
Ο Ολυμπιακός, με εξαίρεση το 15λεπτο διάστημα των 3+1 γκολ της Ρεάλ, στάθηκε εντυπωσιακά καλά απέναντι σε έναν υπερηχητικό αντίπαλο.
Όταν τελειώνει ένα ματς και δεν έχει έρθει το επιθυμητό αποτέλεσμα, υπάρχουν δύο πράγματα που μπορείς να πεις: αυτά που είναι πασιφανή και μοιάζει να είναι όντως λανθασμένες εκτιμήσεις του προπονητή και αυτά που τα λες βασισμένος σε εικασίες για το πώς πιστεύεις εσύ ότι θα εξελισσόταν το παιχνίδι αν είχε κάνει ο προπονητής διαφορετικά το Χ ή το Ψ πράγμα. Ο Ολυμπιακός ηττήθηκε με 4-3 απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης, μια ήττα που χαρακτηρίζεται ως «περήφανη» υπό την έννοια πως στο τελευταιο δεκάλεπτο έφτασαν οι Ερυθρόλευκοι κοντά στο να ισοφαρίσει και να πάρει έστω έναν βαθμό.
Για πολλούς, η τακτική προσέγγιση του Μεντιλίμπαρ να παίξει με τις γραμμές της άμυνας ψηλά, σε λογική Μπαρτσελόνα, να πρεσάρει τη Ρεάλ και να χτυπήσει με ταχύτατο passing game μεταξύ 3-4 παικτών στην επίθεση, ήταν ακατάλληλη. Αυτό είναι κάτι που έχει λογική, αλλά το κρίνουμε εκ των υστέρων και όσοι το επικρίνουν, το κάνουν θεωρώντας δεδομένο πως αν ο Ολυμπιακός έπαιζε συντηρητικά μετά το 1-0, δε θα δεχόταν εύκολα γκολ και θα ήταν πιο κοντά στην ισοπαλία.
Αυτή είναι μια θεωρία που δε βασίζεται σε δεδομένα. Αντίστοιχα, μπορώ κι εγώ να υποστηρίξω πως αν ο Ολυμπιακός καθόταν πίσω, θα έτρωγε δύο γκολ, θα είχε κουραστεί περισσότερ κυνηγώντας διαρκώς τη Ρεάλ και θα είχε μια τιμητική ήττα με 2-1, στην οποία όμως δε θα είχε δείξει σε όλη την Ευρώπη τι είδους ομάδα είναι.
Πολλά μπορούμε να πούμε για την τακτική προσέγγιση του Μεντιλίμπαρ, αλλά δεν είναι σε αυτό το ματς, δεν είναι ένας αγώνας απέναντι στη Ρεάλ αυτός που επιδέχεται οποιασδήποτε κριτικής κι ανάλυσης.

Ο Μεντιλίμπαρ έχει μάθει την ομάδα του να σέβεται το ποδόσφαιρο, να μην το υποτιμά και το ποδόσφαιρο επιστρέφει ό,τι του ζητάς και του δίνεις.
Ολυμπιακός: Ο δρόμος του Μεντιλίμπαρ θα αποδειχθεί του χρόνου
Ο Μεντιλίμπαρ έχει μια φιλοσοφία, την έχει περάσει στο σύνολό του και απέναντι στη Ρεάλ πήρε το ορθότερο, κατ’ εμέ, μονοπάτι. Ποιο είναι αυτό; Όσο κι αν δεν το λέει ποτέ ανοιχτά ένας προπονητής, ο Μεντιλίμπαρ γνώριζε πως ψυχολογικά και πνευματικά η Ρεάλ, από τον προπονητή ως τον φροντιστή, ήταν αρκετά ευάλωτη λόγω της περιρρέουσας ατμόσφαιρας. Έπρεπε η ομάδα του να μπει και να πιέσει αρκετά στα πρώτα 20-25 λεπτά για να σκοράρει και να πειράξει το μυαλό της. Και το κατάφερε. Ήρθε μετά ακόμα μια καλή φάση και, λογικά, το μυαλό της ομάδας πήρε ως μήνυμα ότι δεν είναι η στιγμή να σταματήσει την πίεση, αλλά πρέπει να ψάξει πρώτα το 2ο γκολ και μετά να πάει να κρατήσει το σκορ ως το τέλος του ημιχρόνου.
Έτυχε όμως σε αυτό το σημείο να έρθει το δεύτερο γκολ σε μια μπαλιά του Βινίσιους που σόκαρε την ερυθρόλευκη άμυνα, σε μια στιγμή που ήταν ο Βίνι πολύ πλάγια και ο Μπαπέ στα 15-20 μέτρα μακριά, και 4 παίκτες του Ολυμπιακού. Ένα ματς απέναντι στη Ρεάλ έχει πάντοτε και αναπόφευκτα τον τζόγο, όταν είσαι υποδεέστερος αντίπαλος και δη κατά πολύ. Δεν του βγήκε το τζογάρισμα του Μεντιλίμπαρ, αλλά δε σημαίνει πως δεν έπρεπε να το κάνει ή πως πόνταρε λανθασμένα σε κάτι.
Αφού ξεπέρασε λιγότερο επώδυνα το 15λεπτο του τρόμου από το 22 μέχρι το 35, στο οποίο η Ρεάλ έβαλε 4 γκολ και, ευτυχώς, το 4ο δε μέτρησε, ο Ολυμπιακός ξαναβρήκε αυτοπεποίθηση, ισορρόπησε και αναζήτησε τη μείωση του σκορ. Η Ρεάλ σε αυτό το σημείο σίγουρα επαναπαύτηκε και θεώρησε πως θα πάει σβηστά το υπόλοιπο ματς, όπως το ίδιο πίστεψε μετά και το 2-4.
Όμως, ο Μεντιλίμπαρ έχει μάθει την ομάδα του να σέβεται το ποδόσφαιρο, να μην το υποτιμά και το ποδόσφαιρο επιστρέφει ό,τι του ζητάς και του δίνεις. Ο Ολυμπιακός έκανε παραπάνω τελικές, γενικά και στην εστία, από τη Ρεάλ, οι 4-5 εξ αυτών ήταν καλές τελικές κι όχι σουτ στα πουλιά, έπαιξε ωραίο ποδόσφαιρο και δε θεωρώ ότι μπορεί να έχει κάποιος λογικός φίλαθλός του παράπονο από την εμφάνιση.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Αυτό το ματς απέναντι στη Ρεάλ το παρακολούθησε όλος ο ποδοσφαιρικός πλανήτης λόγω Ρεάλ και ο Μεντιλίμπαρ τους σύστησε μια αρκετά fun to watch ομάδα, μια ομάδα που έκανε έναν ουδέτερο να της αναγνωρίσει ότι σεβάστηκε και το άθλημα και τους φιλάθλους. Ο Ολυμπιακός θα ζήσει και θα πεθάνει με τις ιδέες του και αυτό που ο Μεντιλίμπαρ κρίνει αποδοτικότερο. Μπορεί να μην αρέσει σε κάποιους, αλλά αυτό είναι. Και θα κριθεί ο Μεντιλίμπαρ στο τέλος της σεζόν.
Το αν θα προκριθεί ή όχι, δε θα μετρήσει τόσο. Το αν θα πάρει το πρωτάθλημα θα μετρήσει. Αν το πάρει και του χρόνου είναι ξανά στη League Phase, θεωρώ πως τα φετινά παιχνίδια θα έχουν δώσει μαθήματα σε όλο τον οργανισμό και θα έχουν ενισχύσει την αυτοπεποίθηση του συνόλου στο στυλ παιχνιδιού του Μεντιλίμπαρ για να είναι πιο αποτελεσματικό του χρόνου.
Ο Ολυμπιακός παρέδωσε την πιο εντυπωσιακή εμφάνιση ελληνικής ομάδας στο Τσάμπιονς Λιγκ μετά τη δική του απέναντι στην Ατλέτικο πριν 10 χρόνια και μετά τις τόσες σπουδαίες εμφανίσεις του Παναθηναϊκού στο ξεκίνημα του 21ου αιώνα. Καλό είναι να το απολαύσουμε, ειδικά οι φίλαθλοι της ομάδας, και να πιάσουμε την κριτική σε ματς που είναι στα μέτρα ή κοντά στα μέτρα της ομάδας.
To «σφάλμα» του Μεντιλίμπαρ είναι ότι θέλει να κάνει τον Ολυμπιακό ομάδα που να την απολαμβάνει και ο ουδέτερος στο Τσάμπιονς Λιγκ και να της υποκλίνεται ακόμα και η Ρεάλ, κι ας μην έχει έρθει νίκη ή, έστω, ισοπαλία, αντί να υπακούει στη μιζέρια.




