Υπέρ Μώραλη. Και Μπέου

Δεν με εκπλήσσει καθόλου το ότι ο Μπέος μοιάζει πρώτο φαβορί για το Βόλο, ή το ενδεχόμενο ο Πειραιάς να ψηφίσει για Δήμαρχο το 4-3-3.

 
Photo Credit: Athens by Mark/flick

Ίσως και να είναι καιρός από τον Ολυμπιακό Πειραιώς και τον Ολυμπιακό Βόλου να πάμε στον Ολυμπιακού Πειραιά και στον Ολυμπιακού Βόλο… Photo Credit: Athens by Mark/flick

Αφήστε τους comme il faut να λένε. Εγώ είμαι με τον Μώραλη. Και τον Μαρινάκη. Και τον –πρωτοπόρο και σε αυτόν τον τομέα– Αχιλλέα Μπέο. Και με όλους όσους στις δύσκολες εποχές που ζούμε βγαίνουν μπροστά και εκτίθενται, κυριολεκτικά και μεταφορικά, στη δημόσια κριτική και βάσανο. Τους ενεργούς, βρε αδελφέ, πολίτες, που ζητούν την ψήφο και την εμπιστοσύνη των συμπολιτών τους. Όποιοι και αν είναι και όσο και αν αποτιμώνται στην προσωπική ζυγαριά αξιών του καθένα.

Στο κάτω-κάτω, είναι και λίγο ρατσιστικό δεν νομίζετε; Μόνο αποτυχόντες πολιτευτές και ανεπάγγελτοι δικαιούνται να βάζουν υποψηφιότητα; Γιατί να μπορεί π.χ. ο Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου να πηγαίνει για Δήμαρχος Αμαρουσίου και ο Πρόεδρος της Σουπερλίγκα να μην μπορεί να διεκδικεί το Δήμο Πειραιά; Και τι που ο Μώραλης είναι από το Ψυχικό; Κι ο Καμίνης γεννημένος στη Νέα Υόρκη είναι, που την χωρίζει από την Πλατεία Κοτζιά και ένας ωκεανός. Ή πάλι, πόσο πια μεγαλύτερα κατορθώματα έχει κάνει ο Μπουτάρης στην Θεσσαλονίκη και ο Κορτζίδης στο Ελληνικό από τον Μπέο που έβγαλε τον Πανιώνιο και τον Βόλο στην Ευρώπη;

Το θέμα δεν είναι εκεί –και αφήστε τους αλαφροΐσκιωτους να διακρίνουν προμηνύματα μπερλουσκονισμού στην κίνηση, λες κι έχει καμία σχέση η Μίλαν των τριών Τσάμπιονς Λιγκ και τα λαμπερά κανάλια του Καβαλιέρε με τον φονέα των Καλλονών και των Πλατανιάδων και τα Παραπολιτικά. Το θέμα είναι –ή τουλάχιστον αυτό πιστεύω εγώ– γιατί και πώς υποψηφιότητες αυτού του τύπου, με ορατό προγραμματικό έλλειμμα –για να το πούμε όσο πιο κομψά γίνεται…–καταλήγουν να γοητεύουν σημαντική μερίδα του νοήμονος κοινού –που στο εξής θα αποκαλείται για λόγους συντομίας κυρίαρχος λαός– και να σκορπούν τον πανικό στα μουχλιασμένα κομματικά επιτελεία, απειλώντας να ανατρέψουν παγιωμένους συσχετισμούς.

Προσωπικά, ποτέ δεν κατάλαβα τις μαμάδες που, ακόμα και αν το παιδί τους γουστάρει Πάολα και Παντελίδη, επιμένουν να το στέλνουν στο μπαλέτο και το ωδείο για φλάουτο. Τους μπαμπάδες που ξυπνούν αξημέρωτα για να πάνε το παιδί τους κολυμβητήριο, ενώ εκείνο προτιμά να κλωτσά το τόπι. Την πεφωτισμένη «εσύ δεν ξέρεις, άσε με εμένα να σου δείξω το δρόμο» προσέγγιση, η οποία μακροπρόθεσμα καταλήγει σε γονείς αγωνιούντες για το «τι θα απογίνει το παιδί» –που στο μεταξύ έχει τριανταρίσει.

Γιατί να μπορεί π.χ. ο Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου να πηγαίνει για Δήμαρχος Αμαρουσίου και ο Πρόεδρος της Σουπερλίγκα να μην μπορεί να διεκδικεί το Δήμο Πειραιά;

Αν η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος του Πειραιά ή του Βόλου πείθεται από το στυλ διοίκησης του Μώραλη, του Μαρινάκη και του Μπέου –ου μην αλλά και του Ψωμιάδη, που όμως, νομίζω, έχει τιμωρηθεί και με στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων γι’ αυτό μάλλον και δεν κατεβαίνει στην Καβάλα–, δεν δικαιούται να το εκφράσει; Να βγάλει επιτέλους το ίρτζι και τον πραγματικό του εαυτό στην κάλπη; Να διδάξει –και αυτή– ήθη; Να διεκδικήσει –καταπώς λέει και ο Μαρινάκης στην επίσημη ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του– το δικαίωμα «στη μεγάλη ανατροπή», με την ελπίδα πως όλο και θα βρεθεί κανένας βολικός διαιτητής που θα θεωρήσει πως έγινε εντός περιοχής και θα δείξει τη βούλα;

Εκείνο που συχνά-πυκνά παραγνωρίζουν ή προσπερνούν οι μεγαλόσχημοι και Παντειοσπουδαγμένοι πολιτικοί αναλυτές είναι η ποιότητα και η πολιτική κουλτούρα του λαού στον οποίον αναφέρονται. Ίσως γιατί δεν τον γνωρίζουν, ή στο βάθος τον περιφρονούν. Γι’ αυτό και όταν προκύπτουν αποτελέσματα τύπου Ερντογάν, που παρότι έκρυβε τα δις από τις μίζες στο πατάρι του σπιτιού του και έκοψε –άκουσον άκουσον, τς, τς, τς– το twitter σάρωσε στις δημοτικές, αισθάνονται αμήχανα.

Προσωπικά δεν με εκπλήσσει καθόλου που ο Παναγιώτης Ψωμιάδης έβγαινε με τα χίλια τόσα χρόνια δήμαρχος Θεσσαλονίκης, το ότι ο Μπέος μοιάζει, απ’ όσα δείχνουν ως τώρα οι δημοσκοπήσεις, πρώτο φαβορί για το Βόλο, ή για το ενδεχόμενο ένα σημαντικό κομμάτι του εκλογικού σώματος του Πειραιά να ψηφίσει για Δήμαρχο το 4-3-3. Αφού αυτό είναι και κατά βάθος έναν πατερούλη γουστάρει, δεν το βλέπετε στον τρόπο που οδηγεί και περπατά στο δρόμο, στο «ξέρεις ποιος είμαι εγώ;», στο κυνήγι του «σωστού» κονέ και στο πώς αφήνουν πίσω τους τις παραλίες το καλοκαίρι;

Από μια άποψη άλλωστε και αφού όλα –υποτίθεται πως–αλλάζουν, ίσως και να είναι καιρός από τον Ολυμπιακό Πειραιώς και τον Ολυμπιακό Βόλου να πάμε στον Ολυμπιακού Πειραιά και στον Ολυμπιακού Βόλο.

Ο Τάκης Τσιρτσώνης είναι δημοσιογράφος.

Διαβάστε ακόμα: «Το σεβασμό μας, αγόρι μου!» Ένα φωτεινό παράδειγμα για μια άλλη Ελλάδα

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή
Γιώργος Κωνσταντινίδης «Χτυπήστε» κάτι μικρό: τα πολλά τατουάζ είναι «βλαχιά» 

Η διακριτικότητα δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Τα πιο όμορφα tattoos είναι αυτά που δεν «φωνάζουν», που δεν επιδιώκουν να τραβήξουν με το ζόρι την προσοχή. Ως γνωστόν: η ασχημοσύνη απαιτεί την έκθεσή της υπό το φως των προβολέων. Γράφει ο Γιώργος Κωνσταντινίδης.

20.11.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Διονύσης Μαρίνος Λιάγκας & Co: η trash κακομοιριά της ελληνικής TV δεν έχει τέλος 

Πόσο πιο κάτω μπορεί να πέσει μια τηλεοπτική εκπομπή και ο παρουσιαστής της; Εως το σημείο να κάνει αναπαράσταση μιας σεξουαλικής επίθεσης για να βγάλει γέλιο (!). Φταίει αυτός; Όχι! Φταίει το κανάλι που τον έχει και εμείς που αποφασίζουμε να τον δούμε. Ας προσέχαμε κι ας πρόσεχαν.

08.11.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιάννης Παλιούρης Oι σημερινοί σαραντάρηδες είναι που χτυπήθηκαν περισσότερο από την κρίση 

Μπορεί όλοι να ασχολούνται με τους εικοσάρηδες που επαναστατούν και τους εξηντάρηδες που τους έκοψαν τις συντάξεις, αλλά το συντριπτικό πλήγμα της κρίσης το δέχτηκαν οι σημερινοί έμπειροι εργαζόμενοι 40 ως 50 ετών. Που στην πιο παραγωγική τους φάση, θεωρούνται αναλώσιμοι.

08.11.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιάννης Παλιούρης Μην τρελαθούμε: Στην ΑΣΟΕΕ δεν καταλύθηκε το άσυλο, αλλά η παρανομία 

Αυτοί που φρίττουν από την επιχείρηση της αστυνομίας στην ΑΣΟΕΕ, είτε κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν ή δεν καταλαβαίνουν τι ακριβώς συνέβαινε. Το πανεπιστήμιο είχε γίνει χώρος διακίνησης ναρκωτικών, παράνομων εμπορευμάτων, μπάχαλων ακόμα και επιθέσεων σε ΑμΕΑ. Γράφει ο Γιάννης Παλιούρης.

13.11.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro