Οι σχέσεις της Καρυστιανού με τον ρωσικό παράγοντα

Η Μαρία Καρυστιανού παρουσίασε χθες το κόμμα της και τα πρόσωπα που το στελεχώνουν, φέρνουν έντονα στο τραπέζι την συζήτηση για τις απόψεις της για τη θέση της Ρωσίας στο σύγχρονο διεθνές πολιτικό σκηνικό.

Η δημόσια συζήτηση γύρω από τη Μαρία Καρυστιανού και το πολιτικό της εγχείρημα έχει συνοδευτεί από αρκετές αναφορές, υπαινιγμούς και πολιτικές αναλύσεις σχετικά με πιθανές σχέσεις με έναν ευρύτερο «φιλορωσικό» χώρο στην Ελλάδα. Μέχρι στιγμής δεν έχουν παρουσιαστεί αποδείξεις άμεσης σχέσης με το ρωσικό κράτος ή οργανωμένης ρωσικής στήριξης. Ωστόσο, διάφορα στοιχεία, πρόσωπα και πολιτισμικο-ιδεολογικές αναφορές έχουν τροφοδοτήσει -δικαιολογημένα- τη σχετική συζήτηση.

Το βασικότερο σημείο αναφοράς είναι η κεντρική παρουσία του δημοσιογράφου Θανάση Αυγερινού στο εγχείρημα. Ο Αυγερινός, επί χρόνια ανταποκριτής στη Μόσχα, έχει συνδεθεί δημόσια με φιλορωσικές αναλύσεις και θέσεις γύρω από τον πόλεμο στην Ουκρανία και τη γεωπολιτική αντιπαράθεση Ρωσίας–Δύσης. Η συμμετοχή του θεωρήθηκε από πολλούς ως ένδειξη ότι το νέο πολιτικό σχήμα επιχειρεί κατ’ελαχιστον να συνομιλήσει με ένα κοινό που βλέπει θετικά τη Ρωσία ή έστω αντιμετωπίζει με καχυποψία τη Δύση, το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η συζήτηση ενισχύθηκε και από την παρουσίαση που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη όπου οι κάτοικοι θεωρούνται γενικά πιο φιλορώσοι. Σχολιαστές και μέσα ενημέρωσης στάθηκαν όχι μόνο στην παρουσία Αυγερινού, αλλά και στη γενικότερη αισθητική και συμβολική φόρτιση της εκδήλωσης. Η αναφορά σε Ρώσους λογοτέχνες όπως ο Ντοστογιέφσκι και ο Τολστόι, η έμφαση στην Ορθοδοξία και ο πατριωτικός τόνος δημιούργησαν σε αρκετούς την εικόνα ενός χώρου που αντλεί στοιχεία από έναν ευρύτερο «ορθόδοξο αντισυστημισμό», πολιτισμικά κοντινό στη ρωσική αφήγηση.

Παράλληλα, δημοσιεύματα ανέφεραν την παρουσία προσώπων που στο παρελθόν είχαν συνδεθεί με το κόμμα ΝΙΚΗ ή με υπερσυντηρητικούς εκκλησιαστικούς κύκλους. Αυτό ενίσχυσε την αίσθηση ότι το νέο σχήμα επιδιώκει να εκφράσει ένα ακροατήριο παραδοσιακών, θρησκευόμενων και αντισυστημικών ψηφοφόρων, δηλαδή έναν χώρο όπου συχνά εμφανίζονται θετικές στάσεις απέναντι στη Ρωσία ως «αντίβαρο» στον δυτικό φιλελευθερισμό.

Αντίστοιχα, πολιτικοί παρατηρητές σημείωσαν τον εμφανή εκνευρισμό του Κυριάκου Βελόπουλου απέναντι στο εγχείρημα Καρυστιανού. Ορισμένοι ανέλυσαν αυτή τη στάση ως ένδειξη ότι τα δύο πολιτικά ακροατήρια επικαλύπτονται σημαντικά: πατριωτικό, αντισυστημικό, δύσπιστο απέναντι στις Βρυξέλλες και στις ΗΠΑ, και συχνά ανοιχτό σε φιλορωσικές αναγνώσεις της διεθνούς πολιτικής. Με αυτή την έννοια, η Καρυστιανού φαίνεται να διεκδικεί με αξιώσεις  ένα τμήμα ψηφοφόρων που μέχρι σήμερα εξέφραζαν πολιτικά σχήματα όπως η Ελληνική Λύση ή η ΝΙΚΗ.

Πέρα από τα πρόσωπα και τα περιστατικά, αρκετοί αναλυτές θεωρούν ότι το πιο ουσιαστικό στοιχείο βρίσκεται στο ιδεολογικό υπόβαθρο που συγκροτείται γύρω από το εγχείρημα.

 

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Maria Karystianou (@karystianou)

Το αναλογικό και ψηφιακό περιβάλλον της Καρυστιανού

Ένα ακόμη στοιχείο που έχει επισημανθεί αφορά στη δραστηριότητα υποστηρικτών της στα social media. Αναλύσεις και πολιτικά σχόλια έχουν παρατηρήσει ότι σελίδες και λογαριασμοί που στηρίζουν την Καρυστιανού συχνά αναπαράγουν περιεχόμενο από διεθνείς ή ελληνικούς φιλορωσικούς κύκλους και τρολ, καθώς και αφηγήσεις έντονα επικριτικές προς τη Δύση, το ΝΑΤΟ ή την ευρωπαϊκή πολιτική απέναντι στη Ρωσία. Ασφαλώς πρόκειται περισσότερο για πολιτικές παρατηρήσεις παρά για τεκμηριωμένη οργανωτική σχέση.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και αναφορές που έγιναν ακόμη και στη ρωσική διπλωματική εκπροσώπηση, με σχολιασμούς γύρω από τη Μαρία Ζαχάροβα και υποθέσεις περί ενδιαφέροντος της Μόσχας για τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα. Οι αναφορές αυτές λειτούργησαν κυρίως ως πολιτικοί υπαινιγμοί και όχι ως αποδείξεις κάποιου διαύλου επικοινωνίας Ζαχάροβα – Καρυστιανού.

Πέρα όμως από τα πρόσωπα και τα περιστατικά, αρκετοί αναλυτές θεωρούν ότι το πιο ουσιαστικό στοιχείο βρίσκεται στο ιδεολογικό υπόβαθρο που συγκροτείται γύρω από το εγχείρημα. Η έμφαση στις «παραδοσιακές οικογενειακές αξίες», στην Ορθοδοξία, στην εθνική κυριαρχία και στην αντίθεση προς τον δυτικό φιλελευθερισμό παραπέμπει σε ένα ευρύτερο βαλκανικό και ανατολικοευρωπαϊκό πολιτισμικό ρεύμα, όπου η Ρωσία συχνά αντιμετωπίζεται όχι απαραίτητα ως πρότυπο, αλλά ως γεωπολιτικό και πολιτισμικό αντίβαρο στη δυτική παγκοσμιοποίηση.

Σε αυτό το περιβάλλον παρατηρείται συχνά μια ιδιότυπη συνάντηση δεξιών και αριστερών αντισυστημικών δυνάμεων. Από διαφορετικές αφετηρίες, συγκλίνουν σε κοινές καχυποψίες απέναντι στις ΗΠΑ, στο ΝΑΤΟ, στις Βρυξέλλες, στις πολυεθνικές και στον φιλελεύθερο δικαιωματισμό. Αυτή η σύγκλιση έχει παρατηρηθεί σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και συχνά συνοδεύεται από μεγαλύτερη ανοχή ή συμπάθεια προς τη ρωσική πολιτική για να το θέσουμε επιεικώς.

Περιττό να αναφερθεί ότι δεν έχει υπάρξει δημόσια δήλωσή της όπου να αυτοπροσδιορίζεται ως φιλορωσική ή, φερ’ ειπείν, να υπερασπίζεται ανοιχτά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία

 

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Maria Karystianou (@karystianou)

Μια σχέδη πολιτισμικής-ιδεολογικής-πολιτικής εγγύτητας

Έτσι, σύμφωνα με όσα έχουν γραφτεί μέχρι σήμερα, η σχέση της Καρυστιανού με τον «ρωσικό παράγοντα» δεν παρουσιάζεται ως άμεση ή θεσμική, αλλά περισσότερο ως πολιτισμική, ιδεολογική και πολιτική εγγύτητα με κύκλους που εκφράζουν φιλορωσικές διαθέσεις ή αντιδυτικά αντανακλαστικά. Οι σχετικές αναφορές βασίζονται κυρίως σε πρόσωπα, συμβολισμούς, πολιτικές συγγένειες και κοινά ακροατήρια — όχι σε αποδεδειγμένες διασυνδέσεις με τη ρωσική κρατική εξουσία.

Η ίδια έχει ερωτηθεί για όλα αυτά αρκετές φορές αλλά κυρίως έμμεσα, μέσα από ερωτήσεις για τη σχέση της με τη ΝΙΚΗ, τις κοινωνικές/θρησκευτικές της θέσεις (ιδιαίτερα μετά τις δηλώσεις της για τις αμβλώσεις) και τα πρόσωπα που συμμετέχουν στο πολιτικό της περιβάλλον.

Έχει απαντήσει ότι δεν απολογείται για την πίστη της και ότι αρκετά ζητήματα όπως των αμβλώσεων πρέπει να τίθενται στη δημόσια διαβούλευση.

Σε άλλες παρεμβάσεις της, όταν δέχθηκε κριτική για πολιτικές ή ιδεολογικές αποχρώσεις του χώρου της, υποστήριξε ότι γίνεται προσπάθεια διαστρέβλωσης ή πολιτικής στοχοποίησής της.

Περιττό να αναφερθεί ότι δεν έχει υπάρξει δημόσια δήλωσή της όπου να αυτοπροσδιορίζεται ως φιλορωσική, να υπερασπίζεται ανοιχτά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ή να εκφράζει επίσημη γεωπολιτική ευθυγράμμιση με τη Μόσχα.

Οι σχετικές συζητήσεις βασίζονται όπως προαναφέραμε κυρίως στα πρόσωπα γύρω της, στα κοινά ακροατήρια, στις πολιτισμικές αναφορές και σε ιδεολογικές συγγένειες που εντοπίζουν αναλυτές και αντίπαλοί της.

Βεβαίως είμαστε ακόμα στην αρχή και θα δούμε στο μέλλον πως θα εξελιχθεί τόσο ιδεολογικά όσο και εκλογικά.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top