Η πρώτη πραγματική ελπίδα από τον Άταμαν: Αυτό είναι το πιο αισιόδοξο εν όψει Βαλένθια

Ο Έργκιν Άταμαν θα κληθεί να απαντήσει σε ένα ερώτημα απέναντι στη Βαλένθια. Κι η απάντηση θα κρίνει την πρόκριση στο final-4 για τους Πράσινους.

Αποστολή εξετελέσθη για τον Παναθηναϊκό απέναντι στη Μονακό, όπου έγινε το αναμενόμενο, το φυσιολογικό, το μίνιμουμ από τη μεριά των Πρασίνων. Ναι, κανένα ματς δεν είναι δεδομένο, ειδικά απέναντι σε μια ομάδα που έχει 5-6 παιχταράδες, αλλά αν ο Παναθηναϊκός δε μπορούσε να κάνει ούτε αυτό, ας καθόταν σπίτι του να βλέπει το final-4 στο ΟΑΚΑ από την τηλεόραση. Στο πρώτο δίλεπτο για την ακρίβεια, φαινόταν ότι μπορεί να πάει να πατήσει τη μπανανόφλουδα, όμως για πρώτη φορά είδαμε τον κόουτς Έργκιν Άταμαν να παρεμβαίνει στο ματς από την αρχή και να μην κάθεται με έκφραση απελπισίας στην καρέκλα.

Ο Παναθηναϊκός απέναντι στη Μονακό αντέδρασε πριν βρεθεί να κυνηγάει διψήφιες διαφορές που θα τον οδηγούσαν σε τραβηγμένες ενέργειες επιθετικά και σε hero ball, έδειξε ότι αυτή τη φορά δε θα είναι πνευματικά αλλού γι’ αλλού όπως σε πάρα πολλά ματς στη regular season και, κυρίως, έδειξε στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα να έχει σχέδιο και να κάνει ό,τι μπορεί για να το εκτελέσει.

Ξέρετε, τα παιχνίδια στο μπάσκετ είναι ένα 50-50. Ξεκινούν από αυτό. Όχι στις πιθανότητες, αλλά στην εκτέλεση του αρχικού πλάνου του προπονητή. Από όσα έχει σχεδιάσει ο κόουτς, το 100% δε γίνεται ποτέ. Κοιτάς πάντα τι σου δίνει ο αντίπαλος από αυτά που θες να κάνεις. Μια πολύ καλή ομάδα, θα πάει αυτό το 50-50 στο 70-30. Κι αυτό θα είναι αρκετό  για να φέρει μια άνετη νίκη. Μια ομάδα με καλύτερο ρόστερ, θα κερδίσει με δυσκολία στο 50-50. Μια πολύ καλή ομάδα με κατώτερο ποιοτικά ρόστερ, θα πάει το δικό της 50 κάπου στο 55 και αυτό θα της δώσει μεγάλες πιθανότητες νίκης. Το γράφω μπακαλίστικα, αλλά έτσι είναι.

Ο Παναθηναϊκός κι ο Άταμαν, δεν ξέρω τι σχεδίαζαν πριν από κάθε ματς, αλλά έπεφταν πολύ συχνά από το δικό τους 50 και ανέβαζαν πολύ σπάνια το δικό τους 50. Απέναντι στη Μονακό είδαμε την ομάδα να διαβάζει καλύτερα τις επιλογές των αντιπάλων και να κατευθύνει το πλάνο της προς τα εκεί, αλλά και να πετυχαίνει να επιβάλλει το δικό της πλάνο σε πάρα πολλές επιθέσεις. Αυτό συνέβη γιατί το πνεύμα ήταν σε κατάσταση εγρήγορσης και όχι σε συνθήκη έπαρσης. Αυτή είναι, άλλωστε, η ασθένεια του Άταμαν και του Παναθηναϊκού από πέρσι. Έχει έντονα μέσα της η ομάδα την πεποίηση πως θα κερδίσει και θα κατακτήσει τρόπαια με το μίνιμουμ.

Για πρώτη φορά μετά από νίκη ο κόουτς των Πρασίνων κάνει αυτοκριτική και ομολογεί πως δεν ήταν επαρκής φέτος.

 

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Panathinaikos BC (@paobcgr)

Ο «τεντωμένος» Άταμαν

Το μάθημα της Regular Season για τον Παναθηναϊκό είναι πολύτιμο γιατί στα do or die παιχνίδια, όπως ήταν το χθεσινό κι ας υπήρχε και δεύτερο ματς αν έχανε, ο Παναθηναϊκός, αυτοί οι παίκτες και ο προπονητής, συνέρχονται, το μυαλό τους ξεκλειδώνει και ξέρεις ότι δεν υπάρχει περίπτωση να ξεφύγει το ματς από τα χέρια τους. Το πρόβλημα είναι ότι οι νίκες θολώνουν ξανά το μυαλό, οπότε είναι ένα μεγάλο στοίχημα να μπει ο Παναθηναϊκός στο πρώτο ματς με τη Βαλένθια με την αίσθηση πως αν χάσει, θα αποκλειστεί και δε θα πάει στο final-4. Και αυτή τη νοοτροπία να την διατηρήσει ακόμα κι αν κερδίσει και τα δύο ματς στην έδρα των Πορτοκαλί.

Η νοοτροπία, όπως έχω γράψει πολλές φορές, με εξαίρεση τον Σλούκα, αρχίζει από τον Άταμαν για όλη την ομάδα. Όταν ο προπονητής είναι «τεντωμένος», η αισιοδοξία αυξάνεται.

Κι αυτή τη στιγμή, αν είναι να ποντάρω κάπου, τότε βάζω τα λεφτά μου στο ότι ο Άταμαν θα είναι «τεντωμένος». Όχι μόνο γιατί η Βαλένθια κατατρόπωσε εις διπλούν τον Παναθηναϊκό ή γιατί, όπως είπε πριν 2 εβδομάδες «θα κέρδιζαν και τους Lakers», αλλά γιατί τον είδαμε να αναγνωρίζει την κακή του απόδοση φέτος, για πρώτη φορά.

Μέσα στη διάρκεια της σεζόν, έχουμε ακούσει μια φορά τον Άταμαν να ζητάει συγγνώμη για την απόδοση της ομάδας του, το έκανε όμως μετά από βαρβάτη ήττα και υπό την πίεση του κόσμου και των αποδοκιμασιών, άρα δεν έμοιαζε και τόσο ειλικρινής. Όλες τις άλλες φορές, όποτε έχει χάσει, τα έχει χώσει σε παίκτες, έχει ασχοληθεί με τον αντίπαλο, δεν έχει κάνει καμία αυτοκριτική. Χθες, στη συνέντευξη Τύπου, είπε μόνος του, χωρίς να υπάρξει κάτι που να τον κάνει να δώσει αυτή την απάντηση, ότι «η Βαλένθια έχει καλύτερο προπονητή από εμάς, γιατί δεν ήμουν αυτός που πρέπει αυτή τη σεζόν».

Η στάση του Άταμαν, τόσο λεκτικά όσο και εξωλεκτικά, είναι ίσως η πιο μεγάλη πηγή ελπίδας για τους φιλάθλους ώστε να πιστέψουν.

 

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη EuroLeague (@euroleague)

Ένδειξη αλλαγής νοοτροπίας

Σε αυτή τη διαδρομή 6-7 μηνών στην Ευρωλίγκα, αυτό που έκανε τόσο προβληματικό τον Παναθηναϊκό, ήταν η άρνηση του Άταμαν να αναγνωρίσει τα λάθη του. Όχι λεκτικά, αλλά εμπράκτως, με αναπροσαρμογή του αγωνιστικού σχεδίου. Επέμενε στο his way. Με τη Μονακό δεν το έκανε. Άλλαξε παίκτες στο 3ο λεπτό, έβαλε τον Σορτς και με μια πεντάδα που του επιτρέπει να κάνει το δικό του παιχνίδι, να τρέξει, να μειωθούν τα ελαττώματά του και να αυξηθούν τα πλεονεκτήματά του. Δεν το έχουμε δει ποτέ αυτό φέτος, παρά μόνο με τη Ρεάλ στη Μαδρίτη.

Η στάση του Άταμαν, τόσο λεκτικά όσο και εξωλεκτικά, είναι ίσως η πιο μεγάλη πηγή ελπίδας για τους φιλάθλους ώστε να πιστέψουν την πρόκριση και στην πραγμάτωση του μεγαλύτερου στόχου της ομάδας, της παρουσίας στο final-4. Κάτι που μέχρι πριν 2 εβδομάδες φάνταζε ως πολύ δύσκολο.

Φυσικά,  ο Άταμαν δεν έχει αποδείξει πλήρως ακόμα πως κατανόησε τα φετινά του λάθη. Το πρώτο ματς με τη Βαλένθια θα δείξει αν τα έχει αντιληφθεί και αν έχει το θάρρος να αλλάξει. Γιατί το θάρρος δεν είναι να μένεις στην αρχική άποψη, να μην αλλάζεις, να επιμένεις πως έχεις δίκιο. Το θάρρος του σπουδαίου είναι να ομολογήσει πως έκανε λάθος, πως δεν είναι άτρωτος, αλλά ευάλωτος.

Θα πάρουμε τότε την απάντηση για τον ο κόουτς έχει αλλάξει το τσιπάκι. Από την επιλογή που θα κάνει σε παίκτες και στρατηγική στο ξεκίνημα του ματς. Εκεί όπου θα πρέπει να απαντήσει στο δίλημμα. Ο Κώστας Σλούκας δήλωσε χθες ότι οφείλουν να προσαρμοστούν στο παιχνίδι της Βαλένθια. Ο Σορτς είπε ότι πρέπει να φέρουν τη Βαλένθια στα δικά τους μέτρα. Ο Παναθηναϊκός διαθέτει την ποιότητα να σκοράρει 90-100 πόντους, αλλά δεν καταθέτει την ικανότητα να δεχθεί λιγότερους. Άρα, πώς θα λειτουργήσει με τη Βαλένθια;

ΥΓ. Πολλά τα ελεύθερα τρίποντα της Μονακό, πιθανότατα ως επιλογή δεδομένου ότι ήρθαν όσο ήταν ο Σορτς μέσα, ως επί το πλείστον, με τη Βαλένθια κάτι τέτοιο θα είναι καταστροφικό. Δε θα τα χάσουν όπως έχασαν 8-9 της Μονακό. Θα τα βάλουν και θα σκοτώσουν κάθε πλάνο.

ΥΓ1. Μην κολλάτε με το πόσους πόντους έβαλε ο Ναν και ο Χέιζ. Το ότι πληρώνονται όσο πληρώνονται, δεν έχει καμία σημασία. Ο Παναθηναϊκός έχει 6 παίκτες που θα έπρεπε να βάζουν 20 πόντους σε κάθε ματς και άλλους 2-3 που πρέπει να βάζουν 10. Δε γίνεται αυτό. Κάθε ματς δίνει κάτι διαφορετικό και κάποιοι πρέπει να κάνουν βήμα ή βήματα πίσω, για να κάνουν οι άλλοι βήματα μπροστά.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top