Πόσο ανάγκη είχε τον Φρανσίσκο ο Παναθηναϊκός;

Τελικά, ο Σιλβέν Φρανσίσκο δε θα παίζει στο Λυόν, στη Βιλερμπάν, αλλά θα φοράει και φέτος πράσινα, αυτά του Παναθηναϊκού.

Να λοιπόν που ο Παναθηναϊκός ολοκλήρωσε με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο τις μεταγραφικές του κινήσεις και διαμόρφωσε ένα ρόστερ που στη θεωρία έχει ακόμα μεγαλύτερο star status σε σχέση με πέρσι. Δεν πίστευα ότι μπορεί να πάει πιο πάνω, μα να που πήγε με την έλευση του Σιλβέν Φρανσίσκο. Και δεν το πίστευα γιατί θεωρούσα πως ακόμα και η περσινή συνθήκη περισσότερο προβληματική θα ήταν, παρά θα έκανε τον Παναθηναϊκό μια πυραυλοκίνητη ομάδα που θα σάρωνε. Όπως και αποδείχτηκε. Η φετινή σεζόν δεν έχει κανένα περιθώριο για να αποδειχθεί κάτι τέτοιο. Ο Παναθηναϊκός φτιάχτηκε πάλι μόνο για την κατάκτηση. Όπως έρθει αυτή. Αυτό υποδηλώνουν οι κινήσεις. Επειδή όμως δε θα έρθει όπως να ‘ναι, αλλά θα πρέπει φέτος η ομάδα να παίξει μπάσκετ της προκοπής, ας δούμε το πώς μπορεί να συμβεί αυτό.

Θα ξεκινήσω με κάποιες καθαρά προσωπικές απόψεις. Δε βλέπω καθόλου καλά όλη αυτή την πορεία που έχει πάρει το ευρωπαϊκό μπάσκετ με τα συμβόλαια που δίνονται πια σε πρωτοκλασάτα και δευτεροκλασάτα ονόματα. Μέσα σε ούτε 2 καλοκαίρια, τα 2.5-3 εκατομμύρια για παίκτες σαν τον Ναν και τον Σάσα έγιναν 4.5 και 5. Μόνο ο Παναθηναϊκός έχει τον Ναν με 4.5, τον Χέιζ και τον Γιαμπουσέλε με 4, τον Φρανσίσκο με 3.5 και τους Λεσόρ-Χουάντσο με 3 εκατομμύρια έκαστος. Ακραία νούμερα για ομάδα μπάσκετ. Αν πάμε ένα ταξίδι στον χρόνο στο 2023 και τα πούμε αυτά τα ποσά σε κάποιον, θα του έρθει ίλιγγος.

Μια δεύτερη προσωπική άποψη, σε συνέχεια της παραπάνω, είναι πως δε θεωρώ ότι ο Φρανσίσκο αξίζει 3.5 εκατομμύρια συν buy out από τη Βιλερμπάν λίγο πάνω από το εκατομμύριο, όταν μάλιστα δεν έχει καν παίξει με τη Βιλερμπάν και υπέγραψε σε αυτή πριν ένα μήνα και κάτι. Αλλά, εδώ έχει φτάσει το ευρωπαϊκό μπάσκετ, αυτή είναι η αγορά και ο Παναθηναϊκός ήθελε ένα πρωτοκλασάτο γκαρντ που να ξέρει πώς παίζεται το μπάσκετ στην Ευρωλίγκα. Εκτός του Φρανσίσκο, δεν υπήρχε άλλος. Ή μήπως υπήρχε; Θα απαντήσω σε αυτό το ερώτημα στη συνέχεια. Επομένως, αναγκαστικά έδωσαν οι Πράσινοι αυτά τα λεφτά.

Είναι ο Φρανσίσκο πρωτοκλασάτος; Με μια σεζόν εξαιρετικού μπάσκετ, ως ηγέτης ομάδας, της Ζάλγκιρις, η οποία δεν έχει την πίεση του final-4, δε μπορεί να λογιστεί ως τέτοιος. Με βάση όμως του τι υπήρχε διαθέσιμο στην αγορά, ναι είναι.

Σε επίπεδο μομέντουμ και ανοδικής πορείας, επίσης είναι. Σε επίπεδο εικόνας, επίσης είναι. Εικόνα εννοώ το ότι ο ίδιος είναι vocal ως προς το ότι είναι κορυφαίος γκαρντ, ζητάει δηλαδή την εμπιστοσύνη της ευθύνης. Και ο Παναθηναϊκός του την έδωσε.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Panathinaikos BC (@paobcgr)

Ο Φρανσίσκο φέρνει ένα ακόμα alpha dog στα αποδυτήρια

Είναι όμως κι ένα big ego πια ο Φρανσίσκο. Τέτοια έχει επίσης μπόλικα ο Παναθηναϊκός. Κέντρικ Ναν, Τζέριαν Γκραντ, Χέιζ-Ντέιβις, Ματίας Λεσόρ, Γκέρσον Γιαμπουσέλε είναι μια πεντάδα παικτών με αρκετά εγωκεντρικό χαρακτήρα εντός κι εκτός γηπέδου. Ένα ιδιαίτερο μείγμα που βρίσκεται στην to do list του Ομπράντοβιτς στο να το διαχειριστεί, μαζί με τους Μπόνγκα-Μπαντιό-Σλούκα. Ευτυχώς που ο Χουάντσο είναι παίκτης ανιδιοτελής σε όλα του.

Κι αυτό το big ego φαίνεται και στο παιχνίδι. Ο Παναθηναϊκός είδε πέρσι τον Τι Τζέι Σορτς να χάνεται σχεδόν σε όλη τη σεζόν, ενώ σε μερικά παιχνίδια χανόταν και ο Χέιζ-Ντέιβις ή ο Ναν, επειδή δεν υπήρχαν διαθέσιμες μπάλες για να πάρουν στην επίθεση. Ακόμα μια αποστολή για τον κόουτς Ομπράντοβιτς όχι να βρει τρόπο να έχουν όλοι μπάλες, αυτό δε θα συμβεί. Αλλά να τους πείσει ότι και τις φορές που δε θα παίρνουν μπάλες, θα πρέπει να είναι κουλ και να βρουν άλλους τρόπους να βοηθάνε την ομάδα.

Ο Σιλβέν Φρανσίσκο έρχεται με τη νοοτροπία του alpha dog, έχοντας και ο ίδιος ένα σοκ που από τα 4-5 εκατομμύρια που θα έπαιρνε στη Βιλερμπάν, θα βρεθεί στον Παναθηναϊκό, ένα υπερπολλαπλάσιο μέγεθος, έναν Κύκλωπα του ευρωπαϊκού μπάσκετ, με 3.5 εκατομμύρια. Σε παίκτες αμερικανοθρεμμένους όμως, λέει περισσότερα το χρήμα που θα έπαιρναν, παρά το χρήμα που τελικά θα πάρουν σε μια απείρως πιο υποσχόμενη προοπτική.

Το να πειστούν όλοι αυτοί πνευματικά και μέσα από την πορεία της σεζόν αγωνιστικά, ότι πρέπει να λειτουργήσουν για το καλό της ομάδας και όχι να κοιτάνε τις τσέπες τους, είναι για μένα το εχέγγυο της επιτυχίας. Ό,τι και να σχεδιαστεί αγωνιστικά, αν αυτά τα big egos δεν έχουν το μυαλό τους κάτω από το μυαλό του προπονητή και της ομάδας, θα οδηγήσουν το καράβι στα βράχια.

Κι εδώ έρχεται να κολλήσει και το αγωνιστικό σκέλος του Φρανσίσκο, αν είναι δηλαδή το ιδανικό fit. Αν ο Φρανσίσκο έχει έρθει να εξυπηρετήσει τον Παναθηναϊκό εξίσου με τον εαυτό του, θα είναι μια χαρά fit σε αυτό που σχεδιάζει ο Ζέλικο. Προσωπικά θα μου άρεσε περισσότερο ο Παναθηναϊκός να πάρει τον Γκος από τη Ζάλγκιρις (αυτόν εννοούσα στο ερώτημα παραπάνω), τον θεωρώ πολύ καλύτερο fit, αλλά αυτό με βάση το μπάσκετ του 10% που ξέρω εγώ. Ο Ζέλικο ξέρει μπάσκετ 100%, ο Παναθηναϊκός ξέρει μπάσκετ 100% και γνωρίζουν πώς θα πάρουν από τον Φρανσίσκο όχι ότι πήρε πέρσι η Ζάλγκιρις, αλλά το 70% αυτού. Γιατί αν πάρει το 100%, αυτό σημαίνει πως κάποιος άλλος θα έχει «χαθεί».

Εφόσον, λοιπόν, ο Ζέλικο και ο Παναθηναϊκός μπορέσουν να τιθασεύσουν τα μυαλά των παικτών, τότε το σχέδιο θα πάει στην κατεύθυνση που πρέπει. Στην εποχή μας, που η αμερικάνικη νοοτροπία εξαπλώνεται στις ομάδες από παίκτες που έρχονται από το ΝΒΑ και έχουν μηδενικό σεβασμό στο έμβλημα και τη φανέλα και τους νοιάζει το τι μπαίνει στην τσέπη, είναι η μεγαλύτερη πρόκληση.

TAGS :
μπάσκετ Παναθηναϊκός Σιλβέν Φρανσίσκο

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook