Τι μας δείχνει το 14.5% της Καρυστιανού;

Παρά το ότι ο πολιτικός της λόγος είναι ακόμα πολύ άγουρος και δεν έχει τη στήριξη όλων των συγγενών των θυμάτων, η Καρυστιανού έφερε αναταραχή στο πολιτικό σκηνικό με τη δυναμική της, όπως την αποτυπώνει η πρώτη δημοσκόπηση για το κίνημά της. (Φωτογραφία: SOOC)

Από την ημέρα που η Μαρία Καρυστιανού ανακοίνωσε το κίνημά της και την πρόθεσή της να διεκδικήσει ακόμα και την πρωθυπουργία της χώρας, η κριτική που έχει δεχθεί, είναι μπόλικη. Τη σχολιάσαμε κι εμείς εδώ. Όχι άδικη κριτική. Αλλά ούτε και πάντα επιεικής όσο θα άρμοζε ενδεχομένως σε ένα άτομο που ομολογεί την «ασχετοσύνη» του από την πολιτική και έχει ως πρωτεύον κίνητρο να τιμωρήσει όσους πρέπει να τιμωρηθούν για την τραγωδία στα Τέμπη. Η τραγωδία αυτή είναι ένα μείζον ζήτημα της πολιτικής στην Ελλάδα εδώ και μια διετία, αλλά είναι ένα μικρό κομμάτι του τι καλείται να κάνει αυτός που κυβερνά.

Παρά την όποια κριτική, πάντως, ή, καλύτερα, ως απάντηση στην κριτική, η στήριξη στο κίνημα-κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού φαίνεται ότι θα είναι ισχυρή, αν κρίνουμε από την πρώτη δημοσκόπηση στην αυγή της ανακοίνωσής της.

Η εταιρεία Interview αποτυπώνει με τη δημοσκόπησή της μια ραγδαία ανακατανομή δυνάμεων στο πολιτικό τοπίο, ως προς την πρόθεση ψήφου. Εκεί, η ΝΔ βρίσκεται στο 23,9% και χάνει την αυτοδυναμία της, ενώ στη δεύτερη θέση δεν είναι ούτε το ΠΑΣΟΚ, ούτε η Ελληνική Λύση του Βελόπουλου που είχε φτάσει σε ιστορικό υψηλό πριν ένα χρόνο. Βρίσκεται η Μαρία Καρυστιανού με 14,5%, με το ΠΑΣΟΚ να έπεται με 10,5% και το όποιο κόμμα Τσίπρα εμφανιστεί, να βρίσκεται στο 10%.

Ακολουθούν ΚΚΕ (5,5%), Ελληνική Λύση (5%), Πλεύση Ελευθερίας (4,5%), Φωνή Λογικής (3,2%), ΜέΡΑ25 (2,9%), Κίνημα Δημοκρατίας (2,5%), ενώ ΣΥΡΙΖΑ, Νίκη και Νέα Αριστερά απέχουν πολύ από το να βρεθούν εντός Βουλής.

Πρόκειται για μια κίνηση τεκτονικών πλακών στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό, έστω σε θεωρητικό επίπεδο, αφού όχι μόνο η Καρυστιανού αποτυπώνεται ως δεύτερη δύναμη, αλλά είναι πιθανό να δούμε τον τυπικό θάνατο του ΣΥΡΙΖΑ. Ένας θάνατος που μάλλον θα έρθει μόνο ως προς την ταμπέλα, διότι είναι εξαιρετικά πιθανό να δούμε στελέχη του να χτυπάνε την πόρτα της Καρυστιανού (και του Τσίπρα βεβαίως) για να διατηρήσουν την παρουσία τους στην πολιτική ζωή του τόπου.

Εξάλλου, τόσο η Καρυστιανού όσο και ο Τσίπρας δυσκολεύονται να βρουν στελέχη που να μπορούν να βοηθήσουν στη διαμόρφωση μιας στέρεης πολιτικής ατζέντας. Ειδικά η Καρυστιανού, έχει ανάγκη από πρόσωπα που έχουν βρεθεί αν όχι στην εξουσία, έστω κοντά στην εξουσία, για να τη βοηθήσουν να μην υποπέσει σε αντιφάσεις και σε εσφαλμένες επιλογές που θα την κάνουν εύκολο στόχο στη δεινή ρητορική της ΝΔ και των έμπειρων στελεχών της.

Δύσκολα θα βρεθεί άλλος ηγέτης κόμματος που να στηρίζεται από κόσμο που ανήκει σε όλο το ιδεολογικό φάσμα. (Φωτογραφία: SOOC)

Η Καρυστιανού «μαζεύει» από όλο το ιδεολογικό φάσμα

Αυτό, πάντως, που αποτυπώνεται στη δυναμική της Καρυστιανού, είναι ότι υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι των ψηφοφόρων που δεν αναζητά καμία ιδεολογία και θέλει απλώς να αποδυναμώσει τη ΝΔ και τον παλαιοκομματισμό, στον οποίο συμπεριλαμβάνεται πια και ο ΣΥΡΙΖΑ και, φυσικά, το ΠΑΣΟΚ.

Είναι χαρακτηριστικό ότι σε προηγούμενες δημοσκοπήσεις, προ κόμματος Καρυστιανού και πιθανού κόμματος Τσίπρα, η Ελληνική Λύση είχε καταγράψει τα εξής ποσοστά: Opinion Poll: 11,9%, Metron Analysis: 11,6%, Pulse: 10%, MRB: 11,7%. Από τη μεριά της, η Πλεύση Ελευθερίας που είχε φτάσει να απειλεί το ΠΑΣΟΚ και να πηγαίνει για τη δεύτερη θέση, είχε την ακόλουθη δημοσκοπική πορεία: Opinion Poll: 10,1%, Pulse: 11%, Metron Analysis: 12,5%, MRB: 9,7%.

Τα δύο αυτά κόμματα σημείωσαν πτώση 50%, ενώ σημαντική πτώση σημείωσαν και τα ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και Φωνή Λογικής. Οι 2 νέες προσθήκες στον κομματικό καμβά άντλησαν οιονεί ψηφοφόρους από όλα τα παραπάνω κόμματα, όσο αντιθετικά κι αν είναι. Ακόμα κι από την ίδια τη Νέα Δημοκρατία πήραν τμήμα, με την έρευνα της Interview να δείχνει ότι από τους ερωτηθέντες, ένα ποσοστό 3,9% από όσους είχαν ψηφίσει Νέα Δημοκρατία, τώρα θα ψήφιζαν Καρυστιανού ή Τσίπρα, αν είχαμε εκλογές.

Η ανάγνωση είναι εμφανής: Όπως το είδαμε και στην περίπτωση της Χρυσής Αυγής το 2012 όπου αρκετοί ψήφιζαν στα τυφλά αναζητώντας κάτι το αντισυστημικό, το μεγαλύτερο τμήμα των ψηφοφόρων, δε θέλει να ταυτιστεί με κανένα κόμμα και καμία ιδεολογία και είναι διατεθειμένο να περιδιαβεί όλο το ιδεολογικό φάσμα μέχρι να βρεθούν αυτοί που θα χρησιμεύσουν ως «χτυπήματα» στην παρούσα κυβέρνηση και τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Δεν υπάρχει δηλαδή ξεκάθαρη πολιτική σκέψη πίσω από όσους τη μια στιγμή δίνουν την ψήφο τους στον Βελόπουλο και την άλλη στιγμή στην Καρυστιανού. Οι αλεξιπτωτιστές δυνητικοί ψηφοφόροι δίνουν όμως ένα δείγμα της συσπείρωσης που υπάρχει σε αυτή τη φάση γύρω απ΄την Καρυστιανού. Δύσκολα θα βρεθεί άλλος ηγέτης κόμματος που να στηρίζεται από κόσμο που ανήκει σε όλο το ιδεολογικό φάσμα.

Μια Καρυστιανού που δεν τοποθετείται αυτή τη στιγμή πουθενά σε επίπεδο ιδεολογίας και δεν έχουμε ιδέα ποιες είναι οι απόψεις της γύρω από πολλά ζητήματα, όπως η οικονομία, το περιβάλλον, τα ενοίκια, τα ίσα δικαιώματα προς όλες τις κοινωνικές ομάδες. Δεν γνωρίζουμε εν ολίγοις αν είναι ένα προοδευτικό μυαλό ή ένα συντηρητικό μυαλό.

Τα παραπάνω δεν τα αναφέρω απαραιτήτως ως αρνητικά ή θετικά. Μόνο τα διαπιστώνω. Οι δημοσκοπήσεις του τελευταίου χρόνου, αν τις τοποθετήσουμε δίπλα δίπλα, μας δείχνουν ότι ναι, όσο μένουμε πεισματικά σε ιδεολογίες και έχουμε ανάγκη να βάλουμε κάποιον κάτω από μια ταμπέλα, τόσο θα ηττάται η πολιτική συνολικά και δε θα μεταβαίνει στο επόμενο στάδιο. Κι αυτό εντοπίζουμε.

Η πολιτική είναι εγκλωβισμένη στην Ελλάδα. Δεν υπάρχει ένα πολιτικό πρόσωπο που να βγει μπροστά και να το ακολουθήσουμε με βάσιμη ελπίδα ότι θα διορθώσει τα 3-4 πολύ σημαντικά προβλήματα της χώρας. Η Καρυστιανού έχει αυτή τη στιγμή πάνω της κάτι από την ελπίδα που είχε ο Τσίπρας το 2015 όταν εξελέγη πρωθυπουργός. Και φυσικά όλα τα… φόντα για να απογοητεύσει κι αυτή τους εκλογείς. Ίδωμεν.

Η στελέχωση που θα κάνει, θα κρίνει πολλά και θα προσδιορίσει πόσους από αυτούς τους αναποφάσιστους ή τους ψηφοφόρους των άλλων κομμάτων θα πάρει κάτω από την ομπρέλα του δικού της σχηματισμού. Και, φυσικά, η 28η Φεβρουαρίου θα είναι ένα πρώτο μήνυμα. Θα ακουστεί υπέρ της η φωνή στη μεγάλη διαδήλωση ή θα υπάρξει παγωμάρα δεδομένου ότι οι υπόλοιποι συγγενείς θυμάτων δεν επικροτούν την πολιτική της διεκδίκηση;

TAGS :
Αλέξης Τσίπρας δημοσκόπηση Μαρία Καρυστιανού Νέα Δημοκρατία Σύριζα

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook