Πολλοί λόγοι να φύγει, ένας για να μείνει: Τι θα γίνει με τον Μπενίτεθ;

Δεν ξέρουμε αν υπάρχουν πια άλλα «κανονάκια» για τον Ράφα Μπενίτεθ…

Με τον Παναθηναϊκό τα τελευταία χρόνια, έχουμε έρθει σε πολύ κοντινή επαφή με τις παροιμίες. Στην εικόνα που έχει τους τελευταίους 4 μήνες η ομάδα, η παροιμία που ταιριάζει είναι μία: της Κυριακής χαρά και της Δευτέρας λύπη. Στην περίπτωση δε της ομάδας του Μπενίτεθ, ταιριάζει περισσότερο μια αναπροσαρμογή της παροιμίας: της Πέμπτης χαρά και της Κυριακής λύπη. Όσο υπήρχε η Ευρώπη στην κουβέντα, υπήρχε μια μεσοβδόμαδη χαρά. Πλέον, εδώ και ένα μήνα, δεν υπάρχει η χαρά κι υπάρχει ξανά η λύπη. Μια λύπη που έγινε πολύ μεγάλη μετά το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό στη Λεωφόρο, το τελευταίο ντέρμπι αιωνίων στην ιστορική έδρα των Πρασίνων.

Εδώ και δύο εβδομάδες, ο Παναθηναϊκός ήξερε ότι έχει να παίξει αυτό το ιστορικό ματς απέναντι στον μεγαλύτερό του αντίπαλο στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Και ήξερε ότι ο Ολυμπιακός ήταν σε μια πολύ περίεργη κατάσταση, ώστε αρκούσε ακόμα και η ισοπαλία για να εξαπλωθεί τέτοια γκρίνια που μπορεί να έφερνε εξελίξεις ως και για την παρουσία του Μεντιλίμπαρ.

Λίγη ώρα πριν το ματς, μάλιστα, ήξερε ο οργανισμός πως η ΑΕΚ είχε κερδίσει, άρα μπορεί με νίκη επί του Ολυμπιακού να προέκυπτε και βαθμολογικό κίνητρο, να πήγαινε δηλαδή στο -5 απέναντι σε ΠΑΟΚ-Ολυμπιακό και να ήξερε πως στις επόμενες δύο αγωνιστικές, όσο αυτός θα έπαιζε με την ΑΕΚ, αυτοί θα έπαιζαν μεταξύ τους. Με δύο ισοπαλίες, για παράδειγμα, στα μεταξύ τους παιχνίδια και με μια νίκη και μια ισοπαλία επί της ΑΕΚ ο Παναθηναϊκός, θα είχε πάει τη διαφορά στους 3 πόντους και θα ήξερε πως με νίκη στο Καραϊσκάκη, θα έπιανε τον Ολυμπιακό και θα τον είχε από κάτω στην ισοβαθμία. Συν ότι η νίκη της ΑΕΚ έβαζε ακόμα μεγαλύτερη πίεση στον Ολυμπιακό για να κερδίσει.

Με όλα αυτά τα δεδομένα, η ομάδα του Μπενίτεθ μπήκε δυνατά στο πρώτο δεκαπεντάλεπτο, έβγαλε δύο καθαρές ευκαιρίες και αν ο Τετέη δε συνέχιζε το πάρτι της ατομιστίας στο οποίο βρίσκεται εδώ και αρκετό καιρό, επειδή όλη η περιρρέουσα ατμόσφαιρα στην ομάδα τον έχει κάνει να πιστέψει πως είναι αυτός και κανείς άλλος, θα είχε σκοράρει ο Αντίνο και θα βρισκόταν στα σχοινιά ο Ολυμπιακός. Αντ’ αυτού, την ασίστ την έβγαλε ο Τιν Γεντβάι, απλά σε αντίπαλο, στον Μάρτινς, για να βρεθεί ο Παναθηναϊκός πίσω στο σκορ, να χάσει κάθε ψυχολογία, να φάει και ένα αψυχολόγητο δεύτερο γκολ και να τελειώσει εκεί το ματς. Αφού έβγαλε κιόλας τον Τετέη ο Μπενίτεθ κι έβαλε τον ανύπαρκτο Κάρολ Σφιντέρσκι, δεν υπήρχε περίπτωση να κάνει φάση της προκοπής η ομάδα του. Κι αν έκανε, αυτή θα γινόταν από τον πιο ακατάλληλο παίκτη στα τελειώματα, τον Πελίστρι. Όπως κι έγινε δηλαδή.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Panathinaikos FC (@fcpanathinaikos)

3 τραγικές επιλογές Μπενίτεθ απέναντι στον Ολυμπιακό

Η εικόνα της ομάδας χθες ήταν εικόνα ανεκδιήγητη. Πρώτα και κύρια. Το λάθος του Γεντβάι δεν είναι λάθος του Γεντβάι, αλλά της εντολής του προπονητή να παίζουν οι αμυντικοί διαρκώς με πάσες παράλληλες όταν πιέζονται και να μη διώχνουν τη μπάλα μακριά. Από κακές πάσες του Ίνγκασον δύο φορές και άλλη μία του Ερνάντεθ και του Γεντβάι, πήγαν να γίνουν αντίστοιχες γκέλες.

Δεύτερον, όταν τοποθετείς κέντρο με Τσιριβέγια-Ρενάτο, που ο ένας δε μπορεί να τρέξει και κάνει μόνο ασφαλείς πάσες, ενώ ο έτερος έχει τρομερή ικανότητα δημιουργίας, μα παίρνει και μεγάλα ρίσκα στο playmaking γιατί νομίζει ότι παίζει στη Μπάγερν και την Παρί, είναι δεδομένο πως θα χάσεις το κέντρο. Αυτός ο Παναθηναϊκός δεν έχει την πολυτέλεια να μην έχει έναν χαμάλη στο 6, να δίνει ασφάλεια στο 8άρι. Που τέτοιο είναι ο Τσιριβέγια, με τίποτα 6.

Τρίτον, ο Μπενίτεθ για κάποιο λόγο έκανε ακριβώς το αντίθετο από αυτό που πρέπει να κάνει κάποιος κόντρα στον Ολυμπιακό. Ο Ολυμπιακός ξέρει να κάνει ένα πράγμα καλά: να πρεσάρει. Αντί οι παίκτες να κάνουν μόνιμα μεγάλες μπαλιές στην επίθεση, έπαιζαν πασούλες σαν Μπαρτσελόνα έξω από την περιοχή κι εκεί τους έπνιγαν ο Ελ Καμπί, ο Τσικίνιο, ο Ζέλσον κι ο Ροντινέι. Είναι στο όριο του ύποπτου αυτή η τακτική επιλογή του Μπενίτεθ. Να το έκανε επίτηδες για να δείξει στη διοίκηση πως όσο κι αν του ζητάνε καλύτερο ποδόσφαιρο, πιο δημιουργικό, αυτό το ρόστερ δε μπορεί να το εξυπηρετήσει; Αν συνδυάσει κανείς και τις εκτός τόπου και χρόνου δηλώσεις του μετά το ματς, δύο τινά υπάρχουν: ή ο Μπενίτεθ θέλει να καταστήσει σαφές και έμπρακτα πως το ρόστερ αυτό κάηκε, παρά τις 10 μεταγραφές του Γενάρη ή έχει χάσει κάθε επαφή με το ποδόσφαιρο και κάνει τρέλες. Άλλη εξήγηση δεν υπάρχει.

Με όλα αυτά που έγιναν στο παιχνίδι, αλλά και τη δήλωσή του περί μεγάλου επιτεύγματος που ο Παναθηναϊκός πήγε από το -9 πίσω από τον Λεβαδειακό, στο +3 στο τέλος της κανονικής διάρκειας, είναι πιο έντονο από ποτέ το δίλημμα για τη διοίκηση, αλλά και για τον κόσμο: μένει ή δε μένει ο Μπενίτεθ;

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Panathinaikos FC (@fcpanathinaikos)

Μόνο ένας λόγος για να μείνει, άπειροι για να φύγει

Αρκεί ένα διάστημα 1.5 μήνα υποφερτής απόδοσης της ομάδας να σβήσει όλα τα υπόλοιπα; Για μένα όχι. Κατ’ αρχάς, είναι αστείο το επιχείρημα για την απόσταση από τον Λεβαδειακό. Όταν ανέλαβε, η ομάδα ήταν 2 βαθμούς πίσω και με ματς λιγότερο. Το -9 το έκανε ο ίδιος. Άρα, ζητά τα εύσημα που κάλυψε μια διαφορά την οποία ο ίδιος δημιούργησε; Κι αυτό φαίνεται στον κόσμο του Παναθηναϊκού οκ; Ναι, η διοίκηση έχει κάνει πολλά εγκλήματα όλα αυτά τα χρόνια και δεν παρέχει στους προπονητές τις σωστές συνθήκες. Αλλά τον Οκτώβριο τέθηκε ένα πλάνο. Κι αυτό το πλάνο είχε κάποιους άξονες. Άξονες που ο Μπενίτεθ δεν τους ικανοποιεί και, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ πλέον αντιτίθεται σε αυτούς.

Τρανό παράδειγμα ο Παντελίδης. Ήρθε από την Κηφισιά με 7 γκολ και κάμποσες ασίστ. Και δεν μπαίνει ούτε ως αλλαγή. Προτιμάται ο Πελίστρι που ό,τι ήταν να δείξει το έδειξε και το καλοκαίρι θα φύγει στην πρώτη πρόταση που θα έρθει με πάνω από 5 εκατομμύρια ευρώ. Άλλο παράδειγμα ο Γιάγκουσιτς που κόστισε και αρκετά εκατομμύρια στην ομάδα. Πιο εξαφανισμένος κι από τον Παντελίδη. Κάποιος θα αντιτείνει εδώ ότι ανέδειξε Κοντούρη-Κάτρη. Τους ανέδειξε όντως; Ή τους έβαλε εξ ανάγκης κάποια στιγμή λόγω πολλών τραυματισμών και εκείνοι άρπαξαν την ευκαιρία;

Εκτός από τους παίκτες που αγνοούνται, υπάρχει και ζήτημα στον σχηματισμό των εντεκάδων και στην επιμονή σε ένα σύστημα που μοιάζει να αφαιρεί τα θετικά στοιχεία παικτών και να φέρνει στην επιφάνεια τα αρνητικά τους.

Λένε αρκετοί πως φταίει για όλα το ρόστερ και τι να κάνει με αυτούς τους παίκτες ο Μπενίτεθ. Αλήθεια, ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς, που ήθελα να φύγει πολύ πριν τον διώξει ο Αλαφούζος, τι ρόστερ είχε και μπόρεσε να παίξει ένα σχετικά καλό ποδόσφαιρο; Δεν ήταν και του ενθουσιασμού, αλλά ήταν ένα πλάνο που έκανε τους παίκτες να κρύβουν τις αδυναμίες τους. Τα εξτρέμ που είχε ήταν ο Αϊτόρ, ο Παλάσιος, ο Βέρμπιτς και ο Μπερνάρ που στην πρώτη του χρονιά δε βλεπόταν. Στην επίθεση είχε τον Σπόραρ, τον Ιωαννίδη άγουρο και τον Γερεμέγεφ. Στο κέντρο είχε Κουρμπέλη-Τσοκάι-Ρούμπεν-Κλαϊνχάισλερ-Τσέριν και διάφορους απίθανους.

Η ΑΕΚ του Νίκολιτς ακυρώνει τη μπούρδα για το κακό ρόστερ

Αλλά ας μην πάω πίσω στον χρόνο. Ας μιλήσω στο τώρα και σε ένα ρόστερ μερικά χιλιόμετρα μακριά από το ΟΑΚΑ, που είναι πρώτο. Τι ρόστερ έχει ο Νίκολιτς που έχει την ΑΕΚ να παίζει από υποφερτή ως πολύ ωραία μπάλα; Όχι τι ρόστερ έχει τώρα, αλλά τι ρόστερ ξεκίνησε να πλάθει το καλοκαίρι. Με μοναδικό δεξί μπακ τον Ρότα. Με άμυνα τον Μουκουντί, τον Βίντα και τον άγνωστο Ρέλβας. Με αριστερά μπακ τον Πήλιο και τον Πενράις. Με χαφ τον Μάνταλο, τον Πινέδα που ήταν άφαντος πέρσι και τον Μαρίν που δεν υπάρχει ούτε ένας που το καλοκαίρι θα υποστήριζε ότι είναι καλύτερος του Τσέριν, για παράδειγμα. Με εξτρέμ Περέιρα, Κοϊτά, με Γκατσίνοβιτς, με Λιούμπισιτς. Η μόνη υπεροχή που είχε η ΑΕΚ το καλοκαίρι, ήταν στο τέρμα με τον Στρακόσα, που όμως πέρσι είχε κάνει πολλές βαρβάτες γκέλες, και στην επίθεση με τον Γιόβιτς που όμως δεν ήξερε κανείς πώς θα είναι. Μπορεί να έβγαινε Μαρσιάλ.

Είχε λοιπόν ο Νίκολιτς το καλοκαίρι να διαχειριστεί ένα ρόστερ καμένο από τον Αλμέιδα, μια ομάδα που είχε 6 ήττες στα play offs, που είχε το πρέπει 3 προκρίσεων για να μη βρεθεί 2η σερί χρονιά χωρίς ευρωπαϊκά ματς και, παρόλα αυτά, όχι απλώς πέτυχε, αλλά παραπέτυχε. Και να μην πάρει το πρωτάθλημα, πάλι τεράστια διαδρομή έχει διανύσει. Και με πολύ χαμηλότερο spending στις μεταγραφές το καλοκαίρι και τον Ιανουάριο.

Βλέπουμε λοιπόν ότι όσο κακό κι αν θέλουμε να παρουσιάσουμε το ρόστερ του Παναθηναϊκού, που σαφώς και έχει χτυπητές αδυναμίες, δεν είναι για να βρίσκεται 16 βαθμούς από την κορυφή και να θες κολλύρια για να τον δεις.

Κι από την άλλη, αφού το ρόστερ είναι τόσο κακό και αναξιόπιστο, γιατί ο Μπενίτεθ βάζει τους ξεκάθαρα κακούς με τη μπάλα στα πόδια αμυντικούς να παίζουν πασούλες, αντί να τους πει να την απομακρύνουν;

Ειλικρινά, παλεύω να βρω έστω κάτι θετικό στην πορεία του, μα δε βρίσκω. Αντίστοιχα, αρκετοί θα πουν ότι δε γίνεται να μη μας κάνει και ο Μπενίτεθ. Συμφωνώ σε αυτό. Αλλά κάπου πρέπει να πατήσουμε για να συνεχίσει. Υπάρχει κάτι; Ένας μόνο λόγος: ο φόβος ότι αυτή η διοίκηση θα φέρει κάποιον ακόμα χειρότερο. Μόνο η ανασφάλεια για το μετά είναι που οδηγεί σε μια αμφιβολία για το αν πρέπει να μείνει ή να φύγει.

Σε κάθε περίπτωση, επειδή διαβάζω τις αντιπαραθέσεις στα social, το να θεωρείς τον Μπενίτεθ ακατάλληλο, δε σε καθιστά «αλαφουζικό» και εχθρό της ομάδας. Ούτε και το να θες να του δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία. Ο μέσος φίλαθλος του ΠΑΟ είναι πνιγμένος και προσπαθεί να κρατηθεί από μια σανίδα ή από μια χαίτη. Μπορεί να μείνει ο Μπενίτεθ και του χρόνου ο Παναθηναϊκός να σαρώνει. Μπορεί να φύγει και να έρθει ένας που να είναι χειρότερος. Μπορεί και τα αντίθετα. Να μείνει ο Μπενίτεθ και τον Οκτώβριο να έχει μείνει εκτός διεκδίκησης ήδη η ομάδα. Ή να φύγει και να έρθει ένας προπονητής που να βελτιώσει τα πάντα.

Η απόφαση ανήκει προφανώς στη διοίκηση. Μένουν 4 ματς. Αν δε μπορεί να κάνει νίκες ή να παίξει καλή μπάλα, ας δώσει τουλάχιστον χρόνο στους παίκτες που θα είναι εδώ την επόμενη μέρα. Όχι σε Τσιριβέγια, Πελίστρι και δεν ξέρω ποιον άλλον. Κι ας του εξηγηθεί πως η 4η θέση δεν είναι κανένα achievement. Δεν είναι στην Premier League όπου υπάρχουν 10 ομάδες που αξίζουν να είναι στην πεντάδα. Είναι στην Ελλάδα. Υπάρχουν 4 ομάδες. Ναι, μπορεί να βγεις 4ος, όχι όμως με 16 βαθμούς διαφορά που μπορεί να γίνουν και 22 σε 3 εβδομάδες.

ΥΓ. Αν ο Ολυμπιακός πιστέψει ότι η χθεσινή του εμφάνιση και νίκη είναι δήλωση πως άλλαξε το τσιπάκι, θα βρεθεί προ εκπλήξεως. Αν δεν υπήρχε η κουταμάρα του Γεντβάι, δε βλέπω πώς θα κέρδιζε μία από τις δύο ομάδες ή πώς θα έμπαινε γκολ εν γένει. 

TAGS :
Παναθηναϊκός ποδόσφαιρο Ράφα Μπενίτεθ

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook