
Ο Γιάννης Κωνσταντέλιας αφήνει τα ασπρόμαυρα για να φορέσει τα κιτρινόμαυρα της Ντόρντμουντ.
Το περασμένο καλοκαίρι, ο Γιάννης Κωνσταντέλιας φερόταν να έχει δώσει τα χέρια με τη Στουτγάρδη, είχε ετοιμάσει βαλίτσες και πήγαινε προς Γερμανία από το στάδιο προετοιμασίας του ΠΑΟΚ για να περάσει ιατρικά και να συνεχίσει εκεί την καριέρα του. Τελευταία στιγμή ανατράπηκαν όλα και ο ΠΑΟΚ τον κράτησε, πιθανώς θέλοντας να έχει έναν παίκτη-σημαία στα 100 χρόνια της ομάδας, ελπίζοντας πως θα πάρει πρωτάθλημα και θα μείνει κάτι αξιόλογο σε αυτή τη σεζόν. Αυτό το αξιόλογο δεν έμεινε, ο ΠΑΟΚ άλλαξε προπονητή, κινείται με καθυστέρηση σε αλλαγές στο ρόστερ και πια υπάρχει τεράστιο άγχος για το αν θα παίξει στην Ευρώπη, μετά τον αποκλειστό από το Europa από την Άντερλεχτ και τα do or die ματς με τη Μπραν, όπου θα πάει στο πρώτο ματς με ελλείψεις παικτών.
Όλο αυτό ενδεχομένως να ενίσχυσε την ανάγκη του Κωνσταντέλια να φύγει φέτος από την ομάδα. Πιθανώς, αν είχε περάσει η ομάδα την Άντερλεχτ, να έμενε για ακόμα 2 αγώνες. Αλλά, πια, η κατάσταση ήταν τέτοια που, κατά τα φαινόμενα, θα κρατούσε πίσω την ποδοσφαιρική του εξέλιξη. Το πιο λογικό είναι ο Κωνσταντέλιας να θέλει να φανεί περισσότερο στο διεθνές στερέωμα, να μετρήσει τις δυνάμεις του και να δείξει τι μπορεί να κάνει.
Σίγουρα, αυτό έρχεται σε αντίθεση με μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα των τελευταίων ετών που τον ήθελε να είναι πολύ του να μείνει για πάντα εδώ. Και αυτή η πεποίθηση ενισχύθηκε με τον ερχομό του δεύτερου παιδιού του. Κανείς δεν περίμενε μέσα σε λίγες ημέρες να γίνει η μεταγραφή του στη Ντόρντμουντ. Αλλά τίποτε από αυτά δεν εκφράστηκε ποτέ από τον Ντέλια. Όλα ήταν υποθέσεις. Και με βάση υποθέσεις κρίνουμε την επιλογή του και τη στηλιτεύουμε; Κάποια στιγμή θα πρέπει να παίξει στο Τσάμπιονς Λιγκ, να ζήσει αυτή την ποδοσφαιρική εμπειρία, την καλύτερη που υπάρχει, μετά το Μουντιάλ. Στον ΠΑΟΚ περίμενε αρκετά να το ζήσει και δεν είδε προκοπή. Και με τα δεδομένα που υπάρχουν, ούτε και του χρόνου θα την έβλεπε.
Ίσως, επίσης, ο Κωνσταντέλιας να είδε τι γίνεται με τον Τζόλη, με τον Κουλιεράκη, με τον Καρέτσα και να γοητεύτηκε από την ιδέα να δημιουργηθεί πρώτα ένα ωραίο ελληνικό δίδυμο στη Βεστφαλία και, δεύτερον, μια 4άδα Ελλήνων που θα παίζει στο υψηλότερο επίπεδο.
Ταυτόχρονα, πολύ λογικά, ο ΠΑΟΚ βρέθηκε σε ένα καθεστώς άγχους και ανάγκης όταν εμφανίστηκε η πρόταση της Μπραν. Μια ομάδα είναι μεν ομάδα, αλλά είναι και εταιρεία. Κι επειδή μπορεί να συμβεί η στραβή και η ομάδα να μην μπει σε League Phase Conference, κάτι που θα έχει και οικονομικό αντίκτυπο, τα 26 εγγυημένα και δυνητικά 32 εκατομμύρια που έβαλε η Ντόρντμουντ στο τραπέζι, δε μπορούσαν να αγνοηθούν.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Μια συμφέρουσα μεταγραφή για κάθε πλευρά
Παρά την αντίθεση των οπαδών του ΠΑΟΚ και την τόση γκρίνια, η οποία για κάποιους αφορά αποκλειστικά την πώληση του Ντέλια, για άλλους διάφορα ζητήματα δυσλειτουργίας και αναποτελεσματικότητας που εμφανίζονται σε οργανωτικό-διοικητικό επίπεδο και σε αγωνιστικό σχεδιασμό, δε θα μπορούσε να γίνει τίποτε το διαφορετικό από αυτό που έγινε. Ούτε ο Κωνσταντέλιας να απορρίψει ένα συμβόλαιο 3.2 εκατομμυρίων ευρώ και την προοπτική σε 2-3 χρόνια, στα 26 του δηλαδή, να πάρει μεταγραφή σε καμία Μπάγερν ή στις δύο μεγάλες ισπανικές, ούτε ο ΠΑΟΚ να μπει σε διαδικασία διαπραγμάτευσης επιχειρώντας να πάρει ένα ποσό κοντά σε αυτό που αρκετοί λένε ότι έπρεπε να πάρει.
