
Η Βασιλίσσης Όλγας ήταν για 6 χρόνια κλειστή και επανήλθε στο οδικό δίκτυο πριν λίγα 24ωρα. Η φωτογραφία είναι από το Facebook του Δημάρχου.
Ναι, είναι ωραία η νέα εικόνα της Βασιλίσσης Όλγας. Ειδικά αυτή την εποχή, στην ανοιξιάτικη Αθήνα. Οπότε, ποιο είναι το πρόβλημα; «Δεν χαίρεσαι;», θα με ρωτήσετε. Χαίρομαι, αλλά τα συναισθήματα είναι ανάμικτα. Διότι πρόβλημα και προβληματισμός υπάρχει, απλά δεν είναι άσπρο – μαύρο για ευκαιριακή κατανάλωση στα σόσιαλ μίντια. Θέλει λίγη σκέψη.
Όταν ένα έργο καθυστερεί πάρα πολύ αλλά τελικά παραδίδεται και βλέπουμε την κατάσταση στο πεδίο του έργου να είναι καλύτερη από πριν, ειδικά αν συνυπολογιστεί η ταλαιπωρία, όπως συνέβη με την Πανεπιστημίου (μετά από 3 χρόνια) και βλέπουμε τώρα με τη Βασιλίσσης Όλγας (μετά από 6 χρόνια!) συμβαίνει κάτι ψυχολογικά και πολιτικά περίεργο: ο πολίτης βρίσκεται σε μια ιδιότυπη ομηρία όπου δεν μπορεί να επηρεάσει τις εξελίξεις ούτε να απαιτήσει μεγαλύτερη συνέπεια, λογοδοσία, διαφάνεια. Γίνεται υπήκοος που πρέπει να ευγνωμονεί τους άρχοντες που εν τέλει τον ελέησαν με ένα ωραίο έργο χωρίς να μεσολαβεί καμία διαδικασία κοινωνικού ελέγχου και πολιτικής συμμετοχής του.
Είτε θα πρέπει να στρατευτεί με το όντως ωραίο έργο (σταγόνα στον ωκεανό βέβαια των σημαντικότερων έργων που δεν γίνονται ή επίσης καθυστερούν), ή να θεωρηθεί γραφικός και γκρινιάρης που επιλέγει τη μιζέρια και την οπισθοδρόμηση. Είναι φυσιολογικό ο μέσος πολίτης, ο «νοικοκυραίος», ο μη οργανωμένος πολιτικά, να επιλέγει το πρώτο για να διατηρήσει έστω διά της άρνησης την ψυχική του ηρεμία. Έτσι ώστε, αφενός να μην κατηγορηθεί για… άπλυτος αριστερούλης, και αφετέρου να ξεχάσει, να απωθήσει από το μυαλό του, την ταλαιπωρία που υπέστη.
Αυτή η ψυχολογική κατάσταση μπορούμε να πούμε ότι αναπαράγεται, με την έξυπνη χρήση και χειραγώγηση των μίντια και των σόσιαλ μίντια από τους κυβερνώντες, σε πολλά επίπεδα. Και μάλλον θα βρει το αποκορύφωμα -αλλά και τα όρια της- στις επόμενες εκλογές όπου το δίλημμα θα είναι: είστε ευγνώμονες που τα πράγματα είναι / φαίνονται λίγο καλύτερα ή θα κλοτσήσετε το μέγα δώρο της φαινομενικής σταθερότητας για να μπείτε σε περιπέτειες;




