετικό ριμπάουντ και να βγαίνει αιφνιδιασμός 4 εναντίον 1… Ένα ημίχρονο γεμάτο γκάφες.

Ήταν μάλιστα τόσο κακοί όλοι οι παίκτες με εξαίρεση τον Σορτς στο πρώτο ημίχρονο, ώστε αναρωτιέσαι αν αυτό που βλέπουμε είναι ευθύνη Άταμαν ή οι παίκτες είναι σε κακή κατάσταση πνευματικά. Γιατί αυτό ήταν το ζήτημα χθες. Η πνευματική προετοιμασία που, όπως αποτυπώθηκε στο γήπεδο, ήταν μηδενική. Δε γίνεται κύριε Ναν, να ξεκινάς το ματς μαρκάρωντας τον Μπαντιό και να του δίνεις εντελώς ελεύθερο σουτ στην πρώτη κιόλας επίθεση. Δε γίνεται να παίρνουν τόσα ελεύθερα σουτ οι Κοστέλο, Μοντέρο, Τόμπσον, Τέιλορ, Κι. Δε γίνεται να έχεις τέτοια διάταξη στην άμυνα που να βρίσκεται το πεντάρι στο τρίποντο και να γίνεται η ρακέτα σου ελεύθερη διάβαση. Αυτό κράτησε για 3 δεκάλεπτα.

Πάνω απ’ όλα, δε γίνεται να επιτρέπεις στον αντίπαλο να πιστέψει πως θα σκοράρει εύκολα. Είναι δύο πολύ χαρακτηριστικές φάσεις. Μία που μαρκάρει ο Γκραντ τον Σάκο, ο οποίος έχει κάνει 0/4 βολές και αντί να του κάνει φάουλ να τον στείλει στις βολές, του επιτρέπει να πασάρει σε επερχόμενο συμπαίκτη. Και μια άλλη περίπτωση, όπου πάλι ο Σάκο επελαύνει και ο Ρογκαβόπουλος που είναι μπροστά του, αντί να του κάνει φάουλ, τον αφήνει να πάει για εύκολο καλάθι. Για άλλη μια φορά φέτος, πολύ κακή χρήση των φάουλ, ως απόρροια της ανεπαρκούς αμυντικής στόχευσης. Αντί να ξεκινήσει το ματς ο Άταμαν με τον Καλαϊτζάκη βεντούζα στον Μπαντιό ή τον Μοντέρο, να τον εκνευρίσει, να τον βγάλει εκτός ρυθμού, να τον οδηγήσει σε μεγαλύτερη κατανάλωση ενέργειας, βάζει τον Καλαϊτζάκη κάπου στο 2ο δεκάλεπτο που η Βαλένθια είχε πια βρει ρυθμό. Δε θα σε βοηθήσει εκεί καθόλου ο συγκεκριμένος παίκτης.

Πόσο δύσκολο να είναι για ένα ολόκληρο προπονητικό επιτελείο να σκεφτεί ότι δε γίνεται να βρεις καλό τρίποντο όταν έχεις πεντάδα με δύο άσουτα γκαρντ;

 

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Panathinaikos BC (@paobcgr)

Αν ξαναπαίξει έτσι ο Παναθηναϊκός, θα πάει ξανά στη Βαλένθια

Έχουν γίνει, λοιπόν, όλα αυτά, ο Παναθηναϊκός βασίζεται μόνο στον Σορτς επιθετικά για ένα ημίχρονο, αλλά αμυντικά, όσο και να προσπαθήσει, είναι ελάττωμα, με αποτέλεσμα να αναγκάζεται ο Άταμαν να βάζει τον ανεπαρκή φέτος σε όλα τα επίπεδα Γκραντ, που ούτε στην άμυνα βέβαια βοηθάει, κάπου στο τρίτο δεκάλεπτο η διαφορά πάει στους 19 πόντους κι εκεί εμφανίζεται ο Ρογκαβόπουλος να πει στον Άταμαν ότι πάλι τον αδικεί. Βάζει τρίποντα, παίρνει επιθετικά ριμπάουντ και σκοράρει δίποντα, κυνηγάει τα πάντα στην άμυνα, τα κάνει όλα και συμφέρει. Με αυτόν και τον Σορτς, αλλά και την αφύπνιση του Χέιζ-Ντέιβις στη συνέχεια, σε συνδυασμό με την ευλογία της αποβολής Άταμαν και τα 5 φάουλ του Ναν, ο Παναθηναϊκός φτάνει το ματς στο τρίποντο στα τελευταία 19 δευτερόλεπτα.