Πώς ακριβώς θα διεκδικούσε ο ΠΑΟΚ 40 εκατομμύρια ευρώ ως μίνιμουμ; Γιατί είναι κι αυτό μέρος της μομφής προς τον οργανισμό, ότι ξεπούλησε τον Κωνσταντέλια. Διαρκώς ζούμε σε ένα συννεφάκι. Επειδή έτυχε κι έκατσε μια πώληση του Κωστούλα στα 40 εκατομμύρια, βασισμένη περισσότερο στις διασυνδέσεις του Ολυμπιακού και του προέδρου του στην Premier League, δε σημαίνει πως οι ελληνικές ομάδες βρίσκονται σε επίπεδο να απαιτούν τέτοια ποσά.
Ο ΠΑΟΚ δεν έχει παίξει ποτέ στο Τσάμπιονς Λιγκ, είναι μια ομάδα που έχει κάνει τελευταία φορά καλή πορεία στην Ευρώπη το 2024, παίζει πότε στο Europa και πότε στο Conference, οπότε το ποσό των 25-30 εκατομμυρίων είναι ακριβώς ή και λίγο παραπάνω από τη μετοχή της ομάδας στο ποδοσφαιρικό-μεταγραφικό χρηματιστήριο.
Ναι, ο Κωνσταντέλιας είναι τεχνικά ό,τι καλύτερο έχουμε δει σε Έλληνα ποδοσφαιριστή εδώ και χρόνια και λογικά θα ξεπεράσει τον Φορτούνη που είναι ο αμέσως προηγούμενος χρονικά. Αλλά εξακολουθεί να παίζει στην 11η λίγκα της Ευρώπης, σε ομάδα που δεν έχει βρεθεί ποτέ στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση.
Όλα αυτά, αν τα αθροίσουμε, θα δούμε πως ο ΠΑΟΚ διασφάλισε την εταιρική του βιωσιμότητα για φέτος και του χρόνου με αυτή τη μεταγραφή. Το αν θα μπορέσει να φέρει και 2-3 πολύ καλούς παίκτες για να ενισχύσουν τις προοπτικές της ομάδας, είναι άλλο ζήτημα που δεν επηρεάζει το ορθόν της επιλογής στην υπόθεση Κωνσταντέλια.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ο Κωνσταντέλιας δεν έχει υποχρέωση να υπακούσει τις φαντασιώσεις μας
Και κάτι τελευταίο. Συζητάμε διαρκώς για ποδοσφαιριστές και ομάδες και κρίνουμε με βάση αυτό που εμείς θεωρούμε σωστό ή που εμείς θα κάναμε αν ήμασταν στη θέση κάποιου. Αν δεν πήγαινε στη Ντόρντμουντ ο Κωνσταντέλιας, θα σήμαινε πως είναι κλασικός τεμπέλης Έλληνας ποδοσφαιριστής που του αρέσει η Ψωροκώσταινα, έλεγαν αρκετοί πριν γίνει το deal. Λες κι έχει κάτι κακό να θες να μείνεις στον τόπο σου, όπου θα αμείβεσαι με χρήματα που διασφαλίζουν το μέλλον των παιδιών του. Δεν έχουν όλοι τις ίδιες φαντασιώσεις με μας.
Κι αντίθετα, όταν ολοκλήρωθηκε η μεταγραφή του στη γερμανική ομάδα, γράφτηκαν μύρια όσα για τον ΠΑΟΚ και την επιλογή του, χωρίς να γνωρίζουμε τι ανάγκη έχει η Α.Ε., η εταιρεία. Ναι, οι ομάδες για μας είναι ομάδες και τα λεφτά δε μπαίνουν στην τσέπη μας, αλλά το ποδόσφαιρο είναι μια οικονομία βασισμένη σε κανόνες. Μου θυμίζει τους οπαδούς του Παναθηναϊκού που πέρσι τέτοια εποχή έκαναν λόγο για ξεπούλημα του Ιωαννίδη και του Βαγιαννίδη, γιατί δεν τους ένοιαζε η υποχρέωση της ομάδας να εμφανίσει έσοδα για να μην έχει θέματα με το financial fair play. Και φωνάζουν και φέτος για να έρθουν παίκτες των 5-10 εκατομμυρίων, ενώ ο Παναθηναϊκός δεν έχει καν διασφαλισμένη την Ευρώπη.
Ωραίοι οι ρομαντισμοί, αλλά δε ζούμε στο 2000. Είμαστε στο 2026 όπου κάθε ελληνική ομάδα και οι φίλαθλοί της οφείλουν να αποδεχτούν πως είναι μεγάλα μεγέθη μόνο εντός των συνόρων. Όταν βγαίνουν έξω, είτε για αγώνες είτε για μεταγραφικό αλισβερίσι, για τους «βαρβάρους» είναι απλά κάποιες ομάδες που παίζουν στην Ελλάδα και τίποτα παραπάνω.
Το σύγχρονο ποδόσφαιρο απευθύνεται σε κοινό, αλλά δεν είναι το κοινό ο πρωταγωνιστής. Έχουν τελειώσει όλα αυτά. Αυτός είναι ο αθλητισμός, το ποδόσφαιρο. Έτσι λειτουργεί. Όσοι ασχολούμαστε με αυτό, οφείλουμε να είμαστε και ρεαλιστές, όχι μόνο ρομαντικοί. Γιατί μόνο με το δεύτερο καταντάμε γραφικοί και διαμορφώνουμε μια στρεβλή αντίληψη ιδιοκτησίας των ομάδων μας, ενώ είμαστε απλά ένας πελάτης από τους εκατοντάδες χιλιάδες.




