Η ψυχή βαθιά του Τραϊανού Δέλλα

Ο Τραϊανός Δέλλας μας έδωσε κάτι το πολύτιμο με τη στάση του.

Τι είναι αυτό που κυνηγούν οι άνθρωποι σε όλη τους τη ζωή; Τη δύναμη. Έμμεσα ή άμεσα, έκοντες ή άκοντες, παλεύουν για μια ισχύ. Παρασυρμένοι και μέσα σε πλάνη, η ισχύς που αναζητούν, είναι αυτή του χρήματος, της θέσης, της εξουσίας, της ύλης. Έρχεται όμως μια στιγμή για όλους, που βγαίνουμε από αυτή την πλάνη και κατανοούμε πως τη λανθασμένη δύναμη κυνηγούσαμε. Οι περισσότεροι το ξεχνάμε και επιστρέφουμε ξανά στην πλάνη. Κάποιοι σπάνε τα δεσμά, αφήνουν τα απεικάσματα του πλατωνικού σπηλαίου και βγαίνουν στο φως. Κάτι άλλο που δεν αντιλαμβανόμαστε, είναι ότι δε χρειάζεται να πάθουμε εμείς για να μάθουμε. Μπορούμε να κάνουμε μαθήματα τα παθήματα των άλλων.

Ο Τραϊανός Δέλλας, όσο κι αν θα ήθελε να μην ισχύει αυτό, είναι ένα παράδειγμα, είναι ένα μάθημα προς όλους μας. Η απώλεια του ανθρώπου του, ο θάνατος της Γωγούς Μαστροκώστα, ειδικά με τον τρόπο που ήρθε, μέσα από αυτή τη διαδρομή ταλαιπωρίας και βάσανου για την ίδια, έφερε στο αληθινό φως την αληθινή δύναμη: αυτή της ψυχής.

Οι άνθρωποι δεν καθοριζόμαστε από όσα συμβαίνουν στη ζωή μας. Αλλά από τον τρόπο που αντιδρούμε, που τα αντιμετωπίζουμε, που επιχειρούμε να τα μετατρέψουμε από αρνητικά σε θετικά ή, αν είναι θετικά, να να ζήσουμε χωρίς να μας παρασύρουν σε νιρβάνα.

Δέλλας, ένα παράδειγμα προς μίμηση

Ο Τραϊανός Δέλλας είχε τον αβάστακτο πόνο να πονάει ο άνθρωπός του και να μη μπορεί να κάνει κάτι για να το αλλάξει αυτό. Όλοι μας το βιώνουμε. Θέλουμε να βάλουμε το βάσανο στους εαυτούς μας και να το πάρουμε από τον άνθρωπο που αγαπάμε. Όποιος κι αν είναι αυτός. Ζούσε, λοιπόν, με αυτή την αγωνία για τόσα χρόνια ο Δέλλας και δεν έκανε ποτέ σημαία του αυτόν τον πόνο. Δεν οικειοποιήθηκε το βίωμα της συζύγου του. Δεν «πούλησε» ποτέ κάτι για να διεκδικήσει μια εύνοια. Στεκόταν και στέκεται με το ίδιο βλέμμα και την ίδια στάση που είχε και πριν γνωρίσει τη Γωγώ Μαστροκώστα. Την προστάτευσε και προστάτευσε και τα συναισθήματά του, τη σχέση τους, το παιδί τους.

Βάλτε την ψυχή του Δέλλα απέναντι σε όλους τους powerlifters, όλους τους μποντιμπιλντεράδες του κόσμου. Βάλτε τη να σταθεί απέναντι σε πυραύλους. Δε θα ηττηθεί σε καμία μάχη. Αυτή είναι η μέγιστη δύναμη στον κόσμο μας. Η δύναμη του ανθρώπου να αντιλαμβάνεται, να συνειδητοποιεί τη βάναυση απώλεια και να στέκεται όρθιος. Να πέφτει, να γονατίζει, αλλά να στηρίζεται στο χέρι και να σηκώνεται πάνω. Με αμυχές, με ουλές, με μώλωπες, με ζαλάδα, αλλά επανέρχεται. Ο Δέλλας θα μπορούσε να κάνει πολλά και να του συγχωρεθούν όλα, να μην τον ψέξει κανείς, να αντιμετωπιστεί με οίκτο, με έλεος. Επέλεξε το δύσκολο μονοπάτι. Να περιθάλψει κάτω από τα μάτια του κόσμου την αγάπη του, τον άνθρωπό του και να φροντίσει την αξιοπρέπεια τη δική της και τη δική του.

Στην αρχαιότητα, οι δάσκαλοι έφερναν στη διδασκαλία τα έπη, τα παραμύθια για να προσφέρουν στα παιδιά παραδείγματα προς μίμηση. Τότε, τα περισσότερα είχαν σχέση με τη ρώμη, με τη θυσία στη μάχη για την πατρίδα. Ο Τραϊανός Δέλλας και η βαθιά του ψυχή θα υπερκερνούσαν όλα τα έπη.

TAGS :
απώλεια Τραϊανός Δέλλας

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook