«Θα φτάσει τα 85 δισ. ως το 2033»: Η δευτερογενής αγορά ρολογιών φέρνει κοσμογονία

Τα λεγόμενα Pre-Owned ρολόγια, όσα διατίθενται στη δευτερογενή αγορά, αν και ακριβότερα, έχουν γίνει πιο γοητευτικά για τους αγοραστές.

Σε έναν κόσμο όπου όλα ακριβαίνουν και ο κόσμος δε μπορεί να ανταποκριθεί στο να τα αγοράσει, από μικρές καθημερινές ανάγκες μέχρι τα σπίτια που μένουμε, υπάρχει πάντα μια αγορά όπου το προϊόν της ακριβαίνει και η ανταπόκριση του πελάτη είναι ακόμα πιο ισχυρή. Τα ρολόγια παραμένουν ένα από τα ελάχιστα υλικά αγαθά που η αύξηση της τιμής τους δεν τα καθιστά απρόσιτα, αλλά τα κάνει πιο ποθητά και ενισχύεται η αγορά. Το 2025 είδαμε όλους τους μεγάλους οίκους να ανεβάζουν τις τιμές τους (πρωταθλήτρια η Patek Philippe με 22% ανεβασμένες τιμές), αλλά το λεγόμενο market share δε σημείωσε κάποια πτώση. Ή, τουλάχιστον, δε σημείωσε κάποια ανάλογη πτώση. Το χειρότερο σενάριο ήταν η στασιμότητα, το καλύτερο η άνοδος στον τζίρο. Η Rolex ήταν κυρίαρχη και το 2025 σε αυτό το κομμάτι.

Αυτά, όμως, ισχύουν για την πρωτογενή αγορά. Για τη δευτερογενή…ισχύουν ακόμα περισσότερο. Αν τα ρολόγια έχουν Χ αξία στην πρωτογενή αγορά, το 2025 επισφραγίστηκε ότι έχουν Χ+ αξία στη δευτερογενή αγορά. Τα ρολόγια κρίνονται ως πολυτιμότερα και πιο premium στη δευτερογενή, γι’ αυτό πια οι συλλέκτες έχουν πρωτίστως στραμμένο εκεί το βλέμμα τους και δευτερευόντως κοιτούν τις νέες κυκλοφορίες.

Αυτή η τάση, που ξεκίνησε το 2022 και έγινε πολύ έντονη πέρσι, έχει αναδιαμορφώσει συνολικά την αγορά ρολογιών και έχει φέρει προκλήσεις στα μεγάλα brands, που καλούνται να δείξουν πόσο προσαρμόσιμα είναι στις απαιτήσεις της εποχής. Η Rolex, για παράδειγμα, κινήθηκε γρήγορα και βρήκε τρόπο να εισχωρήσει στη δευτερογενή αγορά με το πρόγραμμα Certified Pre-Owned, μέσα από το οποίο δίνει πρόσβαση στους πελάτες της στα συλλεκτικά ρολόγια που διατίθενται είτε από ιδιώτες είτε από οίκους δημοπρασιών. Πώς το λέει ένα ρητό; Αν δε μπορείς να αντιμετωπίσεις τον εχθρό σου, τότε κάνε τον σύμμαχό σου.

Οι αυξήσεις στις τιμές των ρολογιών ανά brand το 2025.

Στις δημοπρασίες είναι που παίζεται το μεγάλο παιχνίδι, κάτι που είδαμε στην περίπτωση των ρολογιών του Φράνσις Φορντ Κόπολα πριν από περίπου ένα μήνα, όπου σημειώθηκε και ένα ρεκόρ πώλησης σε ρολόι του. Πριν 20 χρόνια, στις δημοπρασίες των οίκων Sotheby’s, Christie’s, Phillips Bacs & Russo κ.α., οι συλλέκτες ρολογιών ήταν μονοψήφιος αριθμός. Πια είναι τουλάχιστον τριψήφιος. Κι όχι μόνο ο αριθμός των συλλεκτών, αλλά και ο αριθμός των ρολογιών που διατίθενται. Σε κάθε δημοπρασία μπορεί να εμφανιστούν 100-200 luxury ρολόγια, vintage, με ιστορική αξία, και οι παρευρισκόμενοι να τα δοκιμάσουν, να μιλήσουν με τους ειδικούς, χωρίς να υπάρχει η αίσθηση πως πρέπει να αγοράσουν. Ακόμα και για μερικά δευτερόλεπτα, κάποιος μπορεί να έχει την αίσθηση του πώς είναι να φορά ένα σπάνιο Audemars Piguet ή ένα Breguet στο χέρι του.

«Είναι κάτι που έχουμε συζητήσει μεταξύ μας στον κλάδο και με εκπροσώπους από ξένες εταιρείες. Ο κλάδος της ωρολογοποιίας έχει αποκτήσει έναν καινούργιο ανταγωνιστή. Αυτός ο ανταγωνιστής είναι η μέχρι πρότινος -μέχρι πριν 10 χρόνια- ανύπαρκτη δευτερογενής αγορά η οποία έχει δυναμώσει τρομερά και ανταγωνίζεται πια ανοικτά την ωρολογοποιία. Έχει αποκτήσει μεγάλη δύναμη και όγκο. Από τη μία βοηθάει στο να έχουν τα ρολόγια μια δεύτερη, τρίτη και τέταρτη ζωή, από την άλλη βάζει πρόκληση στις εταιρείες να ανταγωνιστούν τον εαυτό τους από το παρελθόν. Έχει πολύ ενδιαφέρον, στο μέλλον θα δούμε να κυριαρχεί περισσότερο ως συζήτηση. Θα εξαρτηθεί από το πώς η πραγματική χρηματοοικονομική ροή αυτού του κλάδου θα μπορέσει να αντέξει όλον αυτόν τον όγκο μαζί και πώς θα αντιδράσει», μας αναφέρει ο Βασίλης Καίσαρης, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του ORA Kaisaris.

Τα watch brands με τις περισσότερες πωλήσεις μέσω δημοπρασιών το 2025. Αριστερά το συνολικό ποσό, δεξιά ο αριθμός των ρολογιών.

Πώς άλλαξαν οι συσχετισμοί στα ρολόγια

Πίσω στο 2022 είχε γίνει μια εκτίμηση πως η τότε αξία 27 δισ. δολαρίων της δευτερογενούς αγοράς μπορεί να φτάσει ως το 2030 ή το 2033, τα 40 δισ. δολάρια, άρα να έρθει πολύ κοντά στην αξία της πρωτογενούς αγοράς, που εκτιμάται στα 50 δισ. δολάρια. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε πως η δευτερογενής αγορά θα μπορούσε να γίνει ένας αντίπαλος που θα ένωνε απέναντι της όλους τους οίκους. To Bloomberg κάνει μια ακόμα πιο εντυπωσιακή εκτίμηση, πως η δευτερογενής αγορά θα πάει στα 85 δισ. δολάρια ως το 2033 και σε οίκους όπως Rolex, Patex Philippe, Audemars Piguet, θα είναι πολύ πάνω από την πρωτογενή!

Θα πρόκειται πραγματικά για μια κοσμογονία, αν επιβεβαιωθεί η εκτίμηση του Bloomberg.

Τι οδήγησε, όμως, τον κόσμο σε αυτή τη στροφή; Το βασικότερο κομμάτι είναι ότι ζούμε σε μια εποχή όπου υπάρχει διαρκώς δίψα για κάτι νέο στην κατοχή μας. Μόνο που οι οίκοι δεν παράγουν κάθε χρόνο κάτι καινούργιο και όταν το κάνουν, είναι, πια, σε limited editions, άρα αναμονή και εν τέλει μεγάλη πιθανότητα να μην το προλάβει ένας αγοραστής. Κάποιος σεσημασμένος συλλέκτης, δεν θέλει να μπει σε αυτή την ψυχοφθόρα διαδικασία. Προτιμάει να πληρώσει μερικές χιλιάδες παραπάνω και να ξέρει πως σίγουρα θα πάρει ένα νέο ρολόι, κι ας είναι vintage, κι ας έχει περάσει από 3-4 χέρια, παρά να πάρει ένα που μόλις βγήκε από τον «φούρνο».

Αυτό που συμβαίνει, είναι ότι όταν κάποιος αγοράζει ένα ρολόι από ένα κατάστημα, με το που βγει από αυτό, το ρολόι έχει χάσει την αξία του για τον ιδιοκτήτη και έχει αποκτήσει μεγαλύτερη αξία για ένα «αρπακτικό». Είναι μια πνευματική διαδικασία που θέλει να εκτιμάται περισσότερο ένα ρολόι με μεγάλη ιστορία πίσω του, με μεγάλη χρήση, παρά ένα καινούργιο. Είναι και η ανθρώπινη φύση, αν θέλετε. Το ρολόι που παίρνεις από ένα οίκο, το αποκτάς εύκολα. Πας σε ένα κατάστημα και το παίρνεις γιατί ο οίκος θέλει να πουλήσει. Αλλά το ρολόι που ανήκει σε ιδιώτη, ο οποίος δεν καίγεται να πουλήσει, μετατρέπεται σε ένα απόρθητο κάστρο που θέλει ο συλλέκτης να γίνει ο ένας που θα το εκπορθήσει.

Επιπλέον, στη δευτερογενή αγορά υπάρχει μεγαλύτερη ιστορία, περισσότερη μυθολογία γύρω από ένα μοντέλο. Και ένας συλλέκτης θέλει και να μαθαίνει, όχι μόνο να τοποθετεί στο χέρι του. Και δεν έχει πρόβλημα να πληρώσει και για τη γνώση που θα λάβει.

Έτι πιο γοητευτικό είναι ότι πολλά από τα ρολόγια στις δημοπρασίες, είναι ιστορικά, με διαδρομή δεκαετιών μεγαλύτερη κι από αυτόν που θέλει να τα αποκτήσει. Ένας 45άρης συλλέκτης θα βρει σήμερα σε μια δημοπρασία ρολόι του 1970. Αν το βάλει στη συλλογή του, θα νιώσει σα να του το έχει κληροδοτήσει ο πατέρας του. Το να φέρουν στο χέρι τους μια «χρονομηχανή», το να γίνουν η συνέχεια μιας κληρονομιάς που μπορεί πριν από αυτούς να περιλαμβάνει αριστοκράτες του μακρινού παρελθόντος, αυτόν τον ρομαντισμό του κλασσικισμού, είναι ακαταμάχητο. Καμία πρωτογενής αγορά δε μπορεί να προσφέρει αυτό το συναίσθημα, αυτή την έκρηξη ντοπαμίνης. Η δευτερογενής αγορά είναι το ναρκωτικό του συλλέκτη. Είναι εθιστική.

Οι αριθμοί των δημοπρασιών το 2025. Αριστερά, οι οίκοι και τα ποσά που εισέπραξαν, δεξιά ο αριθμός των ρολογιών που δημοπραττήθηκαν.

Γιατί το 2025;

Αυτές είναι οι διαχρονικές ερμηνείες του γιατί οι αγοραστές στρέφονται στη δευτερογενή για να πάρουν ρολόγια. Υπάρχουν και οι πιο up to date. Την τελευταία διετία το μάρκετινγκ της δευτερογενούς αγοράς έχει ανεβάσει το επίπεδό του, έχοντας και περισσότερα όπλα στη φαρέτρα του για να πείσει τους αγοραστές.

Το 2025, βέβαια, είχαμε και δύο «κατακλυσμιαία» γεγονότα. Πρώτον, ο χρυσός έφτασε σε επίπεδα ρεκόρ ως προς την αξία της ουγκιάς. Δεύτερον, η αστάθεια σε παγκόσμιο επίπεδο όπως προέκυψε από τις γεωπολιτικές κρίσεις, έστρεψε πολλούς στο να επενδύσουν στο χρυσό, άρα και στα ρολόγια -ειδικά της Rolex- στη λογική των καταφυγίων. Τρίτον, οι δασμοί του Τραμπ ώθησαν πολλά brands να σπρώξουν μεγάλες ποσότητες της παραγωγής τους τάχιστα στις ΗΠΑ, που είναι μια μεγάλη αγορά, πριν εφαρμοστούν οι δασμοί. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα σε άλλες αγορές να υπάρξουν ελλείψεις και το «ξενέρωμα» των αγοραστών να τους ωθήσει στη δευτερογενή αγορά. Και, το ξέρουμε πολύ καλά, οι απογοητεύσεις από κάτι, μας σπρώχνουν για τα καλά στην αγκαλιά κάποιου άλλου, με την πεποίθηση πως αυτό το άλλο δε θα μας πληγώσει.

Είναι σαν τον έρωτα τα ρολόγια για τους συλλέκτες. Θέλουν να νιώσουν ποθητοί και πως θα κατακτήσουν κάτι. Η δευτερογενής αγορά το προσφέρει στο έπακρο.

Αν σε όλα τα παραπάνω προστεθεί και η επίδραση της Κίνας συνολικά στην παγκόσμια οικονομία, που για πολλούς αναλυτές αυτή ήταν περισσότερο υπεύθυνη για τη στασιμότητα στις πωλήσεις σε πολλούς οίκους, διαμορφώνεται ένας πολυεπίπεδος χάρτης εξηγήσεων ως προς το γιατί είναι τόσο δυναμική η άνοδος της δευτερογενούς αγοράς και γιατί τα ρολόγια καλούνται πια να τα βάλουν με έναν παρελθοντικό τους εαυτό, σαν ένα multiverse.

* Με πληροφορίες από το Hodinkee.

TAGS :
Audemars Piguet Patek Philippe Rolex αγορά ρολόγια

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook