Κάπνισμα εν κινήσει: Φουλ αντι-στυλάτο και αγενές

Ό,τι και να φοράς, όσο και να φαίνεται στο ντύσιμό σου ότι ξέρεις να ντυθείς, ότι έχεις γούστο, αρκεί να ανάψεις το τσιγάρο για να αναιρέσεις αυτό που φαίνεται.

Ποτέ μου δε μπόρεσα να καταλάβω τον εθισμό των ανθρώπων στο τσιγάρο. Κάποια στιγμή στα 18 μου έκανα κι εγώ για ένα μικρό διάστημα 1-2 μηνών, αλλά δε μου προκλήθηκε ποτέ μια εθιστική ανάγκη να καπνίσω. Υπάρχει όμως. Κι επειδή υπάρχει, συχνά τυφλώνει τους εθισμένους από το να αντιληφθούν τα πιο προφανή. Να μην μολύνουν με τις γόπες τους την πόλη, να μην αντιμετωπίζουν τον κόσμο τόσο εγωκεντρικά ώστε όλα να κινούνται με βάση τη διευκόλυνση του εθισμού τους, άρα να καπνίζουν σε κλειστούς χώρους ή και σε ανοιχτούς ενώ έχουν κόσμο δίπλα τους, να καπνίζουν ακόμα και σε αυλές εστιατορίων, λες και στο διπλανό τραπέζι προτιμούν την κάπνα του τσιγάρου περισσότερο από τη μυρωδιά των μπαχαρικών.

Στο πλαίσιο αυτής της εγωκεντρικής θεώρησης και της πλήρους υποταγής στον εθισμό, γεννήθηκε και το εν κινήσει κάπνισμα. Τα χέρια και το στόμα των ανθρώπων νιώθουν ένα τέτοιο κενό, μια τέτοια έλλειψη, ώστε καθώς περπατάνε στα πεζοδρόμια και τους δρόμους, είτε στρίβουν ένα τσιγάρο, είτε παίρνουν το έτοιμο από το πακέτο, είτε ανάβουν τα ηλεκτρονικά και… μπαφιάζουν.

O Ζαν-Πολ Μπελμοντό στην ταινία A Bout de Souffle (Breathless), ήταν μονίμως με ένα τσιγάρο στο στόμα και έβγαζε καπνούς σα φουγάρο.

Έτσι, βλέπεις συχνά ανθρώπους να κολλάνε το τσιγάρο στο δόντι τους και να προχωράνε με αυτό να κρέμεται από το στόμα τους, καθώς χρησιμοποιούν τα χέρια τους σε κάτι άλλο ή τα έχουν στις τσέπες τους για να μην κρυώσουν. Και το τσιγάρο δεν το σταματούν. Παίρνουν τις τζούρες τους, συνεχίζουν ακάθεκτοι ό,τι κι αν προκύψει στο δρόμο τους και αφήνουν τολύπες πίσω τους για πεσκέσι. Είδα σήμερα άνθρωπο που είχε πάει στη λαϊκή και είχε καρφωμένο το τσιγάρο στα δόντια του. Δηλαδή κάπνιζε πάνω από τα φρούτα και τα λαχανικά που θα πάρουμε εμείς σπίτι μας.

Ε λοιπόν, εκτός από μέγιστη αγένεια, το να καπνίζεις εν κινήσει είναι και το πιο αντι-στυλάτο πράγμα που έχω δει. Ό,τι και να φοράς, όσο και να φαίνεται στο ντύσιμό σου ότι ξέρεις να ντυθείς, ότι έχεις γούστο, αρκεί να ανάψεις το τσιγάρο για να αναιρέσεις αυτό που φαίνεται.

Στυλ δεν είναι μόνο αυτά που φοράς. Στυλ είναι η σύνολη συμπεριφορά σου κοινωνικά. Στυλ είναι να νοιάζεσαι, στυλ είναι να έχεις υψηλή ενσυναίσθηση του σωστού

Τι μήνυμα στέλνεις όταν κάνεις τσιγάρο περπατώντας

Επηρεασμένοι από τις ταινίες, οι άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι κουλ να καπνίζουν καθώς περπατάνε. Ειδικά τα αγόρια και οι άντρες, πιστεύουν ότι είναι μαγκιά, αισθάνονται πως γίνονται ακαταμάχητοι γκόμενοι καπνιζοπερπατώντας. Από το μυαλό τους περνάει η σκέψη ότι «τώρα θα με δουν όλες οι γκόμενες και θα καταλάβουν πόσο άγριος είμαι, πόση μπαντασίλα έχω».

Στην πραγματικότητα ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Διότι η αγένεια αυτής της κίνησης, το να ποτίζεις με ντουμάνι τον αέρα γύρω σου και να πρέπει να τον εισπνεύσει ο άνθρωπος που περπατά πίσω σου ή δίπλα σου, είναι μια έμμεση δήλωση πως δεν έχεις καθόλου αισθητική, πως τα ρούχα σου τυχαία βρέθηκαν στο σώμα σου και δεν αντιλαμβάνεσαι τι φοράς. Και δείχνει και μια αδιαφορία προς τον άλλο, αν τυχόν έχεις κάποιον συνομιλητή ή συνοδοιπόρο, λες εμμέσως ότι όσο σου μιλάει, εσύ έχεις το νου σου αποκλειστικά και μόνο στη τζούρα σου και στο να εκπνεύσεις τον καπνό.

Και δεν επιβάλλεις τον καπνό σου μόνο στον άλλο. Τον επιβάλλεις και ως μυρωδιά πάνω στα ρούχα σου, να υπερκαλύψει το άρωμά σου. Έτσι, δεν καταφέρνει καμία/κανένας να μυρίζει το άρωμα που φοράς, γιατί η βαριά οσμή του τσιγάρου σου την/τον έχει περικυκλώσει σαν τυφώνας. Κι ο καπνός έχει καλύψει το στυλ σου και δεν πέφτει το βλέμμα στο ντύσιμό σου. Με το τσιγάρο ενεργοποιείς την όσφρηση εις βάρος της όρασης.

Υπάρχει και το πρακτικό. Το τσιγάρο εν κινήσει, όπως και το φαγητό, δεν ενδείκνυται διότι μειώνει την απόλαυση για τον καπνιστή. Αν ρωτήσετε έναν έμπειρο καπνιστή, το κάπνισμα θέλει ακινήσια, γιατί όταν μπαίνει ο εξωτερικός καπνός του τσιγάρου ή παραπανίσιος αέρας, και μπερδεύεται με τον εσωτερικό καπνό, είναι δυσάρεστη η γεύση.

Τι μάθημα παίρνουμε από αυτό; Ότι στυλ δεν είναι μόνο αυτά που φοράς. Στυλ είναι η σύνολη συμπεριφορά σου κοινωνικά. Στυλ είναι να νοιάζεσαι, στυλ είναι να έχεις υψηλή ενσυναίσθηση του σωστού χωρίς να πρέπει πάντα κάποιος να σου υποδεικνύει το σφάλμα σου ή να κάνεις ότι δεν ξέρεις και να κρύβεσαι μέχρι κάποιος να σε ανακαλύψει, στυλ είναι να κατανοείς και να μην επιτίθεσαι.

TAGS :
κάπνισμα τσιγάρο

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook