
Ο Έργκιν Άταμαν έχει παρουσιάσει κάτι πολύ άσχημο ως τώρα στη σεζόν. Κι αν τελικά πάρει την Ευρωλίγκα; Είναι αυτό κριτήριο;
Αν γυρίζαμε το χρόνο πίσω στον Οκτώβριο και κάποιος υποστήριζε ανοιχτά ότι ο Παναθηναϊκός θα κατέληγε 7ος, θα τον λοιδωρούσαμε, θα τον χλευάζαμε. Αν το έκανε αυτό κάποιος τον Δεκέμβριο, το ίδιο. Αν το έλεγε κάπου στα τέλη Ιανουαρίου προς Φεβρουάριο, πάλι το ίδιο. Να όμως που πάει για να συμβεί. Ο Παναθηναϊκός με Ναν, Σλούκα, Λεσόρ, Σορτς, Χέιζ-Ντέιβις, Όσμαν, Χουάντσο, Ρογκαβόπουλο, Τζέριαν Γκραντ, Ντίνο Μήτογλου, Κένεθ Φαρίντ, να βρεθεί στην 7η θέση στην Ευρωλίγκα. Κι όχι γιατί μπροστά του έχει ομώς με καλύτερο ρόστερ από αυτόν. Αλλά γιατί έχει μπροστά του ρόστερ που έγιναν καλύτερες ομάδες από αυτόν.
Μπορούμε να συμφωνήσουμε πως η σεζόν ως τώρα για τον Παναθηναϊκό, σε Ευρωλίγκα και πρωτάθλημα, είναι αποτυχημένη σε παταγώδες επίπεδο. Ναι, και στις δύο διοργανώσεις δε μετράει που θα βρεθείς στο τέλος της regular season, αλλά αν θα είσαι στον τελικό να το κατακτήσεις. Αλλά άμα ήταν να περιμένουμε πάντοτε το τέλος της χρονιάς για να συζητήσουμε για μπάσκετ, δε θα μιλούσαμε όλο το χρόνο, θα ερχόταν ο Μάιος και τότε θα ανοίγαμε ξανά το στόμα μας. Δε γίνεται αυτό. Η ζωή είναι κάτι που ρέει και το συζητάς, το αναλύεις κάθε στιγμή για να δεις πώς εξελίσσεται.
Αναμφίβολα, αν ο Παναθηναϊκός καταφέρει να κατακτήσει την Ευρωλίγκα, θα είναι μεγαλύτερο επίτευγμα γιατί αυτό σημαίνει πως θα έχει κερδίσει τουλάχιστον 3 do or die ματς, συν 3 ματς στα play offs με μειονέκτημα έδρας. Άρα, θα έχει κάνει νίκη σε μια δύσκολη έδρα, είτε στη Μαδρίτη, είτε στη Βαλένθια, είτε στη Φενέρ, είτε στο ΣΕΦ. Αυτό δε θα αλλάξει όμως την αποτυχημένη ως τώρα πορεία.
Η προχθεσινή εμφάνιση με τη Βαλένθια, που ήρθε να προστεθεί σε μια σειρά από πλειοψηφικές κάκιστες εμφανίσεις του Παναθηναϊκού, έχει φουντώσει τη συζήτηση για το μέλλον του Έργκιν Άταμαν. Όχι, βέβαια, για φέτος, μα για την επόμενη σεζόν.

Τόσοι σταρ στον Παναθηναϊκό, τόσο μπέρδεμα και σύγχυση στη διαχείρισή τους.
Πάει και του χρόνου με Άταμαν ο Παναθηναϊκός;
Είναι αναμφίβολο πως ο Άταμαν έχει κάνει μια πολύ κακή χρονιά. Όχι από τον Οκτώβριο που άρχισαν οι αγώνες, αλλά από το καλοκαίρι στη στελέχωση του ρόστερ. Ο Σορτς ήταν τεράστια αστοχία πριν καν τον δούμε, ο Χολμς ήταν τεράστια αστοχία, η αποχώρηση του Γκέμπριελ ήταν τεράστια αστοχία. Ό,τι έγινε έγινε όμως, ας δούμε το από δω και πέρα.
Να μείνει ή να φύγει ο Άταμαν. Εδώ δεν είμαι για να καταθέσω την προσωπική μου άποψη, η οποία είναι πως ο Άταμαν έχει κλείσει τον κύκλο του. Αλλά εγώ δε ζω την ομάδα από μέσα, είναι πολύ εύκολο να προβώ σε μια εκτίμηση, να πω μια άποψη. Εδώ είμαι για να καταγράψω κάτι που είναι αντικειμενικό.
Αυτό είναι ότι ο Παναθηναϊκός δε γίνεται να περιμένει να δει πώς θα καταλήξει η χρονιά για να αποφασίσει για τον προπονητή του την επόμενη σεζόν. Γιατί αν ο Παναθηναϊκός δεν πάει στο final-4, η συνθήκη θα είναι εύκολη. Η διοίκηση θα ψάχνει ήδη τον επόμενο και η χρονιά θα είναι σα να έχει τελειώσει. Αν όμως ο Άταμαν πάει την ομάδα στο final-4, και χάσει είτε στον ημιτελικό είτε στον τελικό, θα δικαιούται μια ακόμα ευκαιρία, να πάρει το πρωτάθλημα και να κλείσει επιτυχημένα τη χρονιά. Άντε και παίρνει την ευκαιρία και χάνει το πρωτάθλημα από τον Ολυμπιακό. Θα έχει φτάσει Ιούνιος και ο Παναθηναϊκός θα αναζητά έναν διαθέσιμο προπονητή καλύτερο του Άταμαν; Θα υπάρχει; Πολύ αμφιβάλλω.
Είναι σαφές πως αν το final-4 δε γινόταν στο ΟΑΚΑ, η πίεση για κατάκτηση δε θα ήταν τέτοια και θα υπήρχε ελαφρώς διαφορετική αντιμετώπιση στον Άταμαν. Αν δε το κατακτήσει ο Ολυμπιακός, τότε πάνω σε όλη την ομάδα θα πέσει ο ουρανός σφοντύλι, όχι μόνο στον Άταμαν.

Δύο από τα προβλήματα της σεζόν. Ο Τζέριαν Γκραντ δεν είναι σε καλή απόδοση όλη τη σεζόν, ακόμα και αμυντικά υστερεί και παίρνει κακές αποφάσεις, ενώ ο Σορτς δεν ταίριαζε εξ αρχής σε αυτή την περιφέρεια. Κι αυτό που τον Μάιο έμοιαζε με την πληρέστερη περιφέρεια, τώρα είναι ο Σλούκας και 1/2 ματς ο Κέντρικ Ναν.
Με το που μπει ο Μάιος, αρχίζει το μεταγραφικό παζάρι
Αν, λοιπόν, δεν υπήρχε αυτή η συνθήκη, θεωρώ πως το πιθανότερο θα ήταν η διοίκηση να αναγνώριζε πως ένας προπονητής του μεγέθους του Άταμαν έχει το δικαίωμα σε μια πολύ κακή χρονιά, θα του ζητούσε να αναγνωρίσει τα σφάλματά του, ενδεχομένως να γινόταν πιο αυστηρή στις επιλογές της επόμενης σεζόν, αλλά, πιθανότατα, θα συνέχιζε μαζί του. Τώρα, κάτι τέτοιο δε θα συμβεί.
Αυτό όμως μπορεί να βάλει εμπόδια στην επόμενη σεζόν, αν ο Παναθηναϊκός περιμένει τη συνέχεια της σεζόν για να κρίνει αν ο Άταμαν αξίζει να βρίσκεται για 4η χρονιά στον πάγκο. Διότι δεν είναι μόνο το τι προπονητές θα είναι διαθέσιμοι τον Ιούνιο, είναι και το τι παίκτες θα είναι διαθέσιμοι. Ο Παναθηναϊκός έχει κάποια ξεκάθαρα κενά στο ρόστερ. Το κενό στο 5 ενδεχομένως θα καλυφθεί ανεξαρτήτως προπονητή, εφόσον είναι ο Βαλαντσιούνας έτοιμος να έρθει. Το διπλό κενό στα γκαρντ και ένα πιθανό κενό στο 3 ή η διαχείριση των Ελλήνων, δε μπορεί να αποφασιστεί χωρίς τον προπονητή. Αν αυτος εμφανιστεί τον Ιούνιο, το 90% των καλών παικτών θα έχει κλείσει ήδη στην επόμενη ομάδα.
Το φετινό μεταγραφικό παζάρι θα είναι πολύ πιο γεμάτο από κάθε άλλο, αλλά θα έχει τελειώσει στο πρώτο δεκαήμερο του Ιουνίου. Πολλοί καλοί σέντερ διαθέσιμοι, πολλά καλά γκαρντ διαθέσιμα, δηλαδή αφθονία επιλογών στις δύο πιο σημαντικές θέσεις. Θα είναι τεράστιο ρίσκο ο Παναθηναϊκός να περιμένει τον επόμενο προπονητή τον Ιούνιο για να κάνει τις κινήσεις του.
Γι’ αυτό λοιπόν, η τελική απόφαση για τον Άταμαν πρέπει να παρθεί το αργότερο μέχρι να ολοκληρωθούν τα play offs. Θεωρείς ότι δε μπορεί να δώσει άλλο; Κάνεις τις κινήσεις σου στα κρυφά με το ρίσκο να το μάθει ο Άταμαν και να παρατήσει την ομάδα στους τελικούς και να χαθεί το πρωτάθλημα πριν καν ξεκινήσει ή λες πως ο Άταμαν έχει αποδείξει ποιος είναι, ότι ο καθένας δικαιούται μια κακή σεζόν και κάνεις μια ανανέωση όρκων με υποχωρήσεις από τη μεριά του στη διαχείριση της ομάδας και στις προτεραιότητες του ρόστερ, εξηγώντας του πως το πορτοφόλι υπάρχει, αλλά δε θα ανοίγει μόνο για συμβόλαια 1.5 εκατομμυρίου και πάνω. Για την ακρίβεια, ο Παναθηναϊκός το καλοκαίρι χρειάζεται δύο παίκτες, ιδανικά στα γκαρντ, που η τωρινή τους αξία είναι κάπου εκεί, κάτω από το 1.5. Να είναι έτοιμοι να κάνουν τον χαμάλη. Θα είναι ο Φόρεστ; Θα είναι ο Καμπαρό; Θα τους βρουν σίγουρα.
Ο χρόνος πάντως περνάει και πια μετρά αντίστροφα για την επόμενη σεζόν. Γιατί των φρονίμων τα παιδιά, πριν πεινάσουν μαγειρεύουν. Κι ένα είναι το σίγουρο. Οι αποτυχίες συνεφέρουν τις ομάδες, συνεφέρουν τους ανθρώπους. Εκτός αν κάποιοι είναι τόσο πεισματάρηδες ή τόσο νάρκισσοι. Κι ο Άταμαν δείχνει ως τώρα να είναι πολύ από αυτό.
* Photo credits: Instagram/PaoBC




