Το λάθος που κάνουμε με την Εθνική Ελλάδος στο μπάσκετ

Η Εθνική Ελλάδος οδεύει ολοταχώς προς αποκλεισμό από το Μουντομπάσκετ 2027. Ε και; Μπορούσε κάτι καλύτερο και δεν το έκανε;

Το βράδυ της Παρασκευής, η Εθνική Ελλάδος έχανε για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια για 3η συνεχόμενη φορά σε επίσημα παιχνίδια, με αποτέλεσμα να είναι με το 1.5 πόδι έξω από το επόμενο Μουντομπάσκετ που θα διεξαχθεί τον Σεπτέμβριο του 2027. Κάτι που αν συμβεί, θα είναι επίσης πρωτοφανές για την Εθνική σε επίπεδο Ευρωμπάσκετ και Μουντομπάσκετ στον 21ο αιώνα. Μόνο Ολυμπιακούς Αγώνες είχε χάσει σε αυτά τα 26 χρόνια.

Ήδη από τον Ιούλιο, όταν έγιναν οι δύο ήττες από Ρουμανία και Πορτογαλία, είχε αρχίσει το εθνικό δικαστήριο που καταδίκαζε την ΕΟΚ, τον Σπανούλη, τους παίκτες, οτιδήποτε σχετιζόταν με την Εθνική. Η ήττα από την Ουκρανία δεν είχε διαφορετικό επακόλουθο, με αρκετούς να το παίρνουν τόσο πατριωτικά το ζήτημα, ώστε να κάνουν λόγο για ντροπή, προδοσία από τους παίκτες και χίλιες δυο άλλες κουταμάρες.

Εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε τον αθλητισμό και τους αθλητές ως κάτι που έχει την υποχρέωση να ικανοποιήσει τις φαντασιώσεις μας, να μας κάνει εμάς να νιώσουμε καλά. Θεωρούμε διαρκώς πως ο κάθε αθλητής, ακόμα κι όταν παίζει με την Εθνική Ελλάδος, έχει υποχρέωση να ανταποκριθεί σε εμάς, όχι στον εαυτό του, λες και αυτός δεν έχει υψηλό φρόνημα απέναντι στη σημαία, λες κι αυτός είναι ένα ρομπότ που τίθεται στην υπηρεσία μας.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη 𝐇𝐞𝐥𝐥𝐞𝐧𝐢𝐜 𝐁𝐚𝐬𝐤𝐞𝐭𝐁𝐚𝐥𝐥 𝐅𝐞𝐝𝐞𝐫𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧 (@hellenicbf)

Μέχρι εδώ πάει η Εθνική Ελλάδος

Ας κάνουμε ένα βήμα πίσω, να δούμε τα πράγματα ψύχραιμα. Αυτό που λεγόταν τον Ιούλιο, ήταν ότι το τότε υλικό της ομάδας ήταν πολύ χαμηλό. Άλλαξε αυτό, ήρθαν δηλαδή ενισχύσεις σε αυτό το ματς με την Ουκρανία και δεν είδαμε να αλλάζουν και πολλά στο παιχνίδι.

Για να δούμε ξανά τη 12άδα: Καλάθης, Τολιόπουλος, Ντόρσι, Λαρεντζάκης, Νετζήπογλου, Μπαζίνας, Καλαϊτζάκης, Παπανικολάου, Θανάσης Αντετοκούνμπο, Κώστας Αντετοκούνμπο, Ντίνος Μήτογλου, Καραγιαννίδης. Δείτε τους έναν προς έναν και βρείτε μου πάνω από έναν παίκτη που είναι πρωταγωνιστής στην ομάδα του. Μόνο ο Ντόρσι είναι τέτοιος και είδαμε πώς έπαιξε σε ένα σύνολο που δεν έχει την αθλητικότητα που διαθέτει ο Ολυμπιακός, ειδικά εν τη απουσία του Γιάννη Αντετοκούνμπο που έχει κάτσει όμορφα πάνω στην εύκολη πρόφαση του ΝΒΑ.

Όλοι οι υπόλοιποι δεν ήταν ποτέ ή ήταν πριν αρκετά χρόνια παίκτες από το πάνω ράφι. Χρειαζόμαστε όμως παίκτες από το πάνω ράφι για να κερδίσουμε την Ουκρανία και την Πορτογαλία; Ίσως όχι. Αλλά εδώ δεν είναι ότι δεν έχουμε παίκτες από το πάνω ράφι, δεν έχουμε καν από το δεύτερο ράφι. Οι 11 από τους 12 είναι παίκτες που βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο με αυτούς της Ουκρανίας, της Ρουμανίας της Πορτογαλίας, είχε σε επίπεδο μυαλού, είτε ικανοτήτων, είτε σώματος. Δηλαδή ο Νικ Καλάθης προφανώς και πριν 3 χρόνια δε θα έβλεπε κανέναν από όλους αυτούς. Αλλά από το 2023 έχει περάσει διάφορα και βρίσκεται στον μπασκετικό του χειμώνα.

Όταν λοιπόν είναι αυτό το επίπεδο των παικτών, εμείς τι τους ζητάμε; Να γίνουν κάτι άλλο από αυτό που μπορούν; Φανταστείτε να είστε στη δουλειά σας και να έρθει κάποιος να σας κατηγορήσει επειδή δεν κάνετε τριπλάσια πράγματα. Θα αντιδρούσατε, δε θα αντιδρούσατε; Πώς λοιπόν κάνετε ακριβώς το ίδιο στους παίκτες;

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη FIBA Basketball World Cup (@fibawc)

Κανένας μπασκετμπολίστας δε χρωστάει τίποτα σε όλους εμάς

Και ακόμα περισσότερο, πώς κάνετε το ίδιο σε όλους τους Έλληνες παίκτες που ασχολούνται με το μπάσκετ; Κατηγορούμε τους πάντες και τα πάντα γιατί δεν υπάρχει παραγωγική διαδικασία, λέμε τους πιτσιρικάδες τεμπέληδες, ότι δε δουλεύουν και πολλά ακόμα. Ας υποθέσουμε πως ισχύει αυτό. Έχουν να λογοδοτήσουν σε κανέναν; Τους ρωτήσατε τι ακριβώς ψάχνουν από την ενασχόλησή τους με το μπάσκετ; Δε θέλουν όλοι να γίνουν Σπανούληδες, ούτε θέλουν όλοι να δοξάσουν τη χώρα τους με χρυσά μετάλλια. Ή, αν θέλουν, δε σημαίνει πως το μπορούν.

Δικαίωμά του κάποιου 18χρονου αν προπονείται τόσο όσο και δεν κάνει την έξτρα προσπάθεια για να γίνει καλύτερος. Δε μας έχει καμία υποχρέωση. Προφανώς και θα πάρει την αμοιβή που αρμόζει στις επιλογές του, αλλά δεν θα απολογηθεί κιόλας επειδή δεν έγινε μπομπέρ όπως το θέλει ο Θανάσης από τα Πετράλωνα ή επειδή ο Βαγγέλης από τη Νίκαια νιώθει προδομένος, νιώθει ότι τον κοροϊδεύουν οι Έλληνες μπασκετμπολίστες!

Ναι, εφησύχασαν από το 6+6 του ελληνικού πρωταθλήματος, αλλά δεν έχω δει και κανέναν Έλληνα που να μπορώ να βάλω το χέρι μου στη φωτιά ότι μπορούσε να πάει πολύ παραπάνω από αυτό που είναι σήμερα. Ο Καλαϊτζάκης, ο Μήτογλου, ο Λαρεντζάκης, ο Κώστας Αντετοκούνμπο, ο Θανάσης Αντετοκούνμπο δεν είναι ότι είχαν την προοπτική να γίνουν Ντόνσιτς και η τεμπελιά τους κράτησε χαμηλά. Μια χαρά έχουν δουλέψει όλοι. Αυτό είναι το ταλέντο τους, το ταβάνι τους.

Αν είναι κάπου να αποδώσουμε ευθύνες, ας είναι στην ΕΟΚ, όπου κι εκεί όμως δε γνωρίζω προσωπικά το μέγεθος των ευθυνών κι αν πρόκειται για ανικανότητα η οποία εμφανίστηκε τα τελευταία 4-5 χρόνια και αντικατοπτρίζεται στην Εθνική Ελλάδος. Εγγυάται κανείς πως αν γινόταν σωστά η δουλειά, θα έβγαιναν Έλληνες μπασκετμπολίστες που να μπορούν να ανταποκριθούν στο σημερινό μπάσκετ; Εγώ δεν είμαι και τόσο σίγουρος.

Το σημερινό μπάσκετ απαιτεί χαρακτηριστικά που δε βρίσκονται στο DNA του Έλληνα. Δεν πρόκειται ποτέ να βγάλουμε παίκτες που να τρέχουν και να πηδάνε διαρκώς, που να είναι και αθληταράδες, ούτε πρόκειται να παράξουμε παίκτες που να τα στάζουν από το τρίποντο. Δείτε τι τραβάνε χώρες με πολλαπλάσιο πληθυσμό και μέσα για να φτιάχνουν παιχταράδες. Στην Ευρώπη, μόνο η Γαλλία και η Γερμανία έχουν παραγωγή και οι δεύτεροι βρίσκονται τώρα στο peak τους. Να τους δούμε σε 3-4 χρόνια χωρίς Τάις, χωρίς Σρέντερ, χωρίς αρκετούς από τους πρωταγωνιστές τους. Κι οι Σέρβοι σε 5-6 χρόνια θα έχουν θέματα. Δεν υπάρχει στην επόμενη γενιά όχι Γιόκιτς, αλλά ούτε Νέντοβιτς. Δείτε τον Ερυθρό και την Παρτίζαν αν έχουν έναν Σέρβο μπασκετμπολίστα πρωταγωνιστή.

Οι Ισπανοί τι έχουν βγάλει την τελευταία 5ετία; Τον Αλντάμα και τον Ντε Λα Ρέα. Κι εμείς στην Ελλάδα ελπίζουμε ο Σαμοντούροφ, ο Αβδάλας και ο Πουλακίδας να ανταποκριθούν στις ανάγκες του μπάσκετ του σήμερα και του αύριο. Κυρίως όμως του αύριο.

Ο Παπανικολάου έχει τιμήσει και με το παραπάνω την Εθνική Ελλάδος. Πήρε μετάλλιο, πήγε σε Ολυμπιακούς, δεν είναι ασέβεια να τον αφήσει ο Σπανούλης εκτός 12άδας και να δώσει χώρο στους επόμενους, όπως τον Νετζήπογλου.

Γιατί δε χτίζουμε από τώρα την Εθνική Ελλάδος του αύριο;

Στο σήμερα λοιπόν, δεν κατανοώ το τόσο ανάθεμα και τη στοχοποίηση. Συμβαίνει αυτό που ορίζουν οι ικανότητες του ρόστερ. Η Εθνική Ελλάδος πήρε πέρσι το χάλκινο γιατί είχε τον Αντετοκούνμπο και τον Σλούκα, αλλά και πολύ καλές διασταυρώσεις, ήταν όμως η εξαίρεση. Ο κανόνας είναι να πηγαίνουμε ασθμαίνοντας στις νοκ άουτ φάσεις σε τελικά ή να μένουμε εκτός τελικών, όπως πάει να γίνει με το Μουντομπάσκετ.

Προσωπικά, αν είναι να επιρρίψω ευθύνη κάπου για κάτι, είναι στον Σπανούλη και στην ΕΟΚ που εδώ και μια 5ετία πιέζουν τις αντοχές των παικτών για να καταφέρουν κάτι και καθυστερούμε το αναπόφευκτο. Μου φαίνεται πολύ πιο σοβαρό σχέδιο να κάψουν μια ή ακόμα και δύο διοργανώσεις, να δώσουν στα προκριματικά ευκαιρίες σε 15-20 παίκτες κάτω των 25 ετών, να δουν αν εξελίσσονται κι αν η συλλογική τους εξέλιξη διαμορφώνει μια καλή ομάδα και να είναι αυτός ο στόχος: η δημιουργία του αύριο δίχως την πίεση του αποτελέσματος στο τώρα.

Δηλαδή για ποιο λόγο να συνεχίζουμε να βλέπουμε στην Εθνική τον Παπανικολάου, τον Σλούκα, τον Θανάση Αντετοκούνμπο και τον Καλάθη; Γιατί στο ματς με την Ουκρανία να μην παίξει 15-20 λεπτά ο Νετζήπογλου και ο Μπαζίνας; Τι θα κερδίσουμε αν βάλει 15 πόντους ο Παπανικολάου; Τίποτα απολύτως σε βάθος χρόνου.

Όχι, η Εθνική Ελλάδος χρειάζεται άλλου είδους τομές και χωρίς να υπάρχει εγγύηση πως θα αποδώσουν. Εκτός κι αν κάνουμε μετάλλαξη του DNA και παράγουμε μαύρους αθλητές με τρομερή αθλητικότητα.

TAGS :
Βασίλης Σπανούλης Εθνική Ελλάδος μπάσκετ

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook