Ολυμπιακός: Όχι άλλο «θάψιμο» σε έναν τόσο πολύτιμο παίκτη

Ο Ολυμπιακός είχε πολύ μεγάλη ανάγκη τη νίκη χθες. Αν νικούσε, θα ήξερε πως στα επόμενα 4 ματς χρειάζεται 7 βαθμούς για να βρίσκεται σίγουρα στην 24άδα που θα προκριθεί στο Τσάμπιονς Λιγκ.

Μέσα στο πάθος μας να δούμε την ομάδα μας να κερδίζει, για να έχουμε να την πούμε στον αντίπαλό μας, για να μεγεθύνουμε το εγώ μας και να κρύψουμε κάτω από τη νίκη της ομάδας τις προσωπικές μας ανασφάλειες και κόμπλεξ, ξεχνάμε διαρκώς πως οι ποδοσφαιριστές είναι άνθρωποι. Πως το ότι παίρνουν εκατομμύρια δεν αλλάζει πως διαθέτουν καρδιά, πνευμόνια, νεφρά, ψυχή, νου, συναισθήματα. Δεν είναι ότι παίρνουν λεφτά για να προσθέτουν τεχνητά μέλη στο σώμα τους και να μετατρέπονται σε ρομπότ. Έχουν δικαίωμα σε κακές περιόδους, δε μπορούν να είναι πάντα καλοί ή οι καλύτεροι. Ο Ολυμπιακός βλέπει τον τερματοφύλακά του το τελευταίο διάστημα να μην ανταποκρίνεται όπως την περσινή σεζόν και οι φίλαθλοι της ομάδας έχουν μπει σε ένα γαϊτανάκι κραξίματος που είναι και άδικο και ατελέσφορο.

Ο Ολυμπιακός είχε πολύ μεγάλη ανάγκη τη νίκη χθες. Αν νικούσε, θα ήξερε πως στα επόμενα 4 ματς χρειάζεται 7 βαθμούς για να βρίσκεται σίγουρα στην 24άδα που θα προκριθεί στο Τσάμπιονς Λιγκ. Αν κέρδιζε χθες, το να κερδίσει εντός τη Λεβερκούζεν, εκτός την Καϊράτ και να πάρει ένα Χ με τον Άγιαξ έξω ή με τη Ρεάλ εντός, δε θα ήταν κάτι το ανέφικτο. Ειδικά για τις ικανότητες του φετινού Ολυμπιακού. Χωρίς βέβαια να μπορούμε να ξέρουμε τι επιδράσεις θα έχει η κόπωση σε 2 μήνες σε παίκτες που έχουν τραβήξει πολύ κουπί.

Παρά το ότι η ομάδα του Μεντιλίμπαρ προηγήθηκε, παρά το ότι είχε άλλες 2-3 πολύ καλές ευκαιρίες για να κάνει το 2-0 και, κυρίως, παρά το ότι δεν κινδύνευσε παρά σε 1-2 φάσεις, ήρθε μια στιγμή στο 92 για να ξενερώσει πολλούς και να μετατρέψει την αποθέωση σε νέα αφορμή για γκρίνια.

Ο Ολυμπιακός δεν έχει πάρει κάτι τρομερά λιγότερο από το αναμενόμενο στη φετινή διοργάνωση, με εξαίρεση το τι θα μπορούσε να γίνει στο ματς με τη Μπαρτσελόνα.

Ειλικρινά, δε γνωρίζω τι προσδοκίες είχαν ακριβώς από τη φετινή σεζόν οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού. Η ομάδα τους είχε να παίξει στη διοργάνωση κάμποσα χρόνια, είχε κατέβει επίπεδα ευρωπαϊκά και είχε αρχίσει να τα ανεβαίνει από την άφιξη του Μεντιλίμπαρ. Πρώτα, πήρε το Conference. Μετά, πήγε στους 16 του Europa και για έναν τεχνητό χλοοτάπητα δεν έφτασε στους 8. Φέτος, παίζοντας στη μεγαλύτερη διοργάνωση, όπου γνώριζε ότι θα αντιμετωπίσει μίνιμουμ 4 ομάδες μεγαλύτερου βεληνεκούς, η προσδοκία έπρεπε να είναι μία, ρεαλιστικά: ο Ολυμπιακός να πάρει εμπειρία ώστε να επιστρέψει του χρόνου πιο έτοιμος. Έτσι εξελίσονται οι ομάδες, βήμα βήμα. Μπορεί να προκύψει και μια απότομη εξέλιξη, αλλά θα είναι παρά φύσιν και η πτώση θα πονέσει περισσότερο.

Ο Ολυμπιακός δεν έχει πάρει κάτι τρομερά λιγότερο από το αναμενόμενο στη φετινή διοργάνωση, με εξαίρεση το τι θα μπορούσε να γίνει στο ματς με τη Μπαρτσελόνα, αν δεν είχε δοθεί η ανεκδιήγητη κόκκινη στον Έσε. Αλλά κι αυτό μια εικασία είναι. Έχανε 2-1 όταν έγινε. Αναμενόμενο με βάση και τα όσα προέκυψαν στην πορεία των αγώνων, διότι λογικά κάποιος θα πει πως με την Πάφο έπρεπε να κερδίσει. Έλα όμως που έμειναν με 10 οι Κύπριοι και έκλεισαν κάθε διάδρομο… Ακόμα και πολύ καλύτερες ομάδες δε θα διασπούσαν τέτοια άμυνα. Ο Ολυμπιακός έχει διεκδικήσει όσο δεν πάει τις πιθανότητες του και συγκυρίες δεν του έχουν κάτσει, η τύχη δεν του έχει χαμογελάσει ιδιαίτερα.

Το διακύβευμα όμως είναι να πάρει μάθημα, να πάρει εμπειρία, να μάθει τι θα πει League Stage. Και πάλι, βέβαια, δεν έχει χαθεί τίποτα. Οι 7 βαθμοί μπορούν υπό προϋποθέσεις να τον βάλουν στην 24άδα, αν σκοράρει αρκετά κι έχει μια καλή διαφορά γκολ. Ο Ολυμπιακός μπορεί να κερδίζει Άγιαξ-Λεβερκούζεν και Καϊράτ και να πάει στη σιγουριά των 11 βαθμών.

Αυτός είναι ο αθλητισμός. Κάποιες φορές σου δίνει απλόχερα, άλλες σε ξεζουμίζει για να σου προσφέρει.

 

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Olympiacos FC (@olympiacosfc)

Μην «χάσει» τον Τζολάκη ο Ολυμπιακός

Αυτό που δεν έχει περιθώριο όμως, είναι να χαλάσει την ψυχολογία του τερματοφύλακά του, του Τζολάκη, ο οποίος εδώ και κάμποσες εβδομάδες δέχεται αρκετό ανάθεμα και για την Εθνική και για την απόδοσή του στον Ολυμπιακό. Εύκολα θα υποστηριχθεί πως το γκολ χθες είναι ευθύνη του και πως είναι «τρύπιος», για να το γράψουμε με τη λαϊκή ποδοσφαιρική αργκό. Δεν είναι όμως έτσι. Η αναμπουμπούλα που γίνεται στην περιοχή, καταργεί την ετοιμότητά του. Το κάτι σαν σουτ που κάνει ο πρώτος παίκτης της Αϊντχόφεν για να στρωθεί η μπάλα στον σκόρερ, αποπροσανατολίζει τον Τζολάκη για την πορεία της μπάλας, με αποτέλεσμα να πάρει θέση απόκρουσης όταν η μπάλα έχει φτάσει μερικά εκατοστά από τα χέρια του.

Συμβαίνουν τέτοια άτσαλα γκολ στο ποδόσφαιρο. Αν ο σκόρερ των Ολλανδών είχε κάνει πρώτος το σουτ, ο Τζολάκης θα το είχε αποκρούσει. Η τύχη ήταν με το μέρος του και γύρισε την πλάτη στον Τζολάκη. Αυτός είναι ο αθλητισμός. Κάποιες φορές σου δίνει απλόχερα, άλλες σε ξεζουμίζει για να σου προσφέρει. Και έρχονται και διαστήματα που δε σε θέλει με τίποτα η μπάλα. Δε χρειάζεται να φτάνουμε στο άλλο άκρο, της αποδόμησης. Ο Τζολάκης είναι τρομερός τερματοφύλακας, θεωρώ δεν έχει καν βρεθεί στο ζενίθ του, θα βρεθεί σε αυτό σε 3-4 χρόνια, και ο Ολυμπιακός τον θέλει ως τότε σημαία του. Κι αν τον πουλήσει, να τον παραδώσει ως τερματοφύλακα του υψηλότερου επιπέδου στην επόμενη ομάδα. Όχι να πάει στη Μπράιτον, αλλά να πάει στην Ατλέτικο Μαδρίτης, να πάει στη Λίβερπουλ, στην Άρσεναλ, στη Μάντσεστερ Σίτι, ακόμα ακόμα και στη Μπαρτσελόνα.

Ακόμα και μέσα από αυτές τις στιγμές όπως το χθεσινό γκολ, ο Τζολάκης μαθαίνει, θυμάται πως κανείς τερματοφύλακας δεν είναι ανίκητος, πως πάντα θα υπάρχουν στιγμές που θα βρεθείς στα κάτω σου, αλλά η ικανότητά σου θα μετρηθεί στο πώς θα τις ξεπεράσεις και θα επιστρέψεις στα πάνω σου. Δεν έχω αμφιβολία πως ο Τζολάκης παίρνει λίπασμα από αυτό το δίμηνο και τα λάθη του για να ανθίσει καλύτερα. Και τα γράφω όλα αυτά διότι ο Τζολάκης έχει γίνει πολύ πιο ώριμος από αυτό που ορίζει η ηλικία του και συχνά μας μπερδεύει πως αντέχει τα πάντα. Παραμένει άνθρωπος με συναισθήματα και σίγουρα επηρεάζεται κάποιες φορές. Δεν είμαστε όλοι μας πάντοτε χαλκέντεροι και με δυνατή ασπίδα υψωμένη απέναντι στο αρνητικό.

 

Διαβάστε ακόμη: Η επώδυνη αλήθεια που έμαθε ο Μπενίτεθ για την ομάδα του

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top