Ολυμπιακός: Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα

Ολυμπιακός-Φενέρ. Ένας ημιτελικός που μοιάζει να κρύβει τον κατακτητή της φετινής Ευρωλίγκας.

Το να έχεις παίξει απλά καλό μπάσκετ ή μέτριο και να μη βρίσκεσαι σε έναν τελικό Ευρωλίγκας, να μην κατακτήσεις το τρόπαιο, δεν πονάει τόσο, γιατί έχεις κατανοήσει στη διάρκεια της σεζόν ότι δεν τραβάει το κάρο και κατεβάζεις σιγά σιγά τις προσδοκίες. Εκτός αν είσαι delulu σαν τον Παναθηναϊκό φέτος. Όταν όμως είσαι μια από τις 2-3 καλύτερες ομάδες στην Ευρώπη και αυτό δε συμβαίνει μόνο μια χρονιά, δεν είναι πυροτέχνημα, αλλά συμβαίνει 3 φορές σε μια 4ετία, τότε κάθε ήττα σε final-4 πονάει διπλά. Πονάει διπλά γιατί σε ρίχνει από το πιο ψηλό σημείο και σκας στο έδαφος και διαλύεσαι σαν καρπούζι. Κι ο Ολυμπιακός δεν έχει άλλο περιθώριο να πέσει. Φέτος καλείται να σταθεί στην κορυφή και να το σηκώσει.

Δεν είναι μόνο το δέλεαρ του να σηκώσει την Ευρωλίγκα μέσα στο ΟΑΚΑ, μέσα στην έδρα του αιώνιου αντιπάλου του, με 10.000 «κόκκινους» σε ένα καταπράσινο γήπεδο. Είναι και η επισφράγιση της φιλοσοφίας του κλαμπ, της αγωνιστικής προσπάθειας των τελευταίων ετών. Είναι μια τόνωση ηθικού και, στην περίπτωση του Μπαρτζώκα και των δύο προέδρων, του εγωισμού τους. Να μπορούν να βγουν μετά και να πουν, πικάροντας και τον αντίπαλο, ότι «είδαμε πώς επιβραβεύτηκε η ομάδα που κινήθηκε με πλάνο κι όχι με το να σκορπάει εκατομμύρια σε παίκτες».

Η ώρα της κρίσης, λοιπόν, για τον Ολυμπιακό έφτασε. 5ο σερί final-4, αυτή τη φορά δε χωράει η ήττα. Αυτή τη φορά υπάρχουν όλα τα εργαλεία για να μην πάθει το πατατράκ των περασμένων ετών. Θα κολλήσει ο Βεζένκοφ στο σουτ; Υπάρχει πια ο Ντόρσι να πάρει πάνω του επιθέσεις. Υπάρχει ο απρόβλεπτος Τζόζεφ Κόρι. Θα δυσκολευτεί ο Μιλουτίνοφ; Υπάρχει ο πυραυλοκίνητος Ντόντα Χολ που είναι σε τρομερή κατάσταση και άντε να του πάρετε κ. Ταϊρίκ Τζόουνς κάποια λεπτά. Ο Μπαρτζώκας έχει φροντίσει να έχει όλα τα κομμάτια του παζλ για να μην υπάρχει δικαιολογία ότι κάτι του έλειψε. Δεν του λείπει τίποτα του Ολυμπιακού.

Παρόλα αυτά, απέναντι του δεν έχει τον αφελή Παναθηναϊκό ή κάποια ισπανική ομάδα. Έχει τη σκληροτράχηλη Φενέρ που με την επιστροφή Μέλι-Ντέβον Χολ είναι μέγγενη στην άμυνά της. Έχει την πιο σκληροτράχηλη ομάδα στην Ευρωλίγκα και τον καλύτερο προπονητή της διοργάνωσης, τον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους.

Ο Ολυμπιακός, όπως και κάθε ομάδα που είναι στο final-4, δεν ψάχνει να πάρει την Ευρωλίγκα μόνο με έναν τρόπο. Ψάχνει να την πάρει. Όπως κι αν έρθει.

 

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Olympiacos B.C. (@olympiacosbc)

Τι καλείται να αποδείξει ο Ολυμπιακός

Υπάρχει ευάλωτο σημείο στον Ολυμπιακό που καλείται να το φροντίσει πριν αλλά και στη διάρκεια του ματς; Ναι. Κι αυτό βρίσκεται στην κατάσταση του ομαδικού πνεύματος. Το είχα αναφέρει πριν λίγο καιρό κι εδώ. Ο Ολυμπιακός το έκανε πολύ εύκολο. Έφτασε πολύ εύκολα ως εδώ. Όχι γιατί του χαρίστηκε κάτι ή γιατί δεν αντιμετώπισε τους ίδιους αντιπάλους με τους άλλους. Αλλά γιατί ο ίδιος δεν άφησε περιθώρια. Το παρελθόν όμως έχει δείξει ότι οι ομάδες που το κατακτούν, είναι αυτές που έχουν γράψει στο σκληρό τους δίσκο τον πόνο μιας απώλειας, που έχουν πάθει τα απαραίτητα σοκ και έχουν μάθει να τα διαχειρίζονται.

Μπορεί ο Ολυμπιακός να διαχειριστεί ένα ενδεχόμενο σοκ του να φάει πολύ «ξύλο» ή να βρεθεί πίσω με 10-15 πόντους; Θα είναι πρωτόγνωρο γι’ αυτή την ομάδα στη φετινή σεζόν, να βρει τέτοια αντίσταση που να της μπλοκαριστούν κάποια πλάνα. Εννοείται πως ο Μπαρτζώκας έχει και ένα και δύο και τρία πλάνα. Εκεί που θα κριθεί ο Ολυμπιακός είναι στην ικανότητά του να αναπροσαρμοστεί τάχιστα στη διάρκεια του ματς. Εκεί που για 3-4 λεπτά δε θα του βγει το ένα πλάνο, να πάει στο επόμενο χωρίς εμμονές, είτε σε plays είτε σε παίκτες.

Άλλωστε, ο Ολυμπιακός, όπως και κάθε ομάδα που είναι στο final-4, δεν ψάχνει να πάρει την Ευρωλίγκα μόνο με έναν τρόπο. Ψάχνει να την πάρει. Όπως κι αν έρθει. Αν είναι να έρθει με τον Σάσα, τον Ντόρσι και τον Φουρνιέ να έχουν μηδέν πόντους και να έχουν παίξει 10 λεπτά στα δύο μας και να έχει ο Πίτερς 25 μέσο όρο, κάθε Ολυμπιακός το αγοράζει. Στόχος είναι η κατάκτηση. Όχι ο τρόπος.

Θεωρητικά πάντοτε, ο Ολυμιακός έχει πάρει τα μαθήματά του από τις αστοχίες/αποτυχίες των περασμένων ετών, σήμερα είναι η μέρα που πρέπει να τις καταθέσει. Αυτό αποτυπώνεται και στον Σάσα και στον Ντόρσι. Κι αν κερδίσει, θεωρώ πως στον τελικό δε θα έχει αντίπαλο, όποιος κι αν είναι.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top