
Aυτό θα πει θολή οικονομική πολιτική… (φωτογραφία: Sooc)
Μικρό πολιτικό αίνιγμα των ημερών: σου παίρνω δέκα, σου δίνω δύο και σου ζητάω να είσαι και ευχαριστημένος από πάνω. Τι είναι; Απάντηση: η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη. Οι εξαγγελίες του μετά τη δημοσίευση των στοιχείων για τις δημοσιονομικές επιδόσεις της Ελλάδας από την ΕΛΣΤΑΤ και τη Eurostat, αποτελούν την κλασική σταγόνα στον ωκεανό που έχουν μάθει να ρίχνουν όλες οι κυβερνήσεις, με εκείνη του Αλέξη Τσίπρα να πρωτοστατεί τα τελευταία χρόνια.
Επιδόματα και κόντρα επιδόματα σε μια παροχολογία που ελάχιστα ενδυναμώνει τα πληγωμένα νοικοκυριά και στην ουσία έχουν την ισχύ μιας ασπιρίνης σε μια εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς. Η κυβέρνηση αντλεί πόρους από το πρωτογενές πλεόνασμα που πλέον είναι παχυλό. Μόνο που πρέπει εδώ και διευκρινίσουμε κάποια πράγματα διότι φαίνεται πως η κυβέρνηση προσπαθεί επιμελώς να τα συσκοτίσει.
Πρώτον το πρωτογενές πλεόνασμα προέρχεται από εμάς, δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας ουσιαστικής αναπτυξιακής δράσης. Είναι ό,τι βγήκε από τα βαλάντιό μας μέσω των φόρων που στην Ελλάδα έχουν εξελιχθεί σε γάγγραινα. Ναι, για να είμαστε δίκαιοι: σε κάποιους τομείς αυτή η κυβέρνηση έχει μειώσει τους φόρους σε σχέση με τη φρενίτιδα που είχε πιάσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Και πάλι, όμως, τα επίπεδα των ελληνικών φόρων (στα πάντα!) είναι υψηλοί σε σχέση με το εισόδημα του μέσου εργαζόμενου. Σαν να λέμε, αν από έναν εργαζόμενο κάθε μήνα του παίρνεις (φερ’ ειπείν) δέκα ευρώ και του επιστρέφεις άπαξ (έχει τη σημασία του αυτό) δύο ευρώ, αυτό δεν γίνεται να το βαφτίζεις γενναία κοινωνική δράση. Όσο και να βαφτίσεις το κρέας, ψάρι, δεν θα καταφέρει να κολυμπήσει.
Στην ουσία, λοιπόν, η κυβέρνηση δεν έχει το δικαίωμα να ομιλεί περί παροχών όταν τα χρήματα είναι αποτέλεσμα «αρπαγής» μέσω φόρων. Οσο το ενδιαφέρον μας θα είναι αποκλειστικά και μόνο το πρωτογενές πλεόνασμα (απότοκη φιλοσοφία από την εποχή των μνημονίων), τόσο τα επιδόματα θα αντικαταστούν τις πραγματικές αυξήσεις. Τι να τα κάνει ένας ηλικιωμένος τα 250 ευρώ όταν έχει ξεχάσει τον 13ο μισθό;
Τι να την κάνει το νέο ζευγάρι την επιστροφή ενός ενοικίου, όταν αυτά έχουν φτάσει στο θεό και δεν διαφαίνεται καμία ουσιαστική ενέργεια της κυβέρνησης να σταματήσει αυτό το τρελό ράλι προς τα πάνω. Αφήστε που αυτό το μέτρο της επιστροφής ενός ενοικίου θα δώσει και άλλοθι στους ιδιοκτήτες να αυξήσουν κι άλλο τα ενοίκια. Αυτές οι πολιτικές στερούνται πραγματικής μέριμνας για την αλλαγή του οικονομικού μοντέλου της χώρας.
Από μια δεξιά κυβέρνηση με κεντρώο προφίλ (ένεκα του αρχηγού της) περιμένεις κάποιες αποφάσεις που θα κινούνται στη λογική της ανάπτυξης σε τομείς που η χώρα μας έχει κάποια στρατηγικά πλεονεκτήματα ή, που, τέλος πάντων, θα ήθελε να αποκτήσει τέτοια. Εκτός και αν περιμένουμε πάλι μόνο τη Μύκονο, τη Σαντορίνη και τα άλλα νησιά να βγάλουν το φίδι από την τρύπα το προσεχές καλοκαίρι. Μόνο που αυτή η «τουριστομανία» κάποια στιγμή θα βρει ταβάνι και τελικά θα επιστρέψει κατά πάνω μας ως μπούμερανγκ.
Η χώρα χρειάζεται επενδυτικό σχέδιο και ουσιαστικές πολιτικές στον τομέα των επιχειρήσεων. Μόνο έτσι θα ανοίξει η αγορά εργασίας και θα βελτιωθεί ουσιαστικά και όχι λογιστικά η ελληνική οικονομία. Στην ίδια παγίδα έπεσε και ο ΣΥΡΙΖΑ όταν πανηγύριζε για το πρωτογενές πλεόνασμα που είχε επιτύχει (όντως μεγαλύτερο από αυτό που ζητούσαν οι δανειστές) δίχως να κατανοεί πως έτσι στραγκάλιζε τα μεσαία και κατώτερα νοικοκυριά. Είναι αυτό οικονομική πολιτική για να επιχαίρεις ή για να κοιτάς στον εαυτό σου στον καθρέφτη και να μην τον αναγνωρίζεις;
Δυστυχώς, φαίνεται πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη, υπό το βάρος των δημοσκοπήσεων, αρχίζει να βλέπει μπροστά της ψηφοφόρους και όχι πολίτες. Να γιατί τους προσφέρει ψιχία, τη στιγμή που τους κόβει σε φέτες το καρβέλι.
Δυστυχώς, αλλά αν τις πραγματικές μεταρρυθμίσεις δεν μπορεί να τις στηρίξει αυτή η κυβέρνηση, που εδώ και χρόνια παίζει χωρίς αντίπαλο, μετά τις επόμενες εκλογές, τότε που το πολιτικό σκηνικό αναμένεται να είναι αρκετά νεφελώδες, καμία άλλη δεν θα μπορεί να το κάνει. Κι όλα αυτά εις βάρος μας, φυσικά.
Διαβάστε ακόμα: Η Κωνσταντοπούλου δεύτερο κόμμα; Ετοιμαστείτε για σκηνές Φαρ Ουέστ




