«Προδίδει» την αμυντική του φιλοσοφία: Ο Ομπράντοβιτς έφτιαξε σε χρόνο dt αυτό που o Άταμαν 3 χρόνια ούτε που ασχολήθηκε

Ένα masterclass άμυνας είναι κάθε ματς του Παναθηναϊκού, με τον Ομπράντοβιτς να παραδίδει μαθήματα.

Λένε συχνά στο μπάσκετ πως η άμυνα είναι θέμα διάθεσης, ενώ η επίθεση θέμα πλάνου. Μια ωραιότατη μπαρούφα που λέγεται για να δικαιολογήσει, κατά κύριο λόγο, προπονητές. Προφανώς, αν οι παίκτες δεν έχουν τη διάθεση να σπαταλήσουν ενέργεια στην άμυνα, είναι θέμα διάθεσης. Το ίδιο όμως ισχύει και για την επίθεση, οπότε δεν υπάρχει επιχείρημα για να αναφέρεται αυτό ως διαφοροποίηση. Η άμυνα είναι ζήτημα προπονητικών αποφάσεων, μιας φιλοσοφίας που τίθεται στην αρχή της χρονιάς και προσαρμόζεται, λίγο ή πολύ, ανάλογα τον αντίπαλο και αυτό που προκύπτει στη διάρκεια του κάθε αγώνα.

Ότι ο Ομπράντοβιτς θα έθετε ευθύς εξ αρχής αμυντικές βάσεις στον Παναθηναϊκό το γνωρίζαμε, το περιμέναμε. Το ερώτημα ήταν το ποιες επιλογές θα έπαιρνε ώστε να βοηθήσει τους παίκτες του να παίξουν την άμυνα που θέλει.

«Προδίδει» την αμυντική του φιλοσοφία: Ο Ομπράντοβιτς έφτιαξε σε χρόνο dt αυτό που o Άταμαν 3 χρόνια ούτε που ασχολήθηκε

Ο Ζέλικο ξέρει και γι’ αυτό είναι ήρεμος. Οι παίκτες που τα μαθαίνουν για πρώτη φορά, λογικά ενθουσιάζονται.

Σε κάθε άθλημα, κάθε επιλογή δεν είναι μόνο μια απόφαση στο τι θες να κάνεις. Είναι μια απόφαση στο πού θες να οδηγήσεις στον αντίπαλο, αλλά και μια απόφαση στο τι αντέχεις να θυσιάσεις. Δεν είναι εφικτό για 40 λεπτά μια ομάδα να τα δίνει όλα σε όλα τα στοιχεία του παιχνιδιού και να τα καταφέρνει ή να έχει αντοχές να το κάνει. Κάποια πράγματα θα πρέπει να τα δώσεις στον αντίπαλο.

Ο Παναθηναϊκός του Ομπράντοβιτς εν προκειμένω, έχει επιλέξει να δίνει το επιθετικό ριμπάουντ στον αντίπαλο. Όχι επίτηδες, αλλά με την άμυνα που παίζει, συχνά λείπει το σέντερ ή και το 4άρι από τη ρακέτα. Κάνοντάς το όμως αυτό, μπορεί να δίνει μερικές επιθέσεις παραπάνω στον αντίπαλο, αλλά την ίδια στιγμή έχει χτίσει ένα τείχος στην περιφερειακή άμυνα, έχει βάλει πολλά ζόρια στο γκαρντ που φτιάχνει το παιχνίδι του αντιπάλου και οδηγεί σε διαφορετική καμπύλη τα σουτ, σε περισσότερο ξόδεμα ενέργειας, σε τρίτες και τέταρτες σκέψεις για να ξεπεράσει το γκαρντ το τείχος από απλωμένα χέρια που εμφανίζεται μπροστά του.

Μια φάση στο ματς με τη Φενέρ είναι αυτή στην οποία μπορεί το γυμνό μάτι να εντοπίσει τι ακριβώς κάνει στην άμυνα ο Ζέλικο. Γιατί στις άλλες, μόνο ο ίδιος ξέρει τι κάνει.

 

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη EuroLeague (@euroleague)

Οι παιχταράδες της επίθεσης, έγιναν παιχταράδες (πρώτα) της άμυνας

Το είδαμε με τη Φενέρ σε κάποια φάση που ήταν μέσα ταυτόχρονα ο Μπόνγκα, ο Χέιζ και ο Λεσόρ και ο Μπάλντουιν έπαιρνε το σκριν για να αλλάξει αντίπαλο και από εκεί που τον μάρκαρε ο Μπόνγκα, βρισκόταν μπροστά του ο Χέιζ. Είχαν φύγει δευτερόλεπτα της επίθεσης για μια αλλαγή που δεν του προσέφερε κανένα απολύτως πλεονέκτημα. Σε αυτό το ματς είναι χαρακτηριστική μια φάση στην οποία η Φενέρ έχει πάρει επιθετικό ριμπάουντ, είναι η μπάλα στα χέρια του Μπάλντουιν στην κορυφή του τριπόντου και έχει σχετικά κοντά του 2 συμπαίκτες και τους άλλους 2 απλωμένους στις γωνίες για να πάρουν ελεύθερο τρίποντο.

Οι 5 του Παναθηναϊκού έχουν χάσει τις αποστάσεις τους, έχουν συγκεντρωθεί πάνω κάτω στο ίδιο σημείο και μοιάζει πολύ εύκολο να δεχτεί το πιο ελεύθερο σουτ που υπάρχει. Ο Μπάλντουιν κάνει την πάσα στην αριστερή γωνία του τριπόντου, αλλά έχει μπροστά του «κλαδιά από δέντρα», ένα δάσος χεριών. Πετάγεται ο Χέιζ, γραπώνει τη μπάλα και δεν έφτασε καν η μπάλα στα χέρια του παίκτη της Φενέρ.

Πώς να μην βγαίνει με άνεση ψηλά στην άμυνα ο Λεσόρ, όταν ξέρει ότι πίσω του έχει τον Χέιζ και τον Γιαμπουσέλε να καλύπτουν τα πάντα.

Τέτοιες καταστάσεις τις είδαμε χθες με αντίπαλο την Παρτίζαν, στο Βελιγράδι, σε μια από τις 2-3 πιο δύσκολες έδρες της Ευρωλίγκας, πολλώ δε χθες που αντίπαλος ήταν ο Ομπράντοβιτς. Ίσως αυτό να υπνώτισε κάπως και το κοινό. Στο 3ο δεκάλεπτο είδαμε μια νεά εκδοχή της αμυντικής φιλοσοφίας του Ζέλικο, που είχε πεντάδα με Γκραντ, Μπαντιό, Ρογκαβόπουλο, Γιαμπουσέλε και Φαλ. Μια πεντάδα όχι με σπουδαίες επιθετικές αρετές, αλλά με τις διαθέσιμες αρετές της να είναι αυτές που ο αντίπαλος δε μπορεί να αντιμετωπίσει.

Κοινώς, στην επίθεση πάρε Φαλ σε 4-5 επιθέσεις για να ποστάρεις κι αν σου έρθει double team, σε περιμένει στο τρίποντο πάσα. 2 τρίποντα ήρθαν έτσι, 2 κερδισμένα φάουλ ήρθαν έτσι, ένα αριστερό lay up του Γάλλου ήρθε έτσι. Κι όσο ο Παναθηναϊκός σκόραρε με ευκολία στην επίθεση, έκοβε τα πόδια των παικτών της Παρτίζαν, που πήγαιναν στην επίθεση γνωρίζοντας πως δεν πρέπει να αφήσουν τον αντίπαλο να πάρει διαφορά. Οπότε, με πειραγμένο μυαλό, έβρισκαν μπροστά τους μούσκουλα και θηρία και πέρασαν 4.5 λεπτά για να βάλουν καλάθι στην 3η περίοδο.

Κάτι, πάντως, που δεν έχει να κάνει με αντίπαλο και είναι αδιαπραγμάτευτο για τον φετινό Παναθηναϊκό, αφορά στη χρήση των φάουλ.

 

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Panathinaikos BC (@paobcgr)

Ο Ομπράντοβιτς έφτιαξε αυτό με το οποίο ο Άταμαν ούτε που ασχολήθηκε για 3 χρόνια

Για όσους αγαπούν το μπάσκετ όχι μόνο ως θέαμα, μα και ως ανάλυση, αξίζει να κάτσουν να δουν πώς κινούνται οι παίκτες του Παναθηναϊκού στην άμυνα, ειδικά το πεντάρι, ως επί το πλείστον ο Λεσόρ. Είδαμε και πέρσι πολλές φορές τον Λεσόρ να βγαίνει ψηλά και επιθετικά στο σκριν και να μένει στον αντίπαλο γκαρντ, αλλά πίσω του για να τον καλύψουν δεν είχε τους παίκτες που έπρεπε. Φέτος τους έχει. Στο switch, ο Λεσόρ αφήνει τον σέντερ που μαρκάρει στον Χέιζ, τον Γιαμπουσέλε ή τον Μπόνγκα στα προηγούμενα ματς και έχει το κεφάλι του ήσυχο, ακόμα κι αν τον περάσει ο γκαρντ στο drive. Φυσικά, σε αυτά τα 5 ματς ο Παναθηναϊκός δε βρήκε ομάδα με σέντερ-φόβητρο. Δεν υπάρχουν όμως και πολλές τέτοιες στην Ευρωλίγκα. Η Ρεάλ με τον Ταβάρες είναι και ο Ολυμπιακός με τον Μιλουτίνοφ. Εκεί θα έχει τρομερό ενδιαφέρον η άμυνα που θα επιλέξει ο Ομπράντοβιτς.

Κάτι, πάντως, που δεν έχει να κάνει με αντίπαλο και είναι αδιαπραγμάτευτο για τον φετινό Παναθηναϊκό, αφορά στη χρήση των φάουλ. Πέρσι και πρόπερσι σε ακραίο βαθμό, αλλά και τη χρονιά της κατάκτησης σε μέτριο βαθμό, ο Παναθηναϊκός δεν χρησιμοποιούσε σωστά τα φάουλ που είχε να δώσει. Σε πολλές περιπτώσεις τελείωνε πρώτη και δεύτερη περίοδο με 2 ή 3 φάουλ ή έφτασε να κάνει το 4ο και το 5ο στο τελευταίο λεπτό. Αν δούμε πως πέρσι ειδικά υπήρξαν 12-13 παιχνίδια στα οποία έτρωγε 25-30 πόντους στο πρώτο δεκάλεπτο και μετά κυνηγούσε, βλέπουμε πόση σημασία έχει να κάνεις σωστά φάουλ. Φέτος γίνονται. Με την Παρτίζαν χθες ήταν αποθέωση η χρήση των φάουλ.

Ο Ομπράντοβιτς έχει μετατρέψει τον Γκραντ και τον Μπαντιό σε παίκτες ρόλων και αυτό τους επιτρέπει να μην αγχώνονται για το πώς θα δώσουν λύσεις. Η δουλειά τους είναι συγκεκριμένη και την κάνουν καλά.

Και σωστό φάουλ δεν είναι μόνο αυτό που θα κάνεις χαμηλά και δε θα δώσει βολές. Σωστό είναι και το φάουλ που θα στείλει σε βολές αντίπαλο που δεν είναι καλός, αντί να του επιτρέψει να βάλει εύκολο καλάθι από κοντά. Σωστό είναι και το φάουλ που στέλνει στις βολές τον σκόρερ του αντιπάλου, για να μην του επιτρέψει να βρει επαφή με το καλάθι σε ροή αγώνα. Κι όχι μόνο αυτό. Του δίνει το μήνυμα πως θα πρέπει να σκεφτεί παραπάνω, να κοπιάσει παραπάνω για να περάσει το γκαρντ ή τον σέντερ που τον μαρκάρει. Όλα αυτά, ο Παναθηναϊκός του Ομπράντοβιτς τα κάνει φέτος σε βαθμό που θα αγγίξει πολύ γρήγορα το σχεδόν τέλειο.

ΥΓ. Πολύτιμος αμυντικά ο Τζέριαν Γκραντ και ο Ζέλικο ξέρει γιατί τον χρησιμοποιεί έτσι και τόσο χρόνο, αλλά επιθετικά καθυστερεί πάρα πολύ την ομάδα, δε μοιράζει σωστά και συχνά οδηγεί σε δύσκολες επιλογές. Παρόλα αυτά, ο Παναθηναϊκός έχει 5/5 με 20άρες. Φανταστείτε να έρθει ο Σλούκας και να είναι αυτός με τον Φρανσίσκο που κρατάνε τη μπαγκέτα. Φανταστείτε χθες που στα μέσα του 3ου δεκαλέπτου μέχρι τις αρχές του 4ου ο Φρανσίσκο είχε χάσει το μυαλό του και είχε εκνευριστεί, να έμπαινε ο Σλούκας και να κάλμαρε την κυκλοφορία επιθετικά. Ναι, αμυντικά δε θα ήταν τόσο καλός, αλλά η Παρτίζαν είχε ήδη βγει εκτός ψυχολογίας, έχανε ελεύθερα τρίποντα. Θα μπορούσε να κερδίσει με 30 πόντους ο Παναθηναϊκός με τον Σλούκα διαθέσιμο. Δε θέλω καν να βάλω τον Ναν στην εξίσωση, γιατί δεν ξέρω πώς θα βγει αυτή η εξίσωση. Κι ούτε χρειάζεται να ξέρω. Ξέρει ο Ομπράντοβιτς.

YΓ1. MVP του αγώνα ο Λεσόρ και ο Φαλ. Με 4 και 6 πόντους αντίστοιχα. Αυτό τα λέει όλα για την άμυνα του Παναθηναϊκού, την καλύτερη στη διοργάνωση.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top