
Οι μεγαλύτεροι προμηθευτές του Πενταγώνου είναι η Lockheed Martin για αεροπλάνα όπως το F-35 και η RTX για πυραύλους όπως οι Patriot. Σε ποιον ανήκουν οι εταιρείες αυτές; Οι μεγαλύτεροι μέτοχοι είναι η Vanguard, η Black Rock και η State Street,
Ο πόλεμος στο Ιράν έχει ήδη κοστίσει 22,8 δισεκατομμύρια σύμφωνα με τον Γερουσιαστή Σάντερς. Είναι προκατειλημμένος ο Σάντερς; Βάλτε τα μισά.
Χθες, το αμερικανικό Πεντάγωνο ζήτησε επιπλέον χρηματοδότηση 200 δισεκατομμύρια για τον πόλεμο με το Ιράν. (Πηγή: New York Times).
Που πάνε αυτά τα χρήματα; Οι μεγαλύτεροι προμηθευτές του Πενταγώνου είναι η Lockheed Martin για αεροπλάνα όπως το F-35 και η RTX -πρώην Raytheon για πυραύλους όπως οι Patriot που αγοράζουμε κι εμείς. (Πηγή: Αμερικανική κυβέρνηση).
Σε ποιον ανήκουν οι εταιρείες αυτές; Οι μεγαλύτεροι μέτοχοι είναι μεγαλοδιαχειριστές κεφαλαίων (ένα είδος μακροπρόθεσμων funds) όπως η Vanguard, η Black Rock και η State Street (Πηγή: Nasdaq -χρηματιστήριο της N. Yόρκης).
Σε ποιον ανήκουν με τη σειρά τους οι μεγαλοδιαχειριστές, οι εταιρείες asset management αυτές; Εδώ είναι η μαγεία του καπιταλισμού. Αφενός ανήκουν η μία στην άλλη, αφού επενδύουν κατα κόρον η μία στην άλλη. Αφετέρου ανήκουν σε εκατομμύρια μετόχους, από τράπεζες και ασφαλιστικά ταμεία, μέχρι μικρομετόχους.
Ουσιαστικά οι 3 αυτές εταιρείες ελέγχουν σχεδόν το 25% των 500 μεγαλύτερων εταιρειών του χρηματιστηριακού ταμπλό, ήτοι μετοχές αξίας 20 ως 25 τρισεκατομμυρίων, δηλαδή αρκετά πάνω από το ΑΕΠ όλης της Κίνας (!).
Είναι ταυτόχρονα ολιγοπωλιακοί γίγαντες αλλά και τρανά σύμβολα της ελεύθερης οικονομίας, στα οποία έχει -θεωρητικά- πρόσβαση ο κάθε επενδυτής.
Έτσι, ο κάθε επενδυτής γίνεται έμμεσα μέτοχος των asset managers που ελέγχουν τους κατασκευαστές όπλων, αλλά και έμμεσα συμμέτοχος στον πόλεμο. Σας σοκάρει η διατύπωση; Κι όμως, είναι απλά οικονομικά.

Οι ΗΠΑ έχουν ήδη δαπανήσει στον πόλεμο στο Ιράν 22.8 δισ.δολάρια και το Πεντάγωνο ζήτησε χθες επιπλέον χρηματοδότηση 200 δισ.
Το Ιράν επιβεβαίωσε ότι είμαστε παγιδευμένοι στο αμερικάνικο δόγμα
Εδώ λοιπόν βλέπουμε ανάγλυφα πως ο πόλεμος τροφοδοτεί τον ολιγοπωλιακό καπιταλισμό και αντιστρόφως. Και μη σκεφτείτε ότι το σκεπτικό αυτό είναι μαρξιστικό διότι δεν είναι. Το να ξέρεις που πάνε τα λεφτά του φορολογούμενου, είναι άκρως φιλελεύθερο. Aκόμα πιο φιλελεύθερο είναι να ξέρεις που πάνε τα λεφτά σου ως επενδυτής.
Και πόσο μπορεί ακόμα να κοστίσει ο πόλεμος; Σχεδόν απεριόριστα. Οι πόλεμοι σε Ιρακ και Αφγανιστάν κόστισαν συνολικά μεταξύ 4 και 6 τρισεκατομμύρια.(Πηγή: Linda J. Bilmes, καθηγήτρια του Harvard και πρώην υφυπουργός Εμπορίου των ΗΠΑ).
Υπάρχει έστω ένας σοβαρός άνθρωπος που να μπορεί να ισχυριστεί με πειστικά επιχειρήματα ότι οι πόλεμοι αυτοί που εκτός από το οικονομικό κόστος είχαν ένα αδιανόητο ανθρώπινο, κοινωνικό και οικολογικό κόστος, ήταν επιτυχημένοι;
Για να έχουμε μια αίσθηση των μεγεθών, σύμφωνα με μελέτη του πανεπιστημίου Brown, σχεδόν ένα εκατομμύριο άνθρωποι σκοτώθηκαν σε Ιρακ, Αφγανιστάν, Συρία, Υεμένη στους πολέμους μετά την 9/11. Ενώ οι άνθρωποι που πέθαναν «έμμεσα» λόγω της καταστροφής της οικονομίας, των συστημάτων υγείας και του περιβάλλοντος είναι τρεισίμησι με τέσσερα εκατομμύρια. Άρα οι συνολικές απώλειες πρέπει να πλησιάζουν τα 5 εκατομμύρια ψυχές (!) και φυσικά συνεχίζονται.
Μπορούμε να το σκεφτούμε λίγο αυτό;
Κάπως έτσι αρχίζουμε να ενώνουμε τις τελίτσες και καταλαβαίνουμε πως ο δυτικός κόσμος με αιχμή την Αμερική είναι «παγιδευμένος» σε έναν ατελείωτο πόλεμο εάν δεν αλλάξει μοντέλο.
Αυτό δεν είναι αριστερό ή δεξιό, είναι μια ηθική -και λογική- κραυγή για την ανθρωπότητα, μέρος της οποίας είμαστε ΟΛΟΙ, εάν δεν θέλουμε αργά ή γρήγορα να οδηγηθούμε σε έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο και να αφανιστούμε επίσης όλοι.