Η Βαλένθια σε εκείνο το σημείο έχει ένα τρίλεπτο που δε σκοράρει και δείχνει έτοιμη να πνιγεί σε μια κουταλιά νερό. Θέλει ένα καλό χτύπημα. Κάνει το λάθος στην επαναφορά ο Μπαντιό και η ευκαιρία για το χτύπημα είναι ολοκάθαρη για τον Παναθηναϊκό. Ο κόουτς Σερέλης παίρνει time out και εύλογα σχεδιάζει play για τρίποντο Ρογκαβόπουλου. Μέχρι εδώ ορθά. Πώς, όμως, θα βοηθήσεις τις συνθήκες για να πάρει ένα καλό σουτ ο Ρογκαβόπουλος όταν μπαίνει μέσα πεντάδα με τον Σορτς και τον Γκραντ που δεν έχουν μακρινό σουτ; Δε χρειάστηκε πολύ να μυριστεί τη δουλειά ο αντίπαλος βοηθός προπονητή και έδωσε εντολή να δώσουν το σουτ στον Σορτς και ο παίκτης που τον μαρκάρει, να πάει να ντουμπλάρει στον Ρογκαβόπουλο, ενώ ο παίκτης που μαρκάρει τον Γκραντ, να πάει στον Χέιζ-Ντέιβις.

Πολύ λογικά, ο Ρογκαβόπουλος παίρνει τρίποντο με δύο αντιπάλους κρεμασμένους πάνω του και βρίσκει ατσούμπαλα το στεφάνι. Η μπάλα πάει στα χέρια του Χέιζ-Ντέιβις και έχει ο Παναθηναϊκός 6-7 δευτερόλεπτα για να βρει ένα καλύτερο σουτ. Τι κάνει; Ακριβώς το ίδιο. Ψάχνει τον Ρογκαβόπουλο που σουτάρει ξανά με πίεση δύο αντιπάλων. Ακόμα και να έμπαινε το σουτ, η επιλογή θα ήταν κακή. Οι παίκτες κόλλησαν πνευματικά στο πλάνο, δεν υπήρξε κατεύθυνση για plan b και χάθηκε η ευκαιρία για μια παράταση. Περιττό να πω πως αν ήταν ο Σλούκας μόνο σε αυτή την τελευταία επίθεση, θα είχε αντιληφθεί ότι θα κλείσουν τον Ρογκαβόπουλο και θα άλλαζε το σύστημα. Δε χρειάζεται να είσαι κανένας μπασκετικός εξπέρ για να ξέρεις εκ των προτέρων πόσο ασύμβατη για τη συνθήκη πεντάδα είναι αυτή που έχει Σορτς και Γκραντ.

Και τώρα, ο Παναθηναϊκός έδωσε ξανά αυτοπεποίθηση στη Βαλένθια, ζεστάθηκαν ξανά στο σουτ και πνευματικά και έχει μπροστά του πιο έντονη την πιθανότητα να πάει ξανά στη Βαλένθια, δεδομένου ότι έχει παίκτες κουρασμένους κι ότι κάποιοι αποδεικνύονται μη χρήσιμοι, όπως ο Γκραντ. Αν είναι, επομένως, να δούμε έναν Παναθηναϊκό σνομπ στην άμυνα, που να χρειάζεται να αποβληθεί ο προπονητής του για να ξυπνήσει και να σκληρύνει, τότε μήπως ο κόουτς Άταμαν να πάρει νωρίτερα την αποβολή αύριο;

ΥΓ. Πολύ κακός ο Λεσόρ, έδωσε βέβαια μάχες, αλλά στην άμυνα δε μπορούσε να ακολουθήσει τίποτα. Χαρακτηριστική μια φάση που φεύγει σε αιφνιδιασμό η Βαλένθια στο δεύτερο ημίχρονο και ο Κοστέλο ξεκινάει τρέξιμο πίσω από τον Λεσόρ και φτάνει να τον περνάει για 2-3 μέτρα, φτάνοντας μόνος στη ρακέτα. Ο Λεσόρ όχι απλά έτρεξε αργά, αλλά για κάποιο λόγο σταμάτησε να τρέχει για μερικά δευτερόλεπτα. Δεν κατανοώ γιατί δε χρησιμοποιήθηκε περισσότερο ο Φαρίντ, που κι αυτός αμυντικά ήταν σε άλλο κόσμο, ή γιατί δε δόθηκε χρόνος στον Μήτογλου;

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top