
Ο Σάσα Βεζένκοφ είναι για άλλη μια χρονιά σπουδαίος. Αλλά δεν εντυπωσιάζει, περιμέναμε όσα κάνει. Άλλος είναι αυτός που κάνει την έκπληξη.
Η φετινή regular season στην Ευρωλίγκα ολοκληρώνεται και μέχρι να αρχίσουν τα play offs, η κουβέντα θα στραφεί γύρω από τα ατομικά βραβεία. MVP, Καλύτερος Προπονητής, All Euroleague Team, Δεύτερη Πεντάδα, Καλύτερος Αμυντικός. Αφήνοντας το πρώτο στην άκρη, στα υπόλοιπα βραβεία ο καθένας μπορεί να έχει την άποψή του και το προσωπικό κριτήριο μπορεί να υπεισέλθει. Όμως, για τον MVP τα κριτήρια είναι ξεκάθαρα. Ατομική απόδοση και πώς αυτή συνέβαλε στην πορεία μιας ομάδας. Γιατί είναι εντυπωσιακός ένας παίκτης με 20 πόντους μέσο όρο, αλλά αν η ομάδα του τερμάτισε από 10η και κάτω, δε μπορεί να είναι MVP.
Υπάρχει όμως και ένα τρίτο κριτήριο. Οι προσδοκίες. Όχι μόνο οι ατομικές, αλλά και οι ομαδικές. Το περσινό παράδειγμα του Σορτς είναι ενδεικτικό. Μπήκε στην κουβέντα για MVP γιατί η Παρί βγήκε 7η. Οι προσδοκίες ήταν να μην είναι καν στη 10άδα. Όπως και οι προσδοκίες από τον Σορτς απείχαν πολύ από τους περίπου 19 πόντους μέσο όρο.

Με βάση τις προσδοκίες, ο Σάσα Βεζένκοφ δεν έκανε κάτι το εντυπωσιακό. Δεν ήταν καν καλύτερος από τον περσινό εαυτό του.
Με βάση αυτό, το λεγόμενο MVP Ladder, η σειρά με την οποία διεκδικούν κάποιοι παίκτες το βραβείο, μπορεί να βγει εύκολα. Ο Σάσα Βεζένκοφ είναι το αδιαφιλονίκητο φαβορί. 23.4 PIR, 19.4 πόντους μέσο όρο. Μετά, έρχονται ο Ζαν Μοντέρο της Βαλένθια που είναι δεύτερη με τον Δομινικανό να μην έχει όμως τόσο εντυπωσιακά νούμερα -μόλις 13.8 πόντους μέσο όρο και 16.8 PIR, είναι ο Ελάιζα Μπράιαντ για τη Χάποελ που πάει για να βγει 5η στην καλύτερη των περιπτώσεων (εκτός αν η Φένερ χάσει και από τη Βιλερμπάν) με 16 πόντους και 21 PIR και, τέλος, είναι ο Σιλβέν Φρανσίσκο της Ζάλγκιρις που λογικά θα βγει 6η, με 16.5 πόντους και 19.6 PIR. Ενδεχόμενα να έμπαινε στην κουβέντα και ο Μπάλντουιν της Φένερ ή ο Χόρτον-Τάκερ, αλλά έκαναν πολύ κακό φίνις που είναι 7 ματς, όχι μια αμελητέα ποσότητα.
Από τη στιγμή που υπάχει ξεκάθαρο φαβορί, όμως, ελάχιστη σημασία έχουν οι άλλοι 3. Ναι, ο Σάσα Βεζένκοφ έχει αυτά τα νούμερα. Έρχεται όμως εδώ το τρίτο κριτήριο για να αλλάξει τα δεδομένα, πάντοτε με την ταπεινή μου άποψη. Οι προσδοκίες.
Με βάση τις προσδοκίες, ο Σάσα Βεζένκοφ δεν έκανε κάτι το εντυπωσιακό. Δεν ήταν καν καλύτερος από τον περσινό εαυτό του. 23.7 PIR, 19.8 πόντους μέσο όρο είχε. Επιπλέον, παίζοντας σε μια ομάδα με τέτοια ποιότητα ρόστερ, δε μπορεί κανείς να πει πως δεν περίμενε τα πεπραγμένα του. Ο Σάσα Βεζένκοφ είναι αναμφίβολα ένας από τους δύο καλύτερους παίκτες στην Ευρώπη μαζί με τον Ναν, μόνο που ο Βεζένκοφ το πιστοποίησε και φέτος. Αλλά δεν είναι ο MVP της Ευρωλίγκα.

Ο Τάιλερ Ντόρσι βγάζει έναν ηγετικό χαρακτήρα εδώ και μερικούς μήνες, μια νοοτροπία του στυλ «δώστε μου τη μπάλα, ξέρω τι θα κάνω».
Πιο πάνω από Βεζένκοφ ο Ντόρσι
Στα δικά μου μάτια, MVP είναι ο Τάιλερ Ντόρσι. Περίμενε κανείς να κάνει φέτος αυτά τα πράγματα; Τα μισά να είχε κάνει, πάλι σπουδαία θα ήταν η σεζόν του. Δεδομένης της περσινής σεζόν, όμως, ο Ντόρσι έχει κάνει την ανοδική πορεία και γι’ αυτό κάνει περισσότερο μπαμ η φετινή του απόδοση. 17 πόντοι μέσο όρο, 15.2 στο PIR. Ναι, αρκετά πιο κάτω από τον Βεζένκοφ. Αλλά ο Σάσα είναι 4άρι, το οποίο σημαίνει ότι υποδέχεται την πάσα για να σουτάρει με πλάτη ή από το τρίποντο. Αντιθέτως, ο Ντόρσι είναι γκαρντ και κράτησε φέτος μόνος του την περιφέρεια του Ολυμπιακού. Στους ψηλούς, ο Σάσα είχε τον Μιλουτίνοφ. Ο Ντόρσι δεν είχε κανέναν που να έπαιξε σταθερά καλά όλη τη σεζόν. Εκλάμψεις από Γουόκαπ, λιγότερες εκλάμψεις από τον Φουρνιέ.
Εκτός των αριθμών, εδώ και 2 μήνες είναι τρομερό και το ηγετικό μενταλιτέ που βγάζει στο παρκέ ο Ντόρσι. Λέγαμε πέρσι όλη τη σεζόν, όπως έχει ειπωθεί αρκετά και φέτος, ότι ο Ολυμπιακός θα χρειαστεί στα νοκ άουτ παιχνίδια ένα μεγάλο γκαρντ που δεν το έχει στο ρόστερ. Μήπως όμως το έχει; Εγώ λέω ναι, ότι το έχει. Και γι’ αυτό ακριβώς δεν έχει τόση ανάγκη πια να πάρει στον άσο κάποιον παικταρά τύπου Φρανσίσκο. Γιατί στο 2 ο Ντόρσι είναι έτοιμος να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά. Τα ματς με Ρεάλ και Χάποελ είναι πολύ ενδεικτικά.

Η φετινή πορεία του Ντόρσι είναι μια πιο ωραία ιστορία σε σχέση με του Σάσα.
Πνευματικά, πιστεύω ότι ο Ντόρσι βρίσκεται σε ένα επίπεδο που ο Βεζένκοφ δεν έχει φτάσει. Και φάνηκε με τη Χάποελ όπου ο Σάσα κάπως τσόκαρε παίζοντας μπροστά στο κοινό του, στο σπίτι του κοντά. Κι έχουμε δει τον Βεζένκοφ να τσοκάρει στο παρελθόν. Ο Ντόρσι πιστεύω ότι θα είναι αυτός που βλέπουμε όλη τη χρονιά μέχρι και το τελευταίο ματς. Αν δηλαδή ο Ολυμπιακός δεν πάρει την Ευρωλίγκα, δε θα είναι επειδή δεν είχε έναν γκαρντ να πάρει τις μεγάλες αποφάσεις. Θα είναι γιατί οι υπόλοιποι δεν ανταποκρίθηκαν στις αποφάσεις του γκαρντ, του Ντόρσι.
Οκ, ο Βεζένκοφ θα είναι και πάλι εκεί του χρόνου, στους 18-20 πόντους. Έχει ήδη πάρει ένα MVP. Κι είναι άδικο προς αυτόν που τον έχουμε τόσο δεδομένο. Η ιστορία του Ντόρσι όμως, το να βγει MVP, γεννά ένα πολύ πιο ωραίο παραμύθι.




