
Εικόνα από τη σημερινή πορεία στο Πολυτεχνείο όπου για άλλη μια φορά εμφανίστηκε πανό για το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ. (Φωτογραφία: SOOC)
Γιατί εξακολουθούμε να κάνουμε κάθε χρόνο στην επέτειο του Πολυτεχνείου, μια πορεία στην Αμερικανική πρεσβεία; Μα, διότι, οι Αμερικανοί στήριξαν τη Χούντα. Σύμφωνοι, αλλά τότε γιατί δεν κάνουμε πορεία και στην Τουρκική πρεσβεία κάθε 29η Μαΐου (επέτειο της Άλωσης) και κάθε 13η Σεπτεμβρίου (καταστροφή της Σμύρνης) ή στη Γερμανική πρεσβεία κάθε 6η Απριλίου (εισβολή του 1941);
Αυτά είναι παλιές ιστορίες, ακούω τον αντίλογο, ενώ οι μνήμες από το 1973 είναι ακόμα νωπές. Ναι αλλά δεν είναι ακόμα πιο νωπή -έστω κατα λίγους μήνες, και πιο σοβαρή ακόμα- η τουρκική εισβολή και συνεχιζόμενη κατοχή στη βόρεια Κύπρο; Βεβαίως, αλλά υπάρχει το αντεπιχείρημα ότι η Τουρκία δεν ανακατεύεται στα εσωτερικά μας, σε αντίθεση με την Αμερική. Κι όμως, φοβάμαι ότι οι πράκτορες της Τουρκίας δραστηριοποιούνται πολύ περισσότερο στην Ελλάδα από τους πράκτορες της Αμερικής αλλά δεν θα επιμείνω, δεν είμαι ειδικός.
Αν πάντως θέλουμε να βρούμε ποια χώρα μάς υπαγορεύει μεγάλο μέρος της πολιτικής που ακολουθούμε, τότε αυτή είναι η Γερμανία. Μα, θα πείτε, η Γερμανία δεν έχει στρατό εδώ όπως έχει η Αμερική στη Σούδα. Αν το πάμε έτσι όμως, και ο γαλλικός στόλος τα τελευταία χρόνια αλωνίζει (ευτυχώς για την ισορροπία των δυνάμεων με τους Τούρκους) στο Αιγαίο. Για να μη μιλήσουμε για τις βάσεις των Άγγλων στην Κύπρο.

Γιατί η κορύφωση του εορτασμού να πρέπει να μεταφέρεται σε έναν άλλο χώρο, τρία χιλιόμετρα μακριά; (Φωτογραφία: SOOC)
Ναι, αλλά οι Άγγλοι και οι Γάλλοι είναι ξεδοντιασμένες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, ενώ η Αμερική παραμένει υπερδύναμη. Έστω κι έτσι, δεν φαντάζομαι να γίνει ποτέ μεγάλη πορεία προς την ρώσικη πρεσβεία στην Αθήνα, για την ιμπεριαλιστική δράση της σε Συρία, Ουκρανία και αλλού, έτσι δεν είναι; Ούτε ενάντια στην επίσης δικτατορική Κίνα -τη νέα υπερδύναμη- για τις προκλήσεις της στην Ταϊβάν ή τις βάσεις της στο Τζιμπουτί.
Για να μη μακρηγορώ, σέβομαι απολύτως ότι για ιστορικούς λόγους, και σε ταραγμένες εποχές, υπήρχε δικαιολογημένος θυμός απέναντι στις ΗΠΑ. Απλά αναρωτιέμαι αν αυτό πρέπει να συνεχιστεί για πάντα. Συμπληρώθηκε μισός αιώνας από την ένδοξη φοιτητική εξέγερση. Στα 100 χρόνια του Πολυτεχνείου θα κάνουμε ακόμα πορεία στην πρεσβεία;
Προσοχή, δεν λέω να μην εορτάζουμε το Πολυτεχνείο. Να το γιορτάζουμε δια παντός. Γιατί όμως η κορύφωση του εορτασμού να πρέπει να μεταφέρεται σε έναν άλλο χώρο, τρία χιλιόμετρα μακριά, και κυρίως σε έναν άλλο χώρο φαντασιακό, όπου η σημερινή Ελλάδα είναι (στο μυαλό μας) τριτοκοσμικό προτεκτοράτο, και φωνάζουμε εν χορώ, τελετουργικά, «έξω οι φονιάδες των λαών Αμερικανοί»;
Διαβάστε ακόμη: Πώς να μιλήσει κάποιος σήμερα σ’ έναν νέο για την εξέγερση του Πολυτεχνείου;




