
Το σουβλάκι που γνώριζες, θα το βρεις σε ένα οποιοδήποτε σουβλατζίδικο. Σε αυτή τη σουβλακερί θα βρεις κάτι premium, γκουρμέ, μοναδικό.
Το μέρος λέγεται Γουρούνι Βελούδο και είναι η νέα σουβλακερί της Αθήνας. Όχι σουβλατζίδικο, γιατί είναι «βάρβαρο» και χωριάτικο. Είναι σουβλακερί. Η πρώτη σκέψη που έκανα οταν είδα την ταμπέλα, ήταν οτι πρόκειται για κέντρο αισθητικής αποτρίχωσης (κι ίσως χρησιμοποιούν σουβλα-κερί), που πας με τη γουρουνότριχα και φεύγεις με επιδερμίδα Βελούδο. Κι όμως, πρόκειται για σουβλακερί με σουβλάκια. Το πώς βγήκε είναι μεγαλη ιστορία, δε θα το μάθετε ποτέ, μας εξομολογήθηκε ένας εκ των ιδιοκτητών, ο Φαίδρος. Είναι μια σουβλακερί sui generis, στεγάζεται στου Γκύζη, εχει γίνει talk of the town και υπάρχουν λόγοι γι αυτό. Το μενού ειναι λίγο εκκεντρικό γι’ αυτό και δεν πρόκειται για σουβλατζίδικο. Η επιλογή του ονόματος είναι στρατηγική, διότι μαρκετίστικα βολεύει όταν θα κάνουν expand, για να βγάλουν τη Γουρούνα Βελούδο, τα 3 Γουρουνάκια Βελούδο και τον Αγριόχοιρο Βελούδο.
Κατ’ αρχάς είναι εν μέρει συμπεριληπτικό γιατί το μενού διατίθεται σε qr code και σε έντυπη μορφή στα ελληνικά, στα κινέζικα, στα αγγλικά και στα θεσσαλονικά, για να αποφεύγονται τυχόν παρεξηγήσεις με ξυλάκια, καλαμάκια, σάντουιτς, κασέρια κλπ, αλλά και για να μπορούν οι φίλοι μας τα μπαόκια να παραγγείλουν με άνεση χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από local Παναθηναϊκούς, Γκύζη φανς κλπ. Το μενού ως προς το περιεχόμενο ξεφεύγει από τα κλασικά. Εδώ δεν έχουμε old school σουβλατζίδικο ή new age σουβλατζίδικο. Ούτε καλαμακατζίδικο σόλο. Έχουμε futuristic school σουβλάκι, τέτοιο που δεν υπήρξε και δε θα υπάρξει πουθενά στον κόσμο.
Αρχικά, υπάρχει κατηγορία πιάτων virgin.
Virgin τζατζίκι: τζατζίκι άνευ σκόρδου
Virgin τζαginger: με κουρκουμά για να προστατεύει από το κρυολόγημα, μπορείς να βρεις και συνταγή από Madame Ginger για τζαginger shots
Virgin πιτόγυρο: με virgin τζατζίκι και χωρίς κρεμμύδι
Virgin παστουρμάς: χωρίς τσιμένι για να μην μυρίζουν οι ανθρώπινες οσμές.
Όλα τα παραπάνω διατίθενται και σε εκδοχή vegan με την ονομασία Vergan, επειδή είναι σε βέργα. Vergan καλαμάκια σόγιας, vergan τυλιχτά με κρέας σόγιας, vegan virgin tzatziki (με vegan γιαούρτι και χωρίς σκόρδο). Υπάρχουν και σουβλάκια (καλαμάκια ντε) διαφόρων άλλων μη κρεατικών ειδών. Η by default πίτα για τυλιχτά είναι -εννοείται- αλάδωτη και ειναι χωρίς γλουτένη. Αν θελεις άλλου είδους πίτα, ολικής, ζέας, με σπόρους chia κλπ πρέπει να ενημερώσεις τον psistender(κατά το bartender). Τυλίγονται δε σε χαρτί οικολογικό ανακυκλωμένο, πανω στο οποίο θα βρει κανείς τυπωμένο το πτυχίο Αρχιτεκτονικής του Φαίδρου και το πτυχίο Νομικής του Βασίλη, του άλλου συνιδιοκτήτη. Τα δίπιτα τα τυλίγουν με το LLM του Βασίλη και τα κεμπάπ με το Μsc του Φαίδρου πάνω στο σχεδιασμό πόλεων. Τα τραπεζομάντηλα έχουν εκτυπωμένο, πάντα σε οικολογικό χαρτί, τον χάρτη του Γκύζη και τα σημεία ενδιαφέροντος.

Signature premium σουβλάκι σε κυπριακή πίτα με maki rolls. Το καλα-maki.
Γι’ αυτό είναι σουβλακερί κι όχι σουβλατζίδικο
Το Γουρούνι Βελούδο όμως δεν αρκείται μόνο σε κλασικά σουβλάκια με κρέας. Υπάρχει και γνωρίζει μεγάλη επιτυχία το «πιτόγυρο της διαιτολόγου». Το πιτόγυρο της διαιτολόγου είναι μια πίτα (ολικής και αλάδωτη) η οποία έχει μέσα ενα σουβλάκι απο τοματίνια. Αυτό. Το τρώει όποιος κάνει δίαιτα αλλά θέλει να νιώθει ινκλούντεντ. Hardcore παραλλαγή αυτού είναι το «πιτόγυρο της αφέντρας διαιτολόγου» που είναι ενα μαρούλι που μέσα του έχεις τυλιγμένο ενα καρότο και το τρως με ένα μαστίγιο να σε χτυπάει και για να σταματήσει πρέπει να πεις την κωδική λέξη που κάθε φορά αλλάζει. Όταν πήγα εγώ, ήταν το «Κοτομπέικον».
Με σαφείς επιρροές από Ασία, υπάρχει και το Γουρούνι Βελούδο tataki , το οποίο, ναι, σωστά μαντέψατε, είναι καλαμάκι με κομμάτια φιλέτο ψαριού, μέσα σε πίτα ή μέσα σε nori fyki. Έχει επίσης premium τυλιχτά με ειδικές κοπές θαλασσινού κρέατος. Μπορείς να πάρεις τυλιχτό με ξιφιοπούλα (κατά το γουρνοπούλα), γύρο λευκού καρχαρία που τον κόβουν οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες μέσα στη θάλασσα, με wagyu hammershark beef ή με κροκοδειλάκι γάλακτος που στα φέρνουν τυλιγμένα σε δίσκους βινυλίου, γιατί τις Δευτέρες έχει κρίση ταυτότητας και γίνεται listening σουβλακερί. Τέλος, ένα πολύ κλασικό signature dish, αλλά με γιαπωνέζικο look, είναι το τυλιχτό καλα-maki το οποίο είναι σουβλάκι με κυπριακή πίτα-παντόφλα, τυλιγμένο σφιχτά, αυστηρά κυλινδρικό και κομμένο σε ροδέλες, σε maki εν ολίγοις. Και στο φέρνουν τυλιγμένο σε λαδόκολλα με φωτογραφία του Maki Delaporta.
Ο χώρος είναι παρεΐστικος, μπορείς να καθίσεις να το φας εκεί χαζεύοντας τις οθόνες που προβάλλουν κυρίως παλιούς αγώνες ΑΕΚ και «Το θαυμαστό ταξίδι του Νιλς Χολγκερσον». Η κουζίνα είναι φυσικά open, δηλαδή βλέπουμε τους psistenders να τυλίγουν και να ψήνουν όπως κάθε σουβλακερί (και ουχί σουβλατζίδικο) που σέβεται τον εαυτό της. Open kitchen before it was cool. Το κατάστημα διαθέτει και μάικρο-μπρούερι, όπου ζυμώνει τζαgingerbeer, δηλαδή τσιτσιμπίρα με τζατζίκι, δηλαδή μπίρα με τσιτσί, ήτοι κρέας, και τζατζίκι. Έχει lager και IPA. Μου άρεσε και η μουσική γιατί δεν παίζει λαϊκά παλιά ή σύγχρονα, αλλά ένα ιδιαίτερο είδος τζαζ, την τζαζ-ίκι.
Το μόνο αρνητικό στο Γουρούνι Βελούδο είναι οι τιμές. Το τυλιχτό κάνει 6.5 ευρώ, αλλά όσο πιο ακριβό είναι το ρεύμα, τόσο θα μειώνεται, διότι έχουν τα ωμοφαγικά τυλιχτά που δεν ψήνουν τίποτα παρά μόνο τις πίτες και σου βάζουν κρέας ψαριού ή θαλασσινών με lime σαν τυλιχτό ταρτάρ/σεβίτσε/καρπάτσιο/γουατέβα.
* Το παρόν κείμενο είναι προϊόν μυθοπλασίας και σάτιρας, μην αρχίσετε να ψάχνετε στο Google που βρίσκεται το Γουρούνι Βελούδο.




