Θα λήξει ισοπαλία πάλι ο αγώνας; (φωτογραφία: sooc)

Είναι δεν είναι; Και οι φωτογραφίες που τους δείχνουν να συναγελάζονται; Και ο κοστουμαρισμένος με την πέτρα στο χέρι, τι ήταν; Ένα τρολ μέσα στα επεισόδια; Πώς γίνεται να μην τους πιάνουν ποτέ ενώ τους γνωρίζουν; Δεν είναι η πρώτη φορά που βρισκόμαστε μπροστά σε τέτοιου είδους ερωτήματα έπειτα από μια συγκέντρωση που κατέληξε σε αγώνα δρόμου (κυριολεκτικα) ανάμεσα σε ΜΑΤ και κουκουλοφόρους.

Πριν από καιρό, κάθε Σάββατο, ωσάν να ήταν προγραμματισμένος αγώνας δίχως διαιτητή, αναρχικοί (ή, τουλάχιστον, όπως ήθελαν να ονομάζονται) σφύριζαν κλέφτικα στις παραταγμένες διμοιρίες των ΜΑΤ. Ξεκινούσαν το «ματς» για περίπου δύο ώρες πέριξ των Εξαρχείων και στο Πολυτεχνείο και στη συνέχεια ο καθένας έφευγε ησύχως για το κονάκι του. Άλλη μια ισοπαλία! Τέτοια εθιμοτυπία και τακτικότητα είναι παράξενη για την ελληνική πραγματικότητα που δεν φημίζεται για την αγαστή σχέση που έχει με την «τάξη». Άλλο αν εδώ έχουμε να κάνουμε με τάξη εν αταξία.

Η πρόσφατη ογκώδης διαδήλωση για τα Τέμπη απέδειξε πως η ελληνική αστυνομία είτε δεν μπορεί είτε δεν θέλει να περιορίσει τα ακραία στοιχεία.

Η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθηνών εξέδωσε χθες (4/3) ανακοίνωση, στην οποία αναφέρει πως θα προσφύγει στη Δικαιοσύνη εναντίον των fake news (!) που ταυτίζουν τους γνωστούς άγνωστους μπαχαλάκηδες με τους αστυνομικούς. Για τις ανάγκες της συζήτησης ας δεχθούμε πως έτσι έχουμε τα πράγματα. Ας υποθέσουμε πως κάποιοι ευφάνταστοι «φτιάχνουν» φωτογραφίες που δείχνουν κάποιους κουκουλοφόρους να κάνουν παρέα με αστυνομικούς.

Ας δεχθούμε πως όλοι μα όλοι οι αστυνομικοί και ιδιαίτερα τα μέλη των ΜΑΤ, κάθε φορά που πηγαίνουν σε μια διαδήλωση, έχουν στο μυαλό τους μόνο να συλλάβουν τους ταραξίες και να μην τους αφήνουν να κάνουν μπάχαλο το κέντρο της Αθήνας. Ότι δεν έχουν κανένα λόγο να τους αφήσουν να μετατρέπουν τους δρόμους σε σκηνή πολέμου, έτσι που η πρωτεύουσα στο τέλος να μοιάζει με τη Γάζα έπειτα από βομβαρδισμό.

Το αποτέλεσμα μπορεί να μας το πει κάποιος εκπρόσωπος της αστυνομίας; Διότι θα είχε ενδιαφέρον να δούμε τα συμπέρασμά τους έπειτα από κάθε επιχειρησιακή ενέργειά τους. Η πρόσφατη ογκώδης διαδήλωση για τα Τέμπη απέδειξε πως η ελληνική αστυνομία είτε δεν μπορεί είτε δεν θέλει να περιορίσει αυτά τα ακραία στοιχεία που παρεισφρέουν κάθε φορά στην ουρά της κάθε πορείας.

Αντίθετα, καθίσταται πολύ επιτυχημένη στις παρεμβάσεις όταν πρέπει να αναχαιτίσει ειρηνικούς πολίτες που επιθυμούν μόνο να διαδηλώσουν. Τι λόγο είχε ας πούμε η Αύρα να ρίχνει κυβικά νερού στα παιδιά που θέλησαν να κάτσουν -επαναλαμβάνουμε: ειρηνικά- γύρω από τα γραμμένα ονόματα των νεκρών των Τεμπών στον περίβολο του Άγνωστου Στρατιώτη;

Θέλει να μας πει ο κ. Χρυσοχοΐδης ότι κατάφερε να συλλάβει επαγγελματίες δολοφόνους και δεν μπορεί να πιάσει πενήντα αμούστακα που κάθε λίγο και λιγάκι κάνουν άνω κάτω την πόλη;

Γιατί δεν επέδειξε αντίστοιχη ζέση όταν τα μπάχαλα έσπαγαν τα σκαλιά της Μεγάλης Βρεταννίας για να βρουν πολεμοφόδια; Γιατί τους άφησαν να κάνουν τη δουλειά τους δίχως κάποιος να τους σταματήσει; Το ότι το σχέδιο του υπουργείο Προστασίας του Πολίτη αποδείχθηκε ανεπαρκές, το δείχνει η σκληρή πραγματικότητα. Μια ημέρα πριν από την τελευταία διαδήλωση, ο αρμόδιος υπουργός Μιχάλης Χρυσοχοΐδης εμφανίστηκε βέβαιος πως έχει εκπονηθεί σχέδιο για την ασφάλεια των πολιτών. Άνθρακες ο χρυσός.

Να θυμήσουμε πως επί ημερών του, εξαρθρώθηκε η τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη. Θέλει, λοιπόν, να μας πει ο κ. Χρυσοχοΐδης ότι πριν από 23 χρόνια κατάφερε να συλλάβει σκληρούς επαγγελματίες δολοφόνους και δεν μπορεί να πιάσει πενήντα αμούστακα που κάθε λίγο και λιγάκι κάνουν άνω κάτω την πόλη; Και θέλει να τον πιστέψουμε και να μην βάλουμε στο μυαλό μας άλλες σκέψεις;

Ναι, θα δεχθούμε (πάντα για την οικονομία της συζήτησης) ότι οι αστυνομικοί δεν έχουν καμία σχέση με τους μπαχαλάκηδες. Τότε, θα πρέπει αναγκαστικά να οδηγηθούμε (σχεδόν αναπόδραστα) στο συμπέρασμα ότι έχουμε να κάνουμε με πλήρη και παντελή ανικανότητα της αστυνομίας. Δεν γίνεται να υπάρχει άλλη εξήγηση. Είτε κρύβονται κάτω από τις κουκούλες και ορισμένοι μυστικοί αστυνομικοί, είτε δεν έχουν την ικανότητα να τους πιάσουν.

Και στις δύο περιπτώσεις, η ελληνική κοινωνία παρακολουθεί (φοβάμαι πως θα συνεχίσει να παρακολουθεί) μια μάχη χαρακωμάτων στους δρόμους που όχι μόνο δεν την αφορά, αλλά την προσβάλλει πλέον βαθύτατα.

 

Διαβάστε ακόμα: Tο πάνδημο πλήθος είναι ισχυρότερο από τους μπαχαλάκηδες και τη λήθη.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top