Βρε πατριώτη, σου λείπει το κρέας και ξεσκίζεσαι την Τσικνοπέμπτη;

Με όλα αυτά, λοιπόν, εσένα η Τσικνοπέμπτη είναι το άχτι σου; Πόση χοληστερίνη θα βάλεις μέσα σου, πόσο ξύγκι, πόση καρβουνίλα βρε αδερφέ;

Τα έθιμα δεν είναι πάντοτε για να διαφυλάσσονται, είναι και να τα αναθεωρούμε όταν το επιβάλλουν οι εποχές. Η Τσικνοπέμπτη είναι μια ημέρα που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο ενός χριστιανικού εθίμου και είχε τη λογική πως τοποθετούμε μια μέρα με κρέας στις τρεις εβδομάδες των Αποκριών πριν την Καθαρά Δευτέρα και το ξεκίνημα της Σαρακοστής, με τη θρησκεία να κάνει μέρες νηστείας την Τετάρτη πριν και την Παρασκευή μετά την Τσικνοπέμπτη. Επίσης, ήταν μια μέρα που είχε νόημα, γιατί πριν 40-50 χρόνια, ο Έλληνας δεν είχε λεφτά να πάρει κρέας, το κρέας ήταν μια πολυτέλεια της Κυριακής και τις υπόλοιπες ημέρες υπήρχαν λαδερά, όσπρια, άντε στο τσακίρ κέφι κανένα σβαν.

Σήμερα, εν έτει 2026, αλλά και γενικά την τελευταία 40ετία, τι από όλα αυτά ισχύει ακριβώς για να σκίζουμε τα καλσόν μας από ενθουσιασμό επειδή έρχεται η Τσικνοπέμπτη;

Μας λείπει καθόλου το κρέας;

Μας έχουν κλεισμένους σε απομόνωση και μας ξαμολάνε μόνο αυτή τη μέρα και μας επιτρέπουν να φάμε κρέας;

Ή μήπως έχουμε 200 αφορμές μέσα στο χρόνο για να κάνουμε βαρβάτα κρεατοτσιμπούσια, χώρια την καθημερινότητα στην οποία θα καταναλώσουμε τουλάχιστον μια φορά την ημέρα ένα ζωϊκό κρέας;

Να τα πάρουμε με τη σειρά

Ξεκινάς Έλληνα το πρωί του με τοστ με ζαμπόν, μορταδέλα, με ζαμπονοτυρόπιτα ή λουκανικόπιτα αν είσαι ταπεινός; Ναι.

Ξεκινάς το πρωινό του με φοκάτσια με προσούτο και έχεις φτάσει να τρως περισσότερο προσούτο κι από τους Ιταλούς; Ναι.

Θα φας το μεσημέρι κοτόπουλο με ρύζι; Ναι. Άμα είσαι και γυμναστηριακός, τότε κάθε μεσημέρι κοτόπουλο με ρύζι.

Θα φας το βράδυ μπιφτεκάκια μοσχαρίσια ή μπιφτεκάκια γαλοπούλας; Κι εδώ, η απάντηση είναι καταφατική.

Αυτά για την απλή, καθημερινή ζωή. Γιατί όταν έρχεται το ΠΣΚ, αλλάζει προς τα παραπάνω η κατανάλωση.

Μάνι μάνι 2 τυλιχτά με γύρο ή καλαμάκι να πάρεις βρε Έλληνα το βράδυ της Παρασκευής, έχεις φάει μπόλικο καραμελωμένο ξύγκι. Ε, μετά το Σάββατο θα πας για ένα μπέργκερ με πατάτες τηγανητές με τους φίλους σου. Ή, την Κυριακή, θα πάρεις την παρέα ή τη φαμίλια και θα πάτε σε κάποια χασαποταβέρνα ή μπριζολάδικο εντός Αθηνών ή εκτός Αθηνών, για να φάτε παϊδάκια προβατίνας, μια tomahawk, ένα Ribeye, μια Picanha βρε αδερφέ!

Σε έναν τόπο όπου η Τσικνοπέμπτη υπάρχει 50 φορές το χρόνο και έχει και «μικρότερα αδερφάκια» άλλες 150 φορές, εμείς νιώθουμε σα να τρώμε κρέας μόνο αυτή τη μία μέρα.

Αν είσαι πιο ταπεινός, τις Κυριακές στο γήπεδο, θα πας στην καντίνα απ’ έξω να πάρεις μια σαντουιτσάρα με λουκάνικο καλοψημένο. Να μη βάλω στην εξίσωση κάτι κεφτεδάκια, κάτι μακαρονάδες με κιμά, κάτι καρμπονάρες που θα φας ή τα πιάτα με κρέας στα σύγχρονα εστιατόρια, γαστροταβέρνες, αναψυκτήρια, καφενεία της πόλης. Γιουβετσάκι, λαχανοντολμάς με κιμά, μοσχαρίσια μάγουλα, σιδηρόδρομος, αρνί, κατσίκι, όλα τα σφάζεις όλα τα μαχαιρώνεις κι όλα τα καταβροχθίζεις Έλληνα.

Α, να μην ξεχάσουμε κι αυτούς με τις γκριλιέρες στους κήπους ή τα μπαλκόνια που φωνάζουν μια φορά το μήνα φίλους για να ψήσουν. Τα κάνεις κι αυτά μωρέ Έλληνα. Τζατζικάκι για να γλιστράει μην ξεχνάς.

Έχεις κι εμάς να σε παρασέρνουμε κάθε χρόνο που σου προτείνουμε 7 ταβέρνες για να πας να φας κρέας και δε σε αφήνουμε ν’ αγιάσεις.

Απόρθητο οχυρό η Τσικνοπέμπτη

Κι ενώ ζεις αυτή τη ζωή, η Τσικνοπέμπτη είναι για σένα αντίστοιχη με το νερό της όασης για κάποιον που περιπλανιόταν εβδομάδες στην έρημο!

Και να ήταν μόνο η Τσικνοπέμπτη; Τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά στα τόσα τραπέζια που σέρνεσαι, τι κάνεις; Τρως γαλοπούλες και κοντοσούβλια. Το Πάσχα δεν τρως μαγειρίτσα, συκωτάκια, γαρδούμπες για μεζέ και μετά αναλαμβάνεις κοκορέτσια και αρνιά; Το καλοκαίρι που πας στα νησιά, δεν παίρνεις μήπως σβάρνα κάθε νησιωτική ταβέρνα και τρως ό,τι κινείται; Στα 3ήμερα ή τα σαββατοκύριακα του χειμώνα δεν σπεύδεις μια φορά το μήνα κάπου στα Τρίκαλα, στην Αράχωβα ή στο Πήλιο και πας για κόκορα με χυλοπίτες στα γραφικά ταβερνάκια;

Με όλα αυτά, λοιπόν, εσένα η Τσικνοπέμπτη είναι το άχτι σου; Πόση χοληστερίνη θα βάλεις μέσα σου, πόσο ξύγκι, πόση καρβουνίλα βρε αδερφέ;

Και να πεις ότι έχεις σκοπό μετά την Καθαρά Δευτέρα να νηστέψεις, άρα για 40 μέρες τα έρμα τα σφαχτάρια να ηρεμήσουν και να επανέλθουν οι αριθμοί τους; Όχι δα. Τελειώνει η Τσικνοπέμπτη, την επόμενη μέρα τρως ό,τι περίσσεψε από χθες, κι ενώ το στομάχι σου κοντεύει να εκραγεί, μετά που έρχεται σαββατοκύριακο, όλο και κανένα κοψίδι θα περάσει από τον οισοφάγο σου.

Λειτουργείς Έλληνα με ένα κατοχικό σύνδρομο, χωρίς να είσαι καν κοντά χρονικά σε εποχές Κατοχής και έλλειψης φαγητού. Δεν επιτρέπεις στα κοπάδια να ανασάνουν, για να μπορείς να τα φας ξανά το Πάσχα. Οι κτηνοτρόφοι ασκούν μεγαλύτερη πίεση σα θηλυκά για να τεκνοποιήσουν και όχι μόνο καταναλώνονται εξαντλητικά πόροι της γης, όπως νερό, χορτάρι, έδαφος, για να ικανοποιήσουν τη δική σου δίψα για κρέας. Είναι κάθε μέρα Τσικνοπέμπτη για σένα, αλλά την κανονική Τσικνοπέμπτη μη τυχόν και στην αγγίξουν.

Να μη βάλω καν στην εξίσωση το αποτύπωμα από την τόση τσίκνα που ποτίζει την ατμόσφαιρα. Να μη φέρω καν στην κουβέντα την ειδική φετινή συνθήκη με την ευλογιά σε πολλά κοπάδια που πρέπει να θανατωθούν.

Όχι. Όλα αυτά δε σε σκιάζουν Έλληνα. Εσύ φυλάς την Τσικνοπέμπτη σαν στρατιώτης που προστατεύει τη βασίλισσά του.

«Άσε μας ήσυχους μωρέ να απολαύσουμε βρε μίζερε, ενοχλάμε κανέναν;», θα μου πεις. Έλα μου που ενοχλάτε. Όχι εμένα. Τη γη την ίδια, τα κοπάδια, τους πόρους, την ατμόσφαιρα από την οποία αναπνέετε. Αλλά άστα, μη μιλάμε για τη μεγάλη εικόνα, καλύτερα να είμαστε στην άγνοια για να έχουμε 200 φορές το χρόνο Τσικνοπέμπτη.

ΥΓ. Οι σωστοί, την Τσικνοπέμπτη πάνε για ψάρια και θαλασσινά ή για ιταλικό και αφήνουν την τσίκνα για τους υπόλοιπους.

TAGS :
έθιμο κρέας τσικνοπέμπτη φαγητό

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook