
Ο Κριστιάνο Ρονάλντο αποχαιρέτησε τα Μουντιάλ με το κεφάλι χαμηλά. Δεν είναι ντροπή. Ούτε έγκλημα. Όπως, όμως, δεν είναι απαγορευτικό να κριθεί για την απόδοσή του.
Το κύκνειο άσμα του Κριστιάνο Ρονάλντο στα Μουντιάλ, ακούστηκε το βράδυ της Δευτέρας, με την Πορτογαλία να αποκλείεται από την Ισπανία στη φάση των 16 και να επιστρέφει στη βάση της. Ο Κριστιάνο δεν έκανε καλό Μουντιάλ, όπως και συνολικά η Πορτογαλία. Δεδομένου του ρόστερ της, είναι μια μεγάλη έκπληξη. Δεδομένου του προπονητή της που κατέστρεψε μια ολόκληρη χρυσή γενιά του Βελγίου, δε μας ξαφνιάζει. Όπως και δεδομένου ότι ο Κριστιάνο δεν άφησε χώρο για άλλον στην επίθεση της Πορτογαλίας, είναι μια εξήγηση του γιατί αποκλείστηκαν και θα ξεχαστεί η παρουσία τους πολύ γρήγορα.
Προφανώς, όλα τα φώτα πέφτουν πάνω στον Κριστιάνο Ρονάλντο, ο οποίος δέχτηκε εντονότατη κριτική για την απόδοσή του, ως αντίδραση στις κατά καιρούς αλαζονικές του τοποθετήσεις. Αλαζονικές τις βρίσκουν οι διαρκείς πολέμιοί του. Εγώ προσωπικά έχω πάψει να τον θεωρώ αλαζόνα εδώ και χρόνια. Αυτός είναι ο CR7 και δε θα αλλάξει τώρα στα τελευταία του. Διεκδίκησε να γίνει ο σπουδαιότερος και, αν δεν ήταν ο Μέσι, μπορεί να υπήρχαν περισσότερα επιχειρήματα για να κοντράρει τον Μαραντόνα, τον Ρονάλντο και τους λοιπούς.
Μετά το ματς, ο ίδιος βγήκε και είπε ότι πριν από αυτόν, η Πορτογαλία δεν είχε κατακτήσει κανένα τρόπαιο, ενώ όσο παίζει αυτός, πήρε 3. Έβαλε σε αυτά τα 2 Nations League που πήραν, ενώ εξήρε το Euro αποτιμώντας το ως ισότιμο με το Μουντιάλ. Αν αυτό ικανοποιεί το μέσα του, ας το πιστεύει. Σαφώς και δεν ισχύει, αλλά δε θα αλλάξουμε εμείς τις απόψεις του καθενός, ειδικά για ένα τόσο ασήμαντο ζήτημα.
Ο Κριστιάνο Ρονάλντο είναι ένας μύθος του αθλήματος. Δε θα μείνει στην ιστορία ως ο κορυφαίος, αλλά για μένα είναι ο κορυφαίος overachiever. Ο Μέσι δεν πήγε παραπάνω από αυτό που άρμοζε στο ταλέντο του. Έγινε ο GOAT γιατί αυτό ήταν. Ο Κριστιάνο όμως, δεν ήταν το γραφτό του να γίνει ένας από τους 10 καλύτερους ποδοσφαιριστές στην ιστορία του αθλήματος. Μπορούμε να συμφωνήσουμε πως ανήκει σίγουρα σε αυτούς, πιθανώς στο top-5. Με το πάθος του, με τη δίψα του, με τη δουλειά του, με τη διαρκή προσαρμογή του σώματος του, κατάφερε να γίνει. Και με εγωισμό, σαφώς. Δε γίνεται χωρίς εγωισμό.
Το τι έχει καταφέρει, ό,τι και να λένε οι haters, δε μπορεί να ακυρωθεί. Σημαίνει όμως αυτό ότι δε μπορεί να του ασκηθεί κριτική; Όχι δα. Ιδίως όταν λέει με στόμφο πως η αραβική λίγκα είναι ανώτερη της αμερικάνικης ή ότι με αυτόν η Πορτογαλία κατέκτησε το Euro, ενώ η συμβολή του σε αυτή την κατάκτηση ήταν ελάχιστη.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Πείτε μας, ποιος μπορεί να κριτικάρει τον Κριστιάνο Ρονάλντο;
Εννοείται πως η κριτική δε μπορεί να έχει μηδενισμό. Αλλά μπορεί να υπάρχει. Κι ούτε χρειάζεται να έχουμε πετύχει όσα αυτός στη ζωή μας για να του ασκήσουμε κριτική. Το αναφέρω αυτό γιατί ακούγεται και γράφεται διαρκώς από χθες το βράδυ το επιχείρημα «εσύ που μένεις στο διάρι στο Περιστέρι και έχεις 30 ευρώ στην τράπεζα, κρίνεις τον Ρονάλντο που έχει τόσα δισεκατομμύρια».
Αλήθεια παιδιά; Αυτή είναι η οριοθέτηση των αξιών μας; Ικανός και επιτυχημένος είναι κάποιος που έχει γεμάτο τραπεζικό λογαριασμό; Μήπως έχουν όλα τα επαγγέλματα στον κόσμο τις ίδιες απολαβές και δεν το θυμάμαι, άρα τα πολλά λεφτά υποδηλώνουν επιτυχία στις επιλογές καριέρας; Ή μήπως απαγορεύεται να αποτύχει κάποιος για να μπορεί να κρίνει, λογικά και με επιχειρήματα, έναν ποδοσφαιριστή, όποιος κι αν είναι αυτός;
Με αυτό το σκεπτικό, να μην τολμήσουμε να μιλήσουμε ποτέ ξανά για τον Μπέζος, για τον Μασκ, για τον Τραμπ, γιατί οι τσέπες μας έχουν με το ζόρι 100 ευρώ. Ή να μην ασκήσουμε ποτέ ξανά κριτική στους πολτικούς, στον Μητσοτάκη, τον Άδωνι, γιατί έχουν μεγαλύτερο εισόδημα. Αυτό είναι το επιχείρημα που θέλετε να βάλετε στο τραπέζι;
Θα ήταν αρκετό να πείτε ότι δε γίνεται να μηδενίζει τον Κριστιάνο κάποιος που δεν έχει παίξει μπάλα και από την ευκολία του καναπέ του τα θεωρεί όλα εύκολα. Εκεί μαζί σας. Αλλά το τι μπαίνει στον τραπεζικό του λογαριασμό κάθε μήνα και αν το σπίτι του είναι παράγκα ή μεζονέτα, δε θα έπρεπε να έχει καμία σημασία.
Δίνω τόση έκταση σε αυτή τη σαθρή επιχειρηματολογία, γιατί δεν είναι η πρώτη φορά που ακούγεται στο πεδίο του αθλητισμού. Μια αυτόκλητη «νομενκλατούρα» καθορίζει το αν μπορούμε να συζητήσουμε επικριτικά τις επιλογές ενός αθλητή, ενός προπονητή, σε έναν αγώνα, σε ένα τουρνουά, με βάση τα μηδενικά της περιουσίας μας.
Τι λένε εμμέσως αυτοί; Ότι η αξία όλων μας καθορίζεται από τα λεφτά. Και η δική τους. Άρα θα πρέπει αυτοί που κρίνουν τους άλλους, να μας πουν πόσα λεφτά βγάζουν ή αν το σπίτι τους είναι διάρι στους Αγίους Ανάργυρους, γιατί με βάση τον αξιακό τους κώδικα, το Περιστέρι είναι πιο elegant γειτονιά από τους Αγίους Ανάργυρους.
Τα κουτά και ανεδαφικά επιχειρήματα, να θυμάστε ότι γυρίζουν πάντοτε μπούμερανγκ. Κι όσο κουτοί είναι αυτοί που αφορίζουν όλη την καριέρα του Κριστιάνο Ρονάλντο και τον ειρωνεύονται επειδή ο Μέσι, ο Μπαπέ και ο Χάαλαντ έχουν 7 γκολ κι αυτός έχει το 7 στην πλάτη, τόσο κουτοί είναι και οι απέναντι που απαγορεύουν τον σχολιασμό στους πληβείους.




