«Ναι, να κοστίζει η χωριάτικη σαλάτα 20 και 30 (!) ευρώ»

Θες να φας χωριάτικη σαλάτα με τέτοια θέα, με τόσο εκλεκτά υλικά και αυτό θα το πληρώσεις 10-11 ευρώ; (Φωτογραφία: Chatgpt)

Είναι πολλές οι φορές που έχουμε ακούσει ρεπορτάζ για ταξιτζήδες που χρεώνουν διπλάσιες ή και τριπλάσιες τιμές τους ξένους. Έχουμε όλοι μας φάει άκυρο από ταξιτζή γιατί είμαστε Έλληνες και δε μπορεί να μας κοροϊδέψει. Κι ενώ αυτή η τακτική να υπερχρεώνεται ο τουρίστας, στα ταξί είναι επονείδιστη, δεν έχω την ίδια άποψη ως προς τη χωριάτικη σαλάτα και εν γένει την ελληνική κουζίνα και τα εστιατόρια. Και πέστε -κυριολεκτικά- να με φάτε.

Η χωριάτικη σαλάτα βρίσκεται στο προσκήνιο, όχι γιατί κάποιος οδηγός τύπου Taste Atlas την τοποθέτησε στην κορυφή με τις καλύτερες σαλάτες στον κόσμο. Κάτι που έχει συμβεί, βέβαια. ΟΚ, όχι στην κορυφή, διότι εκεί τοποθετήθηκε ο… ντάκος μας, και στη 2η θέση η χωριάτικη (δείτε εδώ).

Ενώ, λοιπόν, μια πλατφόρμα που είναι παγκοσμίως γνωστή και αναδεικνύει πιάτα και κουζίνες, έχει στο 1-2 τις ελληνικές σαλάτες, εμείς κάνουμε για ακόμα ένα καλοκαίρι συζήτηση περί τιμών και αισχροκέρδειας. Σε άλλα πιάτα, ειλικρινά, θα άκουγα τη συζήτηση. Όχι όμως σε πιάτα-σύμβολα της ελληνικής γαστρονομίας. Και σε τέτοια πιάτα είμαι αναφανδόν υπέρ στο να χρεώνονται διπλά και τρίδιπλα, για να καταλαβαίνουν οι τουρίστες πρωτίστως ότι πρόκειται για μια premium εμπειρία και πως εδώ στην Ελλάδα δεν είμαστε υποτακτικοί και λιγούρια των τουριστών. Σοκαριστήκατε;

Σεβόμαστε όσους μας επιλέγουν για τις διακοπές τους, θέλουμε να τους παρέχουμε το καλύτερο δυνατό, αλλά όχι σε συνθήκες ξεπουλήματος. Η χωριάτικη είναι κάτι παραπάνω από ένα διάσημο πιάτο, είναι ένα σύμβολο της νοοτροπίας του πώς διαχειριζόμαστε την εικόνα μας. Είναι ο Παρθενώνας της ελληνικής κουζίνας. Αρκεί βέβαια να το φτιάχνουμε κι εμείς άψογα. Δεν γίνεται εμείς να τον θέλουμε φθηνό, άρα να πάμε να τον προσφέρουμε κοψοχρονιά στον τουρίστα.

Για να δείξουμε στο εξωτερικό πως δεν είμαστε «πεινάλες» για τουριστικό χρήμα, πρέπει να έχουμε premium τιμές στη γαστρονομία μας.

Τι μήνυμα στέλνουμε όταν η χωριάτικη κάνει μόλις 10-11 ευρώ;

Η Ελλάδα έχει πείσει όλο τον πλανήτη πως είναι ένας αποκλειστικά τουριστικός προορισμός, έχει γαλουχήσει την πεποίθηση στους ξένους ότι εδώ θα έρθουν για την ωραία ζωή, για να φάνε, να πιουν, να κάνουν όσα δεν τους επιτρέπονται στους τόπους τους (βλ. Βρετανούς σε Φαληράκι, Λαγανά, Μάλλια). Αυτό ξεκινάει από εμάς τους ίδιους που μένουμε εδώ.

Όταν χρεώνεις τη χωριάτικη 10-11 ευρώ, ενώ έχει μέσα της μια σειρά από εκλεκτά προϊόντα της ελληνικής γης, περιποιημένα από ανθρώπους που έχουν φάει δεκαετίες να φτιάχνουν χωριάτικες, παστίτσια, μουσακάδες και γεμιστά, τότε, αυτό που σκέφτεται ο άλλος είναι ότι δεν εκτιμάς σωστά τον θησαυρό σου εσύ ο ίδιος, και προσκαλείς κάθε τυχάρπαστο να έρθει να του τον δώσεις έτσι, μισοτιμής.

Για πολλά χρόνια, μέχρι και πριν λίγους μήνες, ήμουν κι εγώ στο στρατόπεδο της κατηγορίας/καταγγελίας των υψηλότερων τιμών σε εστιατορικά μενού, ιδίως στα νησιά. Κάποια στιγμή όμως, μετά από ένα ταξίδι μου στη Ρώμη, συνειδητοποίησα πόσο διαφορετικά αντιμετωπίζω την ιταλική κουζίνα σε σχέση με την ελληνική. Και γι’ αυτό δεν ψέγω τη Σαντορίνη και τη Μύκονο. Είναι το μόνο που δεν τους χρεώνω. Και γι’ αυτό και δε με ενοχλούν τα βίντεο που κυκλοφορούν στα social media για την τιμή μιας χωριάτικης κάπου στην Πάρο, φερ’ ειπείν.

Οι Ιταλοί είναι οι μεγαλύτεροι μαέστροι στον κόσμο ως προς το μάρκετινγκ της κουζίνας τους. Αν πας οπουδήποτε στην Ιταλία, θα φας ζυμαρικά και πίτσες, αγκινάρες σε διάφορες εκτελέσεις και μετά τα πιάτα με κρέας ή θαλασσινά, που περιλαμβάνουν συχνά ριζότο ή ζυμαρικά. Έχουν και τις σαλάτες τους, την μπουράτα και την καπρέζε. Ωραία κουζίνα η ιταλική, δε λέω. Για μένα σε επίπεδο επιλογών ισότιμη, ίσως και πάνω από την ελληνική.

Πρέπει να αρχίσουμε να αντιμετωπίζουμε τη χωριάτικη ως Greek Salad, ως μια ναυαρχίδα της ελληνικής κουλτούρας. Greek Salad στα 20 και 30 ευρώ και όχι χωριάτικη στα 10 ευρώ.

Λάδι, φέτα, τομάτα: Ένας ελληνικός θησαυρός

Αλλά δεν κατανοώ γιατί αποδέχομαι ήρεμα να πληρώνω 15 και 20 ευρώ την σχετικά φτωχή καπρέζε, αλλά μόλις η χωριάτικη πάει πάνω από τα 11-12 ευρώ, πρέπει να επαναστατήσω; Αν θέλουμε να πάψουμε να είμαστε παρίες, να μη δείχνουμε εικόνα ότι περιμένουμε πώς και τι τους τουρίστες να αριβάρουν στα νησιά και τα χωριά μας για να τα κάνουν ό,τι θέλουν, χωρίς να σέβονται τον τόπο, θα πρέπει να χρεώνουμε «χρυσάφι» την κουζίνα μας. Και να το αποδεχόμαστε και για τη δική μας τσέπη. Μακροσκοπικά αυτό θα μας βγει σε καλό.

Η χωριάτικη έχει μέσα τομάτα, αγγούρι, ελιές κρεμμύδι, φέτα, κάππαρη και το καλύτερο λάδι. Κάποιοι βάζουν και πιπεριές, ενώ έχει και τη ρίγανη, μαζί με το αλατοπίπερο. Μόνο το λάδι και τη φέτα (αν είναι αληθινή) να δει κανείς, που ξέρουμε πόσο έχουν ακριβύνει, αντιλαμβάνεται ότι δε μιλάμε για ένα φτωχό πιάτο. Το ίδιο ισχύει και στον ντάκο. Φτάνω τώρα, στα 34 μου, για να κατανοήσω πως οι σαλάτες μας θα έπρεπε να χρεώνονται πάντα παραπάνω από το παστίτσιο, τις μπριζόλες, τον μουσακά κτλ. στα εστιατόρια. Κάτω από 10 ευρώ τα μπιφτέκια, πάνω από 15 ευρώ οι σαλάτες. Μια χωριάτικη που έχει ελληνικές ντομάτες και λάδι, είναι premium προϊόν.

Έχουν στα υλικά τους όλη την ελληνική κουζίνα, μα και την ελληνική φροντίδα στα προϊόντα της γης. Σε μια εποχή δε, όπου η κλιματική κρίση δυσχεραίνει τις καλλιέργειες, το να κοστολογείται η χωριάτικη, που έχει αποκλειστικά λαχανικά και φέτα, στα 20 ή και 30 ευρώ, είναι μάλλον το νορμάλ, παρά το εξωφρενικό. Εξωφρενικό είναι που δεν έχουμε ακόμα ξυπνήσει, να καταλάβουμε πως δεν είμαστε υπό των τουριστών. Πως ο τουρίστας που έρχεται εδώ, αυτός οφείλει να εξυπηρετεί τον τόπο, όχι το ανάποδο. Αν θέλει να γευτεί όλη την ελληνική φιλοξενία και εμπειρία, θα πρέπει να πληρώσει, όπως θα πλήρωνε σε κάθε άλλη χώρα. Και όπως πληρώνουμε εμείς στη δική του χώρα και μας πιάνουν τον πισινό.

Στη Ρώμη που ανέφερα, είχα πάει μόνος και σε κάθε εστιατόριο που επισκέφτηκα, έπαιρνα 3-4 πιάτα με μια μπίρα ή ποτήρι κρασί. Κάτω από 60 ευρώ δεν έδωσα πουθενά. Τα ίδια έχω βιώσει και στη Νάντη και στη Βαρκελώνη. Το 60άρι έφευγε για πλάκα, χωρίς καν να έχω χορτάσει. Και σε τούτη τη χώρα έχουμε μεζεδοπωλεία όπως αυτό, ή εστιατόρια, που δίνουμε 30 και έχουμε γεμίσει. Και θα γκρινιάξω πάλι για τις τιμές; Ναι, μπορεί να με βρίζετε τώρα. Αλλά κατά βάθος ξέρετε τί εννοώ…

Διαβάστε ακόμη: Είναι χαιρέκακοι όσοι «απολαμβάνουν» την πτώση Σαντορίνης-Μυκόνου;

TAGS :
ακρίβεια νησιά τουρισμός χωριάτικη σαλάτα

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook