
Ο λαγοκέφαλος είναι ο μεγάλος πρωταγωνιστής του καλοκαιριού.
Αν κάτι πάει πολύ καλά αυτήν την περίοδο, αν κάτι είναι σε άνθιση και αφθονεί στην κοινωνία μας, αυτό είναι οι φίλοι μας οι λαγοκέφαλοι. Ξέρω, δεν το επιδιώξαμε, δεν μπορούμε να πάρουμε τα credits για αυτήν την επιτυχία, δε θα φωτογραφηθουν οι λαγοκεφαλοι με τους πρώτους των πρώτων και τον Πρωθυπουργό στο Μαξίμου, αλλά όπως και να το δει κανείς είναι μια επιτυχία.
Είναι τόσο trending ο λαγοκέφαλος και ο μύθος που τον περιτριγυρίζει, που σύντομα θα γίνει ανταλλακτικό νόμισμα. Θα μετράμε την αξία πραγμάτων σε λαγοκέφαλους. Π.χ. μου πήρε ένα ζευγάρι γόβες ο Θανάσης, 30 λαγοκέφαλους έσκασε ο γλυκός μου.
Το μόνο πρόβλημα με αυτή την αφθονία, είναι οτι οι λαγοκεφαλοι δεν τρώγονται, όχι επειδή είναι άνοστοι, αλλά επειδή είναι δηλητηριώδεις. Για το αν είναι άνοστοι ή νόστιμοι δε υπαρχουν ζωντανές μαρτυρίες και reviews, ακριβώς επειδή ειναι δηλητηριώδεις και δε σώζονται οι δοκιμαστές. Είναι ευτύχημα δε, το ότι δεν είμαστε υπό την φτερούγα του Προέδρου Τραμπ ως κράτος, διοτι θα μπορούσε ας πούμε να δηλώσει «φάτε λαγοκέφαλους, είναι διασταύρωση λαγού και κέφαλου (που τρώγονται), πιείτε και λίγο detol για να το χωνέψετε, γιατί σκοτώνει τον κορωνοϊό και είναι αντίδοτο στο δηλητήριο».
Και το ερώτημα είναι τι μπορείς να κανεις με τόσους λαγοκέφαλους; Δεν μπορείς να κάνεις σούσι, σούπα, μπουρδέτο, πλακί, ούτε καν αθηναϊκή. Δεν μπορείς να κάνεις με το δέρμα τους τσάντα, παπούτσια. Να κάνεις φασεοπέδιλα για την Ικαρία και την Ανάφη, τα λαγοκέφς για να κοντράρουν τα κροκς.
Ούτε pet μπορείς να τους κάνεις, γιατί μαθαίνω ότι δαγκώνουν, δεν πιάνονται φίλοι. Προς το παρόν. Μπορεί σε κάποιες γενιές να εξημερωθούν και να αλλάξει η σχεση λαγοκέφαλου-ανθρώπου, οπως οι σκύλοι που ηταν παλιά αγρίμια, λύκοι και τώρα τους έχουμε στο κρεβάτι και μας γλείφουν την μούρη.

Στα πανηγύρια ανά τη νησιωτική και παραθαλάσσια επικράτεια, θα οργανωθούν διαγωνισμοί για το ποιος έχει μεγαλύτερο τον λαγοκέφαλο.
«Ο Λαγοκέφαλος και η Θαλάσσια Χελώνα» του Αισώπου
Οπότε τι έμεινε; Το να τους ξεφορτωθουμε. Γράφτηκαν κάποια πολυ επιδραστικά άρθρα απο περιβαλλοντολόγους σχετικά με τον συμπαθή αλλά ανεπιθύμητο και βλαβερό για την Μεσόγειο κλάδο των λαγοκέφαλων, από τα οποία συγκινήθηκε το 0,03 % του πληθυσμού.
Όταν όμως άρχισαν να ανεβαίνουν βιντεάκια με λαγοκέφαλους δίπλα στην ξαπλώστρα των 100 ευρώ, όταν οι λαγοκέφαλοι έκαναν degustasion δάχτυλο λουομένου, αλλά, κυρίως, όταν η απειλή να ξεμείνουμε απο cod, sea bass tartare, lobster, married sardines κλπ, έγινε πάρα πολύ ορατή, τότε, και μόνο τότε, ο κοινωνικός αλγόριθμος αφυπνίσθηκε για τα καλά. Και άρχισε επισήμως η δολοφονία χαρακτήρα των λαγοκέφαλων.
Επειδή όμως σκέτη η δολοφονία χαρακτήρα, δεν έχει αποτέλεσμα, παρά μόνον όταν εχουμε να κάνουμε με εκλογικό αντίπαλο, το κράτος προχώρησε και έλαβε μετρα. Έτσι, σε μια κίνηση που θυμίζει φαρ ουεστ, επικηρύξε τους απανταχού λαγοκέφαλους, dead και όχι alive. Οι σερίφηδες των παραθαλάσσιων και των νησιωτικών θερέτρων, θα σπάσουν τη ρουτίνα των αλκοτέστ/ναρκωτικών/μαχαιρωμάτων και θα ασχοληθούν με λαγοκεφαλοκλέφτες, πειραγμένες ζυγαριές λαγοκέφαλων, λαγοκέφαλους γεμισμένους με πέτρες για να ζυγίζουν παραπάνω, λαγοκέφαλους γεμισμένους με πακετάκια κόκα, για να περάσουν απαρατήρητοι, μπλεγμένες πετονιές που στόχευαν τον ίδιο λαγοκέφαλο κλπ.
Στα πανηγύρια ανά τη νησιωτική και παραθαλάσσια επικράτεια, θα οργανωθούν διαγωνισμοί για το ποιος έχει μεγαλύτερο τον λαγοκέφαλο. Θα θεσπιστούν και ειδικές γιορτές, τα Λαγοκεφάλεια με χορηγούς είδη αλιείας. Και στα χωριά θα έχουν «Το Πανηγύρι του Λαγοκέφαλου». Και θα υπάρχουν εκεί ειδικοί κριτές, οι μπαρμπάδες από τα πασχαλινά τραπέζια, οι οποίοι είναι και οι μοναδικοί που μπορούν να φάνε τους λαγοκέφαλους χωρίς να δηλητηριαστούν. Αυτοί που έχουν τσακίσει μυαλά, μάτια και γλώσσες αρνιών γιατί «όλη η γεύση εκεί είναι», έχουν πάθει ανοσία και μπορούν να κάνουν μεζέ λαγοκέφαλο. Με τσιπουράκι και γραβιέρα με πιπέρι.
Τέλος, θα προκύψουν και νεες εκφράσεις όπως το «κάνει του λαγοκεφαλιού του» που θα σημαίνει κάνει του κεφαλιού του αλλα ειναι και bully, «άλλα τα μάτια του λαγοκέφαλου, άλλα της κουκουκάργιας» -ναι, ξέρουμε ότι δε γράψαμε κουκουβάγια, βρήκαμε και δεύτερο υβρίδιο ζώο-, και βέβαια θα βγει διασκευή του γνωστού μύθου του Αισώπου, «ο Λαγοκέφαλος και η Θαλάσσια Χελώνα», το οποίο όμως θα έχει άλλο κοινωνικό μήνυμα, αλλά πάλι στο τέλος θα νικάει η Χελώνα.
Ε, μετά από ολα αυτά, θα πέσει σύρμα στους λαγοκέφαλους. Θα πουν «μαλάκες, αν μείνουμε εδώ, δε θα μείνει ούτε λεπι από μας. Και σιγά σιγά, όσοι δεν έχουν αφομοιωθεί απο την Ποσειδωνία και δεν έχουν κάνει οικογένειες και επιχειρήσεις, θα φύγουν.




