Το σεξπηρικό δίλημμα που έχει ο Ολυμπιακός: Να το κάνει ή να μην το κάνει;

Ο Ολυμπιακός ως τώρα δεν έχε βιώσει την αποτυχία. Είναι επιτυχημένος. Μπορεί να πετύχει πλήρως κάποιος που δεν έχει αποτύχει; Ιδού η απορία.

Είναι στην ανθρώπινη φύση να μην πολυασχολείται με όσα θεωρεί δεδομένα, με όσα δεν της προσφέρουν το άνω-κάτω και κινούνται σταθερά, ακόμα κι αν είναι τα πιο σημαντικά πράγματα. Γι’ αυτό όταν δεν αντιμετωπίζουμε κάποιο πρόβλημα υγείας, δεν τοποθετούμε την υγεία μας στην κορυφή της σημασίας. Έτσι την «πατάει» φέτος ο Ολυμπιακός του Μπαρτζώκα. Τον θεωρούμε τόσο σίγουρο πως θα βρεθεί στο final-4 βάσει των εμφανίσεων του όλη τη χρονιά, κλείδωσαμε στο μυαλό μας ότι θα περάσει με άνεση τη Μονακό, ώστε δε μας κάνει καμία εντύπωση αυτό το 91-70 στο χθεσινό ματς. Στην περίπτωση του Ολυμπιακού μοιάζει να μην υπάρχει σασπένς και αυτό μας κάνει να αντιμετωπίζουμε αυτή τη σειρά σε λογική ότι «ωραία, άντε να έρθει η επόμενη Τετάρτη να γίνει το 3-0 να πάμε παρακάτω».

Αυτή είναι και η «κατάρα» του Ολυμπιακού τα τελευταία χρόνια. Δεν έχει σκαμπανεβάσματα, δεν οδηγεί σε συζητήσεις που έχουν ίντριγκα, δεν έχει κάποιο έξτρα μπαχαρικό εκτός του αλατοπίπερου. Για τον Ολυμπιακό, όμως, υπάρχει και θα υπάρχει πάντα το βασανιστικό ερώτημα, αυτό που έχει αποτρέψει ως τώρα τις πρώτες των regular seasons να κατακτήσουν την Ευρωλίγκα και να σοκαριστούν σε ημιτελικό ή τελικό με τον αντίπαλο που τους έχει στείλει στα σχοινιά. Μπορεί μια ομάδα που δεν έσπασε ποτέ τα μούτρα της στη διάρκεια της σεζόν, να πάρει την Ευρωλίγκα, όταν το final-4 απαιτεί σκληραγώγηση και δεν επιτρέπει να χάσεις ούτε λίγο την πορεία σου;

Το παρελθόν έχει δείξει ότι η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι αρνητική. Ναι, ο Ολυμπιακός το 2023 έχασε την Ευρωλίγκα για ένα σκοτωμένο σουτ του Γιουλ στα τελευταία 15 δευτερόλεπτα, οπότε δε μπορεί να εξαχθεί κριτήριο. Αλλά, η Ρεάλ το 2024 πήγαινε τρένο και το έχασε και με τρόπο κυριαρχικό από τον Παναθηναϊκό, πέρσι ο Ολυμπιακός τράκαρε πάνω στη Μονακό στον ημιτελικό, το 2022 η Μπαρτσελόνα ηττήθηκε από τη Ρεάλ στον ημιτελικό και το 2021 η Μπαρτσελόνα έχασε στον τελικό από την 3η Έφες, ενώ η ΤΣΣΚΑ που ήταν στο ίδιο ρεκόρ με Μπαρτσελόνα και πέρασε με 3-0 στο final-4, ηττήθηκε με ευκολία από την Αρμάνι.

Εδώ, όμως, υπάρχει και η αντίθετη ανάγνωση. Ο Ολυμπιακός έχει ήδη καεί δύο φορές και έχει πάρει τα μαθήματα που πρέπει. Δεν έχει φάει φέτος πουθενά τα μούτρα του, δεν έχει πέσει για να μάθει πώς είναι να σηκώνεται γρήγορα, αλλά κουβαλά το βίωμα της περσινής χρονιάς.

Αν υπάρχει ένα στοιχείο που λείπει από τον Ολυμπιακό, είναι ότι δεν ξέρει πώς είναι να πέφτεις και να σηκώνεσαι. Θα πρέπει να βρει τρόπο να το μάθει πριν το final-4.

 

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη EuroLeague (@euroleague)

Μια νοοτροπία αμφισβήτησης είναι αυτό που πρέπει να έχει ο Ολυμπιακός

Φυσικά, η μνήμη μιας ομάδας και η εμπειρία της διαμορφώνονται από το πρόσφατο, από αυτό που έχει προηγηθεί. Αν, λοιπόν, ο Ολυμπιακός περάσει με 3-0 ή 3-1 και νίκες όπως η χθεσινή, το μεγαλύτερο στοίχημα για τον Μπαρτζώκα θα είναι να κρατήσει στο μυαλό των παικτών του την πεποίθηση πως θα πρέπει να ματώσουν, πως θα φάνε πολύ «ξύλο» για να φτάσουν στον στόχο τους. Ο Ολυμπιακός δεν έχει δεχθεί φέτος καμία σοβαρή αμφισβήτηση. Όλοι τον αναγνωρίζουν για 2η χρονιά ως την καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης.

Δεν πέρασε καμία σπουδαία κρίση στην πορεία της σεζόν όπως πέρασε ο Παναθηναϊκός, για παράδειγμα. Ή, όπως πέρασε η Φενέρ που είχε 7 ήττες στα τελευταία 8 ματς και αμφισβήτησε τον εαυτό της, σοκαρίστηκε και πήρε μάθημα για το πώς να μην πέφτει knockout στη διάρκεια των αγώνων από τα κακά της διαστήματα και τα καλά του αντιπάλου.

Είναι αυτό που λένε τόσα χρόνια για τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς, τις τεχνητές κρίσεις, τη σκόπιμη κοιλιά που προσφέρει το μάθημα της αποτυχίας στο σύνολο. Αν δεν αποτύχεις, δε θα πετύχεις. Κι ο Ολυμπιακός φέτος δεν έχει αποτύχει πουθενά. Έχει αποτύχει στο παρελθόν. Κάθε χρονιά, όμως, είναι μια νέα χρονιά. Τώρα πια, βέβαια, εδώ που φτάσαμε, ο Ολυμπιακός δεν έχει κι επιλογή. Δεν είναι ότι μπορεί να πάρει το ρίσκο να χάσει από τη Μονακό και να ρισκάρει νέα ήττα στο επόμενο ματς. Οφείλει να παίξει όπως χθες, να πάει για το 3-0 και να κουβαλά στη μνήμη του ότι καλείται να αποδείξει, ότι δεν πιστεύουν πολλοί πως μπορεί να αντεπεξέλθει στα knockout παιχνίδια. Να τραφεί από μια τεχνητή αμφισβήτηση. Το θετικό για εκείνον είναι πως στον ημιτελικό έχει τη Φενέρ, αν τυχόν προκριθεί κι εκείνη εναντίον της Ζαλγκίρις.

Το σεξπηρικό δίλημμα που έχει ο Ολυμπιακός: Να το κάνει ή να μην το κάνει;

Ντόντα Χολ, Τζόζεφ Κόρι: ο ορισμός των παικτών ομάδας. Ρολίστες πολυτελείας που ξέρουν ακριβώς τι να δώσουν όσο και να παίξουν. Και οι δύο μάλιστα δείχνουν ότι θα μπορούσαν να είναι και βασικοί στις θέσεις τους, να πάρουν σε κάποια ματς παραπάνω χρόνο από τον Μιλουτίνοφ και τον Γουόκαπ.

ΥΓ. Ο Ντόντα Χολ κι ο Τζόζεφ Κόρι έχουν δεχτεί έντονη αμφισβήτηση στη διάρκεια της χρονιάς. Ειδικά ο πρώτος που είναι από το ξεκίνημα. Αυτοί οι δύο είναι το παράδειγμα για όλο το ρόστερ. Ο τρόπος που ανταποκρίνονται στο πλάνο, που εξυπηρετούν με την απόδοσή τους την ομάδα και το σχέδιο του Μπαρτζώκα, είναι φανταστικός. Για μένα, ο Ντόντα άνετα έβγαινε και αμυντικός της χρονιάς, αν δεν έπαιζε 10-15 λεπτά. Σίγουρα το αξίζει περισσότερο από τον Ντιαλό. Και οι δύο μάλιστα δείχνουν ότι θα μπορούσαν να είναι και βασικοί στις θέσεις τους, να πάρουν σε κάποια ματς παραπάνω χρόνο από τον Μιλουτίνοφ και τον Γουόκαπ. Ειδικά ο Κόρι, ίσως πρέπει να λογίζεται βασικός άσος ως το τέλος της σεζόν.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top