Το νέο μπαρ της πόλης που θα βλέπεις σε όλα τα stories των φασέων

Μπαρ που σέβεται τον εαυτό του, δε γίνεται να μην έχει πινακίδα με στίχους από Σκιαδαρέσες.

Είναι ένα μπαρ, που δεν είναι κανονικό μπαρ, δηλαδή δεν έχει τοίχους. Έχει αλλά όχι από τσιμέντο. Το μπαρ λέγεται HIFI/LISTENING ΜΠΑΡ BUS SPRITZERIA 040 ΠΕΙΡΑΙΑΣ-ΣYΝΤΑΓΜΑ. Φυσικά, είναι δύσκολο να το πεις όλο γι’ αυτό λες Μπαρbus. Είναι το Μπαρbus που κάθεται η νεολαία. Πήγα πριν λίγες ημέρες με παρέα. Είναι ό,τι ακριβώς φαντάζεστε. Στην προμετωπίδα γράφει ΜΠΑΡ BUS SPRITZERIA 040 ΠΕΙΡΑΙΑΣ-ΣΎΝΤΑΓΜΑ. Μέσα είναι λεωφορείο, διπλό, αυτά που λεμε φυσαρμόνικα αλλά είναι ακορντεόν.

Έχει ξύλινα γυαλιστερά καθισματάκια από κόντρα πλακέ, τα ωραία τα άβολα, όχι τα μαξιλαρωτά που έχουν τώρα τα ΜΜΜ. Έχει 3 πόρτες. Στη θέση του οδηγού κάθεται ο dj, και τα decks είναι πάνω στο τιμόνι. Στη μέση του λεωφορείου ειναι το μπαρ. Απ’ έξω ακριβώς εχει τοποθετηθεί μια στάση από τις παλιές με το μπλε στέγαστρο και εκεί είναι το δεύτερο μπαρ. Παραγγέλνεις μόνος σου. Όλα τα κοκτέιλ έχουν ονόματα στασεων λεωφορείων, ο μπαρτέντερ-συνιδιοκτήτης είναι πρώην οδηγός λεωφορείου/μιξόλοτζιστ με μεγάλη εμπειρία από την Μύκονο (στα μπαρ, όχι στα λεωφορεία της).

Έχει όμως dress code, σχετικά εύκολο, μη φοβάσαι: αμάνικο μαύρο μπλουζάκι με κάποια μέταλ μπάντα ή φανέλα ποδοσφαιρικής ομάδας του εξωτερικού (αν είσαι κορίτσι, διπλωμένη μέχρι το στήθος), Birkenstock ή jelly πέδιλο, ένα μπρελόκ λαμπούμπου στα κλειδιά και, ιδανικά, να μη φοράς αποσμητικό ή άρωμα. Αν δεν έχεις κάνει και μπάνιο, κάθεσαι σίγουρα. Ούτως ή άλλως θα είσαι κολλητά με τους άλλους και θα αναταλλάζετε ιδρώτα. Α, εδώ δεν έχει κρατήσεις. Πας ό,τι ώρα και αν βρεις, βρήκες.

Ο Ελύτης είχε γράψει γι’ αυτό το μπαρ: «Αν αποσυνθέσεις τον φασαίο, σου μένουν ένα spritz, μια πινακίδα νέον και ένα βινύλιο».

Τα ιδιαίτερα κοκτέιλ σε αυτό το μπαρ

Ελαιώνας: Martini με olive oil wash, smooth & elegant.

Κολοκοτρώνη: Τσίπουρο με βότανα, καθαρά ελληνικό.

Πειραιάς: Ρούμι, χυμοί φρούτων, μοσχοκάρυδο. Εξωτικό και ταξιδιάρικο και κόκκινο.

Χαροκόπου: Πρόκειται για mocktail που έχει matcha, νερό καρύδας, γάλα αμυγδάλου, χυμό pink grapefruit σε spritz, δυόσμο, αποδομημένη φρουτοσαλάτα σε shake και σιρόπι αγαύης. Λέγεται Χαροκόπου γιατί το πιθανότερο είναι να σε στείλει στην τουαλέτα και να αντικρύσεις τον Χάρο, να περάσει η ζωή από μπροστά σου.

Τζιτζιφιές: Ρούμι, καρύδα, lime. Δροσερό και εξωτικό σαν παραθαλάσσια βόλτα.

Ιζόλα: Gin, Campari, vermouth, με smoked salt rim. Ένα «βιομηχανικό» δυνατό κοκτέιλ που ταιριάζει με την ιστορία της περιοχής (παλιά βιομηχανία Ιζόλα).

Σκρα: Scotch, γλυκό βερμούτ, λικέρ κεράσι, πορτοκάλι. Έντονο, κόκκινο και «μάχιμο», όπως το όνομα της στάσης (από τον στρατηγό Σκρα).

Σχολεία: Aperol, prosecco, soda, με αρωματισμένο σιρόπι τσιχλόφουσκας. Χαρούμενο, παιχνιδιάρικο και νεανικό.

Υπουργείο: Κονιάκ, dry vermouth, Grand Marnier. Σοβαρό, αυστηρό, «κρατικό» κοκτέιλ που εμπνέει κύρος.

Γούβα: Ρούμι, ginger beer, lime. Έντονο, «βαθύ» και ανατρεπτικό, όπως υποδηλώνει το όνομα της περιοχής, μια «βουτιά» στη γεύση.

Οι δύο σερβιτόρες έχουν το ρόλο του ελεγκτή εισιτηρίων, με αντίστοιχη περιβολή και αν διαπιστωθεί καποια παράβαση πληρώνεις πρόστιμο σε σφηνάκια. Για να παραγγείλεις, αν βαριέσαι να πας μόνος σου, πατάς το κουμπί της στάσης, ανάβει το φωτακι και έρχεται σε σένα ο ελεγκτής.

Έξω, δίπλα στο μπαρ-στάση, οι ρόδες του λεωφορείου έχουν στηθεί σαν τραπεζάκια για να μπορείς να καθίσεις, να ακουμπήσεις για λίγο τις ΤΖΙΤΖΙΦΙΕΣ σου στο τραπέζι.

Τα συνοδευτικά και η μουσική

Έξω, δίπλα στο μπαρ-στάση, οι ρόδες του λεωφορείου έχουν στηθεί σαν τραπεζάκια για να μπορείς να καθίσεις, να ακουμπήσεις για λίγο τις ΤΖΙΤΖΙΦΙΕΣ σου στο τραπέζι και να γνωρίσεις κανέναν άλλο «επιβάτη» – πολύ φιλοσοφικό n’est pas;

Την ημέρα που πήγα, είχε έναν διαγωνισμό καραοκε, γίνεται κάθε τόσο απ ό,τι έμαθα. Το κάθε τόσο, σημαίνει ότι βαριούνται να προγραμματίσουν και το κάνουν οπότε έχουν κέφι και ο κόσμος το σηκώνει. Υπάρχει μικρόφωνο στην μπροστινή πόρτα, όπως αυτό που έχουν οι ξεναγοί στα τουριστικά λεωφορεία, με ό,τι αυτο συνεπάγεται για την ποιότητα και την απόδοση των ασμάτων. Την ημέρα που πήγα λοιπόν, είχε διαγωνισμό καραόκε με τραγούδια από Καραπατάκη, Χατζηφραγκέτα, Μαρίνα Σάττι, Μαρίνα Σπανού, Πάνο Βλάχο, Σκιαδαρέσες. Μόνο αυτούς.

Στον διάδρομο έχουν κρατήσει φυσικά τα χερούλια που πιάνεσαι για να μην πέσεις όταν φρενάρει το λεωφορείο. Ή όταν έχεις μεθύσει και προσπαθείς να φτάσεις στην πόρτα. Κανονικά στα λεωφορεία δεν επιτρέπεται να τρώμε, αλλά επειδή στο ΜΠΑΡ 040 ΠΕΙΡΑΙΑΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑ δε σε ποτίζουν έτσι ξεροσφύρι, μπορείς να συνοδεύσεις το Υπουργείο σου με 3 επιλογές tapas προσεκτικά επιλεγμένες.

Έχουμε και λέμε:

Pinchi, που ειναι πίνσα με σπιτικό κιμτσι και μπουράτα Αμφιλοχίας

Pinθο, που είναι πίνσα με μαριναρισμένη αγκινάρα και τσορίθο από τα Τζουμέρκα

Patatas Γκράβας που είναι παραλλαγή των ισπανικών bravas απλώς πολύ πιο καυτερές (γι’ αυτό σε «χτυπάνε» στο στομάχι) και έχουν νιφάδες φραγκόσυκου Μονεμβασιας

Last but not least, στην οροφή μέσα σε ένα υπερκαλτ πλαίσιο από νέον, προβάλλονται από έναν κρυμμένο προτζέκτορα, στίχοι από Σκιαδαρέσες οι οποίοι εναλλάσσονται – ό,τι πρέπει για να κάνεις στόρι με υπονοούμενο στο Instagram. Λένε μάλιστα, ότι αν ποτέ τύχει να εμφανιστεί στίχος των Σκιαδαρεσών και ακριβώς εκείνη τη στιγμή να παίζει ο dj το ίδιο ακριβώς τραγούδι (πού βρήκε ο άτιμος σε βινύλιο Σκιαδαρέσες;), θα κεράσει όλο το μαγαζί. Δεν έτυχε σε μας πάντως.

 

Διαβάστε ακόμη: Κάτι γίνεται στην πλατεία Υμηττού

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top