Δεν υπάρχει λογική σε αυτό που κάνει ο Μπενίτεθ… Ή μήπως υπάρχει; 
Και τώρα που ρόλαρε ο Παναθηναϊκός του Αταμάν, το πιο κρίσιμο ερώτημα 
Η πιο σημαντική μεταγραφή του Ολυμπιακού 
Για άλλους ρίσκο, για τον Αταμάν νορμάλ: Η κίνηση που έφερε τη νίκη στη Μαδρίτη 
Ο Φαρίντ ήρθε να «λυτρώσει» τον Σορτς και τον Σλούκα 
Μπορεί ένας παίκτης με 7 πόντους σε έναν αγώνα να είναι χάρμα ιδέσθαι; Αν είναι ο Κώστας Σλούκας των 10 ασίστ, ναι μπορεί! (Φωτογραφία: SOOC)
Αν γυρνούσαμε τον χρόνο 2.5 μήνες πριν, όταν η Εθνική κατακτούσε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ, η συντριπτική πλειοψηφία θα πόνταρε πως ο Σλούκας και ο Παπανικολάου θα σέρνονται για κανέναν τρίμηνο με τις ομάδες τους και θα βγάλουν αρκετά προβλήματα τραυματισμών. Ο Παπανικολάου δεν παίρνει ιδιαίτερο χρόνο συμμετοχής, αλλά είναι πάντα παρών και fit, ο Κώστας Σλούκας όμως είναι ένα εντελώς άλλο επίπεδο, συνολικά για το ελληνικό μπάσκετ.
Πολύ ορθά γκρινιάζουμε για το μέλλον του ελληνικού μπάσκετ και τους παίκτες που παράγει, αλλά μπορούμε τουλάχιστον να νιώθουμε ευλογημένοι για τους παίκτες που έχουμε ζήσει από το 2000 και μετά. 5 από τα καλύτερα γκαρντ στην ευρωπαϊκή ιστορία, 5 παίκτες που είναι όλοι τους για top-15, έπαιξαν με τις ελληνικές ομάδες και την Εθνική, κατέκτησαν μετάλλια και τρόπαια.
Διαμαντίδης, Σπανούλης, Παπαλουκάς, Καλάθης, Σλούκας. Σπουδαίοι πασέρ, σπουδαίοι σκόρερ, σπουδαία μπασκετικά μυαλά. Πώς να τους συγκρίνεις όλους αυτούς;
Σαν debate, πάντως, έχουμε καταλήξει πως Διαμαντίδης και Σπανούλης είναι η τελική σύγκρουση, λόγω και του ότι συμβόλισαν την αιώνια σύγκρουση Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού. Κατέκτησαν 3 Ευρωλίγκες, 1 final-4 και final MVP, βρέθηκαν στο top-5 τουλάχιστον 2 κατηγοριών (πρώτος σε κλεψίματα μέχρι που τον πέρασε ο Καλάθης και μέχρι πριν μια δεκαετία πρώτος και σε ασίστ ο Διαμαντίδης, top-5 ασίστ και κορυφαίος στους πόντους ο Σπανούλης μέχρι που τον ξεπέρασε ο Τζέιμς) και, κυρίως, έχουν προσφέρει τέτοια συναισθήματα, τόσες στιγμές συγκινήσεων, που τους έχουν κατατάξει τόσο βαθιά στη συλλογική μνήμη των φιλάθλων (όχι μόνο της ομάδας που υπηρέτησαν πιστά), ώστε να μη δέχεται κανείς και με τίποτα να τους συγκρίνει με άλλον παίκτη.
Στα 35 προς 36 του, ο captain των πρασίνων κάνει πράγματα και θαύματα. (Φωτογραφίες: Pao BC/Instagram)
Θεωρώ, όμως, πια, ότι ο Κώστας Σλούκας πρέπει να αρχίζει να μπαίνει σε αυτή την κουβέντα και να σπάσει το δίπολο. Δεδομένα, για μένα, έχει ξεπεράσει τον Παπαλουκά, είναι σίγουρα πάνω από τον Καλάθη στο αποτύπωμα και απέχει μια Ευρωλίγκα ακόμα από το να αφήσει πίσω του Διαμαντίδη και Σπανούλη χωρίς αμφιβολία.
Ο Σλούκας παίζει στον Παναθηναϊκό το καλύτερο μπάσκετ της καριέρας του. Όχι μόνο σε σκορ και δημιουργία. Ακόμα και αμυντικά είναι ο καλύτερος Σλούκας που έχουμε δει. Και με hustle λογική. Με την Παρτιζάν έκανε μέχρι και follow. Στα 35 προς 36 του, το impact του συγκρίνεται μόνο με του Σπανούλη, ο οποίος ήταν εντυπωσιακός και απόλυτα επιδραστικός ως την ίδια ηλικία και κάπου στα 37 άρχισε η κάθοδος. Ο Καλάθης, παρόλο που είναι πιο ανθεκτικός οργανισμός με λιγότερους τραυματισμούς, τελευταία έχει γίνει γυρολόγος και με ελάχιστη συμμετοχή σε μεγάλα επιτεύγματα. Έχει πάει σε πολλά final-4 κα δεν έχει κατακτήσει Ευρωλίγκα άλλη πέραν αυτής του 2011. Έχει κάνει βέβαια δύο χρονιές μυθικές στον Παναθηναϊκό, το 2017-2018 και το 2018-2019.
Ο Σλούκας κάνει τους ξένους να θέλουν να μείνουν στην ομάδα για χρόνια. (Φωτογραφίες: Pao BC/Instagram)
Make Pao Great Again by Σλούκας
Ξέρω πως πολλοί φίλαθλοι του Παναθηναϊκού δε θα αποδεχτούν κανέναν πάνω από τον Διαμαντίδη. Τουλάχιστον, για τα επόμενα μερικά χρόνια, διότι κάπου μετά το 2035 θα ατονίσει η μνήμη και θα υπερισχύσει η μνήμη όσων έχουν ζήσει την εποχή Σλούκα. Ο Διαμαντίδης στα 36 του σταμάτησε το μπάσκετ και στην τελευταία του χρονιά έκανε πολλά καλά ματς, αλλά θυμάστε πως τον χειροκροτούσε το ΟΑΚΑ σε τρίποντα έρμπολ. Δεν είχε, βέβαια, το supporting cast που έχει ο Σλούκας στην 3ετία του στον Παναθηναϊκό, αλλά δεν ήταν και ίδιο το σύστημα της Ευρωλίγκας το 2016, με 34-38 αγώνες και με τουλάχιστον 17 απαιτητικότατα ματς στη σεζόν. Ο Σλούκας βλέπετε πώς παίζει στα 13 αυτά ματς στην Ευρωλίγκα, έχοντας πίσω του και το Ευρωμπάσκετ.
Ο Διαμαντίδης, επίσης, έμεινε όλη του την καριέρα στον Παναθηναϊκό. Ο Σλούκας κατέκτησε Ευρωλίγκα με 3 διαφορετικές ομάδες. Ναι, στον Ολυμπιακό ήταν ρολίστας, στη Φενέρ ισότιμος πρωταγωνιστής με Ντίξον, Βέσελι, Μπογκντάνοβιτς κ.α. Στον Παναθηναϊκό όμως ήταν στα 34 του MVP τελικού. Κι ήρθε σε μια ομάδα που αν δεν ήταν ο ίδιος, δε θα αποκτούσε ποτέ winning mentality τόσο γρήγορα. Ο Σλούκας άλλαξε τα αποδυτήρια, άλλαξε τη σκέψη του οργανισμού συνολικά. Ο Διαμαντίδης έγινε ηγέτης μέσα στο περιβάλλον του Παναθηναϊκού, ο Σλούκας έκανε το περιβάλλον του Παναθηναϊκού τέτοιο ώστε να παράγει ηγέτες και πρωταθλητές.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Δείτε τον Σλούκα μέσα στα αποδυτήρια, πώς αντιδρά όταν δέχεται έντονη κριτική η ομάδα στις κακές της εμφανίσεις, πώς ψήνει την ψυχολογία των συμπαικτών του, πώς υποστηρίζει τον Αταμάν που δεν είναι ότι χολοσκάει και χρειάζεται προστασία. Δεν έχω κάτι μετρήσιμο στα χέρια μου, αλλά είμαι βέβαιος πως ένας λόγος που ο Γκραντ, ο Χουάντσο, ο Ναν, ο Λεσόρ και τώρα ο Φαρίντ, νιώθουν τέτοιο δέσιμο με την ομάδα, έχει καλλιεργηθεί από τον Σλούκα. Δείτε τον πώς έχει κάνει πίσω για να δώσει χώρο στον Ναν να γίνει αυτός ο ηγέτης της ομάδας. Όχι στη διάρκεια του ματς, αλλά στο τέλος, όταν μαζεύονται στο κέντρο και τους μιλάει αρχηγικά ή στα αποδυτήρια. Κι αυτό δείγμα ενός σπουδαίου ηγέτη είναι, το να κάνει πίσω και να μοιράζεται.
Ως προς τον Ναν, δείτε την εμφάνιση χθες του Αμερικάνου. Έπαιξε για 13 σερί λεπτά από το ξεκίνημα και κάπου εκεί βγήκε. Ήταν μέτριος προς κακός στις επιλογές του, με πολύ overdribbling και αργοπορία στο να μοιράσει τη μπάλα, όντας playmaker του Παναθηναϊκού. Βγήκε, μπήκε ξανά μετά από 2-3 λεπτά και με τον Σλούκα στο πλευρό του πήρε μπρος. Δείτε και το ξεκίνημα της 3ης περιόδου. Η πεντάδα του ΠΑΟ έχει Γκραντ-Ναν-Ρογκαβόπουλο-Ντίνο-Φαρίντ. Στις πρώτες 3 επιθέσεις ο Παναθηναϊκός δεν έχει καταφέρει καν να σουτάρε αξιοπρεπώς επειδή κουβαλάει τη μπάλα ο Ναν πολλή ώρα πάνω του. Βγαίνει ο Γκραντ, μπαίνει ο Σλούκας και από εκεί που το ματς πήγαινε στο «ένα καλάθι εσύ, ένα εγώ», άρχισε το σερί 25-0. Ο Ναν είναι ο καλύτερος παίκτης στην Ευρώπη όταν έχει δίπλα του τον Σλούκα. Όταν δεν τον έχει, είναι ένας από τους 4-5 καλύτερους.
Στα δικά μου μάτια, για τον Παναθηναϊκό ο Σλούκας απέχει μια Ευρωλίγκα από το να είναι το μεγαλύτερο τοτέμ που φόρεσε την πράσινη φανέλα, ακόμα κι αν το καλοκαίρι του 2027 σταματήσει και έχει παίξει μόλις 4 σεζόν με τα πράσινα. Αυτή τη στιγμή, είναι σίγουρα στην αίθουσα των σπουδαίων, και συγκρίνεται ανταγωνιστικά με Διαμαντίδη, Σπανούλη και Σαρούνας Γιασικεβίτσιους που είναι για μένα τα 3 κορυφαία γκαρντ στο ευρωπαϊκό μπάσκετ του 21ου αιώνα.
-
- Follow us:
Ακολουθήστε το Andro στο Facebook
