
Ενός κακού Άταμαν, μύρια κακά έπονται.
Να πεις ότι δεν τα γράφω όλη τη σεζόν; Από τον Οκτώβριο μιλάμε για το συνεχιζόμενο έγκλημα ενός προπονητή που δεν υπήρχε πουθενά στον Παναθηναϊκό τη φετινή χρονιά, αλλά αρκούσε πάντα μια μικρή νεκρανάσταση για να υπάρξει μια πεθαμένη ελπίδα. Τελικά, παρά το 2-0 στα πρώτα δύο ματς, η διαρκής αλαζονεία που επέδειξε όλο το κλαμπ, αυτή η άσκοπη πρόκληση ακόμα και του Μοντέρο, τιμωρήθηκε με τον πιο εκκωφαντικό και σοκαριστικό τρόπο: reverse sweep και ο Παναθηναϊκός εκτός του final-4, θα βλέπει τον αιώνιο εχθρό του να διεκδικεί, ου μην να σηκώνει την Ευρωλίγκα μέσα στο δικό του σπίτι. Κι όλα αυτά με την τεράστια ευθύνη του Έργκιν Άταμαν.
Πολλοί θα σταθούν στο σφάλμα της διοίκησης να τον κρατήσει. Για μένα δεν ήταν σφάλμα. Τον προπονητή σου τον στηρίζεις ως το τέλος αν τον πιστεύεις. Εγώ δεν τον πίστεψα στιγμή φέτος, αλλά δεν ξέρω ούτε το μισό μπάσκετ που ξέρει ο οργανισμός και κάθε στέλεχός του. Και στο τέλος της ημέρας, δε διώχνεις έναν προπονητή και να του δώσεις βαρβάτη αποζημίωση χωρίς να υπάρχει ελεύθερος στην αγορά ένας ξεκάθαρα καλύτερος που να πεις ότι θα έρθει και θα τα αλλάξει όλα.
Τα λάθη που έγιναν τη φετινή σεζόν πολλά. Από το καλοκαίρι τα πιο βαρβάτα. Και πλέον έχουν αρχίσει να ανοίγουν στόματα για τη σχέση του Άταμαν με τους παίκτες, τώρα που ήρθε το κακό, ενώ έκανε μπαμ από χιλιόμετρα όλη τη χρονιά.
Αν μπορούμε να σταθούμε σε ένα βαρβάτο λάθος προγραμματισμού/στελέχωσης ρόστερ, αυτό δεν είναι η επιλογή Σορτς ή η επιλογή του Χολμς και του Γιούρτσεβεν. Είναι η ανεξήγητη επιλογή που έκανε ο Άταμαν και ο Παναθηναϊκός να αφήσουν τον Γουένιεν Γκέμπριελ, δήθεν με την αιτιολογία πως έχει πρόβλημα στα πόδια και όλη τη χρονιά στη Μπάγερν δεν έβγαλε ούτε ίχνος προβλήματος. Ο παίκτης που ήρθε πέρσι και έσωσε τη χρονιά και πήγε ο Παναθηναϊκός στο final-4, ο παίκτης που έδινε την ψυχή του αμυντικά για να καλύπτει τις αδυναμίες του Σλούκα, του Ναν, του Γκραντ, αφέθηκε έτσι εύκολα γιατί ο Παναθηναϊκός διακατέχεται από ένα σύνδρομο επίδειξης χρήματος και ο κόουτς Άταμαν δε δέχεται να κοουτσάρει παίκτη των 600-700 χιλιάδων.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ο Άταμαν «κορόιδεψε» και, ορθά, τιμωρήθηκε
Οπότε προτίμησε ο Παναθηναϊκός να φέρει, κατ’ απαίτηση του προπονητή του, τον Ρισόν Χολμς, παίκτη των 2 εκατομμυρίων που δεν έχει ιδεά από το πώς παίζεται το μπάσκετ στην Ευρώπη και θα χρειαζόταν τουλάχιστον 5 μήνες μέχρι να προσαρμοστεί -αν προσαρμοζόταν- και να διώξει ένα παιδί που θα του έδινε 15 με 20 πολύ καλά λεπτα.
Όσο και να προσπαθήσει κανείς να το ερμηνεύσει, δεν υπάρχει λογική. Πέρσι στο final-4 κοτζάμ Παναθηναϊκός έκανε το χατίρι του Λεσόρ να τον βάλει να παίξει και χάθηκε η ισορροπία στα σέντερ, με αποτέλεσμα ο Γκέμπριελ να μην ξέρει τι να κάνει, το καλοκαίρι τον άφησαν να φύγει χωρίς να τον αντικαταστήσουν με έναν παίκτη με τα ίδια χαρακτηριστικά αμυντικά και μια μεγαλύτερη ικανότητα στο σουτ. Γιατί γι’ αυτό δεν τον ήθελε ο Άταμαν. Επειδή δε σκόραρε εύκολα, λες και ο Παναθηναϊκός του Ναν, του Σορτς, του Όσμαν, του Σλούκα, του Χουάντσο, ήθελε έναν ακόμα παίκτη να του δίνει πόντους.

4 κακοί και ένας μαχητής που τα έδωσε όλα. Βρείτε εσείς ποιος είναι αυτός.
Ένας σχεδιασμός για κλάματα που τον αναφέρω σε κείμενά μου εδώ στo Andro από τον Νοέμβριο, όχι τώρα που επισφραγίστηκε η παταγώδης αποτυχία και τελείωσε η χρονιά πρόωρα -μην τελειώσει και με το ακόμα μεγαλύτερο πλήγμα της κατάκτησης της Ευρωλίγκας από τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ.
ΥΓ. Η αλαζονεία που έχουν δείξει προπονητής και παίκτες απέναντι στο μπάσκετ όλη τη σεζόν, θα τιμωρείτο, δε θα επιβραβευόταν με πρόκριση στο final-4. Κι η αδικία του προπονητή απέναντι σε 5 παίκτες, κι αυτή έπρεπε να τιμωρηθεί για να δοθεί ένα μάθημα.
ΥΓ1. Να έχεις έναν πρόεδρο που κόντρα σε όλα όσα συμβαίνουν εντός ομάδας, σε γεμίζει με πίστη, με κουράγιο, σε στηρίζει, ταξιδεύει στη Βαλένθια και εμψυχώνει κάθε παίκτη κατά την αναχώρηση για το γήπεδο και να βλέπεις παίκτες και προπονητή να παίζουν με αδιαφορία, ενώ τα λεφτά τους θα τα πάρουν κανονικά.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
ΥΓ2. Για τον Κέντρικ Ναν, που από τα περσινά play offs αγνοείται σε όλα τα μεγάλα ματς ο κύριος «MVP-last year», αρκεί που πήρε το παχυλό συμβόλαιο και μπορεί να μοστράρει τα ακριβά ρούχα, το αμάξι του, το lifestyle του. Κι από μπάσκετ και ευγνωμοσύνη προς τον κόσμο που τον αποθεώνει, ελάχιστα. Αλλά φέρει ευθύνη ο Άταμαν που δεν τον πάρκαρε σήμερα στον πάγκο. Το γιατί, το έγραψα εδώ.




