Πού θα τους χωρέσει όλους αυτούς ο Ζέλικο;

Τα δημοσιεύματα από τις ΗΠΑ αναφέρουν πως ο Παναθηναϊκός συμφώνησε με τον Γκέρσον Γιαμπουσέλε. Αν ισχύει, μπαίνει ένας ακόμα πρωτοκλασάτος σε ένα ρόστερ που έχει 9 τέτοιους.

Η δίψα, η χαρά, η ανυπομονησία, είναι μεν πολύ ευχάριστα συναισθήματα να έχεις μέσα σου, αλλά ενίοτε μπορεί να οδηγήσουν σε σφάλματα. Ή μπορεί να οδηγήσουν σε σωστές αποφάσεις που η διαχείρισή τους στην πορεία να αποδειχθεί εσφαλμένη. Φυσικά, τίποτα δε μπορεί να κριθεί εκ των προτέρων, σίγουρα όχι με απολυτότητα. Βλέποντας τον τρόπο που κινείται ο μπασκετικός Παναθηναϊκός μεταγραφικά, κάποιος μπορεί να κατανοήσει πως ο οργανισμός θέλει να κάνει μια ξεκάθαρη δήλωση προς την υπόλοιπη μπασκετική Ευρώπη για το τι θα κληθεί να αντιμετωπίσει από το φθινόπωρο.

Φυσικά, εδώ πρέπει πάντοτε να γίνεται μια παραδοχή. Ο καθένας από εμάς κρίνει κάτι με βάση τη δική του λογική και με βάση την εικόνα που έχει σχηματιστεί ως  τώρα. Ένας προπονητής όμως έχει διαφορετική λογική, έχει δικό του σχέδιο και σίγουρα γνωρίζει αρκετές κινήσεις παρακάτω για να ξέρει πάντοτε καλύτερα από μένα, εσάς, όποιον δε βρίσκεται εντός ενός οργανισμού. Πολλώ δε όταν αυτός ο προπονητής είναι ο Ομπράντοβιτς. Ομπράντοβιτς παρόντος, πάσα άποψη παυσάτω.

Αυτό βέβαια δε μας απαγορεύει να κάνουμε φιλολογικές κουβέντες, να εκφράζουμε απορίες, σκέψεις, ανησυχίες και να κάνουμε διάλογο. Άλλωστε, όλο το καλοκαίρι είναι η εποχή της θεωρίας στο μπάσκετ και γενικά στα ομαδικά αθλήματα, κάπως πρέπει να περάσει και η ώρα.

Ο Παναθηναϊκός, λοιπόν, αφού έκανε assemble τους ορίτζιναλ Avengers του, δηλαδή τον Iron-Man Ζέλικο, τον Captain Μπατίστ Αμέρικα και τον Θορ Διαμαντίδη, διαμορφώνει και το ρόστερ της επόμενης σεζόν, τους απόγονους Avengers, για να το πω με αυτή την αναλογία.

Σε μια ομάδα που είχε Ναν, Γκραντ, Σλούκα, Τολιόπουλο, Ρογκαβόπουλο, Μήτογλου, Καλαϊτζάκη, Όσμαν, Χέιζ-Ντέιβις, Χουάντσο, Λεσόρ, ο Παναθηναϊκός πρόσθεσε Μουστάφα Φαλ, Μπράνκου Μπαντιό, Άιζακ Μπόνγκα και ετοιμάζεται για άλλες δύο κινήσεις. Μία εξ αυτών μοιάζει να είναι ο Γκέρσον Γιαμπουσέλε και δη με ηγεμονικό συμβόλαιο, κοντά σε αυτά που παίρνουν Ναν και Χέιζ-Ντέιβις. Και μένει και μια μεταγραφή γκαρντ που θα είναι κοντινού, αν όχι ίδιου, επιπέδου. Με απλά λόγια, ο Παναθηναϊκός θα έχει προσθέσει 4 παίκτες πρώτης γραμμής και τον Φαλ που μόνο αμελητέα ποσότητα δεν τον λες και σίγουρα θα θέλει να διεκδικήσει χρόνο συμμετοχής, να αποδείξει ότι δεν τον τελείωσε ο τραυματισμός του.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Panathinaikos BC (@paobcgr)

Το πιο μεγάλο στοίχημα που καλείται να κερδίσει ο Παναθηναϊκός

Διαβάζοντας κανείς όλα τα παραπάνω ονόματα συν τον Άγνωστο Χ, δε γίνεται παρά να αναρωτηθεί: πού θα χωρέσουν όλοι αυτοί; Ο Ζέλικο και ο Ίβκοβιτς συνήθιζαν να λένε πως τα πολλά πονάνε το κεφάλι, αλλά με τον τρόπο που διεξάγεται η Ευρωλίγκα τα τελευταία χρόνια και με τη δυναμική που αποκτά το ελληνικό πρωτάθλημα, ίσως αυτά τα πολλά να είναι αναγκαία.

Βλέποντας κάποιος απ’ έξω την κατάσταση, θα πει πως ο Παναθηναϊκός χρειάζεται όλους αυτούς γιατί είναι πολλά τα ματς, μπορεί να προκύψουν τραυματισμοί, ότι η Ευρωλίγκα απαιτεί ρόστερ 15-16 παικτών και όλα αυτά τα κλισέ που ακούγονται. Τι από όλα αυτά ισχύει όμως;

Κατ’ αρχάς, αν κάθε ομάδα έφτιαχνε ένα ρόστερ με το σκεπτικό ότι μπορεί να υπάρξει τραυματισμός, θα έπρεπε να έχει 15 πρωτοκλασάτους παίκτες, 3 σε κάθε θέση και άλλους 2-3 για βοηθητικούς. Θα ήταν ασύμφορο κάτι τέτοιο.

Δεύτερον, ναι η Ευρωλίγκα έχει πολλά ματς, ναι το πρωτάθλημα θα είναι πιο απαιτητικό, αλλά στο πρωτάθλημα πάλι 6 (ή 7 αν αλλάξει) ξένοι θα παίζουν, άρα θα πρέπει από αυτούς τους ξένους ο Παναθηναϊκός να αφήνει κάθε εβδομάδα να αφήνει 3 ή 4 εκτός, δηλαδή συμβόλαια που συνολικά θα είναι στα 8-10 εκατομμύρια σύνολο, ίσως και παραπάνω. Ακραίο και, κατ’ εμέ, υπερβολικό.

Τρίτον, καμία ομάδα δεν έχει όντως 15-16 παίκτες που να παίζουν. Πέρσι ο Ολυμπιακός είχε 16, αλλά Φαλ, Μόρις, Λαρεντζάκης, Νετζήπογλου, Νιλικίνα δεν έπαιζαν από καθόλου ως σχεδόν καθόλου. Με 11 ενεργούς παίκτες πήγε ο Ολυμπιακός. Το ίδιο και οι άλλες ομάδες. Η Βαλέθια είχε 12 παίκτες.

Αν έρθει τελικά ο Γιαμπουσέλε, το ρόστερ θα είναι σαν ένας ποταμός που υπερχειλίζει από νερό.

Η 12άδα της Ευρωλίγκας, οι χρόνοι και το ερώτημα για τους Έλληνες

Όσο κι αν τα ματς είναι πολλά, ποια ακριβώς θα είναι η απαίτησή μας από τους παίκτες; Γιατί είτε θα πρέπει να παίζουν στην Ευρωλίγκα οι 10 ξένοι συν τον Φαλ (θα έχει ελληνικό διαβατήριο) και τον Σλούκα και να μένουν εκτός οι 4 Έλληνες και αυτοί οι 12 να μοιράζονται τον χρόνο διά του 3, ειδικά στις θέσεις 3 και 4 ή θα πρέπει σε κάθε αγώνα 2 από αυτούς τους 12 να παραγκωνίζονται και να παίζουν από 0 ως 5 λεπτά το πολύ. Σε ποιον από τους τόσους ακριβοπληρωμένους που έχει ο Παναθηναϊκός, θα αρέσει κάτι τέτοιο; Κι αν, για παράδειγμα, στο πρώτο ματς Ευρωλίγκας πάρουν τη θέση 3 ο Μπόνγκα με τον Όσμαν και ο κόουτς προχωρήσει με αυτούς και παίζουν επαρκώς και οι 2 σε κάθε ματς, πού θα βρει θέση ο Ρογκαβόπουλος;

Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα όσο τα σκεφτόμαστε, ούτε και 2K. Και σκεφτείτε ένας από τους ξένους να μη βρει σε ένα ματς Ευρωλίγκας καθόλου χρόνο συμμετοχής και την Κυριακή να μένει εκτός 6άδας ή 7άδας ξένων. Πώς θα βρει ρυθμό; Επιπλέον, οι 4 Έλληνες, αν βλέπουν ότι δεν έχουν χώρο καθόλου στην Ευρωλίγκα, τι κίνητρο θα έχουν να παίζουν στο ελληνικό πρωτάθλημα; Λέμε ότι οι Έλληνες πρέπει να δουλέψουν περισσότερο και να μην επαναπαύονται στον κανόνα 6+6. Ωραίο αυτό στη θεωρία. Ας πούμε ότι ο Καλαϊτζάκης και ο Μήτογλου δουλεύουν 3 φορές πιο σκληρά. Με τα στοιχεία που έχουν, πιστεύουμε πως μπορούν να γίνουν κάτι παραπάνω από τρομεροί ρολίστες; Κι αν γίνουν, θα αφήνει εκτός rotation o Παναθηναϊκός τον Όσμαν και τον Μπόνγκα των 2 και 2 εκατομμυρίων, για να δίνει χώρο στον Καλαϊτζάκη; Θα αφήνει τον Χέιζ ή τον Χουάντσο για να παίζει ο Μήτογλου;

Όλα αυτά δεν είναι αμφισβητήσεις προς κανέναν. Πιστεύω ότι ο κόουτς θα βρει τρόπο να εμπνεύσει. Απλώς, αυτή τη στιγμή δε μπορώ να δω πως ένα τόσο υπεργεμάτο ρόστερ θα είναι λειτουργικό. Μου μοιάζει, καθαρά και μόνο με τη λογική, όχι γιατί έχω κάποιο ρεπορτάζ, απίθανο να μην υπάρξει τουλάχιστον μια αποχώρηση στις θέσεις 3-4, για να ανασάνει το ρόστερ. Κι αν έρθει πρωτοκλασάτο γκαρντ, δε μπορώ να δω πώς θα χωρέσει ο Τζέριαν Γκραντ στην εξίσωση, από τη στιγμή που ο Παναθηναϊκός διατείνεται ότι ο Τολιόπουλος είναι σημαντικός και, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, έκαμψε όλες τις σκέψεις του παίκτη να αποχωρήσει. Άρα θα πρέπει να του δώσει χρόνο.

Προς το παρόν, οι σπουδαίες μεταγραφές, στο δικό μου το μυαλό, περισσοτερο συγχύζουν την εικόνα, παρά της δίνουν κάτι το ξεκάθαρο. Κι όλο αυτό εφόσον όντως έρθει ο Γιαμπουσέλε και ένα πρωτοκλασάτο γκαρντ. Γιατί μπορεί ο Παναθηναϊκός να μη βρει κάτι το αξιόλογο στην αγορά και να επιλέξει να πάει με Σλούκα-Τολιόπουλο-Γκραντ-Μπαντιό-Ναν στην περιφέρεια, όπου ούτως ή άλλως έχει πια έναν δεύτερο αμυντικό πόλο και να ανεβάζει συχνά τον Όσμαν ή τον Ρογκαβόπουλο, άρα να βάλει κι άλλο μπόι στην περιφέρεια.

Όλα τα ερωτηματικά θα φύγουν, σε πρώτη φάση, προς το τέλος Ιουλίου, όταν θα έχει ολοκληρωθεί το ρόστερ. Και σε δεύτερη φάση, όταν θα αρχίσουν τα επίσημα ματς τον Οκτώβριο.

TAGS :
Ζέλικο Ομπράντοβιτς μπάσκετ Παναθηναϊκός

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook