Against Modern Football: Ο Βινίσιους, ο Σάντσο και τα άλλα κακομαθημένα

Το σύγχρονο ποδόσφαιρο έχει γεμίσει στο υψηλότερο επίπεδο, στη βιτρίνα του, με κακομαθημένα παιδάκια που πιστεύουν πως ο κόσμος περιστρέφεται γύρω τους και τους χρωστάει κιόλας που υπάρχουν. (Photo credits: Instagram Real Madri+Aston Villa)

Το ποδόσφαιρο, το πιο δημοφιλές άθλημα του πλανήτη, έχει αλλάξει ριζικά τα τελευταία χρόνια. Η ταχύτητα, η τεχνολογία, τα τεράστια τηλεοπτικά συμβόλαια και οι υπέρογκες απολαβές έχουν μεταμορφώσει όχι μόνο το παιχνίδι, αλλά και τη νοοτροπία πολλών ποδοσφαιριστών. Όλο και συχνότερα βλέπουμε φαινόμενα εγωιστικής συμπεριφοράς, όπου παίκτες αμφισβητούν δημόσια τις αποφάσεις των προπονητών τους, ξεχνώντας τη θέση τους μέσα στην ομάδα και τη βασική αρχή κάθε συλλογικού αθλήματος: την ιεραρχία.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της τάσης είδαμε το περασμένο ΣΚ σε δύο κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Στην Ισπανία, ο Βινίσιους έγινε πρωταγωνιστής για όλους τους λανθασμένους λόγους στο ντέρμπι με τη Μπαρτσελόνα, μέσα στο κατάμεστο «Σαντιάγο Μπερναμπέου». Ο Τσάμπι Αλόνσο, με τακτική σκέψη και ψυχραιμία, αποφάσισε να τον αντικαταστήσει στο 70ό λεπτό, παρότι ο Βραζιλιάνος είχε πραγματοποιήσει μια θετική εμφάνιση. Η αντίδραση, όμως, του Βινίσιους ήταν αντιεπαγγελματική και αντισυναδελφική: χειρονομίες, γκριμάτσες και μια εμφανής δυσαρέσκεια που καταγράφηκε από δεκάδες κάμερες και εκατομμύρια θεατές σε όλο τον κόσμο. Μια εικόνα που θύμισε περισσότερο έφηβο που του πήραν το παιχνίδι, παρά επαγγελματία αθλητή στο κορυφαίο επίπεδο.

Κάποιοι λένε πως γύρισε και είπε ότι είναι καλύτερα να φύγει. Δεν επιβεβαιώνεται. Πάντως, δεν έκατσε στον πάγκο, πήγε στα αποδυτήρια και γύρισε μετά από λίγα λεπτά. Στα αποδυτήρια χόρευε με τους συμπαίκτες του κανονικά. Απορούμε που δεν ενοχλούνται από την συχνά απαράδεκτη συμπεριφορά ενός κακομαθημενού και εγωκεντρικού πλουσιόπαιδου. Ίσως γιατί είναι όλοι τους το ίδιο.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Real Madrid C.F. (@realmadrid)

Παρόμοιο σκηνικό εκτυλίχθηκε και στην Premier League, με τον Τζέιντον Σάντσο της Άστον Βίλα. Ο Άγγλος εξτρέμ πέρασε στον αγώνα απέναντι στη Σίτι στο 24ο λεπτό, λόγω τραυματισμού συμπαίκτη του, αλλά αντικαταστάθηκε στο 74ο μετά από μια μετριότατη απόδοση. Η αντίδρασή του, γεμάτη ειρωνεία και μια τραγική απόφαση του παίκτη που επέλεξε να αγνοήσει την χειραψία του προπονητή του και προκάλεσε νέο κύμα κριτικής στα βρετανικά ΜΜΕ, τα οποία δεν χαρίστηκαν: τον κατηγόρησαν για έλλειψη επαγγελματισμού και σεβασμού προς τον προπονητή και την ομάδα. Για κάμποσα δευτερόλεπτα του έτεινε το χέρι ο Ουνάι Έμερι, αλλά ο Σάντσο τον αγνοούσε. Ο Σάντσο που χρόνια τώρα φορτώνει διαρκώς σε άλλους την ανεπάρκειά του. Η Γιουνάιτεντ ήταν ο μόνιμος φταίχτης του. «Freedom» είχε σχολιάσει σε ανάρτηση του Μάρκους Ράσφορντ όταν αυτός έφυγε από το Μάντσεστερ και πήγε στη Βίλα τον περασμένο Γενάρη.

@stadium.astro

Jadon Sancho was brought on as a sub for an injured Emiliano Buendia in the 29th minute and was then brought off in the 74th minute of the game.. AstroPL

♬ original sound – Stadium Astro – Stadium Astro

Να υπενθυμίσουμε και όσα αναφέραμε εδώ για τον Λαμίν Γιαμάλ που περισσότερο μιλάει πλέον και λιγότερο απασχολεί με όσα κάνει στο γήπεδο.

Ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο και το Νο1 πρόβλημα στο σύγχρονο ποδόσφαιρο

Αυτά τα περιστατικά δεν είναι μεμονωμένα· αποτελούν συμπτώματα μιας ανηχυχιτικής νοοτροπίας που φαίνεται να εξαπλώνεται στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Οι ποδοσφαιριστές, ειδικά οι νεότεροι που βλέπουν τον εαυτό τους στο κέντρο της προσοχής, συχνά θεωρούν ότι βρίσκονται πάνω από τον προπονητή ή ακόμη και πάνω από τον σύλλογο. Σε πολλές περιπτώσεις, μπορεί να φτάνουν στο σημείο να επηρεάζουν και την παραμονή ή την απομάκρυνση ενός προπονητή, κάνοντας κατάχρηση της δύναμης που τους προσφέρει το όνομά τους ή η επιρροή τους στα social media. Η ιεραρχία καταρρέει και στη θέση της επικρατεί ένα είδος «αναρχίας» στα αποδυτήρια, που μόνο προβλήματα μπορεί να φέρει.

Αν συγκρίνουμε αυτή την εποχή με εκείνη των Ζιντάν, Ινιέστα, Μαλντίνι ή Τζέραρντ, η διαφορά είναι χαώδης. Οι παίκτες τότε γνώριζαν τη θέση τους, σέβονταν τον ρόλο του προπονητή και κατανοούσαν ότι η ομάδα βρίσκεται πάντα πάνω από την μονάδα. Σπανίως κάποιος τολμούσε να αμφισβητήσει δημοσίως έναν προπονητή για μια αλλαγή ή μια τακτική απόφαση. Το ποδόσφαιρο τότε είχε περισσότερη ταπεινότητα και λιγότερο «εγώ». Ακόμα και στην προσωποκεντρική εποχή Μέσι και Ρονάλντο δεν είχαμε τέτοια φαινόμενα.

Η ρίζα του προβλήματος ίσως να βρίσκεται στα εξωφρενικά ποσά που λαμβάνουν σήμερα πολλοί νεαροί ποδοσφαιριστές. Παιδιά 20 ετών υπογράφουν συμβόλαια εκατομμυρίων, αποκτούν στρατιές από followers και συχνά περιβάλλονται από ανθρώπους που τους αντιμετωπίζουν σαν είδωλα, όχι σαν αθλητές που πρέπει να βελτιώνονται. Έτσι, δημιουργείται μια ψευδαίσθηση παντοδυναμίας: ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, χωρίς συνέπειες.

Κατά τη γνώμη μου, τέτοιες συμπεριφορές δεν έχουν θέση στο ποδόσφαιρο. Οι προπονητές πρέπει να είναι πιο αυστηροί και αποφασιστικοί απέναντι σε παρόμοιες, αν μου επιτρέπετε, «μικρές εξεγέρσεις» στα αποδυτήρια. Αν δεν μπουν σαφή όρια, το άθλημα κινδυνεύει να χάσει την ουσία του και τον σεβασμό. Κάποιος θα πει «μα ο Βινίσιους δικαίως γκρίνιαζε γιατί ήταν ο καλύτερος του γηπέδου». Σκεφτείτε λοιπόν ο Αλόνσο να το αποδεχτεί. Μετά θα πρέπει να το αποδέχεται από κάθε παίκτη σε κάθε ματς για να μην τον αποκαλέσουν άδικο. Και θα χαθεί η μπάλα.

Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κάθε τέτοια αντίδραση δεν περνά απαρατήρητη. Τα ΜΜΕ πάντα σχολιάζουν και συχνά τιμορούν ηθικά τέτοιες συμπεριφορές, εκθέτοντας τους παίκτες στο κοινό. Ουσιαστικά, οι ίδιοι οι παίκτες σαμποτάρουν τον εαυτό τους, καταστρέφοντας την εικόνα τους και διαβρώνοντας την εμπιστοσύνη των προπονητών και των φιλάθλων.

Το ποδόσφαιρο χρειάζεται ξανά σεβασμό, πειθαρχία και συναίσθηση του ρόλου του καθενός. Μόνο έτσι θα επιστρέψει η πραγματική του ομορφιά — όχι στα πόδια, αλλά στο μυαλό και στην ψυχή εκείνων που το υπηρετούν.  Δε θα γίνει λόγω των τόσων δεκάδων εκατομμυρίων που απλώνονται στα πόδια των ποδοσφαιριστών που ανά πάσα στιγμή θα πουν «κοίτα, με περιμένουν στην Αραβία με 50 εκατομμύρια», αλλά η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.

Διαβάστε ακόμη: Παναθηναϊκός: Αν ούτε ο Μπενίτεθ, τότε ποιος;

TAGS :
Βινίσιους ποδόσφαιρο Ρεάλ Μαδρίτης

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook