Άντριου Μάουντμπατεν-Ουίνδσορ: Η σημειολογία πίσω από τη σύλληψη του πρώην πρίγκιπα

Ασχέτως του τι πιστεύει ο καθείς για τον Κάρολο και τη βασιλική οικογένεια, φιλοβασιλικός ή μη, η στάση του να σταθεί αρωγός στην αστυνομική έρευνα εις βάρος του Άντριου, του αδερφού του, είναι ορθή.

Ο Άντριου Μάουντμπατεν-Ουίνδσορ, ο πρώην πρίγκιπας Άντριου, συνελήφθη ανήμερα των γενεθλίων του.

Είναι το πρώτο κορυφαίο μέλος της βασιλικής οικογένειας -μιλάμε για τον αδελφό του μονάρχη- ο οποίος συλλαμβάνεται εδώ και αιώνες. Ο τελευταίος πρίγκιπας ή βασιλιάς που συνελήφθη ήταν ο Κάρολος ο πρώτος. Προσέξτε συμπτώσεις τώρ: ο Κάρολος ο πρώτος, που είχε το ίδιο όνομα με τον σημερινό βασιλιά Κάρολο τον τρίτο, έγινε βασιλιάς τον Φλεβάρη του 1626 πριν από 400 χρόνια στρογγυλά δηλαδή.

Είχε όμως την ατυχία να βασιλέψει στα χρόνια του αγγλικού εμφυλίου και να τον στείλει για αποκεφαλισμό ο πουριτανός και ρεπουμπλικανός επαναστάτης Όλιβερ Κρόμγουελ. Εδώ να πούμε ότι αξίζει να δείτε την ταίνια Κρόμγουελ του 1970 με πρωταγωνιστή τον Ρίτσαρντ Χάρις που πολλοί θα θυμάστε από τον ρόλο του καθηγητή Albus Dumbledore στο Harry Potter αλλά και τον ρόλο του στο Gladiator που υποδύεται έναν αυτοκράτορα, τον Μάρκο Αυρήλιο -ελπίζω να έχουμε την ευκαιρία να μιλήσουμε μια άλλη φορά για τον σπουδαίο αυτό στρατηγό και κυρίως φιλόσοφο. Εν τω μεταξύ, διαβάστε τα Εις Εαυτόν με τους στοχασμούς του.

Anyway. Όταν πήγαν τον Κάρολο τον πρώτο στο εκτελεστικό απόσπασμα, εκείνος προνόησε να φορέσει το μεταξωτό σκουφάκι του ύπνου για να μην εμποδίσουν τα μαλλιά του μια καθαρή τσεκουριά και πράγματι ο δήμιος τον αποκεφάλισε μονοκοπανιά.

Στη συνέχεια πέταξε το κεφάλι του από την εξέδρα και οι στρατιώτες έσπευσαν να βουτήξουν τα μαντίλια τους στο αίμα του…

Παρόλο που είνα αφελές να θεωρείται η βασιλική οικογένεια φάρος αξιοσύνης, οιαδήποτε τιμωρία του Άντριου, αν κριθεί ένοχος, θα στείλει μήνυμα πως κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου.

Η σύλληψη και μόνο του Άντριου γεννά εμπιστοσύνη στους θεσμούς

Αυτός ήταν ο πρώτος Κάρολος. Όταν ο γιος του, ο Κάρολος ο ΙΙ αποκατέστησε τη μοναρχία το 1660, έκανε διάφορα χαριτωμένα. Πρώτον, διέταξε να ξεθάψουν το πτώμα του Κρόμγουελ και να τον αποκεφαλίσουν και εκείνον.

Μακάβριο, αλλά ο Κάρολος ο δεύτερος έμεινε στην ιστορία ως ο χαρωπός βασιλιάς ο οποίος άνοιξε ξανά τα θέατρα, τα φεστιβάλ, τις διάφορες γιορτές, μετά τα πουριτανικά χρόνια του Κρόμγουελ. Και, επίσης, είχε μια ντουζίνα ερωμένες και άλλα τόσα εξώγαμα παιδιά. Μπορεί και περισσότερα.

Ο τρίτος Κάρολος είναι λοιπόν ο σημερινός. Ο οποίος, για να γυρίσουμε στον Άντριου, έβγαλε πριν λίγο μια ανακοίνωση που αδειάζει τον αδελφό τους αναφέροντας στεγνά -και ορθώς- ότι ο νόμος πρέπει να τηρηθεί και ότι οι αρχές θα έχουν την πλήρη υποστήριξη και συνεργασία του.

Κλείνοντας: παρότι όπως είδαμε και παραπάνω η ιστορία της βρετανικής μοναρχίας -και της κάθε μοναρχίας- είναι αμφιλεγόμενη και αιματοβαμμένη, πολλοί πιστεύουν πως η μοναρχία αποτελεί έναν συμβολικό φάρο αξιοσύνης γύρω από τον οποίο το έθνος συσπειρώνεται, οι θεσμοί ενισχύονται τελετουργικά και βαθαίνει, αν θέλετε, η ιστορική συνέχεια μιας κοινωνίας, πέρα από τους χρονικούς περιορισμούς και τα διαρκή σκαμπανεβάσματα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Αυτό το επιχείρημα τουλάχιστον επικαλούνται οι φιλοβασιλικοί εδώ στην Ελλάδα.

Δεν νομίζω να ισχύει αυτό, είμαι όμως βέβαιος ότι μπορεί να ισχύσει το αντίστροφο. Οι θεσμοί τουλάχιστον στην Αγγλία θα ενισχυθούν και το έθνος θα νιώσει ίσο απέναντι στο νόμο αν ένας πρίγκιπας, έστω πρώην πρίγκιπας, δικαστεί αυστηρά και, εφόσον κριθεί ένοχος, τιμωρηθεί παραδειγματικά. (δεν εννοώ με αποκεφαλισμό βεβαια)

Τότε μάλιστα, θα έχει επιτελέσει ένα ρόλο η μοναρχία: να δείξει ότι σε μια πολιτισμένη χώρα, κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top