Υπάρχει «καλή» βία για τους φιλελεύθερους;

Μεταξύ των τραμπούκων με τις κουκούλες και των υποστηρικτών της υπέρμετρης και άρα αδικαιολόγητης βίας των ανθρώπων με τα κράνη υπάρχουμε όλοι εμείς. Ο Αριστείδης Χατζής γράφει για τους πολίτες που απεχθάνονται και τα δύο είδη βίας.

 

Αυτά συνέβησαν πρόσφατα στην πορεία για τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου ( Nikos Libertas / SOOC).

Οι φιλελεύθεροι απεχθάνονται τη βία. Ειδικά την υπέρμετρη κρατική βία.

Αντιλαμβάνονται ότι η βία είναι απαραίτητη για να αντιμετωπίσεις το έγκλημα. Τον δολοφόνο, τον βιαστή, τον ληστή, τον τραμπούκο, τον μαφιόζο. Αυτόν που έρχεται να σου σπάσει το κεφάλι με ένα καδρόνι ή να σε κάψει με μια μολότοφ. Γι’ αυτό και το μοναδικό είδος βίας που οι φιλελεύθεροι είναι υποχρεωμένοι να ανεχθούν είναι η ελάχιστη, απολύτως απαραίτητη, νόμιμη βία που ασκεί το Κράτος Δικαίου: με κανόνες, με θεσμικές δικλείδες, με όρια, με διαφάνεια, με εποπτεία, με αυστηρές κυρώσεις για την κατάχρηση εξουσίας.

Όσο για το ανόητο ψευτορεαλιστικό επιχείρημα υπέρ της ανεξέλεγκτης, υπέρμετρης αστυνομικής βίας: «Έξω από τον χορό πολλά τραγούδια λέμε», «δεν ξέρεις πώς είναι να…», «εκείνη τη στιγμή δεν μπορείς να ελέγξεις…», απαντώ: αυτή είναι η δουλειά τους! Να τους επιλέξετε και να τους εκπαιδεύσετε σωστά.

«Φοβόμαστε περισσότερο, πολύ περισσότερο, την κρατική βία. Γιατί είμαστε φιλελεύθεροι».

Να κάνετε ό,τι είναι απαραίτητο για να αντιδράσουν ψύχραιμα και με τον τρόπο που απαιτεί η κατάσταση. Να μην ασκήσουν ούτε ένα δράμι επιπλέον βίας από αυτή που είναι απολύτως απαραίτητη. Θα γίνουν ακόμα και τότε λάθη; Βέβαια. Θα γίνουν ακόμα και τότε καταχρήσεις; Φυσικά. Αλλά οι ελάχιστες δυνατές. Με το μικρότερο δυνατό κόστος. Θα έχουμε κάνει ό,τι καλύτερο μπορούμε για να ελαχιστοποιήσουμε τη βία συνολικά.

Δεν υπάρχουν λοιπόν, φίλες και φίλοι, τα δύο άκρα μόνο: των υποστηρικτών της βίας που ασκούν οι συμμορίες των τραμπούκων με τις κουκούλες και των υποστηρικτών της υπέρμετρης και άρα αδικαιολόγητης βίας των ανθρώπων με τα κράνη. Ανάμεσά τους υπάρχουμε εμείς. Που απεχθανόμαστε και τα δύο είδη βίας. Αλλά φοβόμαστε περισσότερο, πολύ περισσότερο, την κρατική βία. Γιατί είμαστε φιλελεύθεροι.

 

//O Αριστείδης Χατζής είναι Καθηγητής Φιλοσοφίας Δικαίου και Θεωρίας Θεσμών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. To post που αναδημοσιεύουμε με την άδειά του, εδώ. 

 

Διαβάστε ακόμα: Τελικά δεν έκανε τίποτα καλό η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ; Φυσικά και έκανε.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close